ΤΕΛΙΚΩΣ το καταφέραμε και αυτό: να έχουμε φέτος περισσότερους τουρίστες και λιγότερα κέρδη από τον τουρισμό! Σχέδια ανάκαμψης της τουριστικής κίνησης πάνε και έρχονται τα τελευταία χρόνια, αλλά μόνο οι γειτονικές χώρες φαίνεται να ωφελούνται από αυτά. Καλές οι αφίσες, αλλά πώς να πείσεις τουρίστες που αφήνουν λεφτά να ξανάρθουν όταν, παρά τα μεγαλόπνοα σχέδια των υπευθύνων, καθυστερούν να πάρουν τις αποσκευές τους στο αεροδρόμιο, περνούν δίπλα από κοιμισμένους αδέσποτους σκύλους και επίμονους λαχειοπώλες, οι ταξιτζήδες τούς «γδέρνουν», στα αξιοθέατα τούς περιλαβαίνουν διάφοροι επιτήδειοι, τα πλοία της γραμμής «μένουν» μεσοπέλαγα και στα νησιά τούς αντιμετωπίζουν σαν κουτόφραγκους; Και αν ακόμη δεν «έχουμε πιάσει πάτο», ας είναι καλά οι τουρίστες από τις Ανατολικές χώρες.
Οι «πληγές» του τουρισμού μας είναι πάντα οι ίδιες και γι’ αυτό είναι αξιοπερίεργο που ακόμη δεν έχει βρεθεί τρόπος… επούλωσης. Τον τελευταίο χρόνο γίνεται μια πιο συστηματική προσπάθεια ποιοτικής αναβάθμισης του τουρισμού με παράλληλη δημιουργία ειδικών τουριστικών πακέτων, τα οποία θα προσφέρουν άθληση, ψυχαγωγία, τουρισμό υγείας, περιπέτεια κ.ά. Ως τότε οι τουρίστες που έρχονται στη χώρα μας θα έχουν να αντιμετωπίσουν τις περιπέτειες της ελληνικής… φιλοξενίας.
ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ γραφεία είναι στην κορυφή της λίστας των καταγγελιών που κάνουν οι τουρίστες, Ελληνες και ξένοι. Τα παράπονα κυρίως αφορούν τροποποίηση του προγράμματος από το ταξιδιωτικό γραφείο χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των πελατών, χρέωση υπηρεσιών πάνω από τα συμφωνηθέντα, ακύρωση την τελευταία στιγμή της πτήσης, άρνηση επιστροφής των χρημάτων ή κωλυσιεργία από το πρακτορείο σε περιπτώσεις όπου ο πελάτης εγκαίρως ακυρώνει το ταξιδιωτικό πακέτο. Ακόμη, πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση κατά τη διάρκεια του ταξιδιού πέραν της αρχικής συμφωνίας, κακή ξενάγηση ή παντελής έλλειψή της. Οικονομικές διαφορές μεταξύ ταξιδιωτικού γραφείου και ξενοδοχείου με αποτέλεσμα οι τουρίστες να κρατούνται «όμηροι», αφού ο ξενοδόχος δεν τους δίνει τα κλειδιά των δωματίων τους ώσπου να τακτοποιηθούν οι προηγούμενες οφειλές του γραφείου.
«Τα παράπονα για τα ταξιδιωτικά γραφεία αφορούν κυρίως δύο μεγάλες κατηγορίες: την εγκατάλειψη γκρουπ σε αεροδρόμια και έξω από ξενοδοχεία συμβαίνει πολύ συχνότερα με γραφεία άλλων ευρωπαϊκών χωρών και λιγότερο με δικά μας και την πλημμελή εκτέλεση των συμφωνηθέντων για το ξενοδοχείο, την ξενάγηση, κλπ.» επισημαίνει ο κ. Σ. Γκίνης, πρόεδρος του συλλόγου ιδιοκτητών ταξιδιωτικών πρακτορείων. «Από τότε που ετέθη σε ισχύ η σχετική κοινοτική οδηγία, το ταξιδιωτικό γραφείο οφείλει να είναι ασφαλισμένο για περίπτωση τέτοιου κινδύνου. Τα περισσότερα παράπονα αφορούν μεσαία και μικρά πρακτορεία, γι’ αυτό είναι προς το συμφέρον των ταξιδιωτών να μην κλείνουν διακοπές σε γραφεία που δεν τα γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι ούτε κάποιος γνωστός τους πράκτορας. Οι πελάτες πρέπει να προσέχουν το πρόγραμμα του ταξιδιού και να ζητούν διευκρινίσεις όταν θεωρούν πως έχει αόριστα σημεία. Επίσης όταν φθάσουν στον τόπο του προορισμού τους και το ξενοδοχείο δεν ανταποκρίνεται στα συμφωνηθέντα, να παίρνουν μαζί τους ένα από τα φυλλάδια που υπάρχουν στη ρεσεψιόν και να αναγράφουν τι κατηγορίας είναι το ξενοδοχείο και τι παροχές έχει. Και προτού να κάνουν οτιδήποτε άλλο, να επισκεφθούν το γραφείο και να ζητήσουν φιλικά και ευγενικά την αποζημίωσή τους».
Πρόβλημα αποτελούν και ορισμένα λίγα ευτυχώς τουριστικά γραφεία τα οποία λειτουργούν για ένα διάστημα, οργανώνουν εκδρομές, μαζεύουν τα χρήματα των πελατών και μετά βάζουν λουκέτο επειδή δήθεν πτώχευσαν. Οι πελάτες ως επί το πλείστον χάνουν τα λεφτά τους και οι απατεώνες ύστερα από λίγες ημέρες ανοίγουν νέο γραφείο, με ιδιοκτήτη άλλο μέλος της οικογένειας και έχει συμβεί με το ίδιο όνομα! Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται και με το νέο γραφείο. Αν τα πράγματα «στριμώξουν» τότε, απλώς αλλάζουν όνομα. Οι ταξιδιωτικοί πράκτορες και η Τουριστική Αστυνομία έχουν ζητήσει πολλές φορές από τον ΕΟΤ να είναι πιο αυστηρός ή να βρει μια φόρμουλα να ξεπεράσει το νομικό πρόβλημα ότι δεν έχει αρμοδιότητα να απαγορεύσει σε κάποιον χωρίς νόμιμη αιτία να ανοίξει τουριστικό γραφείο. «Τους ξέρουμε όλοι ποιοι είναι, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε; Είναι θέμα του ΕΟΤ, αλλά και ο Οργανισμός έχει τα χέρια του δεμένα» λέει ο κ. Γκίνης.
Ο κ. Γκίνης πιστεύει πως επειδή οι ξένοι τουρίστες είναι πιο ψύχραιμοι από τους τους Ελληνες, τα πρόσφατα επεισόδια με Αλβανούς στα ανοιχτά της Κέρκυρας δεν επηρέασαν την τουριστική κίνηση. «Οταν είχαν γίνει παρόμοια επεισόδια στη Ρόδο πριν από δύο χρόνια, που όπως αποδείχθηκε Τούρκοι έβαζαν βόμβες σε σκουπιδοτενεκέδες τουριστικών παραλιών, η Ελληνική Αστυνομία το αντιμετώπισε όπως έπρεπε και δεν υπήρξε καμία επίπτωση. Περισσότερο θα έπρεπε να μας απασχολούν οι δομικές δυσκολίες που έχουμε ακόμη στο επίπεδο της παροχής υπηρεσιών προς τους τουρίστες. Είναι και η νοοτροπία ορισμένων που δεν αλλάζει εύκολα, όχι μόνο επαγγελματιών αλλά και του κόσμου, που ακόμη βρωμίζει τις ακτές. Να σκεφθείτε ότι σφηνώνουν σκουπίδια ακόμη και ανάμεσα στα βράχια της παραλίας».
Πραγματική γάγγραινα για τις αρμόδιες υπηρεσίες αποτελεί η «άγρα πελατών», η οποία εκτός των άλλων δύσκολα πιστοποιείται. Ο νόμος απαγορεύει ρητώς σε ξενοδόχους, εστιάτορες και λοιπούς επαγγελματίες να «ψαρεύουν» πελάτες, αλλά ποιος δίνει σημασία; Η άγρα πελατών είναι, μετά την αλλαγή του σχετικού νόμου (458/1995) πταίσμα, το πρόστιμο αμελητέο, το προσωπικό της Τουριστικής Αστυνομίας ανεπαρκές. Ετσι, το πρώτο θέαμα που βλέπουν οι τουρίστες σε όποιο λιμάνι και να κατεβούν είναι οι ιδιοκτήτες των ενοικιαζόμενων δωματίων που τους προϋπαντούν με διαφημιστικά πλακάτ στα χέρια και αργότερα άλλοι που σχεδόν τους τραβούν από το χέρι για να προτιμήσουν τη δική τους ταβέρνα.
Και αν αυτές οι μέθοδοι έχουν αρχίσει να φαίνονται πλέον ξεπερασμένες, το δαιμόνιο του Ελληνα όταν πρόκειται για κέρδος κάνει θαύματα. Πρόσφατο παράδειγμα, η τακτική που ακολούθησαν οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων στο κέντρο της Αθήνας, όταν οι έλεγχοι της Τουριστικής Αστυνομίας στον σταθμό Πελοποννήσου άρχισαν να γίνονται πιεστικοί και επιβλήθηκαν πρόστιμα. «Εκεί που βλέπαμε όσους έκαναν αυτήν τη δουλειά για λογαριασμό των ξενοδόχων να πέφτουν μπουλούκι πάνω στους ξένους που κατέβαιναν στον σταθμό, ξαφνικά αραίωσαν» λέει ο κ. Δημόπουλος. «Μας παραξένεψε το γεγονός και ψάχνοντας τι ανακαλύψαμε; Οι “κράχτες” επιβιβάζονταν στο τρένο από την Κόρινθο και “έψηναν” τους τουρίστες στη διάρκεια της διαδρομής ως την Αθήνα. Εμείς δεν μπορούσαμε να επέμβουμε και οι τουρίστες πήγαιναν “μιλημένοι”, ομάδες ομάδες, σε συγκεκριμένα ξενοδοχεία». ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ
«ΩΣ τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έλληνας και ξένος τουρίστας μπορεί να απευθύνεται στη νομική μας υπηρεσία στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη ή στα κατά τόπους γραφεία ενώσεων καταναλωτών που συμμετέχουν στο Ελληνικό Γραφείο Ενώσεων Καταναλωτών» λέει ο κ. Μ. Τερεζάκης, εκπρόσωπος της Ενωσης Καταναλωτών «Η Ποιότητα της Ζωής» (ΕΚΠΟΙΖΩ). Πέρσι τα παράπονα και οι καταγγελίες των τουριστών που έφθασαν στην ΕΚΠΟΙΖΩ κατανέμονται ως εξής: κακές υπηρεσίες 20%, υψηλές τιμές 13%, ταξιδιωτικά πακέτα 12%, ξενοδοχεία 11%, μεταφορές και ταξί 11%, ενοικιάσεις οχημάτων 10%, εστιατόρια και μπαρ 9%, διάφορα 14%. Τα λιμάνια της αγωνίας
Ο G.W. έφθασε στην Αθήνα με τελικό προορισμό τη Σαντορίνη. Οταν έφθασε η πολυπόθητη ημέρα, μπήκε στον ηλεκτρικό και έφθασε στο λιμάνι του Πειραιά, με το εισιτήριο ανά χείρας. Είχε προνοήσει εγκαίρως και ήταν πολύ χαρούμενος γι’ αυτό, ιδιαίτερα αφότου είδε πόσος κόσμος περίμενε στο λιμάνι για να φύγει. Μπήκε μετά πολλών βασάνων στο πλοίο, καμπίνα δεν είχε κλείσει για οικονομικούς λόγους, και περίμενε με ανυπομονησία την αναχώρηση.
Αναχώρηση άκουγε, και αναχώρηση δεν έβλεπε όμως! Από τις 5 το απόγευμα που ήταν προγραμματισμένο να φύγει το πλοίο είχε φθάσει 9 το βράδυ και αυτό ήταν ακόμη στον Πειραιά, λόγω κάποιας βλάβης που είχε παρουσιασθεί στη μηχανή. Τις ώρες αυτές ο G. έγινε μάρτυρας σκηνών απείρου κάλλους, καθώς όπως κατάλαβε διάφοροι αγανακτισμένοι επιβάτες έμειναν απ’ έξω, ενώ άλλοι διαμαρτύρονταν γιατί προφανώς είχε επιτραπεί η είσοδος στο πλοίο σε πολύ περισσότερους από αυτούς που το πλοίο… χωράει. Τελικά μήπως θα έπρεπε να ανησυχεί;
Είναι γεγονός ότι το πρόβλημα των υπεράριθμων επιβατών ταλανίζει χρόνια την ελληνική ακτοπλοΐα. Κάθε καλοκαίρι σχεδόν όλα τα πλοία ταξιδεύουν μεταφέροντας πολύ περισσότερους επιβάτες από όσους επιτρέπεται σε σχέση με το μέγεθός τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος ατυχήματος. Κάθε φορά επιβάλλονται πρόστιμα και τον επόμενο χρόνο επαναλαμβάνεται η ίδια κατάσταση. Από πέρυσι πάντως είχε ανακοινωθεί ότι το φετινό καλοκαίρι όλες οι ναυτιλιακές εταιρείες και τα πρακτορεία θα είχαν εφοδιαστεί με ηλεκτρονικό σύστημα κράτησης θέσεων και έκδοσης εισιτηρίων.
Πράγματι, όπως έγινε γνωστό από την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, στις 3 Ιουνίου 1997 δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως προεδρικό διάταγμα, με τις διατάξεις του οποίου καθορίζεται «η υποχρέωση εφοδιασμού των εφοπλιστών πλοιοκτητών επιβατηγών και επιβατηγών οχηματαγωγών πλοίων με ηλεκτρονικό σύστημα κράτησης θέσεων και έκδοσης εισιτηρίων επιβατών και αποδείξεων μεταφοράς οχημάτων». Ας σημειωθεί πως η εφαρμογή του ηλεκτρονικού συστήματος ισχύει από την Πέμπτη 3 Ιουλίου, αλλά σε περιορισμένο αριθμό ναυτιλιακών εταιρειών.
Ως «πρώτο βήμα» χαρακτηρίζει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ) κ. Ιω. Χαλάς τη λειτουργία του ηλεκτρονικού συστήματος κράτησης θέσεως και έκδοσης εισιτηρίων. Διευκρινίζει όμως ότι «αν δεν υπάρξει παράλληλα βελτίωση της υποδομής των ελληνικών λιμανιών, δεν πρόκειται να επιτευχθεί ο τελικός στόχος, που είναι η οριστική εξάλειψη του φαινομένου των υπεράριθμων επιβατών». Και προσθέτει ότι θα έπρεπε να δημιουργηθούν χώροι επιβίβασης και αποβίβασης των επιβατών, όπως και στα αεροδρόμια, στους οποίους δεν θα επιτρέπεται η είσοδος σε άσχετα από ταξιδιώτες άτομα. Ο κ. Χαλάς δέχεται το γεγονός ότι ο μέσος όρος ηλικίας των ελληνικών πλοίων είναι μεγάλος, αλλά όχι απαγορευτικός. Επισημαίνει όμως ότι πρέπει να γίνεται σωστή και συνεχής συντήρηση και να είναι το πλήρωμα των πλοίων σε ετοιμότητα για παν ενδεχόμενο.
Το υπουργείο πάντως υποστηρίζει ότι για το θέμα της ασφάλειας επιβατηγών πλοίων διενεργούνται τακτικές και έκτακτες επιθεωρήσεις των πλοίων από τις αρμόδιες υπηρεσίες του και από τις λιμενικές αρχές. Οσο για την ταλαιπωρία που υφίστανται οι επιβάτες, λόγω καθυστέρησης στα δρομολόγια των πλοίων και άλλων προβλημάτων, η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου εξέδωσε 50 αποφάσεις που αφορούν τα δρομολόγια 150 πλοίων όλων των τύπων, πριν από την έναρξη της θερινής περιόδου, για την έγκαιρη ενημέρωση των επιβατικού κοινού. Ωστόσο, διευκρινίζεται ότι καθυστέρηση στην έκδοση αποφάσεων καθορισμού δρομολογίων παρατηρείται στις δρομολογήσεις νέων πλοίων, ενώ για την αποφυγή καθυστερήσεων στην εκτέλεση προγραμματισμένων δρομολογίων έχει δοθεί εντολή σε όλες τις λιμενικές αρχές να αναφέρουν τα περιστατικά στην αρμόδια υπηρεσία, με αποτέλεσμα τον περιορισμό του φαινομένου «στο ελάχιστο».
Είναι γνωστά όμως τα προβλήματα που υπάρχουν σε πολλά μικρότερα ελληνικά λιμάνια της χώρας μας και μάλιστα κυρίως σε τουριστικά μας νησιά. Οπως μας ενημέρωσαν, σε σχετική σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας αρμόδια επιτροπή επεξεργάσθηκε ολοκληρωμένο σχέδιο λειτουργικών παρεμβάσεων σε περίπου 50 λιμάνια της χώρας, που εξυπηρετούν την ακτοπλοϊκή κίνηση, ενώ ήδη αναζητούνται τρόποι χρηματοδότησης. Για φέτος πάντως μάλλον ήταν αργά… Ταλαιπωρία στα αεροδρόμια
ΕΧΕΙ γίνει έθιμο πλέον, μόλις αρχίζει η τουριστική περίοδος να αρχίζουν οι απεργίες, οι στάσεις εργασίας και τα κάθε είδους προβλήματα στα αεροδρόμια. Συνήθεις κατηγορούμενοι είναι οι εργαζόμενοι της Ολυμπιακής Αεροπορίας, οι οποίοι όμως διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι είναι αθώοι. «Κάθε φορά που ταλαιπωρείται ο κόσμος κατηγορούν εμάς» διαμαρτύρεται ο κ. Μ. Πέρρος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Πολιτικής Αεροπορίας, ενώ είμαστε οι μόνοι που δεν δημιουργούμε προβλήματα. Τα τελευταία χρόνια απεργούν οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, το προσωπικό του πύργου ελέγχου και γενικά οι υπάλληλοι της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Πριν από λίγες ημέρες απεργούσαν οι υπάλληλοι της Αεροπλοΐας, με τους οποίους επίσης δεν έχουμε καμία σχέση». «Η πρακτική των συνδικαλιστών, οι οποίοι πιστεύουν πως το καλοκαίρι είναι η κατάλληλη εποχή για διεκδικήσεις, είναι απαρχαιωμένη. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να ταλαιπωρούν τον κόσμο να να κάνουν κακό στον τουρισμό» επισημαίνει ο κ. Δ. Καλόφωνος, διοικητής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας.
Εκτός όμως από τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις, η καλοκαιρινή ταλαιπωρία ελλήνων και ξένων τουριστών στα αεροδρόμια έχει και άλλες αιτίες. «Τα αεροδρόμια της χώρας μας δεν έχουν την απαραίτητη υποδομή για να εξυπηρετήσουν τα εκατομμύρια των τουριστών που έρχονται κάθε χρόνο» εξηγεί ο κ. Καλόφωνος. «Οταν κατασκευάσθηκαν, ο σκοπός ήταν να εξυπηρετήσουν εσωτερικές ανάγκες, γι’ αυτό και τα επαρχιακά αεροδρόμια είναι αστεροειδώς συνδεδεμένα με την Αθήνα. Οι αίθουσες υποδοχής είναι μικρές και γενικά η υποδομή που υπάρχει σήμερα στα κτίρια υπολογίζεται συνολικά σε 200.000 τετραγωνικά μέτρα, ενώ θα έπρεπε να είναι 700.000. Εχουν ήδη ξεκινήσει έργα επέκτασης των κτιρίων ή κατασκευής νέων σε πολλά αεροδρόμια, βελτίωσης και επέκτασης των διαδρόμων, έχουν τοποθετηθεί 18 συστήματα οπτικών αγγελιών, βελτιώνονται τα ραντάρ. Παρά ταύτα, θα χρειασθούν πέντε χρόνια ακόμη για να επέλθει ισορροπία». Ως τότε υπομονή! Εξαιρετικά «λίγη» η Τουριστική Αστυνομία
Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ Αστυνομία Αθηνών ανασυστάθηκε το 1991 και σήμερα έχει προσωπικό 24 άτομα. «Είμαστε πολύ λίγοι και αυτό δημιουργεί αλυσιδωτά προβλήματα, μικρά και μεγάλα. Παραδείγματος χάριν, υπάρχει ένα τηλεφωνικό κέντρο με τριψήφιο νούμερο (171) για διαμαρτυρίες και καταγγελίες πολιτών. Το κέντρο έχει είκοσι γραμμές και μόνο έναν τηλεφωνητή, ο οποίος φυσικά δεν προλαβαίνει να απαντά σε όλες και οι πολίτες εκνευρίζονται ή νομίζουν ότι η γραμμή δεν λειτουργεί πια». Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο. Στην Τουριστική Αστυνομία Αθηνών φθάνουν και υποθέσεις για τις οποίες επιβάλλεται επικοινωνία με την επαρχία. Ο διοικητής όμως δεν έχει υπεραστική γραμμή, αν και έχει κάνει αίτηση από το 1994, και έτσι υπεραστικά τηλεφωνήματα είναι σχεδόν αδύνατο να πάρει!
Μόνιμες αιτίες παραπόνων, επαναλαμβανόμενες κάθε χρόνο, είναι: Η κακή ποιότητα παροχής υπηρεσιών ορισμένων ξενοδοχείων, που είτε δεν ανταποκρίνεται στα στάνταρντ της κατηγορίας είτε δεν είναι η διαφημιζόμενη. Οι τιμές εστιατορίων που σε μερικές περιπτώσεις χρεώνουν πολύ περισσότερο από τα συνηθισμένα ή από αυτά που αναγράφονται στον τιμοκατάλογο. Οι όροι συμφωνητικών που υπερχρεώνουν πελάτες γραφείων που ενοικιάζουν αυτοκίνητα. Ενα από τα θέματα που απασχολεί συχνά τις υπηρεσίες αλλά και τις ενώσεις καταναλωτών, όπως η ΕΚΠΟΙΖΩ, είναι της ενοικίασης μοτοποδηλάτων και αυτοκινήτων από τουρίστες, κυρίως στα νησιά αλλά και στην Αθήνα. Η νομοθετική ρύθμιση είναι ελλιπής και οι περισσότεροι επαγγελματίες του κλάδου στηρίζονται σε αυτό, καλύπτουν τα ενοικιαζόμενα μοτοποδήλατα μόνο με απλή ασφάλεια και στην περίπτωση ατυχήματος απαιτούν από τον τουρίστα να πληρώσει τη ζημιά. Συχνά υπολογίζουν τη ζημιά αυθαίρετα χωρίς αντικειμενικά κριτήρια έτσι ώστε να συναινέσει και ο πελάτης, αρνούμενοι παρανόμως να του επιστρέψουν προσωπικά του έγγραφα, όπως διαβατήριο κλπ. Γάγγραινα η «άγρα» πελατών Μεγάλο πονοκέφαλο για τις αρμόδιες υπηρεσίες αποτελούν οι επιτήδειοι των νυκτερινών κέντρων
Η 18ΧΡΟΝΗ Γιαπωνέζα είχε ακούσει πολλά για την Ελλάδα. Μάζεψε τα λεφτά ενός χρόνου δουλειάς και ήρθε να περάσει τις καλοκαιρινές της διακοπές στα νησιά. Την πρώτη ημέρα της αναγκαστικής παραμονής στην Αθήνα, επηρεασμένη ίσως από τη διαφημιστική καμπάνια του ΕΟΤ για το χαμόγελο που κάνει καλό στον τουρισμό, καθόλου δεν παραξενεύτηκε όταν ο χαμογελαστός κύριος που στεκόταν δίπλα της, στον βράχο της Ακρόπολης, της έπιασε την κουβέντα. Είχε ζήσει και αυτός αρκετούς μήνες στο Τόκιο, κοντά στη δική της γειτονιά, οι Ιάπωνες του φέρθηκαν πάρα πολύ καλά και θα ήταν τιμή του να της προσφέρει έναν καφέ ή ένα ποτό. Την επόμενη ημέρα η τουρίστρια αναγκάστηκε να επιστρέψει άρον άρον στην πατρίδα της. «Μα είναι δυνατόν να ξόδεψα όλα τα χρήματα των διακοπών μου σε ένα βράδυ;» αναρωτιόταν ξανά και ξανά στα γραφεία της Τουριστικής Αστυνομίας Αθηνών όπου κατέφυγε.
Τελικώς εντοπίσθηκε το κέντρο με το οποίο έκανε μπίζνες ο «φιλόξενος» Ελληνας και τα χρήματα εστάλησαν στην Ιαπωνία σε… δόσεις, αφού ο καταστηματάρχης δεν ευκολυνόταν για όλο το ποσό. «Αυτό είναι το κλασικό κόλπο των “επιτήδειων” που δραστηριοποιούνται στο κέντρο της Αθήνας», εξηγεί ο κ. Γ. Δημόπουλος, διοικητής της Τουριστικής Αστυνομίας Αθηνών. «Συνήθη θύματα, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, ήταν οι Αμερικανοί και οι Ιάπωνες, οι Ευρωπαίοι λιγότερο. Είναι ολόκληρο κύκλωμα το οποίο δρα ως εξής: υπάρχουν κάποιοι που τριγυρνάνε στην Πλάκα, στην Ακρόπολη και σε άλλα αξιοθέατα στο κέντρο της Αθήνας. Πλησιάζουν τους τουρίστες και τους πιάνουν κουβέντα. Προτιμούν αυτούς που φεύγουν την επόμενη ημέρα, γιατί δεν προλαβαίνουν να καταλάβουν την κομπίνα και να κάνουν καταγγελία. Τους κερνάνε φαγητό, μετά ποτό σε συγκεκριμένα μπαρ, αν είναι άνδρες τους “ρίχνουν” και γυναίκες από δίπλα και όταν έρχεται η ώρα του λογαριασμού προσθέτουν στην πιστωτική κάρτα ένα δύο επιπλέον μηδενικά. Οταν το αντιλαμβάνεται ο τουρίστας είναι πλέον πολύ αργά».
Μέγα σφάλμα αποδεικνύεται στην πράξη και η ευπιστία ορισμένων τουριστών που εμπιστεύονται οδηγούς ταξί για τις νυχτερινές τους εξόδους ή για τα ψώνια τους. Δεν είναι λίγοι οι ταξιτζήδες που έχουν ειδική συνεργασία με συγκεκριμένες ταβέρνες, ψαροταβέρνες και κέντρα διασκέδασης, οι οποίοι μάλιστα παίρνουν από τους καταστηματάρχες και πριμ με το «κεφάλι». Ακούγεται πως η τιμή κατ’ άτομο αρχίζει από 5.000 δραχμές. Η πιο γνωστή ομάδα ταξί ήταν αυτή που λυμαινόταν την περιοχή γύρω από την Ακρόπολη, η οποία εκτός των άλλων χρέωνε και απίστευτα υψηλές τιμές για διαδρομές εντός του κέντρου της πόλης. Πολλές φορές οι αρμόδιοι, έχοντας συγκεκριμένα στοιχεία στα χέρια τους, προσπάθησαν να «κλείσουν» αυτήν την πληγή. Μάλιστα καταστρώθηκε και ειδικό σχέδιο αντιμετώπισής τους με συντονισμένες προσπάθειες της Τροχαίας και της Τουριστικής Αστυνομίας, αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να…. μετατεθούν οι δύο τροχονόμοι που ανέλαβαν να κάνουν τους ελέγχους έπειτα από ανώνυμες καταγγελίες εις βάρος τους!.
Εδώ και κάποιο διάστημα έχει μειωθεί πολύ ο αριθμός των ταξιτζήδων γύρω από την Ακρόπολη. Το φαινόμενο ίσως οφείλεται στους παρ’ όλα αυτά συχνούς ελέγχους ή στο γεγονός ότι απλώς άλλαξαν στέκι, μετακομίζοντας είτε στο Πασαλιμάνι είτε στην παραλία. Πάντως δυο τρεις από αυτούς επιμένουν, δημιουργώντας καθημερινά προβλήματα, αν και το προεδρείο του Συνδέσμου Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής προσπαθεί μαζί με τους άλλους αρμοδίους να εξαλείψουν τέτοια φαινόμενα. Εκτός από τα κέντρα, οι ταξιτζήδες έχουν κάνει παρόμοιες «άτυπες συμβάσεις» και με παλαιοπωλεία, μαγαζιά που πωλούν αντίκες, καταστήματα σουβενίρ… Σε ορισμένες περιπτώσεις οι τουρίστες «γδέρνονται» κανονικά. Βοηθάει λίγο η έλλειψη επαρκούς γνώσης της γλώσσας στην οποία μπορεί να συνεννοηθεί ο αλλοδαπός, λίγο η επιμονή για μη έκδοση απόδειξης με παράλληλη μείωση της τιμής, λίγο οι προφορικές συμφωνίες για αλλαγή του εμπορεύματος σε περίπτωση καταστροφής και άντε μετά να βρει ο τουρίστας το δίκιο του, χωρίς αποδείξεις στα χέρια του.
«Λίγες από τις καταγγελίες που φθάνουν ως εμάς και φυσικά τις πιο σοβαρές τις παραπέμπουμε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών» λέει ο κ. Δημόπουλος. «Στις περισσότερες περιπτώσεις προσπαθούμε να συμβιβάσουμε τα πράγματα, απευθυνόμαστε στους καταστηματάρχες, στους ταξιτζήδες, στους ταξιδιωτικούς πράκτορες και τους παρακαλούμε, τους πιέζουμε, καταφεύγουμε ακόμη και σε απειλές προκειμένου να επιστρέψουν τα επιπλέον χρήματα που εισέπραξαν. Η πλειονότητα των εμπόρων δέχονται τον συμβιβασμό».
