Στις 29 Δεκεμβρίου η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, επισκέφθηκε το μπλόκο της Νίκαιας, όπου συνομίλησε με αγρότες, κτηνοτρόφους, μελισσοκόμους και αλιείς, εκφράζοντας τη συμπαράστασή της στον αγώνα τους. Ευχαρίστησε όλους τους συνομιλητές της διότι το αγροτικό κίνημα βρίσκεται δίπλα στο κίνημα των Τεμπών και απαιτεί δικαίωση για το δυστύχημα. Αν οι αγρότες, είπε, χρειαστούν οτιδήποτε από τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων, εκείνος θα το πράξει άμεσα και θα είναι δίπλα στο αγροτικό κίνημα.
Ακολούθησαν οι ευχαριστίες του μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής του μπλόκου της Νίκαιας Κώστα Μητροδήμου, ο οποίος είπε ότι «πίσω εμείς δεν μάθαμε να κάνουμε ποτέ. Και από τη δική μας την πλευρά, ό,τι ώρα και να ζητήσουν ο Σύλλογος και οι οικογένειες οτιδήποτε, θα το στηρίξουμε».
Στις 30 Δεκεμβρίου, ο Ηλίας Κασιδιάρης, πρώην βουλευτής της φιλοναζιστικής Χρυσής Αυγής, καταδικασμένος πρωτοδίκως σε 13 έτη και έξι μήνες για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, έχοντας λάβει πενθήμερη άδεια από τις φυλακές Δομοκού στις οποίες κρατείται, επισκέφθηκε ένα μικρό μπλόκο αγροτών στη Θήβα, στο 85ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Αθηνών – Θεσσαλονίκης.
Οι ελάχιστοι αγρότες που τον υποδέχθηκαν εγκάρδια, και τον κέρασαν ένα ποτό, φορούσαν στρατιωτικές στολές καμουφλάζ. Ο Κασιδιάρης τους διαμήνυσε ότι στηρίζει τον αγώνα των αγροτών καθώς θεωρεί ότι είναι οι μόνοι που μπορούν να διώξουν τη διαφθορά από την Ελλάδα. Οι αγρότες αυτοί ξεχνούν προφανώς τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής στους πάγκους των λαϊκών αγορών και το ξύλο που έριχναν οι χρυσαυγίτες σε αλλοδαπούς εργάτες που εργάζονταν σε χωράφια.
Τα δύο περιστατικά είναι μεμονωμένα, έχουν όμως κοινό παρονομαστή τον αντισυστημισμό. Το 2026, ενάμιση χρόνο πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2027, ο αντισυστημισμός μοιάζει να κερδίζει έδαφος. Αδιάφορο το αν ο αντισυστημισμός δεν προτείνει, ούτε πρόκειται ποτέ να προτείνει, οτιδήποτε, ούτε σε πολιτικό ούτε σε κανένα άλλο επίπεδο.
Αδιάφορο αν έρχεται σε σύγκρουση με τον κοινό νου, τον ορθολογισμό, την ελπίδα και την προσδοκία του μέσου πολίτη ότι τα πράγματα, τη νέα χρονιά που αρχίζει, θα πάνε καλύτερα.
Ο αντισυστημισμός είναι εύκολος, άκοπος. Είναι αποτελεσματικός, δεν έχει ανάγκη πολλά-πολλά, χρειάζεται απλώς να προκαλεί θόρυβο, να κάνει «βαβούρα». Ανέκαθεν, όμως, δουλειά με τη βαβούρα δεν γίνεται. Το ζήσαμε στο πετσί μας πριν από δέκα χρόνια. Είναι εντελώς τρελό να τον νοσταλγούμε και να μη μας ανησυχεί.
