Γνώμες

Εχω την ισχυρή υποψία πως σε οποιαδήποτε άλλη δυτική δημοκρατία και μάλιστα στις περισσότερες ευρωπαϊκές ο υποψήφιος Ντόναλντ Τραμπ θα εκλαμβανόταν ως αυτό που είναι. Ενα νούμερο. Στην Αμερική όμως έχει ήδη διατελέσει πρόεδρος κι είναι πολύ πιθανό να επανεκλεγεί.

Ενα άλλο στυλ πολιτικής το οποίο επιδιώκει να εκτιναχτεί στη κεντρική πολιτική σκηνή, η παράνοια να γίνει κοινοτυπία. Κάτι που ήδη έγινε με την παραμονή του Μπάνον στο πλευρό του Τραμπ, και βεβαίως με την επίθεση στο Καπιτώλιο τον Γενάρη του 2021.

Για να μην αφήνουμε την ιστορία στα χέρια του Βελόπουλου, χρήσιμο είναι να ξέρει κι ο δήμαρχος την ιστορία της πρωτεύουσας μιας χώρας που τον εξέλεξε στη δημαρχία της.

Το αποκορύφωμα των διαδικασιών ευαισθητοποίησης είναι η παραγωγή fake news. Δεν αρκεί η πραγματικότητα; Κανένα πρόβλημα, μπορούμε μια φτιάξουμε μια εναλλακτική.

Η μετα-ΣΥΡΙΖΑ φάση είναι γεμάτη αμηχανία. Το βράδυ των επόμενων βουλευτικών εκλογών θα φανεί η ματαιότητα κάθε άτολμης εναρκτήριας πράξης. Και η πολιτική ανάγκη θα γίνει η ίδια μια νέα ιδρυτική πράξη.

Οι αμερικανικές εκλογές διεξάγονται σε ένα εξαιρετικά ασταθές και επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον, με τους δύο πολέμους να συνεχίζονται, αλλά και με τη γενικότερη αναταραχή που επικρατεί σε άλλες περιοχές και όπου η αμερικανική στάση είναι δεδομένη και καθοριστική.

Οφείλουμε ως κοινωνία να λάβουμε γενναίες αποφάσεις τόσο για εμάς όσο και για τις επόμενες γενιές, ώστε να μην περάσουμε από την εποχή του Ανθρωπόκαινου στην εποχή του «Πλαστικόκαινου».

Ο Οκτώβριος αναδεικνύεται σε κρίσιμο μήνα για τις πολιτικές μας εξελίξεις. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, στις οποίες και τα τρία συστημικά κόμματα πέρασαν κάτω από τον πήχη που οι ηγεσίες τους είχαν θέσει, οδήγησαν και τα τρία σε περιδίνηση εσωστρέφειας.

Η υπερψήφισή τους μπορεί να θεωρείται δεδομένη κατά την πρώτη φάση της αναθεωρητικής διαδικασίας, πρέπει όμως να συνοδευτεί με την κατάργηση της αιτιώδους διάλυσης της Βουλής μετά από πρόταση της θητεύουσας κυβέρνησης, προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας.

Προκειμένου να αποφευχθεί η κωλυσιεργία της αντιπολίτευσης, σημείο-κλειδί είναι να διακρίνονται εκείνα τα ζητήματα με τα οποία πρέπει να ασχολείται η Ολομέλεια από το πλήθος των διατάξεων.  Και αν είναι αναγκαία κάπου η κατεπείγουσα διαδικασία, να επανέρχεται το ζήτημα στη Βουλή προς ώριμη επιβεβαίωση.

Σήμερα πλέον η Βουλή λειτουργεί, ως επί το πλείστον, ως διεκπεραιωτής των θελήσεων της κυβέρνησης.

«Χάρισμα» για έναν ηγέτη δεν είναι μόνο η ικανότητα της πειθούς, αλλά και η ικανότητα της μακροχρόνιας πρόβλεψης.

Η δυνατότητα σύμπτωσης των δύο ιδιοτήτων στο ίδιο πρόσωπο αφενός μεν είναι προβληματική από τη σκοπιά της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, αφετέρου δε εξασφαλίζει την υποταγή αρκετών κυβερνητικών βουλευτών στις πρωθυπουργικές βουλές, καθώς σε εκείνους προσφέρεται το διαρκές δέλεαρ μιας πιθανής υπουργοποίησης.

«Μετά τη δεύτερη δεκαετία του αιώνα μας ένας άλλος κόσμος έχει αναδυθεί: ένας τυφώνας πέρασε πάνω από το σώμα της ελληνικής αρχιτεκτονικής αναθεωρώντας πολιτιστικές προτεραιότητες, φέρνοντας μια επανάσταση στους τρόπους προβολής και επικοινωνίας, καταργώντας ιεραρχίες.»

Είναι αδιανόητο να επινόησαν κάποιοι «το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους», να διέσυραν δέκα αθώους ανθρώπους και να τη σκαπουλάρουν ατιμώρητοι.

Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, καλείται να πετύχει το πιο δύσκολο από όλα όσα έχει μπροστά του ένας υποψήφιος πρωθυπουργός. Να βγει εκεί έξω και να κερδίσει τους πολίτες.

Προς το παρόν πάντως είναι νωρίς να εξαχθούν συμπεράσματα για το αν η επένδυση στην ARIA αποδίδει καρπούς. Εκτιμάται ότι για αυτό θα χρειαστεί τουλάχιστον μία δεκαετία.

Η επιλογή του Τραμπ να ζει στο δικό του σύμπαν επιβραβεύεται από τις δημοσκοπήσεις που τον φέρνουν να ισοψηφεί με την Κάμαλα Χάρις.

Όσες αλλαγές κι αν γίνουν στη Δικαιοσύνη, δεν μπορεί να ανακοπεί το τσουνάμι των χιλιάδων υποθέσεων που φθάνουν κάθε χρόνο στα δικαστήρια. Ο,τι και να γίνει, θα θυμίζει την προσπάθεια του Σίσυφου...

Ο Αλέξης Τσίπρας για την οικονομία. Οπως βλέπετε, η κλασική κωμωδία εξακολουθεί να γεμίζει θέατρα. Αριστοφάνης, Σαίξπηρ, Μολιέρος, Τσίπρας δεν παλιώνουν ποτέ.