«Η εκεχειρία δεν πρόκειται να κρατήσει. ΗΠΑ και Ισραήλ την παραβιάζουν συνεχώς. Το Ιράν δεν πρόκειται να αποδεχθεί μια εκεχειρία που απλά επιτρέπει στους αντιπάλους του να ανασυνταχθούν και να ξαναρχίσουν τις επιθέσεις. Θα συνεχίσει μέχρι να επιτευχθούν οι όροι του και να εξασφαλιστεί μόνιμη ασφάλεια για το Ιράν και τους συμμάχους του, ιδίως τον Λίβανο και την Παλαιστίνη», δήλωσε πριν λίγες ώρες ο καθηγητής Σαγέντ Μαραντί, είναι Ιρανοαμερικανός ακαδημαϊκός, διανοούμενος και πολιτικός αναλυτής.
Και συνέχισε: «Το Ιράν δεν ψάχνει για εκεχειρία με οποιοδήποτε κόστος. Αυτός είναι ο δεύτερος πόλεμος που επιβάλλουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στο Ιράν μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο. Το Ιράν θα πολεμήσει μέχρι να επιβάλει στρατηγική αλλαγή στην περιοχή και να νιώσουν ασφαλείς οι σύμμαχοί του. Δεν δέχεται παύση που θα αφήσει το status quo υπέρ των επιτιθεμένων».
Ο καθηγητής Μαραντί καταδίκασε για μια ακόμα φορά τα δυτικά ΜΜΕ για παραποίηση της πραγματικότητας σχετικά με την εκεχειρία, τις ζημιές και την αντοχή του Ιράν. Είπε ότι η προπαγάνδα «δεν δουλεύει πια» και ότι ο ιρανικός λαός βλέπει ξεκάθαρα την αλήθεια.
Επίσης προειδοποίησε ότι μια χερσαία επιχρείρηση στο Ιράν θα ήταν καταστροφική για τους εισβολείς και υπενθύμισε την αποτυχία των ΗΠΑ να καταστρέψουν τις στρατιωτικές ικανότητες του Ιράν και επεσήμανε την ενότητα του ιρανικού λαού παρά τις επιθέσεις.
Ποιος είναι ο Σαγιέντ Μαραντί
Γεννήθηκε το 1966 στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια στις ΗΠΑ, όπου και πέρασε τα πρώτα 13 χρόνια της ζωής του. Είναι γιος του Αλίρεζα Μαραντί, πρώην Υπουργού Υγείας του Ιράν και προσωπικού ιατρού του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Η μητέρα του είχε φυλακιστεί κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Σάχη.
Το 1979, μετά την Ισλαμική Επανάσταση, η οικογένειά του επέστρεψε στο Ιράν. Το 1982 σε ηλικία 16 ετών κατατάχθηκε εθελοντικά στον στρατό και πολέμησε στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ, μέχρι το 1988. Τραυματίστηκε τέσσερις φορές, δύο από χημικά όπλα.
Σπούδασε αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Εκανε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Μπίρμινχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η διατριβή του είχε τίτλο «Ο Λόρδος Βύρων, οι κριτικοί του και Οριενταλισμός». Σήμερα είναι καθηγητής Αγγλικής Λογοτεχνίας και Orientalism στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.
Εχει διατελέσει σύμβουλος στις ιρανικές πυρηνικές διαπραγματεύσεις (συμπεριλαμβανομένων των συνομιλιών του 2015 για το JCPOA).
Εμφανίζεται συχνά σε διεθνή μέσα ως αναλυτής, υπερασπιζόμενος την ιρανική θέση με έμφαση σε θέματα postcolonial studies και κριτικής της Δύσης.
Ο Μαραντί συνδυάζει δυτική ακαδημαϊκή παιδεία με βαθιά εμπειρία από τον ιρανικό αγώνα, κάτι που τον κάνει ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε δημόσιες συζητήσεις για γεωπολιτικά ζητήματα. Η πορεία του από την Αμερική, στον πόλεμο Ιράν – Ιράκ και στη συνέχεια η ακαδημαϊκή καριέρα του στην Τεχεράνη αντικατοπτρίζουν πολλές πτυχές της σύγχρονης ιρανικής ιστορίας.
Ο συνδυασμός προσωπικών εμπειριών, ακαδημαϊκής κατάρτισης και δημόσιας παρουσίας είναι σπάνιος σε Ιρανούς αναλυτές.
Εκεχειρία – τέχνασμα
«Η «κατάπαυση του πυρός» δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα τέχνασμα. Απλώς χρησιμοποιήθηκε για να δώσει στο Ισραήλ το πάνω χέρι στον Λίβανο, εστιάζοντας εκεί την αεροπορία του. Επιπλέον, ήταν μια προσπάθεια να διασπαστούν τα διάφορα μέτωπα του περιφερειακού πολέμου, ενώ παράλληλα προσπαθούσε να κάνει το Ιράν να φανεί αδύναμο», τονίζει και προσθέτει ότι «το Ισραήλ κλιμακώνει ανοιχτά τις πολεμικές του προσπάθειες στον Λίβανο και μάλιστα πετάει drones πάνω από το Ιράν, ενώ τα ΜΜΕ του ισχυρίζονται ότι προετοιμάζει «προληπτικό χτύπημα στην Τεχεράνη».
Για τον καθηγητή Μαραντί «η συμφωνία ήταν πολύ καλή για να είναι αληθινή. Χρησιμοποιήθηκε για να κλιμακωθούν οι επιχειρήσεις σε άλλα μέτωπα».
«Αυτό δεν αλλάζει θεμελιωδώς την πραγματικότητα στο πεδίο μάχης, αλλά παρόλα πρέπει να διδάξει στους Ιρανούς ότι τέτοιου είδους προσωρινές καταπαύσεις του πυρός δεν λειτουργούν και είναι απλώς παραπλάνηση», σημειώνει.
«Οι Ισραηλινοί κυριαρχούν στη λήψη αποφάσεων στην Ουάσιγκτον, καθορίζουν την πορεία του πολέμου, αυτό είναι ξεκάθαρο. Δεν θα υπάρξει τέλος σε αυτόν τον πόλεμο μέχρι το Ισραήλ να χτυπηθεί επαρκώς ώστε να αναγκαστεί να συναινέσει σε μια συμφωνία.
Διαφορετικά, ο πόλεμος θα συνεχιστεί και ακόμα κι αν το Ιράν σταματούσε και εγκατέλειπε τον Λίβανο —πράγμα που δεν θα κάνει— ξέρει ότι είναι μόνο θέμα χρόνου να γίνει και πάλι ο κύριος στόχος», αναφέρει χαρακτηριστικά.
