Αγαπητέ Κύριε,
Νομίζω ότι ζούμε μια από τις χειρότερες περιόδους παρακμής της ανθρωπότητας, παρά τα άλματα επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου που έχει επιτύχει και ίσως εξαιτίας και αυτών. Και καθώς εξέλιπε ο διπολισμός, που έδινε εκατέρωθεν ηθικά και πολιτικά επιχειρήματα αμφισβήτησης του αντιπάλου, αληθινά ή κατασκευασμένα, τα συμφέροντα αποβάλλουν το τελευταίο φύλλο συκής και ούτε καν προσπαθούν να τεκμηριώσουν την άλλοτε ψιμυθιωμένη υποκρισία τους.
Ετσι έφθασε ο αμοραλισμός των αυτοαποκαλούμενων πολιτισμένων χωρών να ξεμπροστιάζεται από τον μέχρις απερισκεψίας κυνισμό και τη βαρβαρότητα της Τουρκίας, χωρίς να ενοχλείται κανείς.
Δικάζουν από ανθρώπινη ευαισθησία υποθέτω τις ωμότητες που διέπραξαν οι Σερβοβόσνιοι στον εμφύλιο πόλεμό τους. Και εμφανίζονται ανένδοτοι προς χάριν της ηθικής και του δικαίου.
Τι υποκριτές, σκέφτεται ο πρόεδρος των Τουρκοκυπρίων Ραούφ Ντενκτάς. Στάσου να τους ξεμασκαρέψω. Και βγαίνει δημόσια και δηλώνει επισήμως ότι δεν υπάρχουν αγνοούμενοι Ελληνοκύπριοι από την εισβολή του Αττίλα, διότι τους εξόντωσαν όλους οι οργισμένοι Τουρκοκύπριοι των οποίων ο ίδιος ήταν τότε ο αρχηγός. Δηλαδή τους είπε κατάμουτρα: Οπως έσφαξε ο Κάρατζιτς και ο Μλάντιτς τους Μουσουλμάνους στη Βοσνία, έτσι έσφαξα και εγώ τους Χριστιανούς της Κύπρου. Ετσι ακριβώς τους το είπε. Και η μεν ελληνική κυβέρνηση και εκείνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε πλήρη θέση αδυναμίας και παραίτησης και για να μη στενοχωρήσουν τους Αμερικανούς και τον κ. Μπούτρος Γκάλι (που κανείς δεν αμφιβάλλει για το πόσο υποκρίνονται, όταν επικαλούνται τα δήθεν φιλάνθρωπα αισθήματά τους και την ηθική ευαισθησία τους), εσιώπησαν ανεπιτρέπτως, αντί να επωφεληθούν προσφεύγουσες σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς. Ο κ. Ντενκτάς, όμως, καθώς είδε ότι οι υποκριτές φιλάνθρωποι αντιπαρήλθαν την πρόκληση και σφύριξαν αδιάφορα, επανήλθε. Εστειλε τους «γκρίζους λύκους» του να σκοτώσουν δύο νέα άοπλα παλικάρια, που διαδήλωναν υπέρ της απελευθέρωσης της χώρας τους και, εν συνεχεία, δημόσια και παρουσία της τηλεόρασης τους συνεχάρη. Δηλαδή, είπε πάλι στη διεθνή κοινή γνώμη: Εγώ, κύριοι, είμαι δολοφόνος. Και εσείς και αυτό θα το κάνετε γαργάρα. Και ας είμαι και εγώ δολοφόνος, όπως και ο Κάρατζιτς. Ξέρω πολύ καλά ότι αυτόν τον διώκετε για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας και οικονομικών ή στρατηγικών συμφερόντων και η ίδια σκοπιμότητα θα σας κάνει και πάλι να αγνοήσετε ότι και εγώ όπως και οι υποστηρικτές μου κυβερνήτες της Τουρκίας δολοφονούμε όποιον μας ενοχλεί ή όταν αυτό μας συμφέρει.
Και φυσικά δεν έπεσε έξω. Περιορίσθηκαν σε κάποιες αμήχανες δηλώσεις ότι είναι υπερβολική η αντίδραση των Τουρκοκυπρίων έναντι των προκλήσεων των άοπλων ελληνοκυπρίων μοτοσικλετιστών. «Δέρνετε ή πυροβολείτε, αλλά όχι μέχρι θανάτου. Γιατί έτσι μας φέρνετε σε δύσκολη θέση, καθώς μας εκθέτετε ως συνυπεύθυνους, που σας κάναμε πλάτες».
Είμαι βέβαιος ότι πολύ θα το γλεντάει ο κ. Ντενκτάς όπως και η κυρία Τσιλέρ και φυσικά ο κ. Ερμπακάν. Αυτός ο τελευταίος μάλιστα θα επιχαίρει και για τον ηθικό εκφυλισμό των χριστιανών απίστων, που σκύβουν το κεφάλι ακόμη και όταν γυναίκες μέλη του Ευρωκοινοβουλίου χαρακτηρίστηκαν από τούρκο υπουργό πόρνες διότι στηλίτευσαν τις διώξεις και τα βασανιστήρια κατά των Κούρδων.
Μη θαρρείτε ότι ακόμη και οι υβρισθείσες κυρίες εθίγησαν από τον χυδαιότερο χαρακτηρισμό που μπορεί να γίνει σε μια γυναίκα. Ούτε αισθάνθηκαν την ανάγκη να απαιτήσουν να τους ζητήσει συγγνώμη. Ούτε το Ευρωκοινοβούλιο έθεσε ως προϋπόθεση συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την Τουρκία την αποπομπή του υβριστή υπουργού και την πανηγυρική αποκατάσταση της τρωθείσας τιμής τών εν λόγω κυριών (αν φυσικά δεν αισθάνθηκαν και κολακευμένες που τους αποδόθηκε ιδιότητα της οποίας προϋπόθεση είναι τα νιάτα, η ομορφιά και το σεξουαλικό ταλέντο, που εκείνες μάλλον στερούνται).
Ο Μάριος Πλωρίτης μας θύμισε πρόσφατα ότι ο αμερικανός διπλωμάτης Τζέιμς Τζέραρντ είχε με παρρησία διατυπώσει: «Είναι φανερό πως υπάρχει στη χώρα μας μια τάση να συγκαλύψουμε τα εγκλήματα των Τούρκων και να δίνουμε συγχωροχάρτι για να αντλήσουμε υλικά οφέλη από αυτούς». Και πρόσθεσε: «Οι Τούρκοι δεν θα έπρεπε να γίνονται δεκτοί στην κοινωνία των εντίμων εθνών ώσπου να δείξουν ειλικρινή μεταμέλεια για τα εγκλήματά τους».
Τα συμφέροντα όμως και τότε και τώρα είναι τεράστια καθώς η στρατηγική θέση της Τουρκίας ανάμεσα στα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου που βρίσκονται στη Μέση Ανατολή προς Νότον και στην περιοχή της Κασπίας και του Καυκάσου προς Βορράν την καθιστά μήλον της έριδος για τους ισχυρούς της γης. Και φυσικά οι Τούρκοι το εκμεταλλεύονται. Γιατί όλοι ξέρουν ότι η απώλεια του ελέγχου των πετρελαίων αυτών, πέραν του σοβαρότερου οικονομικού πλήγματος που θα υποστούν οι δυτικές εταιρείες πετρελαίου και οι εθνικές οικονομίες τους, θα αποκόψει τις τελευταίες και ιδίως την Ευρώπη από την πετρελαϊκή ενέργεια, δηλαδή από το οξυγόνο λειτουργίας των σύγχρονων βιομηχανιών και καταναλωτικών κοινωνιών. Αυτό θα προκαλέσει τη σοβαρότερη οικονομική κρίση του αιώνα μας και τις αιματηρότερες ίσως κοινωνικές συγκρούσεις.
Να ένας μείζων λόγος που επιβάλλει τις πρόωρες εκλογές, ώστε η κυβέρνηση που θα προκύψει να μπορεί απερίσπαστη να αντιμετωπίσει αυτό το μείζον πρόβλημα χωρίς το άγχος του πολιτικού κόστους λόγω προεκλογικής περιόδου. ΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΝΕΟΣ και για την αντιγραφή
