Ηχώρα διαθέτει ένα αξιόλογο ερευνητικό οικοσύστημα, που έδειξε ιδιαίτερη αντοχή τα χρόνια της κρίσης. Το θεσμικό πλαίσιο που περιβάλλει αυτό το οικοσύστημα χρειάζεται όμως αναδιάρθρωση, για να μη μετατραπεί βαθμιαία σε τροχοπέδη. Κυρίως χρειάζεται μια ενιαία εθνική στρατηγική, που να συναρθρώνει την έρευνα με την εκπαίδευση στην προοπτική της Κοινωνίας της Γνώσης. Εξηγώ. Πρέπει να […]
Για έναν μικρό τόπο, όπως ο δικός μας, θεωρώ ότι η επιστημονική έρευνα δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότης. Είναι μια, ίσως η μόνη, πηγή καινοτομίας και σημειώνω ως εκ τούτου και του έξυπνου επιχειρείν, αλλά και ίσως πολύ σημαντικότερα αποτελεί σε τελευταία ανάλυση το βασικό εργαλείο μιας ανατροφοδοτούμενης μόρφωσης σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο […]
Η θεμελιώδης επιστημονική έρευνα, η καινοτομία και η νεοφυής επιχειρηματικότητα σε τεχνολογίες αιχμής αποτελούν απόλυτα συσχετισμένους πυλώνες εθνικής στρατηγικής. Μιας στρατηγικής που για να παραμένει διεθνώς ανταγωνιστική πρέπει διαρκώς να εξελίσσεται, να αξιολογείται, να αγκαλιάζει καινούργια πεδία, φρέσκες, συχνά ανατρεπτικές ιδέες, νέους ερευνητές και πρωτοποριακές υποδομές. Η ελληνική πολιτεία πρέπει να πιστέψει στην επιστημονική έρευνα, […]
Αξιόπιστο οδηγό αποτελεσματικής και βιώσιμης αναπτυξιακής πολιτικής για κάθε χώρα αποτελούν οι πολιτικές ενδυνάμωσης και διασύνδεσης της εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας. Θεμελιώδης πυλώνας είναι η ενίσχυση των διαύλων επικοινωνίας των ακαδημαϊκών και των ερευνητικών ιδρυμάτων και του ονομαζόμενου «Τριγώνου της Γνώσης», με στόχο τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ευνοεί την καινοτομία και […]
Ο κόσμος της έρευνας στη χώρα μας πρωταγωνιστεί συχνά σε προτάσεις για τη δημιουργία ευρύτερων clusters (συμπλεγμάτων συνεργασιών), καινούργιων «ναών της γνώσης», από τους οποίους θα αναδύεται η εκπαιδευτική και τεχνολογική ώσμωση της χώρας. Η παράλληλη αυτή «έρευνα» δεν είναι ακαδημαϊκού χαρακτήρα. Αν και διανύουμε τον 21ο αιώνα, τα ερευνητικά κέντρα αναζητούν ακόμη τη θέση […]
Εχω την τύχη ή την ευκαιρία – όπως θέλετε πείτε το – να περνάω κάθε μέρα από τη διασταύρωση Βασιλίσσης Σοφίας και Ηρώδου του Αττικού. Πρόκειται ασφαλώς για ένα από τα ωραιότερα σημεία της Αθήνας, εξαιρετικά τουριστικό, συνάμα όμως και ένα από τα σημεία της πόλης όπου η παρουσία των δυνάμεων ασφαλείας ξεπερνάει κατά πολύ τον μέσο […]
Η Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 και είναι ποιήτρια και μεταφράστρια. Εχει σπουδάσει φιλοσοφία, θεολογία, πολιτική θεωρία, δημιουργική γραφή και ψηφιακές ανθρωπιστικές σπουδές στην Αγγλία. Η πιο πρόσφατη ποιητική συλλογή της («Η επιστροφή των νεκρών», εκδ. Πόλις) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2018
Το 2022 δεν θα λείψει σε πολλούς: μία χρονιά που καθορίστηκε από μία παρατεταμένη πανδημία, κλιματική αλλαγή, άνοδο του πληθωρισμού, επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης και κυρίως το ξέσπασμα ενός πολέμου στην Ευρώπη και ανησυχίες για μια πιθανή βίαιη σύγκρουση στην Ασία. Κάποια από αυτά ήταν αναμενόμενα, άλλα όχι – όλα όμως υποδηλώνουν μαθήματα που αγνοούμε με […]
Η κυρίαρχη πολιτική αίσθηση της νεωτερικής εποχής διαμορφώθηκε σε απόσταση από μια ανελαστική προσήλωση στην αρετή. Οι μοντέρνοι έκριναν πως αν οι κοινωνίες θέλουν να αναπτυχθούν και να ευημερήσουν, δεν μπορούν να στηρίζονται σε δογματικά ενάρετους και συνετούς στις επιλογές τους ανθρώπους. Να φανταστούμε μόνο τι θα γινόταν η αγορά, αν οι πάντες άρχιζαν να […]
Φερνάρντο Καμπάνα (19 Μαΐου 1961 – 16 Νοεμβρίου 2022) Το design δεν ήταν στα σχέδιά του. Κι όμως. Ο Φερνάντο Καμπάνα έγινε ο «provocateur» ενός κόσμου που του άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του – «Η δουλειά του αντανακλούσε την όμορφη, χαοτική λεπτομέρεια του βραζιλιάνικου πνεύματος» έγραψε γι’ αυτόν ο πολυσχιδής καλλιτέχνης Βικ Μουνίζ. Ο Φερνάντο, με […]
Μέριτζεϊν Μίκερ(27 Μαΐου 1927 – 21 Νοεμβρίου 2022) Μυστήρια, αστυνομικά, παιδικά, εφηβική λογοτεχνία, η Μέριτζεϊν Μίκερ έγραφε πλήθος ειδών με αστείρευτη παραγωγικότητα. Η τελική καταμέτρηση, όταν τερμάτισε ευδοκίμως τη συγγραφική θητεία της, το 2007, σταμάτησε στα 61 μυθιστορήματα. Κυρίως, όμως, η κυρία από το Ομπερν της Νέας Υόρκης που πέθανε στις 21 Νοεμβρίου σε ηλικία […]
Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ(11 Νοεμβρίου 1929 – 24 Νοεμβρίου 2022) Ιδρυτική μορφή της μεταπολεμικής δυτικογερμανικής λογοτεχνίας και της περίφημης «Ομάδας 47» από κοινού με τους Χάινριχ Μπελ, Γκίντερ Γκρας, Πάουλ Τσέλαν, Πέτερ Χάντκε, Μάρτιν Βάλζερ, ποιητής, λογοτέχνης, δοκιμιογράφος, ο Χανς Μάγκνους Ετσενσμπέργκερ υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ονόματα της γενιάς του. Πολύγλωσσος, πολυμαθής και ανθρωπιστής, προσωποποιούσε […]
Δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω, ημερολόγιό μου· ήταν ημέρες που δεν μας άφησαν να πλήξουμε αυτές που πέρασαν – και φαίνεται πως ούτε τις επόμενες υπάρχει κίνδυνος να πλήξουμε: θα μας πλήττουν συνεχώς κακές ειδήσεις. Η ευρωβουλευτής Εύα Καϊλή έγινε ήδη η διασημότερη Ελληνίδα – από τον καιρό της Μαρίας Κάλας, νομίζω, […]
Νεκτάριος Ταβερναράκης, Γεώργιος Νούνεσης, Σπύρος Αρταβάνης-Τσάκωνας, Σπύρος Γεωργάτος, Ρίτσαρντ Χάας
Περιπτώσεις όπως του Ιλον Μασκ και του Σαμ Μπάνκμαν-Φριντ υποδηλώνουν μια απειλή την οποία θα μπορούσαμε να ονομάσουμε σύνδρομο του «Ναπολεόντειου ιδρυτή»
Το 2022 ήταν μία ακόμη σημαντική επετειακή χρονιά για την Ελλάδα. Σε αντίθεση όμως με το ένδοξο 1821, έτος έκρηξης της Ελληνικής Επανάστασης κατά της οθωμανικής κυριαρχίας, το 1922 αποτελεί αναμφίβολα το πιο οδυνηρό συλλογικό τραύμα στην ελληνική εθνική μνήμη, καθώς σηματοδοτεί τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον επακόλουθο ξεριζωμό από τα παράλια και το εσωτερικό […]
Η Βασιλική Πέτσα γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1983 και είναι συγγραφέας. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Μπέρμιγχαμ και της Οξφόρδης και είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Εχει εκδώσει μία νουβέλα και δύο συλλογές διηγημάτων. Πιο πρόσφατο βιβλίο της το μυθιστόρημα «Το δέντρο της υπακοής» (εκδ. Πόλις)
Η διετία 2021-2022 αναμενόταν εδώ και χρόνια για τους μελετητές του πεδίου της νεότερης και σύγχρονης ελληνικής ιστορίας ως το αντίστοιχο του 2014 για εκείνους της ευρωπαϊκής. Οπως η εκατονταετηρίδα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου έφερε μια πλημμυρίδα νέων, ανανεωτικών προσεγγίσεων και συνθετικών έργων για το ευρύ κοινό, η διακοσιετηρίδα της Ελληνικής Επανάστασης και τα 100 […]
Η 100ή επέτειος της Μικρασιατικής Καταστροφής δεν είχε την αίγλη των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση. Διερωτάται κανείς για τα αίτια της υποτονικότητας. Μια γρήγορη εξήγηση προσφέρει η σημερινή συγκυρία: ο πόλεμος στην Ουκρανία δημιούργησε μια αίσθηση μόνιμης κρίσης (permacrisis) που παραμέρισε τον ιστορικό προβληματισμό. Επειδή, όμως, κρίσεις προϋπήρχαν, αναζητούνται και ειδικότεροι λόγοι αμηχανίας. […]
Οι επέτειοι αποτελούν πάντα ευκαιρία για την ανακίνηση του ενδιαφέροντος αναφορικά με ιστορικά γεγονότα που συνδέονται με αυτές. Η συμπλήρωση εκατό ετών από τη Μικρασιατική Καταστροφή δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, πολύ περισσότερο καθώς αποτέλεσε κομβικό σημείο για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ετσι, μέσα στο 2022 δημοσιεύθηκαν αρκετές νέες μελέτες, οι οποίες είτε περιγράφουν […]