Όταν ανακοινώθηκε ότι η Έμεραλντ Φένελ επρόκειτο να σκηνοθετήσει μια νέα κινηματογραφική εκδοχή των «Ανεμοδαρμένων υψών», η αντίδραση απείχε κατά πολύ από αυτό που θα περιέγραφε κανείς ως «καθολικό ενθουσιασμό». Η αμφιβολία μετατράπηκε σχεδόν αμέσως σε αντιπαράθεση. Όχι άδικα.

Γραμμένο το 1847, το μοναδικό μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ κουβαλάει την αντιφατική φήμη και τη σκοτεινιά ενός «μεγάλου έρωτα» γεννημένου μέσα στην έλλειψη,  την ταξική ανισότητα και την ψυχική βία. Κάθε νέα κινηματογραφική μεταφορά καλείται να ανασυνθέσει αυτό το στόρι, που απέχει έτη φωτός τελικά από τον κλασικό ρομαντικό έρωτα, για το κοινό της εκάστοτε εποχής με τα δεδομένα που επιθυμεί να προβάλλει κάθε φορά η/ο δημιουργός της ταινίας.

Ο Άγιος Βαλεντίνος ανεβαίνει στα… Ανεμοδαρμένα Ύψη

Τα «Ανεμοδαρμένα ύψη» της Φένελ (Υποσχόμενη Νέα Γυναίκα, Saltburn) καταδικάστηκαν εξαρχής στη διχογνωμία και την αμφισβήτηση λόγω της γυαλάδας των Αυστραλών πρωταγωνιστών τους – της 34χρονης Μάργκο Ρόμπι και κυρίως του 27χρονου Τζέικομπ Ελόρντι του οποίου το κάστινγκ καμία σχέση δεν έχει με τον «σκουρόχρωμο» Χίθκλιφ της λογοτεχνικής πηγής. Αυτομάτως δημιουργήθηκαν λοιπόν δύο στρατόπεδα με τους φανατικούς λάτρεις του μυθιστορήματος να τα βάζουν με την εκσυγχρονίστρια των Ανεμοδαρμένων… στον κινηματογράφο.

Τώρα που η βερσιόν της Φένελ ξεκινά την έξοδο της στις αίθουσες ως date movie κοντά στην ημερομηνία του Αγίου Βαλεντίνου, ένα είναι σίγουρο: αυτά τα «Ανεμοδαρμένα ύψη» μπορεί να μοιάζουν με ιδανική ταινία για εορταστική έξοδο στη «γιορτή των ερωτευμένων», αλλά κουβαλούν και πολύ μαυρίλα. Πρόκειται για τη μαυροκόκκινη, χειμώδη, ελαφρώς kinky, ποπ, αισθησιακή και εμμονική εκδοχή ενός έρωτα ταιριαστή ως ιστορία εξουσίας, τοξικότητας, βίας και επαναπροσδιορισμού ταυτοτήτων στην εποχή της socialmedia-κης ομορφιάς και της ακτινοβολούσας ωραιοποίησης του σώματος. Κανένα πρόβλημα.

Οι Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι ως Κάθριν και Χίθκλιφ στα «Ανεμοδαρμένα ύψη».

Οι σύγχρονοι έφηβοι θα βρουν επίπεδα ταύτισης και αντανακλάσεις του τηλεοπτικού Bridgerton και της Barbie, κάποιοι θα σοκαριστούν με τον τρόπο που η Φένελ συνδέει έντονα τον έρωτα με τον θάνατο και την αυτοκαταστροφή από την αρχή μέχρι το φινάλε, άλλοι θα ενοχληθούν με το φλερτ της ταινίας με το camp και τα στερεότυπα του άρλεκιν…Μπορεί και να (ή να μην) ενθουσιαστούν με τις τσαχπίνικες ακροβασίες του σύγχρονου interior design της υποψήφιας για Οσκαρ και BAFTA Σούζι Ντέιβις, τα 51 φανταχτερά κοστούμια της βραβευμένης με Οσκαρ Ζακλίν Ντουράν που κλείνουν το μάτι σε κάθε ηρωίδα παραμυθιού των Γκριμ που μπορεί να θυμηθεί κανείς ή τους synth-pop ήχους του Αντονι Γουίλις που υπογράφει το σάουντρακ με την Charli XCX, η οποία έγραψε ολόκληρο άλμπουμ εμπνευσμένο από την ταινία, το οποίο κυκλοφορεί στις 13 Φεβρουαρίου.

Ο διευθυντής φωτογραφίας Λάινους Σάντγκρεν βρίσκεται πίσω από την εντυπωσιακή κινηματογράφηση που έγινε σχεδόν εξολοκλήρου με κάμερα VistaVision και φιλμ 35mm, όπως και η Βουγονία (2025) του Γιώργου Λάνθιμου, το Μια Μάχη Μετά την Άλλη (2025) του Πολ Τόμας Αντερσον και το The Brutalist (2024) του Μπρέιντι Κόρμπετ.

Εφηβεία και ερωτική φαντασίωση

Τα Ανεμοδαρμένα Ύψη, που έχουν γνωρίσει πολλές προσαρμογές στη μεγάλη οθόνη, προκαλούν ατέρμονες συζητήσεις για την ιστορία του έρωτα που επιζητά την ταύτισή μας. Η ωμότητα του συναισθήματος, οι ψυχολογικές διακλαδώσεις της εμμονής και η αδυναμία των ανθρώπων να ξεφύγουν από τον εαυτό τους, τσιγκλάει πολλές φορές την αμηχανία μας απέναντι στην ιστορία της Κάθριν Ερνσο και του Χίθκλιφ – το ίδιο γίνεται και αυτή τη φορά.

Τζέικομπ Ελορντι και Μάργκο Ρόμπι στα «Ανεμοδαρμένα ύψη».

Τώρα η Φένελ βγάζει από την εξίσωση την κλασική ανάγνωση του έργου και δίνει έμφαση στην σωματικότητα του στοχεύοντας κατευθείαν στο ξύπνημα της σάρκας, όπως αυτό συμβαίνει στην εφηβεία. Πέρα από τη ρομαντική εξιδανίκευση της ταινίας του Γουίλιαμ Γουάιλερ το 1939, την ψυχοδραματική ματιά του 1992 σε σκηνοθεσία Πίτερ Κόσμινσκι με τους Ζυλιέτ Μπινός και Ρέιφ μέχρι και την ωμή εκδοχή της Άντρεα Αρνολντ το 2011, που ανέδειξε την κοινωνική βία, ετούτη η βερσιόν στοχεύει κατευθείαν στη γυναικεία ερωτική φαντασίωση, την υλικότητα της εποχής (μας) και την αυτοκαταστροφική δίψα της, το φλερτ με την παράνοια και φυσικά με το ανεμοδαρμένο και μουσκεμένο στη βροχή μελόδραμα, προκειμένου να σχολιάσει την εξουσιαστική φύση των ερωτικών σχέσεων.

Η Έμεραλντ Φένελ έχει χτίσει τη φιλμογραφία της πάνω σε χαρακτήρες που δεν εξαγνίζονται. Οι ήρωες της κινούνται σε ηθικά θολές ζώνες, εκεί όπου η επιθυμία συναντά τη βία και οι κοινωνικές δομές μετατρέπονται σε αδιέξοδα. Η στροφή της στα «Ανεμοδαρμένα ύψη» δεν είναι καθόλου τυχαία καθώς πρόκειται για ένα  μυθιστόρημα χωρίς ηθικό κέντρο και λύτρωση.

Μάργκο Ρόμπι -Τζέικομπ Ελόρντι

Στο καστ, παρά τη διαφορά ηλικίας, η τρεις φορές υποψήφια για Οσκαρ, Μάργκο Ρόμπι ταιριάζει ιδανικά με τον υποψήφιο για Οσκαρ – χαμαιλέοντα – Τζέικομπ Ελόρντι του Φρανκενστάιν (2025) στο ρόλο του Χίθκλιφ, του εγκαταλελειμμένου παιδιού που βρέθηκε στις αποβάθρες του Λίβερπουλ και υιοθετήθηκε από τον βάναυσο χήρο πατέρα της Κάθι, μίστερ Έρνσχοου (Μάρτιν Κλούνες), για να μεγαλώσει ως ετεροθαλής αδελφός της και υπηρέτης στους στάβλους.

Τζέικομπ Ελορντι και Μάργκο Ρόμπι

Αυτή η αδελφική εγγύτητα δεν εμποδίζει την εμφάνιση της ταραχώδους επιθυμίας και της αμοιβαίας μέθης στα παιχνίδια της παιδικής τους ηλικίας, που ανθίζουν πλήρως καθώς εισέρχονται στην ενηλικίωση. Κι αυτό το ξέσπασμα της εφηβείας ή του πόθου που με τυφλό εγωισμό και βία οδηγεί στην καταστροφή, η Εμεραλντ το φέρνει στο πιάτο ως παιχνίδι ταυτοπροσωπιών της εποχή μας, μπροστά σε καθρέφτες εικαστικής μεγαλοπρέπειας που αντανακλούν το εγώ και αφουγκράζονται τον παλμό της γυναικείας επιθυμίας και σεξουαλικότητας.

Χίθκλιφ

Ο Ελόρντι, που έχει βάλει πλώρη να αγγίξει τα αστέρια με τη χαρισματική του παρουσία μπροστά από τον κινηματογραφικό φακό γίνει δε γίνει Τζέιμς Μποντ, όπως συζητιέται, έχει βρεθεί στο επίκεντρο της συζήτησης για το κατά πόσο ταιριάζει στον Χίθκλιφ. Το φυλετικό θέμα αποσωπιάται πλήρως εδώ και ο ίδιος είναι περισσότερο το πεδίο πάνω στο οποίο καλλιεργούνται και αναπτύσσονται τα χαρακτηριστικά της πατριαρχικής εξουσίας και αρρενωπότητας.

Ο Τζέικομπ Ελόρντι ως Χίθκλιφ στα «Ανεμοδαρμένα ύψη».

Ο μικρός Χίθκλιφ ταιριαστά παιγμένος από τον Όουεν Κούπερ του Adolescence στην αρχή της ταινίας, θα μετατραπεί στον ενήλικα, του οποίου το είδωλο η σκηνοθέτις φέρνει στο κέντρο της ταινίας σχολιάζοντας πετυχημένα ή αποτυχημένα (οι απόψεις διίστανται) τα διαχρονικά πρότυπα πατριαρχικής εξουσίας.

Box office και θέαμα

Τα Ανεμοδαρμένα Ύψη του 2026 είναι ένα πολιτιστικό γεγονός προορισμένο να διχάσει. Με έναν προϋπολογισμό στα 80 εκατομμύρια δολάρια και πρώτες εκτιμήσεις για ντεμπούτο στο παγκόσμιο box office του Αγίου Βαλεντίνου με εισπράξεις σε αυτό το χρηματικό ύψος, η έμφαση στη σκηνογραφία, στη μόδα, στη μουσική με σύγχρονες ποπ αναφορές, εντάσσει την ταινία στη λογική του event cinema. Και δεν απευθύνεται μόνο σε αναγνώστες της Μπροντέ, αλλά σε ένα κοινό που καταναλώνει θέαμα και σύμβολα. Ο συνδυασμός της υψηλής λογοτεχνίας από όπου προέρχεται η θεματική της ταινίας με τα σύγχρονα εμπορευματοποιημένα πρότυπα είναι που διχάζει. Και θα διχάζει όσο η ποπ κουλτούρα διεκδικεί την επιβολή των δικών της προτύπων με δύναμη και θράσος.

INFO: Τα «Ανεμοδαρμένα ύψη» προβάλλονται στους κινηματογράφους από τις 12 Φεβρουαρίου