Στο έλεος των μέσων μαζικής ταλαιπωρίας και της διπλοταρίφας
* Την 7η Φεβρουαρίου 1998 προέκυψε ανάγκη να μεταβώ στο Μεσολόγγι και δεδομένου ότι το μοναδικό μέσο μαζικής μεταφοράς που εξυπηρετεί την περιοχή είναι τα υπεραστικά λεωφορεία αναγκάστηκα να ταξιδέψω μετά από δέκα περίπου έτη με το μέσο αυτό. Το λεωφορείο ήρθε 5 λεπτά προ της αναχώρησης, ήταν λεωφορείο κατασκευασμένο τη δεκαετία του 1960, με κατεστραμμένα ελαστικά και κινητήρα γερασμένο (στις ανωφέρειες κατάφερνε μετά βίας να φτάσει την ταχύτητα των 30 km/h).
Αφού έπεισα τον εαυτό μου να ξεχάσει ότι ταξίδευα με ένα ερείπιο, παρατηρούσα στην Εθνική τα υπόλοιπα οχήματα. Είδα οδηγούς που δεν ήξεραν σε ποια λωρίδα να κινηθούν οπότε επέλεγαν τη διαχωριστική, άλλοι κινούνταν στην αριστερή λωρίδα χαρακτηριστικά αργά και άλλοι άλλαζαν λωρίδα χωρίς να βγάλουν φλας, είδα νταλίκες να βγαίνουν από κάθετα στην Εθνική δρομάκια σαν να μην κινείται κανείς άλλος σε αυτήν, ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα «στραβά» που έπλεαν στην παραμικρή ανωμαλία του οδοστρώματος. Ακόμα παρατήρησα ότι οι ναυτικοί στο Ρίο φόρτωσαν τα οχήματα κατά τρόπο ώστε να χωρέσουν όσο το δυνατόν περισσότερα, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να ανοίξουν οι πόρτες των οχημάτων αφού απείχαν μεταξύ τους ελάχιστα εκατοστά και οι επιβάτες να μείνουν εγκλωβισμένοι σε αυτά κατά τη διάρκεια του διάπλου.
Το λεωφορείο με το οποίο επέστρεψα το βράδυ της ίδιας ημέρας ήταν κατασκευασμένο τη δεκαετία του 1970 με υποτυπώδη θέρμανση αλλά σε καλύτερη κατάσταση από το προαναφερθέν. Αφού στην Εθνική συναντήσαμε μερικά οχήματα να τυφλώνουν τον απέναντι οδηγό με τους προβολείς ή μερικά άλλα να φωτίζουν τον ουρανό, φτάσαμε ευτυχώς σώοι στον σταθμό του Κηφισού. Μόλις αποβιβαστήκαμε οι οδηγοί ταξί άρχισαν την επιλογή επιβατών και την προσπάθεια για διπλές μισθώσεις, για κακή τους τύχη όμως ένα περιπολικό ήταν πλησίον του σταθμού· μόλις αντιλήφθηκαν οι αστυνομικοί την άφιξη του λεωφορείου ήρθαν να επιβάλουν την τάξη· στη θέα του περιπολικού και των αστυνομικών οι οδηγοί των ταξί έγιναν οι ευγενικότεροι και πιο εξυπηρετικοί της ΕΕ.
Οπως επιτυχώς δρα το υπουργείο Δημόσιας Τάξης στο θέμα των ταξί το ευκταίο θα ήταν να δρούσαν το ίδιο επιτυχώς και τα λοιπά υπουργεία στα θέματα που προανέφερα.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΛΩΝΙΩΤΗΣ Φοιτητής ΤΕΙ, Πετρούπολη
Ο Καστοριάδης δεν αποκήρυξε τη μετάφραση
* Στο ένθετο «βιβλία» του φύλλου σας της 1.2.1998 συνεργάτις σας αναφέρεται στο βιβλίο του εκλιπόντος συζύγου μου Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας και ισχυρίζεται ότι ο συγγραφέας «αποκήρυξε την (ελληνική) μετάφραση ως πολύ κακή».
Σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε αυτήν την επιστολή, με την οποία σας δηλώνω κατηγορηματικά ότι ο Κ. Καστοριάδης περιέβαλλε μέχρι την τελευταία στιγμή με τη φιλία και την εμπιστοσύνη του τους μεταφραστές και δεν αποκήρυξε βέβαια ποτέ τη συγκεκριμένη μετάφραση, την οποία είχε εγκρίνει δεδομένου ότι είχε συμμετάσχει και ο ίδιος στην εκπόνησή της.
Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι οι κληρονόμοι, οι φίλοι και οι μαθητές του Κ. Καστοριάδη συστήνουμε Σύλλογο με σκοπό τη διαφύλαξη και διάδοση του έργου του. Ο Σύλλογος αυτός είναι η μόνη έγκυρη πηγή πληροφοριών, τόσο όσον αφορά τα ήδη δημοσιευμένα από τον ίδιο γραπτά όσον και τα μετά θάνατον ανέκδοτα έργα του, η πιθανή έκδοση των οποίων θα είναι ένα από τα βασικά αντικείμενα μελέτης μας.
ΖΩΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ, Παρίσι
Η κλοπή μιας Εθνοcash και το απόρρητο
Από την Υπηρεσία Τύπου της Εθνικής Τράπεζας «Το Βήμα» έλαβε και ευχαρίστως δημοσιεύει την ακόλουθη απάντηση σε καταγγελία αναγνώστριάς του:
* «Στο φύλλο τής 15.2.98 της έγκριτης εφημερίδας σας δημοσιεύθηκε καταγγελία της κυρίας Βασ. Δέμου σχετική με τον τρόπο που χειρίστηκε η Εθνική Τράπεζα το θέμα κλοπής της κάρτας, του μυστικού αριθμού (ΡΙΝ) και της αφαίρεσης 235.000 δραχμών από τον λογαριασμό της.
Υστερα από διεξοδική έρευνα του θέματος διαπιστώθηκε ότι η απώλεια της κάρτας δηλώθηκε στην Εθνική Τράπεζα, στο Τμήμα Αυτόματων Συναλλαγών, από τη μητέρα της κυρίας Δέμου, την κυρία Ελένη Μπάρδη, αφού ειδοποιήθηκε προηγουμένως από την κόρη της, στις 11.12.1997 και ώρα 14.38, οπότε έγινε αμέσως η ακύρωσή της. Δυστυχώς ο δράστης της κλοπής είχε ήδη κάνει από τις 14.30 αναλήψεις 235.000 δρχ., αφού είχε στη διάθεσή του την κάρτα αλλά και τον μυστικό αριθμό της.
Το παράπονο της κυρίας Δέμου σχετικά με την άρνηση της τράπεζας να της παραδοθεί το ημερολόγιο των κινήσεων του ΑΤΜ δεν ευσταθεί γιατί το ημερολόγιο αυτό περιέχει στοιχεία που αφορούν όλους τους πελάτες που συναλλάγησαν την ημέρα εκείνη. Τα μέρη όμως του ημερολογίου που αφορούσαν την κυρία Δέμου τής εδόθησαν με το έγγραφο 3046/15.12.1997 του καταστήματός μας στον Χολαργό».
Δύο καρμανιόλες και η καραμέλα της ταχύτητας
* Είναι ακριβές ότι η απαράδεκτη «οδηγική» συμπεριφορά μας ως λαού είναι εκτός πάσης λογικής και κανόνων, πλην όμως το Κράτος (υπουργεία, τοπική αυτοδιοίκηση, ΔΕΗ κλπ.) «υποβοηθά» τους οδηγούς να σκοτώνονται και μάλιστα στην ευρύτερη περιοχή Αθηνών.
Παράδειγμα 1: Δέλτα Φαλήρου, η αριστερή στροφή προς Φλοίσβο είναι μονίμως βυθισμένη στο σκοτάδι καθώς τα περισσότερα φωτιστικά σώματα είναι εκτός λειτουργίας και όσα είναι αναμμένα είναι μερικώς καλυμμένα από τα πανύψηλα δέντρα.
Η απότομη εναλλαγή από τον άπλετο φωτισμό των λεωφόρων Συγγρού και Ποσειδώνος στο σκοτάδι έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα και δυστυχήματα στο τμήμα αυτό του δρόμου προς αμφότερες τις κατευθύνσεις, με θλιβερούς μάρτυρες τα σπασμένα προστατευτικά κιγκλιδώματα.
Κύριοι «αρμόδιοι», όχι πάλι την καραμέλα της «υπερβολικής ταχύτητας», γιατί με 60 χ.α.ώ., στεγνό δρόμο, ολοκαίνουργια λάστιχα και 30ετή πείρα, νιώθω (όπως και πολλοί άλλοι) ότι βρίσκομαι στο έλεος του Υψίστου.
Παράδειγμα 2: Παραλιακή Λ. Σουνίου, τμήμα Βουλιαγμένης – Βαρκίζης (λιμανάκια), ύστερα από χρόνια «ηλεκτροφωτίστηκε» το τμήμα αυτό του δρόμου, πλην όμως και εδώ τα περισσότερα φωτιστικά σώματα είναι μονίμως εκτός λειτουργίας και μάλιστα στις πλέον επικίνδυνες στροφές, με τα ίδια αποτελέσματα.
Με τη βεβαιότητα ότι τα παραπάνω θα παραμείνουν ως έχουν, μέχρι το καλοκαίρι του 2004, οπότε όλα θα λειτουργούν στην εντέλεια για 25 ημέρες, διατελώ με τιμή
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ Τραπεζικός, Αθήνα
Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν;
* Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά, στο άμεσο οικογενειακό και ευρύτερο επαγγελματικό περιβάλλον, ζούμε περιπτώσεις καταξιωμένων καθ’ όλα στελεχών που στην ηλικία των 50 – 55 ετών βρίσκονται χωρίς αντικείμενο εργασίας για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς των (συγχωνεύσεις εταιρειών, εξαγορές, αναδιοργανώσεις).
Πολλοί από αυτούς αποσύρονται, εξίσου πολλοί όμως έχουν τη διάθεση να συνεχίσουν. Και τότε στις περισσότερες των περιπτώσεων η απάντηση είναι αρνητική λόγω ηλικίας. Βεβαίως το φαινόμενο αυτό που πρωτολανσαρίσθηκε στις ΗΠΑ την περασμένη δεκαετία ήρθε και στην Ελλάδα, όπου με την υπερβολή που μας διακρίνει σαν λαό, τολμώ να πω ότι εφαρμόζεται από τους νεότερους με αψυχολόγητα κριτήρια. Και είναι κρίμα όταν η φυσική και πνευματική κατάσταση ενός εργαζομένου είναι άριστη, να παραμερίζονται όλη η εμπειρία και οι γνώσεις του, επειδή το κοντέρ έδειξε 50 ή άσπρισαν τα μαλλιά του. Ηδη στην Αμερική υπάρχει μια τάση επιστροφής στις παλιές φρουρές, γιατί πολλές εταιρείες πλήρωσαν ακριβά το πείραμα.
Εύχομαι και στον τόπο μας να πάψουν να σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν, γιατί αυτά τους δίδαξαν πώς να «τρέχουν».
ΣΟΥΛΑ ΛΑΣΚΑΡΗ, Αθήνα
Το χημικό οπλοστάσιο του Ιράκ και ο κίνδυνος για την Ελλάδα
* Πολύς λόγος έγινε τελευταία για το χημικό οπλοστάσιο του Ιράκ και για τους κινδύνους οι οποίοι επαπειλούν τη χώρα μας από ενδεχόμενη χρήση χημικών όπλων εκ μέρους του Ιράκ κατά των εχθρών του (ΗΠΑ, Ισραήλ) ή από την επιτόπια καταστροφή και εξουδετέρωση αυτών εκ μέρους των αμερικανικών βομβαρδιστικών στους χώρους αποθηκεύσεως αυτών (ανάκτορα Σαντάμ ή αλλαχού).
Αμέσως απαντώ ότι κανένας κίνδυνος δεν υπάρχει για τη χώρα μας από τυχόν χρήση χημικών ουσιών στη Μέση Ανατολή. Και εξηγούμαι:
Από της πρώτης ιστορικά χρησιμοποιήσεως χημικών ουσιών στην πόλη ΥΠΡ του Βελγίου (εκ της οποίας και το όνομα Υπερίτης) στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η συνήθης μέθοδος χρήσεως αυτών ήταν εντός οβίδων πυροβολικού ή βομβών αεροπορίας. Αυτό καθιστά σαφές ότι οι χημικές ουσίες εβάλλοντο κατά του αντιπάλου σε μια απόσταση βολής πυροβολικού (15-18 χιλιόμετρα) χωρίς κανέναν κίνδυνο για φίλια τμήματα. Η δράση των χημικών ουσιών γίνεται είτε δι’ επικαθήσεως σε ακάλυπτα μέρη του σώματος είτε διά της εισπνοής διά της αναπνευστικής οδού. Στόχος συνεπώς των χημικών ουσιών είναι τα στρατεύματα επί του εδάφους, για τον λόγο αυτό οι χημικές ουσίες έχουν βαρύτητα και δεν είναι υπερβολικά πτητικές. Αν ήσαν πτητικές στο πεδίο της μάχης θα κινδύνευε εξίσου και ο βάλλων τις χημικές ουσίες αν ο άνεμος ήταν αντίθετος.
Εξάλλου η διάρκεια δραστικότητας των χημικών ουσιών είναι αρκετά περιορισμένη για να μπορεί ο επιτιθέμενος να διέρχεται μέσω του μολυσμένου εδάφους σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ολοι οι σύγχρονοι στρατοί (και ο ελληνικός) εκπαιδεύονται στη χρήση χημικών όπλων. Οι Πίνακες Βολής Πυροβολικού διδάσκουν τη χρήση των. Αλλο αν δεν διαθέτουμε χημικά όπλα. Σήμερα μάλιστα η χώρα μας έχει υπογράψει τη συνθήκη απαγορεύσεως αυτών.
Δεν πρέπει όμως να συγχέουμε τις χημικές ουσίες με το ραδιενεργό νέφος. Οι χημικές ουσίες επικαθήμενες επί του εδάφους μετά σύντομο χρονικό διάστημα αδρανοποιούνται. Το ραδιενεργό νέφος επικαθήμενο επί του εδάφους το μετατρέπει σε ραδιενεργό και συνεπώς εξίσου επικίνδυνο. Η ημιπερίοδος δε ζωής των ραδιενεργών ουσιών είναι μακροτάτη.
Τέλος, το ραδιενεργό νέφος έχει μεγάλη πτητικότητα, παρασύρεται υπό των ανέμων και μεταφέρει τη ραδιενεργό σκόνη σε αρκετά χιλιόμετρα (Τσέρνομπιλ). Αυτός είναι και ο λόγος που στα πλαίσια του πυρηνικού πολέμου το ραδιενεργό νέφος αποτελεί ανεπιθύμητο παράγωγο που μπορεί να πλήξει και τις φίλιες δυνάμεις, και υπάρχουν τεχνικές για την παρακολούθηση της πορείας αυτού.
Οι κίνδυνοι λοιπόν που γεννιούνται σε σχέση με την ύπαρξη χημικού οπλοστασίου στο Ιράκ είναι:
* Κίνδυνος για το Ισραήλ, από μια μαζική προσβολή των κυριότερων πόλεών του με πυραύλους (SCUD) και αεροπορία διά χημικών όπλων που είναι ήδη έτοιμα για χρήση από τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράκ. Αυτός είναι ο κύριος λόγος ανησυχίας του Ισραήλ.
* Κίνδυνος για το Ιράκ, από μια μαζική προσβολή των αποθηκών όπου τηρούνται τα χημικά όπλα από την αεροπορία των ΗΠΑ και καταστροφή αυτών με ταυτόχρονη απελευθέρωση μεγάλου όγκου χημικών ουσιών, οι οποίες θα προξενήσουν ανυπολόγιστη καταστροφή στον άμαχο πληθυσμό που θα βρίσκεται πλησίον των αποθηκών αυτών.
Και στις δύο περιπτώσεις η δράση των χημικών ουσιών θα είναι μάλλον περιορισμένη στην περιοχή που θα εκραγούν τα χημικά πυρομαχικά. Στη δυσμενέστερη περίπτωση (ισχυροί άνεμοι) το χημικό νέφος θα επεκταθεί μερικά χιλιόμετρα γύρω από τις προσβληθείσες περιοχές.
Συνεπώς, κανένας λόγος ανησυχίας δεν υπάρχει για τη χώρα μας ευρισκομένης τόσον μακράν του πιθανού θεάτρου επιχειρήσεως χημικού πολέμου της Μέσης Ανατολής, από ένα όπλο το οποίο ως εκ των χαρακτηριστικών του είναι περιορισμένης τοπικής εμβέλειας πέραν του γεωγραφικού σημείου εκρήξεως.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΟΥΛΑΣ Αντιστράτηγος ε.α. Πρώην Πρόεδρος Ελληνικής Βιομηχανίας Οπλων
ΤΟ ΒΗΜΑ δημοσιεύει επιστολές αναγνωστών για συγκεκριμένα θέματα, με τον όρο ότι είναι ενυπόγραφες. Για τον λόγο αυτόν οι επιστολογράφοι πρέπει να σημειώνουν και τον αριθμό του τηλεφώνου, μέσω του οποίου η Γραμματεία της Συντάξεως θα μπορεί να ελέγξει το γνήσιο της επιστολής. Ανευ των στοιχείων αυτών η δημοσίευση καθίσταται αδύνατη. Η Σύνταξη διατηρεί το δικαίωμα να συντομεύει τα κείμενα. Οι επιστολές με την ένδειξη «για δημοσίευση» μπορούν να αποστέλλονται μέσω Fax, στο (01) 3239.097 / μέσω Internet Ε-Mail: tovima@dolnet.gr
