Ε
ΙΔΟΣ εν «εκλείψει» στα εγκληματολογικά χρονικά της χώρας μας είναι πλέον ­ ιδιαίτερα στην περιοχή Αττικής ­ οι ανεξιχνίαστες δολοφονίες της τελευταίας πενταετίας. Μετά τη σύλληψη του εκτελεστή, Δημήτριου Βακρινού και τις προηγούμενες διαδοχικές επιτυχίες των διωκτικών αρχών, ο κύκλος των ασύλληπτων δολοφόνων συρρικνώνεται καθημερινά. Οι σύντονες ενέργειες του υπό τον κ. Β. Τσιατούρα δραστήριου Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής, που πλαισιώνεται από 60 άνδρες, έχουν οδηγήσει στη διακρίβωση των περισσότερων εγκληματικών ενεργειών ­ σε ποσοστό που περνά το 80% ­ στην περιοχή του Λεκανοπεδίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 63 ανθρωποκτονίες εντός του 1995 έχουν εξιχνιασθεί, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, περισσότερες από 50. Οι ίδιοι αριθμοί και «συντελεστές» πλήρους διερεύνησης εγκληματικών ενεργειών ισχύουν και για την περίοδο 1996-97.


Οι διαρκείς έρευνες των αξιωματικών και αστυνομικών του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής οδήγησαν το τελευταίο 15μηνο στην εξιχνίαση «σύνθετων» υποθέσεων που απασχολούσαν την Ασφάλεια την τελευταία πενταετία, αλλά και στη σύλληψη ή στην «εξουδετέρωση» των πλέον επικίνδυνων κακοποιών και συμμοριών. Η μεθοδευμένη επιχείρηση «κάθαρσης» των εκκρεμών υποθέσεων, που άρχισε ουσιαστικά τον Ιανουάριο 1996 με την αναδίφηση και την εκ νέου διερεύνηση όλων των σημαντικών εγκληματικών ενεργειών που απασχολούσαν την Ασφάλεια και είχαν θορυβήσει την κοινή γνώμη, στέφθηκε σχεδόν με απόλυτη επιτυχία. Στον 11ο όροφο του κτιρίου της Ασφάλειας, όπου και η έδρα του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής, έδωσαν «παρών» οι δράστες δεκάδων εγκληματικών ενεργειών.


Η σύλληψη στις 22 Ιανουαρίου 1996 του «δράκου» Αντώνη Δαγκλή, η εξακρίβωση της δράσης των κατ’ επάγγελμα εκτελεστών Βασίλη Φούλα, Σωτήρη Κούση, Κωνσταντίνου και Βασίλη Ανδρεάδη, του επονομαζόμενου «συνδικάτου του εγκλήματος», και η σύλληψη του καταγραφόμενου ως «συμπλεγματικού δολοφόνου» Δημήτριου Βακρινού οδήγησαν στη εξιχνίαση 17 εγκλημάτων καθώς και υπερδιπλάσιων τραυματισμών, αποπειρών δολοφονίας αλλά και ληστρικών επιθέσεων από τους αδίστακτους κακοποιούς. Ταυτόχρονα φαίνεται ότι σε αυτή τουλάχιστον τη φάση έχουν διαλυθεί οι ομάδες του «οργανωμένου εγκλήματος» ­ σπείρες Δαναλάτου, Παναγιωτόπουλου, Κοσμόπουλου, Δίπλα, Ναστούλη, Σούφλα κ.ά. ­ που «οργίαζαν» την τελευταία εξαετία.


Τα εγκλήματα που δεν έχουν ακόμη εξιχνιασθεί αφορούν κυρίως τη δράση της αλβανικής μαφίας, όπου η σύλληψη των δολοφόνων, παρά την καταγραφή της ταυτότητάς τους ­ όπως στην υπόθεση του εμπρησμού, στις αρχές Δεκεμβρίου 1995, μιας υπόγειας κατοικίας στον Βύρωνα με θύμα μια τετραμελή οικογένεια ­, είναι εξαιρετικά δυσχερής λόγω της διαρκούς αλλαγής των ονομάτων των αλλοδαπών αλλά και τη συχνή φυγή τους στη γειτονική χώρα.


Εκτός αυτών στη λίστα με τις επαναπομείνασες εκκρεμείς υποθέσεις είναι η δολοφονία, τον Μάιο του 1995 έξω από τον Ιππόδρομο, του επιχειρηματία Πιτ Παπαδάκου. Πάντως, οι αξιωματικοί της Ασφάλειας φαίνεται ότι στοιχειοθετούν την εμπλοκή στην εν λόγω εγκληματική ενέργεια ενός σεσημασμένου κακοποιού. Επίσης, οι έρευνες της Ασφάλειας εστιάζονται και στη σύλληψη του επονομαζόμενου «βιαστή των Σεπολίων», που επιτίθεται, την τελευταία διετία, με μαχαίρι εναντίον νεαρών γυναικών σε αυτή την αθηναϊκή συνοικία και ήδη ένα από τα θύματά του έχει αποβιώσει. Ακόμη ανεξιχνίαστες παραμένουν οι υποθέσεις των δολοφονιών ­ στις 29 Αυγούστου 1988 στον Κολωνό ­ του συγγραφέα Κώστα Ταχτσή, του στραγγαλισμού ­ στις 25 Αυγούστου 1991 ­ της Γαβριέλας Ουσάκοβα, της εκτέλεσης ­ στις 22 Μαΐου 1993 ­ του επιχειρηματία Ευ. Μισισιάν και διάφορες άλλες, που αποδίδονται όμως σε εγκληματικές ενέργειες μεμονωμένων ατόμων, πιθανώς αλλοδαπών.