Γνώμες

Σ’ ένα χωριό κοντά στη Ναύπακτο κάνω τις διακοπές μου επί χρόνια, ζώντας στην υπέροχη φύση την ηρεμία που προσφέρει η μικρή φιλική κοινωνία. Η θάλασσα και το βουνό αρμονικά δεμένα αναπαύουν την ψυχή από την ταραχή της πρωτεύουσας, και προκαλούν τον νου για να σκεφθεί πόσο ευτυχισμένος θα πρέπει να αισθάνεται ο Ελληνας μέσα […]

«Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι γενικά ως κοινωνικοί θεσµοί χαρακτηρίζονται από µια δοµική χαλαρότητα, γεγονός που σηματοδοτεί και τον «ετεροαναφορικό» καθορισμό των ορίων της αυτονομίας των ποδοσφαιρικών θεσμών».

Γιατί ο κύριος Μητσοτάκης προτίμησε τη σιωπή

Μια κακή στιγμή, μια ακόμη κακή στιγμή σε μόλις 40 μέρες μιας νέας κυβέρνησης. Στις πόσες τελικά κακές στιγμές, αντιστοιχεί έστω μία πολιτική ευθύνη;

Πώς έχει το νομικό πλαίσιο του κοινόχρηστου παραλιακού χώρου, ποιες οι κυρώσεις και ποια η επόμενη ημέρα.

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Τα όσα εγκληματικά έγιναν που ήταν προμελετημένα αποτελούν ντροπή για ένα Κράτος που θέλει να είναι οργανωμένο και σύγχρονο.

Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη στην Κύπρο, οι συνομιλίες και οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί και οι θεσμικές αναβαθμίσεις των σχέσεων Ελλάδας και Κύπρου, που έχουν ανακοινωθεί, συνιστούν ένα σοβαρό θετικό βήμα προς τα μπρος. Αυτά τα βήματα συντελούνται κάτω από έναν ρεαλιστικό φακό. Με συγκρατημένη αισιοδοξία και χωρίς αυταπάτες.

Τα όσα τραγικά συνέβησαν με τα επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια είναι εξοργιστικά!

Ποιος κρατά το κλειδί και για την τύχη του τουρκο-λιβυκού μνημονίου αλλά και για το ενδεχόμενο οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αγκυρα;

Εμπιστοσύνη τόσο σε σχέση με τις διεθνείς αγορές, τους επενδυτές και την οικονομία, όσο και αναφορικά με τη σχέση πολιτών και πολιτικής.

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Στα ελληνικά πανεπιστήμια ήδη παρατηρούνται ελλείψεις καθηγητών, πράγμα το οποίο οδηγεί σε μαζικές σχολές με χιλιάδες φοιτητές σε «συμπτύξεις τμημάτων», με αποτέλεσμα σε μια μικρή αίθουσα διδασκαλίας να συνωστίζονται 150 ή 200 φοιτητές.

Οι επιστήμονες μας προειδοποιούσαν ότι οι μετεωρίτες της κλιματικής αλλαγής θα είναι πολλοί και θα πέφτουν σιγά-σιγά: θα είναι μικροί στην αρχή και μεγάλοι αργότερα. Αλλά δεν τους ακούγαμε.  

Πόσες φορές δεν ακούµε για σπίτια που καταρρέουν επειδή οι περισσότεροι του ενός ιδιοκτήτες δεν τα βρίσκουν. Και αντί να τα πουλήσουν, έστω για λίγα χρήµατα, σε εκείνον που θα τα αγαπούσε όπως δεν τα αγάπησαν εκείνοι και που θα τα συντηρούσε, προτιµούν να τα αφήσουν να ρηµάξουν.

Η χώρα μας πρέπει να επενδύσει δυναμικά στον πολιτισμό και στον τουρισμό της. Αυτά άλλωστε πάνε μαζί αν θέλουμε να δείχνουμε προς τα έξω το όμορφο, καλό, αισιόδοξο, φωτεινό πρόσωπο της πατρίδας μας. 

Οι εθελοντές με τη δράση τους θέτουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία του συνόλου. Ζουν σε μια υψηλότερη ηθική σφαίρα, που δύσκολα προσεγγίζεται, όταν καθημερινά ο πόλεμος και η βία μαστίζουν την ανθρωπότητα. Και όμως, σε αυτήν τη μικρή μας χώρα, όταν οι άλλοι λαοί βρίσκονταν μέσα στην άγνοια και υπηρετούσαν τη βία, οι πρόγονοί μας θεμελίωσαν την πίστη στην έννοια του ανθρώπου και δίδαξαν την αλληλεγγύη στην κοινωνία.

Και φθάσαμε εδώ που η «πανδημία» του κλίματος δεν έχει τελειωμό - και πολλοί φοβούνται ούτε γυρισμό. Φθάσαμε εδώ που ο μισός πλανήτης πνίγεται και την ίδια στιγμή ο άλλος μισός τσουρουφλίζεται. Που οι πυρκαγιές έχουν γίνει καθημερινότητα, όπως και οι συνθήκες ακραίου καύσωνα. Που η κανονικότητα των εποχών έχει προ πολλού καταλυθεί και έχει δώσει τη θέση της σε αυτή τη νέα κανονικότητα που οδηγεί στον θάνατο, στις ασθένειες, στη φτώχεια, στον λιμό, στον ξεριζωμό.