Τα δύο πρόσωπα του Κώστα Σπυρόπουλου

«Τι ύψος έχεις;». Aυτή ήταν η πρώτη ερώτηση που του έκανε. Οταν τελείωσε η ακρόαση, η Αλίκη αποφάνθηκε, προφανώς εντυπωσιασμένη. «Μικρέ, έχεις ταλέντο». «Χμ» είπε αμήχανα εκείνος. «Χμούξις» απάντησε η εθνική σταρ. Υστερα από δύο ημέρες τού τηλεφώνησαν. Ο νεαρός Κώστας Σπυρόπουλος με τα κατάξανθα μαλλιά και τα γαλανά μάτια είχε κερδίσει επάξια τον ρόλο, αλλά και την καρδιά της Αλίκης.

«Τι θα ήταν ο Σπυρόπουλος σήμερα αν δεν τον είχε ανακαλύψει η Βουγιουκλάκη;» είναι μια ερώτηση που συχνά ακούγεται για το πρόσωπό του. «Τίποτα, θα είχε καταστραφεί» έχει απαντήσει εκείνος μάλλον με μια δόση ειρωνείας, προσθέτοντας σε πιο σοβαρό τόνο: «Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό». Οι κακεντρεχείς, πάντως, τείνουν να συμφωνήσουν με την πρώτη του απόκριση.

Η εμφάνισή του είναι σαφές ότι έπαιξε ρόλο-κλειδί στην καριέρα του. Οι χρυσοί βόστρυχοι, το αθώο βλέμμα, το παρουσιαστικό που προσιδίαζε σε κούκλο Κεν, τον έσπρωξαν από μικρό στη φούσκα της σόουμπιζ. Δέκα χρόνων, μάλιστα, βρέθηκε να πρωταγωνιστεί στην παιδική σκηνή του Θεάτρου Αθηνών.

Εχοντας τελειώσει το Εθνικό Θέατρο, όταν η Αλίκη τον γνώρισε σε εκείνη την οντισιόν του 1987 είχε σαφώς τη δύναμη να τον επιβάλει. Ο Κώστας Σπυρόπουλος έγινε το αγόρι που κάθε γυναίκα άνω των 50 θα ήθελε να έχει ως εραστή, ενώ οι πιο συντηρητικές θα επιθυμούσαν απλώς να τον υιοθετήσουν. Το έργο «Λίγο πιο νωρίς… λίγο πιο αργά» ήταν μόνο η αρχή για τη συνύπαρξή τους στη σκηνή. Στις καλές του ερμηνείες θα πρέπει να συμπεριληφθεί αναμφισβήτητα και η παράσταση το «Γλυκό πουλί της νιότης» του 1990, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά. Τη διασκευή, πάντως, της οπερέτας «Εύθυμη χήρα» για την τηλεόραση του ΑNT1 μόνο σε κλίμα γενικής ευθυμίας τη θυμόμαστε.

Η Αλίκη συνήθιζε πάντα να του λέει: «Εμείς οι δύο, αγάπη μου, μαζί… θα γεράσουμε». Δεν πρόλαβαν. Ο θάνατος τη βρήκε πρόωρα. Ισως, αν ζούσε σήμερα, η καριέρα του αγαπημένου της «Κωστάκη» να ήταν πολύ μεγαλύτερη. Η επόμενη σχέση του, πάντως, σύμφωνα τουλάχιστον με τις φήμες της εποχής, ήταν η Δήμητρα Παπανδρέου. Στο εγγύς μέλλον, το σενάριο μιας αξιότιμης χήρας πρωθυπουργού που ερωτεύεται τον χήρο σύντροφο μιας μεγάλης σταρ φαντάζει εξαιρετικό υλικό για τηλεταινία. Μια ζωή που ξεπέρασε την τέχνη.

Ο χαρακτηρισμός που περιγράφει καλύτερα την πορεία της καριέρας του κ. Σπυρόπουλου είναι μάλλον η λέξη «χλιαρή». Ως ηθοποιός δεν υπήρξε ούτε πολύ καλός ούτε πολύ κακός, πρωταγωνιστώντας τα τελευταία χρόνια σε παραστάσεις που απευθύνονταν σε 30something αστικά ζευγαράκια, τα οποία φορούν τα καλά τους για να πάνε στο θέατρο. Ο συμπαθής ηθοποιός δεν έκανε ποτέ καμία υπέρβαση, βαδίζοντας σε ένα αδιάφορο ρεπερτόριο, στο στυλ που καθιέρωσε τα τελευταία χρόνια πρώτη η Κάτια Δανδουλάκη. Πρέπει να του αναγνωριστεί, βέβαια, ότι στην τηλεόραση δεν αναλώθηκε ιδιαίτερα. Ωστόσο, ό,τι και να κάνει, ακόμη δεν μπορεί να ξεπλύνει από πάνω του τον ρόλο του ρομαντικού Αλέξη Δράκου στην αλήστου μνήμης «Λάμψη». Ομολογουμένως, με την Ελένη Κούρκουλα ως Σελήνη, εκστόμισαν τους πιο λοβοτομημένους διαλόγους της ελληνικής τηλεόρασης, που ακόμη και οι σκαπανείς του cult ανασύρουν μανιωδώς στο ΥouΤube.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο Κώστας Σπυρόπουλος δεν έχει μια θέση στο ελληνικό θέατρο. Ισα ίσα, τα τελευταία χρόνια αναλαμβάνοντας τον ρόλο του παραγωγού έχει στήσει πράγματι καλές παραστάσεις, όπως η ζωή της Σωτηρίας Μπέλλου, η οποία ανέβηκε με πρωταγωνίστρια την Ντίνα Κώνστα στο Θέατρο Κάππα, αλλά και το έργο «Τζόρνταν», το οποίο ερμηνευμένο από την πρώην σύζυγό του, Μαρίνα Ασλάνογλου, απέσπασε εξαιρετικές κριτικές. Σημειωτέον ότι και στις δύο παραστάσεις δεν βρισκόταν επί σκηνής.

Τις τελευταίες ημέρες ο Κώστας Σπυρόπουλος βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα. Ο λόγος δεν είναι η συμμετοχή του σε κάποιο νοσταλγικό αφιέρωμα προς τιμήν της Αλίκης, αλλά για μία ακόμη φορά η κόμη του. Συγκεκριμένα, τα ξανθά μαλλιά του πλέχθηκαν σε κοτσιδάκια, τύπου ράστα, για τις ανάγκες του νέου ρόλου του στην παράσταση «Toc Toc». Η τέχνη θέλει θυσίες, ειδικά όταν συμπρωταγωνιστείς με μεγάλες τραγωδούς, όπως η Ματθίλδη Μαγγίρα. Για τη συγκεκριμένη παράσταση γράφτηκε τραγούδι, το οποίο ερμηνεύεται από τον αοιδό Πάνο Κιάμο. Του ευχόμαστε και εις ανώτερα. Υπάρχει πάντα και ο Παντελής Παντελίδης.

Αδέκαστη

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013