Η λήκυθος επέστρεψε, αλλά ο τόπος- εντός της Αττικής πάντως- όπου έδρασαν οι αρχαιοκάπηλοι δυστυχώς ακόμη αναζητείται. Το γεγονός ότι μόνο στην Αττική χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα αυτά τα μαρμάρινα επιτύμβια αγγεία- η συγκεκριμένη λήκυθος είναι του 4ου αιώνα π.Χ.- βοήθησε πολύ τις ελληνικές αρχές για τη διεκδίκησή της από τον ελβετό αρχαιοπώλη στα χέρια του οποίου κατασχέθηκε. Από την άλλη όμως, το ερώτημα πού ακριβώς και πότε διεξήχθη η λαθρανασκαφή, και εν συνεχεία η διακίνηση και εξαγωγή της ληκύθου, μένει να απαντηθεί από την ανάκριση, η οποία παραγγέλθηκε από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές σε τακτικό ανακριτή. Επί του προκειμένου ωστόσο η λήκυθος, που βρίσκεται από την περασμένη Πέμπτη στην Ελλάδα και από χθες στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (ΕΑΜ), αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Και φυσικά η επαναπάτρισή της συνιστά επιτυχημένη ελληνική κινητοποίηση. Το ερχόμενο φθινόπωρο μάλιστα τόσο οι ελληνικές αρχαιότητες που επαναπατρίστηκαν όσο και οι ιταλικές που επέστρεψαν στην πατρίδα τους θα παρουσιαστούν σε κοινή έκθεση στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως. Οι Ιταλοί άλλωστε ως πρώτοι διδάξαντες εκθέτουν αυτή τη στιγμή περί τα 40 αρχαία έργα στη Ρώμη, όπου έχει σταλεί από την Ελλάδα και ο δικός μας επαναπατρισθείς μαρμάρινος γυναικείος κορμός.
Δύο γυναίκες σε σκηνή δεξίωσης, η μία καθιστή και η άλλη όρθια, περιλαμβάνει η παράσταση, η οποία σώζεται, αν και όχι ολόκληρη, επί της ληκύθου. Και οι δύο φορούν χιτώνα και ιμάτιο, το οποίο η καθιστή μορφή ανασύρει σε χειρονομία αποκάλυψης. Επάνω από την όρθια μορφή σώζεται η κατάληξη ενός ονόματος:… ΟΜΕΝΗ. Σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης κατά την τελετή που έγινε στο ΕΑΜ, η λήκυθος «εμφανίστηκε» το 2007 στη Διεθνή Εκθεση Αρχαιοπωλών στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας, όπου δημοπρατούνταν από τον ελβετό αρχαιοπώλη Τζ.Ντ.Καν. Παράλληλα όμως έφθασε στο ΥΠΠΟ από τις διωκτικές αρχές η φωτογραφική τεκμηρίωση των αρχαιοτήτων που ήταν προς δημοπράτηση προκειμένου να διαπιστωθεί αν κάποιες προέρχονταν από την ελληνική επικράτεια. Και έτσι ήταν.
Οι διωκτικές αρχές είχαν ήδη κατασχέσει από ιδιώτεςυπόπτους για αρχαιοκαπηλική δράση φωτογραφίες που απεικόνιζαν μια μαρμάρινη αττική λήκυθο. Και βάσει αυτών των στοιχείων που βρίσκονταν στη διάθεση του αρμοδίου 2ου Τμήματος Αρχαιοκαπηλίας της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής και του ΥΠΠΟ η συγκεκριμένη λήκυθος ταυτίστηκε με έργο που αποτελούσε προϊόν παράνομης διακίνησης και εξαγωγής από την ελληνική επικράτεια. Το επόμενο βήμα ήταν ο συσχετισμός της με το φωτογραφικό υλικό και στη συνέχεια η ενεργοποίηση της διαδικασίας διασφάλισης, διεκδίκησης και επαναπατρισμού της στην Ελλάδα. Κατόπιν αυτών ο ελβετός αρχαιοπώλης δεν μπορούσε παρά να παραδώσει το αρχαίο αγγείο στο ελληνικό Δημόσιο, εξωδίκως, ανεπιφύλακτα και άνευ όρων.
«Εχουμε εντοπίσει αρκετές αρχαιότητες που έχουν εξαχθεί παράνομα από τη χώρα και κάνουμε προσπάθεια να τις φέρουμε πίσω» είπε ο κ. Λιάπης, προσθέτοντας πως ελπίζει ότι «και τους επόμενους μήνες αυτή η πολιτική,που επιτυχώς είχε ξεκινήσει ο κ. Βουλγαράκης,θα συνεχισθεί και με άλλες επιτυχίες». Οσον αφορά τον νέο νόμο για την καταπολέμηση της αρχαιοκαπηλίας, ανέφερε ότι δεν πρόκειται για πανάκεια, δεν πρόκειται να λύσει μεμιάς όλα τα προβλήματα, αποτελεί όμως μια βάση για βήματα προς τα εμπρός.
