ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

Θέλω να κερδίσω αυτό που μου στέρησε η τύχη

Το Κύπελλο Κόρατς βρίσκεται στην τροπαιοθήκη της Λιμόζ. Το Κύπελλο Σαπόρτα ξαναγύρισε μετά από 32 χρόνια στην αραχνιασμένη βιτρίνα της ΑΕΚ. Αλλά αυτό το τρόπαιο που λαμπυρίζει στη Θεσσαλονίκη σε ποια χέρια θα καταλήξει την Πέμπτη το βράδυ;

Το 13ο Φάιναλ Φορ στα χρονικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών βρίσκεται επί θύραις. Και μάλιστα επί θύραις ενός νεόδμητου γηπέδου που ξεπέρασε σε καθυστέρηση αποπεράτωσης το περιλάλητο γιοφύρι της Αρτας, αλλά αποδεικνύεται μικρό, ελάχιστο, για να χωρέσει τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού, της Μακαμπί, της Εφές Πίλσεν και (που λέει ο λόγος) της Μπαρτσελόνα. Η άποψη ότι μόνο η πλατεία του Πεκίνου θα έφθανε για να ικανοποιήσει τη ζήτηση ­ ή ακριβέστερα τη μανία ­ του ελληνικού κοινού ήδη ξεπεράστηκε καθώς ο γενικός διευθυντής του Παναθηναϊκού κ. Τάσος Στεφάνου βρήκε μια ακόμη καλύτερη λύση: «Να μεταφέρουμε τους αγώνες στην Κανά για να κάνει το θαύμα του ο Χριστός και να αυξηθούν οι θέσεις»!

Το Φάιναλ Φορ των πεινασμένων, λοιπόν! Ενα Φάιναλ Φορ… οριεντάλ κατά τα τρία τέταρτά του. Και καθ’ ολοκληρίαν μεσογειακό, για να αποδειχθεί ότι το «mare nostrum» είχε, διατηρεί και θα κρατήσει πάντοτε την επικυριαρχία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η Θεσσαλονίκη ανοίγει την αγκαλιά της και υποδέχεται τις τέσσερις ομάδες που επιβίωσαν από τις 23 Σεπτεμβρίου ως τώρα, αλλά η καρδιά της Ελλάδας χτυπά μόνο για τον Παναθηναϊκό. Η ΑΕΚ έκανε την αρχή και το remake του νταμπλ του 1997 (Αρης/Κόρατς, Παναθηναϊκός/Ευρωλίγκα) βρίσκεται στον ορίζοντα…

Αν για τον κ. Ζέλικο Ομπράντοβιτς η (έκτη) συμμετοχή του στο Φάιναλ Φορ της Θεσσαλονίκης σε εννέα χρόνια καριέρας αποτελεί μια συνηθισμένη δουλειά, που ίσως καταντά ρουτίνα(!), για τον Νίκο Μπουντούρη η κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου μοιάζει με το μεγαλύτερο στοίχημα της ζωής του! Ο 29χρονος γκαρντ διαθέτει στη συλλογή του ένα Κύπελλο Κυπελλούχων (1991) και ένα Κύπελλο Κόρατς (1994) που κατέκτησε με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, ωστόσο το κρυφό όνειρό του είναι να γίνει ο πρώτος και μοναδικός (ως τον επόμενο;) έλληνας μπασκετμπολίστας που θα καμαρώνει ως κάτοχος και των τριών ευρωπαϊκών τροπαίων. Και κάτι ακόμη: να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης στο γήπεδο για την κατασκευή του οποίου έβαλε και αυτός το λιθαράκι του μοχθώντας επί εννέα συναπτά έτη (1989-98) με συμπαίκτες της κλάσης του Φασούλα, του Πρέλεβιτς, του Κόρφα κ.ά.

Η αντίστροφη μέτρηση για το 13ο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας έχει αρχίσει και ο βολιώτης γκαρντ, έχοντας βιώσει το προσωπικό και μάλιστα τραυματικό μάθημά του σε αυτή τη διοργάνωση (ας όψεται το καλάθι-προσευχή του Ραγκάτσι στον ημιτελικό Μπενετόν Τρεβίζο – ΠΑΟΚ την Τρίτη και μάλιστα 13 Απριλίου του 1993 στο Φάληρο), ανοίγει την καρδιά του προς «Το Βήμα» και καταθέτει τις απόψεις του εφ’ όλης της ύλης. Για τους μύθους και τις πραγματικότητες και εν πάση περιπτώσει για την ιδιάζουσα ψυχολογία των Φάιναλ Φορ, για την Εφές Πίλσεν, για τη συρρικνωμένη εφετινή συμμετοχή του στους αγώνες του Παναθηναϊκού, για τον τραυματισμό του Γιώργου Καλαϊτζή…

­ Υπάρχουν άραγε στιγμές που ξεσκονίζεις την τροπαιοθήκη σου και αναρωτιέσαι αν θα σε αξιώσει ποτέ ο Θεός να κατακτήσεις και την Ευρωλίγκα;

«Μακάρι να μπορούσα να μπω στη μηχανή του χρόνου και να γυρίσω επτά χρόνια πίσω! Σε εκείνον τον δραματικό ημιτελικό με την Μπενετόν Τρεβίζο στο Φάιναλ Φορ της Αθήνας, όπου άδικα χάσαμε το τρόπαιο, αφού τότε όλοι αναγνώριζαν ότι ο ΠΑΟΚ ήταν η καλύτερη ευρωπαϊκή ομάδα! Τότε, βέβαια, ήμουν ακόμη 20 ετών και δεν είχα συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Θυμάμαι ότι στις τάξεις της ομάδας επικρατούσε απόλυτη σιγουριά, γιατί οι πάντες εκτιμούσαν ότι παίζαμε καλό μπάσκετ. Ελα, όμως, που καμιά φορά δεν αρκεί μόνο αυτό».

­ Αυτή τη στιγμή, επτά χρόνια αργότερα, τα συναισθήματά σου διαφοροποιούνται;

«Ασφαλώς και διαφοροποιούνται και αυτό μάλλον οφείλεται στην εμπειρία που αποκτά ένας αθλητής μέσα από δυνατές συγκινήσεις και τελικούς. Η υπεραισιοδοξία ή ο φόβος δίνουν τη θέση τους στη μετριοπάθεια και στην καλώς εννοούμενη πίεση, η οποία δεν σε επιβαρύνει αλλά σε καθιστά πολύ πιο υπεύθυνο. Ούτε βγαίνουμε να πούμε ότι το τρόπαιο είναι δικό μας ούτε όμως φοβόμαστε την Εφές Πίλσεν. Εχουμε ωριμάσει και πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός δικαιούται να κατακτήσει το Κύπελλο».

­ Το ότι ένας… πρώην ΠΑΟΚτζής καλείται να διεκδικήσει το τρόπαιο στο νέο γήπεδο του ΠΑΟΚ μπορεί να εκληφθεί ως καλός οιωνός;

«Μέσα στην ανθρώπινη ανασφάλεια και στην ανάγκη να πιαστείς από κάπου, ακόμη και από τις προλήψεις που εύλογα δημιουργούνται πριν από τόσο σημαντικούς αγώνες, σκέφτεσαι οτιδήποτε θα μπορούσε να σε κάνει να νιώσεις άνετα! Ε, λοιπόν, εγώ θεωρώ ότι αυτό είναι καλό σημάδι, αρκεί να με δικαιώσει το αποτέλεσμα, αφού από αυτό κρινόμαστε όλοι».

­ Η ανασφάλεια οφείλεται ίσως και στον εξ Ανατολών κίνδυνο;

«Δεν νομίζω. Αλλωστε έχουμε μελετήσει την Εφές Πίλσεν και το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι διαθέτει πέντε-έξι πολύ καλούς παίκτες, αλλά δεν διακρίνεται για το βάθος του πάγκου της. Αν ο Παναθηναϊκός αποδώσει το μπάσκετ που ξέρει και μπορεί να παίξει, δεν νομίζω ότι θα έχουμε πρόβλημα. Οσο για τον Κουτλουάι, σίγουρα είναι καλός σουτέρ, αλλά στη διάρκεια της εφετινής περιόδου για τη δική μας ομάδα μιλούσε όλη η Ευρώπη και όχι για την Εφές».

­ Ενδομύχως έστω έχεις σκεφθεί τη στιγμή της απονομής του τροπαίου;

«Θα ήταν μέγα σφάλμα να με απασχολεί από τόσο νωρίς ο τελικός, αν και δεν το κρύβω ότι αποτελεί ένα μεγάλο προσωπικό στοίχημα που θέλω να το κερδίσω. Βήμα βήμα, λοιπόν, και αν είναι γραφτό ο Παναθηναϊκός να κατακτήσει το δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ιστορία του, καλώς να έλθει και η απονομή!».

­ Η παρουσία του κ. Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς λειτουργεί θετικά στην ψυχολογία της ομάδας λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη γιορτή του ευρωπαϊκού μπάσκετ;

«Ασφαλώς και λειτουργεί θετικά αφού η εμπειρία του από ευρωπαϊκούς τελικούς προσδίδει μια σιγουριά στην ομάδα, αν και οφείλουμε να μετουσιώσουμε τις εντολές του στο γήπεδο για να δικαιώσουμε και τον ίδιο και τους εαυτούς μας. Οταν, πάντως, ένας άνθρωπος έχει κατακτήσει εννέα τρόπαια στην εννιάχρονη καριέρα του και πηγαίνει για το δέκατο, αυτό κάτι σημαίνει».

­ Ο αναπάντεχος τραυματισμός του Γιώργου Καλαϊτζή στο γόνατο προφανώς αυξάνει και τις δικές σου υποχρεώσεις…

«Δεν συμφωνώ απόλυτα! Ασχετα από τον χρόνο συμμετοχής, θεωρώ ότι κάθε παίκτης είναι επαγγελματίας, άρα και υπεύθυνος. Προσωπικά, επειδή έχουν δει πολλά τα μάτια μου στα γήπεδα, μόλις πληροφορήθηκα ότι χτύπησε ο Γιώργος, του ευχήθηκα να μην είναι κάτι σοβαρό γνωρίζοντας ότι το βασικότερο συστατικό για να κάνεις καριέρα είναι να παραμένεις υγιής! Θα το ξεπεράσει και θα έχει πολλές ευκαιρίες στη ζωή του να ξαναζήσει τέτοιες στιγμές».

Αλλοι, όπως ο Νίκος Γκάλης, ξόδεψαν μια ζωή μέσα στα γήπεδα και ο Θεός δεν τους αξίωσε ποτέ όχι μόνο να κατακτήσουν ένα διεθνές τρόπαιο σε συλλογικό επίπεδο αλλά ούτε καν να παίξουν σε τελικό. «Το ζητούμενο είναι η διάρκεια, όχι ένα Κύπελλο που μπορεί να αποδειχθεί πυροτέχνημα» αντέτεινε ως άλλοθι ο «γκάγκστερ» του ελληνικού μπάσκετ, ο οποίος βρισκόταν επί 14 χρόνια στο προσκήνιο αλλά ουδέποτε η λάμψη ενός τροπαίου θάμπωσε τα μάτια του…

Ο συνονόματος, μέγας θαυμαστής και αντίπαλός του στα ντέρμπι ΠΑΟΚ – Αρη και ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκού, ζυμώθηκε από πολύ νωρίς στην ατμόσφαιρα των τελικών και προτού καν ταξιδέψει (για την ακρίβεια προτού επιστρέψει) στη Θεσσαλονίκη μπορεί να διηγείται στους συμπαίκτες του τις περισσότερες ευρωπαϊκές ιστορίες. Με ένα ευρωπαϊκό κύπελλο και ένα κύπελλο Κόρατς στη συλλογή του, με ένα φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας (3η θέση το 1993 στην Αθήνα) και δύο ακόμη χαμένους τελικούς, ο Νίκος Μπουντούρης είναι ο δεύτερος πιο… μπαρουτοκαπνισμένος ανάμεσα στους εν ενεργεία παίκτες, μετά τον Μπάνε Πρέλεβιτς, και φιλοδοξεί την Πέμπτη το βράδυ να γίνει ο πλουσιότερος όλων. Αναλυτικά οι τέσσερις ευρωπαϊκοί τελικοί του Μπουντούρη: ΚΥΠΕΛΛΟ ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΩΝ (3)

* Γενεύη, 26 Μαρτίου 1991, ΠΑΟΚ – Σαραγόσα 76-72: Απλή συμμετοχή.

* Ναντ, 17 Μαρτίου 1992, Ρεάλ Μαδρίτης – ΠΑΟΚ 65-63: 40 λεπτά, 3 πόντοι, 1/2 τρ., 3 ρ., 5 ασ., 1 κλ.

* Βιτόρια, 12 Μαρτίου 1996, Ταουγκρές – ΠΑΟΚ 88-81: 40 λεπτά, 10 πόντοι, 2/3 δ., 1/3 τρ., 3/4 β., 1 ρ., 2 ασ., 2 κλ. ΚΥΠΕΛΛΟ ΚΟΡΑΤΣ (1)

Νο. 1: Θεσσαλονίκη, 9 Μαρτίου 1994: ΠΑΟΚ – Στεφανέλ Τεργέστης 75-66: 21 λεπτά, 2 πόντοι, 1/3 δ., 3 ρ., 3 ασ., 2 κλ.

Νο. 2: Τεργέστη, 16 Μαρτίου 1994: Στεφανέλ Τεργέστης – ΠΑΟΚ 91-100: 20 λεπτά, 12 πόντοι, 1/1 δ., 2/2 τρ., 4/4 β., 3 ρ., 1 ασ., 2 κλ.

ΕΔΡΑ: Γήπεδο ΠΑΟΚ, Πυλαία Θεσσαλονίκης, χωρητικότητας 8.000 θεατών.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ: 18 και 20 Απριλίου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

Ημιτελικοί, Τρίτη, 18.4.2000

* 18.30: Μπαρτσελόνα – Μακαμπί Τελ Αβίβ. Διαιτητές: Μπραζάουσκας (Λιθουανία) – Γιούνγκεμπραντ (Φινλανδία).

* 21.15: Παναθηναϊκός – Εφές Πίλσεν. Διαιτητές: Κατσάρο (Ιταλία) – Ρεμς (Σλοβενία).

Τελικοί, Πέμπτη, 20.4.2000

* 18.30: Αγώνας για την τρίτη θέση (ηττημένοι των δύο ημιτελικών).

* 21.15: Τελικός (νικητές των δύο ημιτελικών).

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ:

Κυκλοφόρησαν 6.767 τριών διαφορετικών τιμών (15.000, 20.000 και 35.000 δρχ.), αλλά δεν υπάρχουν πλέον ούτε για δείγμα!