Ο διευθυντής της Λυρικής Σκηνής μαέστρος Αλκης Μπαλτάς παρουσιάζει τις νέες παραγωγές του οργανισμού
Οταν ένας καλλιτέχνης προΐσταται ενός οργανισμού με τόσα προβλήματα όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή αναγκάζεται να περιορίσει την καριέρα του ώστε να έχει τον χρόνο να ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με το διοικητικό έργο του. Ο μαέστρος Αλκης Μπαλτάς, διανύοντας τον δεύτερο χρόνο του ως διευθυντή της Λυρικής, παραδέχεται ότι οι καλλιτεχνικές δραστηριότητές του έχουν μειωθεί σημαντικά. Δηλώνει όμως και «αποφασισμένος να επιτύχει (να δώσει κάτι θετικό) σε έναν “ρόλο” δύσκολο αλλά και ενδιαφέροντα. Αλλως δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να εμπλακεί σε αυτή την περιπέτεια».
Με το όραμα ενός νέου κτιρίου, όπου θα στεγαστεί η μοναδική όπερα της Ελλάδας, να επανέρχεται στο προσκήνιο «είναι μια υπόθεση που όχι απλώς δεν την έχουμε ξεχάσει αλλά σκοπεύουμε πλέον να ασχοληθούμε μαχητικά μαζί της», λέει ο κ. Μπαλτάς , με τις εντατικές προσπάθειες για την πλήρη απογραφή του υλικού που διαθέτει ο οργανισμός και με τον σχεδιασμό εκθέσεων με αυτό το υλικό «υπάρχουν ακόμη και κοστούμια της Μαρίας Κάλλας, τα οποία θα έπρεπε κάποια στιγμή να δει το κοινό» η Λυρική μπαίνει σε μια νέα περίοδο λειτουργίας φέροντας μαζί της πανελλήνιες πρεμιέρες, συναυλίες μουσικής δωματίου στο φουαγέ της, παραστάσεις για νέους, πρώτες εμφανίσεις στην Ελλάδα σημαντικών τραγουδιστών. Συνεχίζοντας παράλληλα το εκπαιδευτικό έργο που ξεκίνησε πέρυσι και στο οποίο ο διευθυντής της δίνει ιδιαίτερη σημασία και έμφαση.
Η παιδική σκηνή όπερας λειτουργεί και εφέτος (οι παραστάσεις έχουν ήδη αρχίσει) με την επανάληψη του περυσινού «Βαστιανός και Βαστιανή» του Μότσαρτ και στη συνέχεια, με τη νέα χρονιά, με το ανέβασμα νέας παραγωγής. Επίσης το Στούντιο Οπερας, μια σχολή για τη μελοδραματική τέχνη, τα μαθήματα της οποίας είναι δωρεάν, μετά το περυσινό «Ετσι κάνουν όλες» ετοιμάζεται να παρουσιάσει την «Οπερα του ζητιάνου» του Τζον Γκέι σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη. «Στα πλαίσια των φετινών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων μας συμπεριλαμβάνονται παραστάσεις του “Κουρέα του Σεβίλλης” του Ροσίνι, με δωρεάν είσοδο, στις 17, 19 και 30 Οκτωβρίου καθώς και πιο οργανωμένες από άλλες φορές περιοδείες στην ελληνική επαρχία», μας πληροφορεί ο κ. Μπαλτάς. «Γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια για να ανανεωθεί το κοινό του οργανισμού, αλλά παράλληλα και μια επένδυση σε νέους ταλαντούχους ανθρώπους».
Μετά την πρόσφατη ρύθμιση της νομοθεσίας που βελτίωσε τους μισθούς των εργαζομένων στον οργανισμό «δεν θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή οι μισθοί είναι οι ιδανικοί αλλά τουλάχιστον έχει γίνει μια αύξηση που φθάνει το 50-70% των προηγούμενων», επισημαίνει ο κ. Μπαλτάς αλλά και που έδωσε στη διοίκηση του οργανισμού τη δυνατότητα να κινείται πιο εύκολα και με μεγαλύτερη ταχύτητα, η προσοχή στρέφεται και σε θέματα αναβάθμισης του ρεπερτορίου και του επιπέδου των παραστάσεων.
«Μερικές επαναλήψεις παλαιότερων παραγωγών είναι αναπόφευκτες για οικονομικούς λόγους», λέει ο κ. Μπαλτάς. «Παράλληλα όμως η προσπάθεια για την παρουσίαση νέων παραγωγών, ακόμη και με έργα “δύσληπτα” για τον καλομαθημένο στο μπελκάντο θεατή συνεχίζεται»: μετά τα περυσινά «Προφορική προδοσία» του Κάγκελ και «Λαίδη Μάκμπεθ του Μτσενσκ» του Σοστακόβιτς, η «Σαλώμη» του Ρίχαρντ Στράους θα είναι το έργο με το οποίο η Λυρική θα εμφανιστεί στο Φεστιβάλ Αθηνών. (Επίσης η επόμενη περίοδος λειτουργίας της θα αρχίσει με την «Αγία της Μπλίκερ Στριτ» του Μενότι).
Ο «Ευγένιος Ονιέγκιν» του Τσαϊκόφσκι (πρεμιέρα: 1 Δεκεμβρίου), υπό την διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού και με τον διάσημο έλληνα βαθύφωνο Δημήτρη Καβράκο να κάνει το αθηναϊκό ντεμπούτο του στον μικρό ρόλο του Πρίγκιπα, η επανάληψη του «Βαφτιστικού» του Σακελλαρίδη (πρώτη παράσταση: 14 Δεκεμβρίου), η νέα παραγωγή του «Μαγικού αυλού» του Μότσαρτ (πρεμιέρα: 12 Ιανουαρίου) η οποία θα είναι μια συνεργασία της Λυρικής με καλλιτέχνες από τη Νότια Αφρική, ο «Τροβατόρε» του Βέρντι (πρεμιέρα: 9 Φεβρουαρίου), το «Ονειρο θερινής νυκτός» του Περικλή Κούκου (πρεμιέρα: 1 Μαρτίου), η «Μποέμ» του Πουτσίνι (πρεμιέρα: 16 Μαρτίου), την οποία υπάρχουν πιθανότητες να σκηνοθετήσει η Λίνα Βερτμίλερ, η πανελλήνια πρεμιέρα του «Ρέκβιεμ» του Αντριου Λόιντ Γουέμπερ (20, 23 Απριλίου) καθώς και μια Βραδιά Μπαλέτου με τη «Ζιζέλ» του Αντάμ είναι οι παραγωγές που συνθέτουν το ρεπερτόριο της νέας περιόδου λειτουργίας του οργανισμού.
«Προσπαθήσαμε να υπάρχει ποικιλία», λέει ο κ. Μπαλτάς. «Η προσπάθεια επέκτασης του ρεπερτορίου σε έργα πιο δύσκολα, σε μια αναζήτηση της σύγχρονης μουσικής έκφρασης, γίνεται πάντα με μέτρο. Ο κύριος κορμός δεν μπορεί παρά να είναι το κλασικό ρεπερτόριο. Παράλληλα όμως η ανταπόκριση που έχει δείξει το κοινό της Λυρικής όποτε έχουμε παρουσιάσει έργα σύγχρονα μας δίνει το κόκκινο φως για να προχωρήσουμε και σε άλλες τέτοιες παραγωγές».
