Δύσκολο έργο έχει ο Εμανουέλ Μακρόν στην αναζήτηση του νέου πρωθυπουργού που θα διαδεχτεί τον Φρανσουά Μπαϊρού, ο οποίος θα δώσει σήμερα Τρίτη την παραίτησή του.
Πολλοί από τους πρωτοκλασάτους πολιτικούς, των οποίων το όνομα ακούγεται τις τελευταίες μέρες, έχουν βλέψεις για τις προεδρικές εκλογές του 2027 και δεν θα θελήσουν να “καούν” αναλαμβάνοντας το πιο δύσκολο πόστο στη Γαλλία σήμερα.
Ο νέος πρωθυπουργός πρέπει επίσης να έχει την αποδοχή πολλών από τα κόμματα της κατακερματισμένης Εθνοσυνέλευσης – αν όχι τη στήριξή τους, έστω τη διαβεβαίωση ότι δεν θα τον ρίξουν με πρόταση μομφής.
Ο Μπαϊρού έχασε την ψήφο εμπιστοσύνης τη Δευτέρα όταν από τους 574 βουλευτές, οι 364 τον καταψήφισαν και μόνο 194 ψήφισαν υπέρ του (οι υπόλοιποι απείχαν). Το αριστερό μπλοκ (Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν Λυκ Μελανσόν, Σοσιαλιστές, Οικολόγοι και Κομμουνιστές) τον καταψήφισε σύσσωμο.
Το ίδιο και το ακροδεξιό μπλοκ (Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν και UDR). Αλλά ακόμη και από το κεντροδεξιό μπλοκ του ίδιου του Μπαϊρού υπήρξαν διαρροές: μία βουλευτής από το κόμμα του Μακρόν και 27 από τους δεξιούς Ρεπουμπλικανούς τον καταψήφισαν.
Η τέταρτη πιο βραχύβια κυβέρνηση στη Γαλλία
Ενδεικτικό της αστάθειας που βιώνει η Γαλλία τα τελευταία χρόνια είναι ότι η κυβέρνηση Μπαϊρού είναι η τέταρτη πιο βραχύβια της Πέμπτης Δημοκρατίας (από το 1958) ενώ η αμέσως προηγούμενη, του Μισέλ Μπαρνιέ, ήταν η πιο βραχύβια απ’ όλες και πριν από αυτή, η κυβέρνηση του Γκαμπριέλ Ατάλ, ήταν η τρίτη πιο βραχύβια. Δηλαδή, από το 2024 μέχρι σήμερα η Γαλλία είχε τις τρεις από τις τέσσερις πιο βραχύβιες κυβερνήσεις των τελευταίων 68 ετών – ενώ και η άλλη ήταν μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα, του Μπερνάρ Καζνέβ το 2016-17.
Το κόμμα της Λεπέν φαίνεται να ωφελείται περισσότερο από την πολιτική και κοινωνική αναταραχή. Η ίδια βρίσκεται για πολλοστή φορά μπροστά στο ίδιο δίλημμα: να πει “όχι” σε όποιον προτείνει ο Μακρόν για πρωθυπουργό, ικανοποιώντας την παραδοσιακή βάση της, ή να δείξει ανοχή προς χάρη της σταθερότητας σε μια προσπάθεια να προσελκύσει τμήματα των ψηφοφόρων που της διαφεύγουν, όπως οι συνταξιούχοι και οι οικονομικά εύποροι.
Ο γενικός γραμματέας των Σοσιαλιστών Ολιβιέ Φορ δηλώνει πρόθυμος να αναλάβει επικεφαλής μιας αριστερής κυβέρνησης μαζί με τους Οικολόγους. Όμως η Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν και οι Ρεπουμπλικανοί από το μπλοκ του Μακρόν λένε ότι δεν θα στηρίξουν Σοσιαλιστή πρωθυπουργό.
Ο Μελανσόν θα καταθέσει σήμερα στην Εθνοσυνέλευση μια πρόταση μομφής κατά του Μακρόν. Αν και η Εθνική Συσπείρωση ζητάει την παραίτηση του προέδρου, οι 72 Ανυπότακτοι βουλευτές και οι 123 της Λεπέν δεν φτάνουν για να τον ρίξουν.
Όσο γίνονται οι διεργασίες για να βρεθεί ο επόμενος πρωθυπουργός – ο Μακρόν δήλωσε ότι θα τον ανακοινώσει σε “λίγες μέρες” – θα παραμείνει στη θέση της η παρούσα κυβέρνηση.
Σχεδόν «εγγυημένη» η αστάθεια
Σε κάθε περίπτωση, η αστάθεια είναι σχεδόν «εγγυημένη» στη Γαλλία: αν αργήσει να βρεθεί πρόσωπο κοινής αποδοχής (το Σύνταγμα δεν ορίζει χρονικό όριο), η υπό παραίτηση κυβέρνηση θα μπορεί να χειρίζεται τις καθημερινές υποθέσεις αλλά όχι να ψηφίζει νόμους σε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Αν βρεθεί σύντομα πρωθυπουργός, θα είναι πολύ ευάλωτος γιατί θα τον στηρίζουν διάφορα κόμματα το οποίο θα του δένει τα χέρια όταν θα πρέπει να περάσει αναγκαία μέτρα.
«Η κυριαρχία με στρατιωτική δύναμη ή η κυριαρχία των πιστωτών μας, ως αποτέλεσμα των χρεών που μας πνίγουν, παράγουν το ίδιο αποτέλεσμα: την απώλεια της ελευθερίας μας», είπε ο Μπαϊρού στην ομιλία του πριν την ψηφοφορία χθες στην Εθνοσυνέλευση, περιγράφοντας δραματικά την οικονομική κατάσταση της υπερχρεωμένης χώρας.
«Δεν είναι το ίδιο πράγμα!» του φώναξαν βουλευτές της αντιπολίτευσης. Πάντως το έλλειμμα του προϋπολογισμού είναι 198 δισ. ευρώ (5,8% του ΑΕΠ) και η κυβέρνηση του Μπαϊρού έπεσε προσπαθώντας να περάσει τον προϋπολογισμό του 2026 με περικοπές 44 δισ. ευρώ.
