Γνώμες

Τα εργαστήρια των καινούργιων ή των νεκραναστημένων διχασμών δουλεύουν διπλοβάρδια. Οι εκφραστές αυτών των επιθυμιών είναι τα κόμματα, πάντα ήταν. Τα κόμματα θρέφονται από τις πολώσεις, είναι στο business plan τους. Γράφει ο Οδυσσέας Ιωάννου.

Η κρίση του κορωνοϊού αναπροσάρμοσε τις προτεραιότητες όλων. Η προτεραιότητα σήμερα είναι η αντιμετώπιση της παγκόσμιας πολλαπλής σοβαρής απειλής του ιού. Αλλά είναι και ευκαιρία να οργανώσουμε το αύριο. Γράφει ο Γιάννης Μαστρογεωργίου

Διάβασα στο «Βήμα της Κυριακής» (21.2.2021) μια ενδιαφέρουσα επιφυλλίδα του συναδέλφου Νίκου Ψαρρού με τίτλο «Είναι η Ιατρική επιστήμη;», κατ’ εξοχήν επίκαιρη λόγω της πανδημίας. Το ερώτημα του τίτλου καλύπτει όμως περισσότερα ζητήματα, από τα οποία μόνο ένα μέρος αφορά την πανδημία. Συμφωνώ με αρκετά από όσα γράφει ο κ. Ψαρρός, σε άλλα ωστόσο δεν […]

Το κακό είναι ο έναστρος ουρανός του καλού (Φ. Κάφκα, «Τα μπλε τετράδια») Ως εάν να μην είχε υπάρξει ο Καντ. Ως εάν να μην είχε συσχετισθεί το ζήτημα του νόμου με τη νόθευση της καθαρότητας του ορθού Λόγου ή της υπερεγωτικής εκδοχής του από τους εκάστοτε κυβερνώντες. Ως εάν να μην είχε γράψει ο […]

Ήταν 13 Μαρτίου του 2020, ημέρα Παρασκευή, όταν η Κατερίνα Σακελλαροπούλου ορκιζόταν στη Βουλή, 7η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. «Παρασκευή και 13» ήταν, όπως πολλοί σχολίασαν τότε σκωπτικά.

Είναι γνωστό άλλωστε ότι όταν οι ρώσοι billionaires, λάτρεις του Μονακό, επιθυμούν να γοητεύσουν μια γυναίκα, μετά τα κοσμηματοπωλεία, τις πηγαίνουν στις γκαλερί.

Αν η Κεντροαριστερά δεν μπορέσει να γίνει η πολιτική αντιπρόταση στην Κεντροδεξιά, τότε αυτή η αδυναμία δημιουργεί πολιτικό κενό το οποίο τείνει να καλυφθεί εντός της Κεντροδεξιάς.

Κάθε κυβερνητική απόφαση από την πρώτη στιγμή στην άσκηση της εξουσίας, είναι ένας κατακερματισμός της εμπιστοσύνης. Αναπόφευκτο.

Η εικόνα που έχει δυστυχώς η κοινή γνώμη καταλογίζει γενικά στους πρυτάνεις αδράνεια και αδιαφορία.

Το Σύστημα Υγείας δέχεται ασφυκτική πίεση και το ερώτημα που πλανάται στα χείλη όλων είναι, έως πότε;

Οι μεταλλάξεις είναι οι τελευταίες άμυνες του κορωνοϊού προτού περιοριστεί δραστικά.

Η «ανεγκωμίαστη Αμερικανίδα», όπως την περιγράφει η Μάργκαλιτ Φοξ στο βιβλίο «Στον λαβύρινθο της Γραμμικής Β», το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης σε εξαιρετική μετάφραση του ειδήμονα της Γραμμικής Β, Χ. Ε. Μαραβέλια. Γράφει η Ιωάννα Σουφλέρη.

Κι αν ακόμη λύσουμε τα προβλήματα που έχουμε - που πρέπει να τα λύσουμε - και βελτιώσουμε θεαματικά τις σχέσεις μας, η Τουρκία θα παραμείνει μια τεράστια δομική μακροχρόνια πρόκληση για τη χώρα μας.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η ξέφρενη πορεία προς τον αυταρχισμό θα καταστεί δυνατόν να σταματήσει κάποια στιγμή.

Με μια καθημερινή ματιά στους δρόμους της Αθήνας εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι τα μέτρα δεν τηρούνται. Τι μέλλει, λοιπόν, γενέσθαι...

Κανείς λογικός άνθρωπος σ αυτή τη χώρα δεν θα αρνιόταν την ανάγκη αξιολόγησης των δασκάλων και των καθηγητών των σχολείων, ειδικά σε μια προσπάθεια στήριξης του εκπαιδευτικού της οικοδομήματος.

Θυμίζω απλώς ότι τον Δεκέμβριο του 2008, μια ανάλογη πολιτική απόφαση της τότε κυβερνήσεως (Καραμανλή), το περίφημο «να τους αφήσουμε να εκτονωθούν», παρ' ολίγον να προκαλέσει το ολοκαύτωμα του ιστορικού και εμπορικού κέντρου της πόλης και την επικράτηση γενικευμένης αναταραχής. Γράφει ο Γιώργος Παπαχρήστος.

Η Πολιτεία και η Δημοκρατία δεν πρέπει να εκδικούνται, αλλά δεν πρέπει και να εκβιάζονται. Γράφει ο Αγγελος Αθανασόπουλος.

Και η γλυκιά ηρεμία του Yacht Club όταν οι Ρώσοι δεν είναι εκεί...

Οι προσπάθειες για μια Σύνοδο που θα καθορίσει τις κατευθύνσεις της κοινής ευρωπαϊκής πορείας, όπως και οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ώστε να υπάρχουν κοινοί στόχοι στο πλαίσιο της Ενωσης για να μειωθούν οι οικονομικές και κοινωνικές διαφορές μεταξύ των χωρών, θα αποδώσουν, αν σε κάθε χώρα υπάρχει συνείδηση ότι η πολιτική της θα πρέπει να συμβάλει στους κοινά καθοριζόμενους στόχους. Γράφει ο Κώστας Σημίτης.