Το βράδυ της περασμένης Τρίτης η Ελλάδα έζησε ακόμα ένα ρεσιτάλ ακραίου τυχοδιωκτισμού του Αλέξη Τσίπρα.
Ο Αναστάς Χριστός: «Τίνες οι λόγοι ούτοι ους αντιβάλλετε προς αλλήλους περιπατούντες και έστε σκυθρωποί;» (Λκ. 24:17).
Είμαι ένας από τους τέσσερις στους δέκα Ελληνες που πιστεύει και θέλει τις εκλογές, μια που ο τόπος δεν μπορεί να κυβερνηθεί παρά αυτομαστιγούμενος.
Οταν ήμασταν νέοι και εκπαιδευόμασταν, διαβάζοντας τον Τύπο, για να γίνουμε πολίτες, κάθε τόσο ξεσπούσε ένα σκάνδαλο διαφθοράς.
Δεν νομίζω ότι η διαφήμιση των Jumbo με την περιβόητη πλέον φράση «Χτύπα, χτύπα σαν άντρας!» ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη, από την άποψη του γούστου τουλάχιστον.
Εγκώμιο της Οδύσσειας σε είκοσι τέσσερις προτάσεις, με αριθμητικό δείχτη, για ακρόαση:
Μέρες που 'ναι, το ρουμελιώτικο Πάσχα απαιτεί «στα Σάλωνα να σφάζουν αρνιά και στον Χρυσό κριάρια».
Σε αυτό το σημείο, o Μπέρνι Σάντερς είναι ο ηγέτης μιας ζωντανής ιδέας και μιας νεκρής εκστρατείας.
Οι γαλάζιοι βουλευτές εμφανίζονται ικανοποιημένοι καθότι ο πρόεδρός τους Κυρ. Μητσοτάκης
Α. Εθνικό Σχολικό Πρόγραμμα Σπουδών [ΕΣΠΣ] ανάλογα με τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών ή των σχολείων.
Ο κ. Αλέκος Φλαμπουράρης, αφ’ υψηλού καθοδηγητής και προστάτης του πρωθυπουργού, άργησε κάπως, αλλά το
Η πολιτική είναι μια πυραμίδα που έχει πολλά επίπεδα. Από μια πλατιά βάση όπου συμμετέχουν όλοι, περνάμε
Η Ρένα Ρόσση - Ζαΐρη πάντως, με «Τα δίδυμα φεγγάρια» (που
Παρατηρώ πώς παρουσιάζονται οι σύγχρονες Ελληνίδες μέσα από τα σίριαλ, κυρίως τις σαπουνόπερες.
Η μπλούζα, που έμοιαζε με αυτές των αμερικανικών πανεπιστημίων, έγραφε με φαρδιά γράμματα Debt. Χρέος. Ηταν προφανώς ειρωνική.
Εφεξής, όταν περπατώ στην Πανεπιστημίου θα χρησιμοποιώ το πεζοδρόμιο από την πλευρά του Οφθαλμιατρείου.
«Mein Kampf» ή «Ο Αγών μου» του Χίτλερ, από τους Rimini Protokoll, ήλθε και απήλθε, ύστερα από τέσσερις παραστάσεις στην Αθήνα και στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, χωρίς να δικαιώσει το είδος που εκπροσωπεί.
Πάντοτε έτρεφα αμφιβολίες απέναντι στο φαινόμενο του (αυτο)βασανιζόμενου καλλιτέχνη: Τι προσπαθεί να αποδείξει προκαλώντας τόσο υπέρμετρο σωματικό πόνο στον εαυτό του;
Αυτή η Ελλάδα δεν χωράει στην τηλεόρασή της. Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο Γιάννης Μπεχράκης, ο Αλκης Κωνσταντινίδης, ο Αλέξανδρος Αβραμίδης είναι τα πρόσωπα με τα οποία δεν θα ασχοληθούν
Με το μυθιστόρημά του «Ζιγκμαρίνγκεν. Ενας πύργος στη Γερμανία» (εκδόσεις Πόλις) ο Πιερ Ασουλίν επιστρέφει στους κλειστούς χώρους που έχουν πάνω τους το βάρος της μνήμης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.