Τα 10+1 μεγάλα στοιχήματα των Αγώνων

Από το «take your marks» (λάβετε θέσεις) στο «make your beds» (στοιχηματίστε). Η ολυμπιακή συμμετοχή αποτελεί από μόνη της το κορυφαίο στοίχημα στην καριέρα ενός αθλητή. Μόνο που ανάμεσα στα ούτε λίγο ούτε πολύ περίπου 11.000 στοιχήματα υπάρχουν ορισμένα που γράφουν την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Στοιχήματα που προκαλούν τα όρια του ανθρώπου, τον χρόνο, αλλά και, πριν απ’ όλα, τους αντιπάλους αυτού που τολμά να τα βάλει. Από τον αμερικανό κολυμβητή Μάικλ Φελπς, ένα σχολιαρόπαιδο που προκαλεί τον μύθο των επτά χρυσών του συμπατριώτη του Μαρκ Σπιτς, ως τον εμποδιστή των 400 μ. Φελίξ Σάντσες (Αγιος Δομίνικος), ο οποίος οιστρηλατείται από το επίτευγμα των 122 συνεχών νικών του Αμερικανού Εντουιν Μόουζες και από τον τσέχο ακοντιστή Γιαν Ζελέζνι, που γαργαλάει τα πόδια των αμερικανών τετράκις χρυσών ολυμπιονικών σε ένα αγώνισμα στον στίβο Αλ Ερτερ (δίσκος) και Καρλ Λιούις (μήκος) ως τους δικούς μας Πύρρο Δήμα και Κάχι Καχιασβίλι που διεκδικούν ένα μοναδικό χρυσό ολυμπιακό καρέ στην άρση βαρών, επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε σήμερα τα κορυφαία 10+1 στοιχήματα των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. «Make your beds»…

1. Ο Φελπς στο κυνήγι του Σπιτς

H προσπάθεια απομυθοποίησης του μεγαλύτερου επιτεύγματος στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων δίνει στο στοίχημα του θρασύ αμερικανού νεανία Μάικλ Φελπς τον τίτλο όχι μόνο του πλέον ριψοκίνδυνου και φιλόδοξου αλλά χωρίς αμφιβολία εκείνον του κορυφαίου. Τα επτά χρυσά μετάλλια του Μαρκ Σπιτς ατενίζουν αγέρωχα από το 1972 τους επίδοξους ιερόσυλους του θαύματος, το οποίο επιτέλεσε ο αμερικανός κολυμβητής. Τριάντα δύο χρόνια αργότερα ένας άλλος αμερικανός κολυμβητής δεν διστάζει να βάλει τον πήχη εκεί όπου απέτυχαν η ανατολικογερμανίδα κολυμβήτρια Κριστίν Οτο (έξι χρυσά μετάλλια στη Σεούλ το 1988) και ο λευκορώσος γυμναστής Βιτάλι Σέρμπο (6 χρυσά μετάλλια στη Βαρκελώνη). Αρχής γενομένης από σήμερα, ο 19χρονος έφηβος από τη Βαλτιμόρη αρχίζει το σαφάρι του με σύνθημά του το «no limits, no fear» («δεν υπάρχουν όρια, ούτε φόβος»), όπως δήλωνε πριν από έναν χρόνο στο «Βήμα της Κυριακής». Σήμερα όμως καλείται να αποδείξει την αξιοπιστία των προθέσεών του απέναντι στον σουπερστάρ των Ολυμπιακών του Σίδνεϊ, Αυστραλό Ιαν Θορπ και μάλιστα σε ένα αγώνισμα που δεν είναι η… σπεσιαλιτέ του, τα 200 μ. ελεύθερο. Αν ξεπεράσει τον σχεδόν δίμετρο σκόπελο του Αυστραλού, καλείται να σκουπίσει τα μετάλλια στα 200 και 400 μ. μεικτή ατομικής, στα 100 και 200 μ. πεταλούδα και να ανέβει ακόμη στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου των τριών σκυταλοδρομιών (4Χ100 μ. ελεύθερο, 4Χ200 μ. ελεύθερο και 4Χ100 μ. μεικτή ατομική). Αν το βράδυ του ερχόμενου Σαββάτου (20.30) ο Φελπς κατορθώσει να αποκαθηλώσει τον Σπιτς, εκτός από το απόλυτο στοίχημα των Ολυμπιακών της Αθήνας θα έχει κερδίσει και ένα εκατομμύριο δολάρια, που του έχει υποσχεθεί ο χορηγός του.

2. Το τρίποντο των 30ρηδων Σαΐτοφ και Νομούρα

Τριαντάρηδες, δυναμικοί και επιτυχημένοι. Μα, πάνω από όλα έτοιμοι να καταγραφούν στην Αθήνα ανάμεσα στις μυθικές μορφές των αθλημάτων τους. Ο ρώσος πυγμάχος Ολεγκ Σαΐτοφ και ο ιάπωνας τζουντόκα Τανταχίρο Νομούρα έχουν ένα παράλληλο όνειρο: να κατακτήσουν στους 28ους Ολυμπιακούς Αγώνες το τρίτο χρυσό μετάλλιό τους και να περάσουν στην Ιστορία. Στην πυγμαχία ως σήμερα μόλις τρεις αθλητές, ο Ούγγρος Λάζλο Παπ και οι Κουβανοί Τεοφίλο Στίβενσον και Φελίξ Σαβόν, έχουν κατακτήσει τρεις συνεχόμενους ολυμπιακούς τίτλους. Το επίτευγμά τους φιλοδοξεί να επαναλάβει ο ρώσος δημοσιογράφος από τον Ραζάν, ο οποίος άρχισε να δίνει τις πρώτες «επίσημες» μπουνιές του σε ηλικία 12 ετών. Οσο για τον Νομούρα, η κατάκτηση του χρυσού ολυμπιακού μεταλλίου στην κατηγορία των 60 κ. θα τον φέρει μόνο πρώτο στην κορυφή των τίτλων, αφού θα ξεπεράσει και τον Γάλλο Νταβίντ Ντουγέ, ο οποίος έχει στην κατοχή του δύο χρυσά και ένα χάλκινο μετάλλιο.

3. Το τρίχρονο αήττητο του Σάντσες

Αν στον τελικό των 400 μ. εμπ. δείτε έναν αθλητή να φορά στο δεξί χέρι του ένα βραχιόλι με φωτάκια που αναβοσβήνουν, μην αναζητήσετε άλλον για νικητή. Ο άνθρωπός μας λέγεται Φελίξ Σάντσες, εκπροσωπεί τη Δημοκρατία του Αγίου Δομίνικου και έχει σχεδόν ξεχάσει την πικρή γεύση της ήττας, αφού την αγνοεί από τις 2 Ιουλίου του 2001. Τότε στο μίτινγκ του Ζάγκρεμπ είδε την πλάτη του Ιάπωνα Ντάι Ταμεσούε, αλλά από τότε βλέπουν την πλάτη του οι αντίπαλοί του, συμπληρώνοντας ως σήμερα 39 συνεχόμενες νίκες, οι οποίες του έχουν αποφέρει μεταξύ άλλων δύο παγκόσμιους τίτλους, στο Εντμόντον το 2001 και στο Παρίσι το 2003. Το 2000 στο Σίδνεϊ έφθασε ως τον ημιτελικό αλλά τα λάθη τού στοίχισαν την πρόκριση στον τελικό. Από τότε το φοράει συνεχώς για να «μου υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να κάνω λάθη. Είχα υποσχεθεί ότι θα το φοράω ως την Αθήνα, και κράτησα τον λόγο μου» δηλώνει ο Σάντσες, ο οποίος δεν ξεχνά το «ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον». Οπου βέβαια «Μιλτιάδης» είναι ο κορυφαίος εμποδιστής όλων των εποχών Εντουιν Μόουζες και το «τρόπαιο» οι 122 συνεχόμενες νίκες του. Ηδη ο Σάντσες έχει κάνει τους υπολογισμούς του. «Ως το τέλος της περιόδου θα έχω φθάσει περίπου τις 49 νίκες. Από κει και πέρα σκοπεύω να συνεχίσω ως το Πεκίνο».

4. Το νταμπλ της Λεμπέντεβα και του Μπεκέλε

Τα ολυμπιακά νταμπλ στον στίβο σημαδεύουν τη διοργάνωση και συνιστούν κορυφαία επιτεύγματα στην ιστορία του αθλήματος, από το ξεκίνημα των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896 με τον Αμερικανό Τόμας Μπούρκε, νικητή στα 100 μ. και 400 μ., ως το Σίδνεϊ το 2000 και τη νίκη της Αμερικανίδας Μάριον Τζόουνς στα 100 μ. και 200 μ. Το στοίχημα μιας διπλής νίκης στην Αθήνα βάζουν η Ρωσίδα Τατιάνα Λεμπέντεβα και ο Αιθίοπας Κενενίσα Μπεκέλε. Ασημένια ολυμπιονίκης στο τριπλούν το 2000, η αθλήτρια από το Βόλγκογκραντ φιλοδοξεί να εγγράψει στο παλμαρέ ένα νταμπλ πρωτοφανέρωτο στην ολυμπιακή ιστορία του στίβου των γυναικών, να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν αλλά και στο μήκος. Κυρίαρχη τα τελευταία δύο χρόνια στο τριπλούν, η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2003 άπλωσε τα δίχτυα της και στο μήκος όπου εφέτος έχει την καλύτερη επίδοση στον κόσμο με 7,33 μ. Με την εξαιρετική τεχνική της και τη μαχητικότητά της προβάλλει ως το λογικό φαβορί στο τριπλούν, όπου εφέτος έφτασε στα 15,34 μ., καταγράφοντας στο Ηράκλειο τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών. Στην Αθήνα σε διάστημα επτά ημερών, από τις 21 ως τις 27 Αυγούστου, καλείται να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις τεσσάρων αναμετρήσεων, στα προκριματικά και στα τελικά δύο επίπονων αγωνισμάτων.

Στα βήματα θρυλικών μορφών, όπως ο Τσέχος Εμίλ Ζάτοπεκ, ο Ρώσος Βλαντίμιρ Κουτς, ο Φινλανδός Λάσε Βίρεν και ο Αιθίοπας Μίρους Γίφτερ, θέλει να βαδίσει ο Μπεκέλε. Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά το τελευταίο νταμπλ στα 5.000 και 10.000 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, ο διάδοχος του πρώην «αυτοκράτορα» Χαϊλέ Γκεμπρεσαλασιέ θέλει την απόλυτη κυριαρχία στις μεγάλες αποστάσεις. Τα δύο παγκόσμια ρεκόρ που πέτυχε εφέτος σε διάστημα εννιά ημερών (31 Μαΐου κατέρριψε το ρεκόρ στα 5.000 μ. και 8 Ιουνίου στα 10.000 μ.) αποκαθηλώνοντας το «είδωλό του» ενδέχεται να είναι η προαναγγελία του ολυμπιακού θριάμβου του παγκόσμιου πρωταθλητή των 10.000 μ. στο Παρίσι. Το πρόγραμμα των Αγώνων διευκολύνει τα σχέδιά του αφού στα 10.000 μ. διεξάγεται κατευθείαν τελικός στις 20 Αυγούστου, ενώ ο Γολγοθάς των 5.000 μ. αρχίζει πέντε ημέρες αργότερα με τη διεξαγωγή, στις 25 Αυγούστου, του προκριματικού και στις 28 Αυγούστου του τελικού.

5. Ο Ζελέζνι σημαδεύει το 4ο χρυσό

Αν το 1988 στους Ολυμπιακούς της Σεούλ δεν εμφανιζόταν ο «κομήτης» Φινλανδός Τάπιο Κόριους για να του αρπάξει το χρυσό μετάλλιο, ο Τσέχος Γιαν Ζελέζνι θα φιγουράριζε σήμερα μαζί με τον δισκοβόλο Αλ Ερτερ και τον Καρλ Λιούις (μήκος) στη λίστα των μοναδικών αθλητών με τέσσερα συνεχόμενα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια στο ίδιο αγώνισμα. Στην Αθήνα, στα 38 χρόνια του, ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ (98,48 μ.) εφαρμόζοντας το ρητό «ο έρωτας (για τη διάκριση) χρόνια δεν κοιτά» γλυκοκοιτάζει το τέταρτο χρυσό – και συνολικά πέμπτο – ολυμπιακό μετάλλιο. Παρά το «φτωχό» για την κλάση του 86,12 μ. που έχει πετύχει εφέτος, ο κορυφαίος ακοντιστής όλων των εποχών φιλοδοξεί να κλείσει την καριέρα του με τον πλέον λαμπερό τρόπο. Οι μέτριες επιδόσεις που έχουν επιτευχθεί εφέτος – καλύτερη το 87,73 μ. του Ρώσου Αλεξάντρ Ιβάνοφ – ζεσταίνουν το ακροτελεύτιο αθλητικό όνειρο του «ανθρώπου από ατσάλι».

6. Μορίς Γκριν όπως Καρλ Λιούις;

Στον ήρωα της παιδικής ηλικίας του θέλει να μοιάσει ο Μορίς Γκριν. Τη χρονιά όπου η «βολίδα από το Κάνσας» έκανε τα πρώτα αθλητικά βήματά του στο σχολείο του Κιντάρο, σε ηλικία οκτώ ετών ο Καρλ Λιούις κατακτούσε στο Λος Αντζελες τον πρώτο ολυμπιακό τίτλο του στα 100 μ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη Σεούλ, ο «βασιλιάς Καρλ» επωφελούμενος και από τον αποκλεισμό λόγω ντόπινγκ του Καναδού Μπεν Τζόνσον αναγορευόταν για δεύτερη φορά νικητής στην κούρσα της μιας ανάσας και ταυτόχρονα ο μοναδικός σπρίντερ με δύο ολυμπιακούς τίτλους στα 100 μ. Δεκαέξι χρόνια αργότερα ο Γκριν, στην «τυχερή πόλη μου, την Αθήνα», όπου το 1999 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ, θέλει να αδράξει την ευκαιρία για να εξομοιωθεί με το παλιό είδωλό του, που τον ενέπνεε από το 1984. Στο Σίδνεϊ ο 28χρονος σπρίντερ ήταν το φαβορί και δεν δυσκολεύθηκε να το επιβεβαιώσει εγγράφοντας στο παλμαρέ του τον πρώτο ολυμπιακό τίτλο του. Στην Αθήνα όμως η κατάσταση εμφανίζεται πιο περίπλοκη για τον αθλητή του Τζον Σμιθ. Σειρά τραυματισμών τον έχουν προσγειώσει στα μέτρα των υπόλοιπων σπρίντερ, οι οποίοι από το 1997 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας έβλεπαν τον Γκριν να τους προσπερνά και να σαρώνει τους τίτλους. Ο συμπατριώτης του Σον Κρόφορντ με την καλύτερη επίδοση εφέτος στον κόσμο (9.88) και ο Τζαμαϊκανός Ασάφα Πάουελ με εφετινή επίδοση 9.91, όπως και ο Γκριν, απειλούν να ανάψουν… κόκκινο στο ολυμπιακό όνειρό του.

7. Βίοι παράλληλοι για ΗΠΑ (στο παρκέ) και Κούβα (στον φιλέ)

Τις χωρίζουν λίγα μίλια αλλά και αβυσσαλέες πολιτικές διαφορές. Στους Ολυμπιακούς της Αθήνας όμως Αμερικανοί και Κουβανοί έχουν ένα παρόμοιο όνειρο: να κατακτήσουν το τέταρτο συνεχόμενο χρυσό, οι μεν πρώτοι με τη νέα έκδοση της Ντριμ Τιμ, οι δε δεύτεροι με την ομάδα βόλεϊ γυναικών. Από το 1992, οπότε πρωτοεμφανίστηκαν τα αστέρια του NBA στα ολυμπιακά παρκέ, η εθνική μπάσκετ ανδρών των ΗΠΑ μετράει τρεις τίτλους σε αντίστοιχες διοργανώσεις. Αυτή τη φορά όμως η αποψιλωμένη Ντριμ Τιμ δεν προκαλεί δέος, γεγονός που ανοίγει την όρεξη των αντιπάλων της. Οσο για τις Κουβανέζες, από τότε που ανέβηκαν στον ολυμπιακό θρόνο, το 1992 στη Βαρκελώνη, στρογγυλοκάθησαν για τα καλά και επιμήκυναν την κυριαρχία τους ως το 2000 στο Σίδνεϊ. Την τελευταία τετραετία όμως πέρασαν από τη διαδικασία της ανανέωσης που τους στέρησε τον παγκόσμιο τίτλο στα γήπεδα της Γερμανίας το 2002 και ανέβασε το επίπεδο προσδοκιών των αντιπάλων τους.

8. Τα χρυσά κουπιά της Φίσερ στο καγιάκ

Τον Σεπτέμβριο του 2000 κατακτώντας τα χρυσά μετάλλια στα διθέσιο καγιάκ (500 μ.) και στο τετραθέσιο καγιάκ (500 μ.) καταγραφόταν ως η μοναδική αθλήτρια στην ιστορία των Αγώνων η οποία είχε ανέβει στο ψηλότερο σκαλί σε διάστημα 20 χρόνων. Ταυτόχρονα κατέρριπτε το ρεκόρ των έξι χρυσών ολυμπιακών μεταλλίων του σουηδού αθλητή του κανόε/καγιάκ Γκερτ Φρέντρικσον, ενώ γινόταν η μοναδική εκπρόσωπος του αθλήματος με 10 ολυμπιακά μετάλλια. Ολοι είχαν πιστέψει – ακόμη και η ίδια – ότι για την 38χρονη, τότε, Γερμανίδα Μπιργκίτ Φίσερ είχε έλθει το πλήρωμα του χρόνου για την αθλητική συνταξιοδότησή της. Τέσσερα χρόνια αργότερα φρόντισε να διαψεύσει τους πάντες, θέλησε να συνεχίσει μια ολυμπιακή καριέρα, οι ρίζες της οποίας βρίσκονται, ούτε λίγο ούτε πολύ, είκοσι τέσσερα χρόνια πίσω, και στους Ολυμπιακούς της Μόσχας. Ηταν τότε όπου η αθλήτρια-φαινόμενο καταγραφόταν ως νεαρότερη χρυσή ολυμπιονίκης των κουπιών στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.

9. Λαβρόφ, το σύμβολο του χάντμπολ

Το 2000 σε ηλικία 38 ετών ο ρώσος τερματοφύλακας Αντρέι Λαβρόφ αναδεικνυόνταν από τη Διεθνή Ομοσπονδία χάντμπολ κορυφαίος παίκτης στον κόσμο. Οσοι πίστεψαν ότι η κίνηση αυτή είναι ένας τίτλος για να τον συντροφεύει στην τιμητική αποστρατεία του, γελάστηκαν. Τέσσερα χρόνια ο Λαβρόφ είναι πάντα εδώ και ετοιμάζεται να καταγράψει την πέμπτη ολυμπιακή παρουσία του και τον τέταρτο ολυμπιακό τίτλο του. Παίκτης-σύμβολο του σοβιετικού και στη συνέχεια του ρωσικού χάντμπολ, ξεκίνησε εντυπωσιακά την ολυμπιακή σταδιοδρομία του, το 1988, στη Σεούλ θωρακίζοντας την ομάδα της πρώην ΕΣΣΔ, η οποία αναρριχήθηκε στην ψηλότερη θέση του βάθρου. Τέσσερα χρόνια αργότερα στη Βαρκελώνη το όνομα της ομάδας άλλαξε (Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών) αλλά όχι και οι συνήθειές της. Κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου χάρη και στον φύλακα άγγελο της εστίας της, Λαβρόφ. H πέμπτη θέση στην Ατλάντα δεν ήταν παρά μια παρένθεση για τον Λαβρόφ και τα… παιδιά του, οι οποίοι επανήλθαν δριμύτεροι στο Σίδνεϊ για να ξαναστεφθούν χρυσοί ολυμπιονίκες (ως Ρωσία αυτή τη φορά). Ούτε η κατάκτηση του τρίτου χρυσού μεταλλίου ούτε των δύο παγκόσμιων τίτλων στάθηκαν ικανά να κορέσουν την πείνα του Λαβρόφ για διακρίσεις. Στα 42 χρόνια του συνεχίζει να βρίσκεται κάτω από τα δοκάρια της Εθνικής Ρωσίας με στόχο να συμπληρώσει το καρέ των ολυμπιακών τίτλων στην Αθήνα.

10. Οι τρομερές γιαγιάδες Ναβρατίλοβα και Λονγκό

Φίσερ και Λαβρόφ δεν είναι οι μοναδικοί «υπέργηροι» που… παρεισέφρησαν σε μια γιορτή νεολαίας όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ούτε βέβαια οι πλέον ηλικιωμένοι. Δόξα τω Θεώ, βιονικοί παππούδες και γιαγιάδες υπάρχουν και άλλοι στην Αθήνα του 2004. Πρώτη και καλύτερη η περίφημη τενίστρια Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, η οποία αποφάσισε να κάνει το ολυμπιακό ντεμπούτο της σε ηλικία 47 ετών, με στόχο να αποδείξει ότι ποτέ δεν είναι αργά για μια ολυμπιακή διάκριση. Με τη συμμετοχή της στους Αγώνες της Αθήνας κατέκτησε ήδη μία πρωτιά αφού είναι η μεγαλύτερη σε ηλικία τενίστρια που συμμετέχει σε Ολυμπιακούς. H Ναβρατίλοβα θα αγωνιστεί στο διπλό με παρτενέρ τη Λίζα Ρέιμοντ, με τη φιλοδοξία έστω και στα… γεράματα να κατακτήσει ένα ολυμπιακό μετάλλιο. Δύο χρόνια νεότερη από τη Ναβρατίλοβα, η Γαλλίδα Ζανίν Λονγκό αρνείται να κατέβει από το ποδήλατο. Μυθική μορφή της παγκόσμιας ποδηλασίας, η 45χρονη Γαλλίδα έχει ήδη στην κατοχή της έναν ολυμπιακό τίτλο από την Ατλάντα και δεκατρείς παγκόσμιους. Τον περασμένο Ιούνιο χρειάστηκε να κατακτήσει τον 48ο εθνικό τίτλο της για να εξασφαλίσει το ολυμπιακό εισιτήριο και να αναμετρηθεί με τις «κόρες» της για ένα μετάλλιο στην πίστα.

10+1. Πύρρος και Κάχι για το 4X4

Το χρυσό ολυμπιακό καρέ είναι ο στόχος των δικών μας Πύρρου Δήμα και Κάχι Καχιασβίλι. Ισότιμοι μέχρις στιγμής με τον Τούρκο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου, ο οποίος πρώτος έφθασε στην κατάκτηση τριών τίτλων το 1996 στην Ατλάντα, οι δύο έλληνες αρσιβαρίστες ονειρεύονται να καταγραφούν ως οι πρώτοι στην ιστορία του αθλήματος με τέσσερα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια. Ο Σουλεϊμάνογλου απέτυχε να συνεχίσει τη χρυσή ιστορία του στο Σίδνεϊ, αλλά ο Πύρρος και ο Κάχι ουδόλως τρόμαξαν από το πάθημά του. Μεγάλοι αντίπαλοί τους οι τραυματισμοί που τους ταλαιπώρησαν τα τελευταία χρόνια και βέβαια ο χρόνος που τους κάνει πιο ευάλωτους στις πιέσεις. Ξεκινώντας και οι δύο από το ίδιο χρονικό σημείο, κατέγραψαν την πρώτη ολυμπιακή νίκη τους το 1992 στη Βαρκελώνη και θέλουν να αποχαιρετήσουν τα πλατό με μια ιστορική επιτυχία.