Πέντε αναγκαίες και σημαντικές μεταρρυθμίσεις

Η επανέναρξη της κυβερνητικής τετραετίας στον χώρο της Υγείας γίνεται με όρους εξαιρετικά δυσμενείς καθώς η πολυπλοκότητα και η ένταση των προβλημάτων απαιτούν άμεσες ενέργειες μακράς πνοής.

Πέντε αναγκαίες και σημαντικές μεταρρυθμίσεις | tovima.gr
Η επανέναρξη της κυβερνητικής τετραετίας στον χώρο της Υγείας γίνεται με όρους εξαιρετικά δυσμενείς καθώς η πολυπλοκότητα και η ένταση των προβλημάτων απαιτούν άμεσες ενέργειες μακράς πνοής. Δυστυχώς τόσο ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις όσο και η νέα ηγεσία του ΥΥΚΑ φαίνονται καθηλωμένοι στην αγχώδη τήρηση των μνημονιακών υποχρεώσεων και στη διαχείριση μιας απέραντης καθημερινότητας μικροπροβλημάτων. Αναγκαστικά λοιπόν ο διαρθρωτικός χαρακτήρας της κρίσης αντιμετωπίζεται με ανούσιες παρεμβάσεις συντήρησης του παρωχημένου (λειτουργικής του σταθεροποίησης) χωρίς τον απαραίτητο μεταρρυθμιστικό ορίζοντα.

Ο χώρος της Υγείας από τη δημιουργία του ΕΣΥ μέχρι σήμερα χαρακτηρίζεται από τη σφοδρή συγκρουσιακή συνύπαρξη ενός δημόσιου συστήματος καθολικής παροχής στηριγμένου από ένα σοσιαλιστικό μεταρρυθμιστικό Διαρκές (Κέντρα Υγείας τη δεκαετία του ’80, περιφερειακά νοσοκομεία τη δεκαετία του ’90, αποκέντρωση, δημόσιο management τη δεκαετία του 2000), και ενός εξαιρετικά επιθετικού ιδιωτικού τομέα (υψηλή βιοτεχνολογία, φαρμακευτικές εταιρείες). Ταυτόχρονα αντανακλά και ενσωματώνει από την κεντρική πολιτική την κλασική ελληνική ιδιοπάθεια (υπερφορτωμένο κράτος, ασθενείς θεσμοί, πελατειασμός, διαφθορά, συντεχνιασμός). Αυτή η εγχώρια ιδιαιτερότητα της διπλής στρέβλωσης μέσα από την ένταση του καταναλωτισμού και της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας την περίοδο 2004-09 οδήγησε σε μια έκρηξη δαπανών χωρίς προηγούμενο. Oλες οι προσπάθειες εκσυγχρονισμού της διετίας 2010-12 τόσο σε σημαντικά διαρθρωτικά μέτρα (δημιουργία ΕΟΠΥΥ, ενοποίηση πολιτικής φαρμάκου, αναδιοργάνωση νοσοκομείων) όσο και σε εργαλειακά (υγειονομικός χάρτης, ΕΣΥΝΕΤ, κλειστά νοσήλια, ηλεκτρονική συνταγογράφηση, θεραπευτικά πρωτόκολλα, εθνικά σχέδια) δαιμονοποιήθηκαν και πολεμήθηκαν σφόδρα σαν μνημονιακές επιταγές από το σύνολο της αντιπολίτευσης, για να εφαρμοσθούν απρόθυμα από όλες τις επόμενες κυβερνήσεις.

Σήμερα, η μείζων Αριστερά οφείλει στη χώρα μια μακρά παράλληλη πορεία μέσα από τους θεσμούς, με μεγάλες συναινέσεις και ευρύτατη κοινωνική στήριξη, αποσυμπιέζοντας την κεντρική από τη γενική κυβέρνηση, ενεργοποιώντας επιτελικά το κράτος. Ταυτόχρονα να μεταρρυθμίσει ουσιαστικά τους χώρους αναπαραγωγής ανισοτήτων επεκτείνοντας την ισότητα και την καθολικότητα πρόσβασης στα δημόσια αγαθά, δίνοντας ευκαιρίες σε όλους. Ειδικά στην Υγεία μια σημαντική αναδιοργάνωση – που θα απελευθέρωνε πόρους και ανθρώπινο δυναμικό, βελτιώνοντας άμεσα τις παρεχόμενες υπηρεσίες – περιλαμβάνει:
Α) Τη μετατροπή των ΕΟΠΥΥ από κουμπαρά εισφορών σε πραγματικό ρυθμιστή της παροχής υπηρεσιών τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, με ισχυρούς κανόνες και νέες προτεραιότητες.
Β) Την ταχεία διαμόρφωση των δικτύων χρόνιων παθήσεων (70% των δαπανών υγείας) και σταδιακά τον οικογενειακό γιατρό.
Γ) Την αναδιάρθρωση των νοσοκομείων με επαναπροσανατολισμό στα οξέα περιστατικά όπως και αλλαγή χρήσης μονάδων.
Δ) Μια συνολική πολιτική για το φάρμακο με σημαντική μετατροπή του μείγματος – και του όγκου – που παρέχεται στους ασθενείς και μια πλήρη εθνική αναπτυξιακή πολιτική για την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία.
Ε) Τη δραστική ανατροπή της ασυμμετρίας των επαγγελματιών υγείας με ανάσχεση της υπερπαραγωγής γιατρών και αξιοποίηση των παράπλευρων επαγγελματιών υγείας.
Ας ελπίσουμε ότι η κυβερνώσα Αριστερά δεν θα αναλωθεί παρατηρώντας τον πόνο των άλλων.

Ο κ. Αντώνης Δημόπουλος είναι ορθοδοντικός, πρόεδρος της Πρωτοβουλίας για την Κοινωνική Πολιτική, πρώην γενικός γραμματέας Δημόσιας Υγείας.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk