Για την Ελλάδα και την Αριστερά – Τα καρφιά Μητρόπουλου

Η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να καταγράψει δυναμική στις δημοσκοπήσεις και η ευρύτερη συζήτηση για την αναζήτηση συμμαχιών καλά κρατούν στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στον διάλογο που βρίσκεται σε εξέλιξη, εν όψει και των πολιτικών διεργασιών του φθινοπώρου, αναμένεται να συζητηθεί η παρέμβαση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, του δικηγόρου Αλέξη Μητρόπουλου, ο οποίος με το νέο του βιβλίο Για την Ελλάδα και την Αριστερά. Κείμενα αυτοκριτικής και ευθύνης (εκδόσεις Λιβάνη) τονίζει ουσιαστικά την αναγκαιότητα ενότητας της Αριστεράς και αναφέρεται στην ήττα των αριστερών δυνάμεων από τις δυνάμεις του Μνημονίου.

«Η μέχρι σήμερα ήττα της Αριστεράς από τις δυνάμεις του Μνημονίου, όπως περιγράφεται στα κείμενα του βιβλίου, πρέπει να συνειδητοποιηθεί από όλους και να γίνει πηγή της νέας έμπνευσης για τις ηγεσίες της» σημειώνει ο κ. Μητρόπουλος στον πρόλογο του βιβλίου του. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι το βιβλίο αυτό δίνει σκέψεις και συλλογισμούς για προβληματισμό και περισυλλογή ειδικά για τα στελέχη της ευρύτερης Αριστεράς και μια ευκαιρία για αυτοκριτική για τη μεγάλη στιγμή που χάθηκε. «Γιατί το νέο, χειρότερο και αντικοινωνικό “Μάαστριχτ” του Μνημονίου πέρασε για την πατρίδα μας επειδή η Αριστερά ζούσε στον δικό της ρυθμό και εξηγούσε τα πράγματα είτε με καθεστωτικές διόπτρες είτε με ονειρώξεις του χαμένου παραδείσου» σημειώνει με αρκετά καυστικό τρόπο και σε άλλο σημείο αναφέρεται στη δύναμη του λαού: «Ξέχωρα όμως από τις αδυναμίες και τις απροσφορότητες των πολιτικών υποκειμένων, ο λαός οφείλει να ελπίζει, να ονειρεύεται, να αγωνίζεται, να μας ξεπερνά. Αυτή είναι η ουσία του γοητευτικού παιχνιδιού του ιστορικού γίγνεσθαι. Οι λαοί αναλαμβάνουν δράση από τα κάτω όταν οι υποτιθέμενοι ταγοί του αρμενίζουν σε άλλα νερά…».

Η κεντρική ιδέα του βιβλίου –αποσπάσματα του οποίου προδημοσιεύει «Το Βήμα» –όπως υποστηρίζει ο κ. Μητρόπουλος είναι ότι «ολόκληρος ο μνημονιακός υποπολιτισμός, η αταβιστική αυτή παλινδρόμηση σε συνθήκες προδημοκρατικής εποχής, δεν θα μπορούσε να επιβληθεί αν η Αριστερά, ενωμένη, αντιλαμβανόταν εξαρχής το μέγεθος του κινδύνου και αντιδρούσε στη μνημονιακή πορεία των πραγμάτων… Κανένα Μνημόνιο δεν θα περνούσε αν τα κόμματα και οι συλλογικότητες της Αριστεράς, διατηρώντας βεβαίως την αυτονομία τους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, είχαν εναντιωθεί ταυτόχρονα στην προϊούσα αποικιοποίηση της χώρας, στην παράδοση της εθνικής κυριαρχίας στους δανειστές και στην κατεδάφιση όλων των κοινωνικών κατακτήσεων…».