Με καυστικό τρόπο σχολίασε την κριτική του Αλέξη Τσίπρα στην κυβέρνηση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. «Υπάρχει μία τάση αυτές τις μέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να ανεβάζουν όλο και περισσότεροι χρήστες φωτογραφίες από το 2016. Αποφάσισε ο κ. Τσίπρας να το κάνει αυτό με ομιλίες του 2012 – 2015. Η διαφορά είναι ότι τα πεπραγμένα του από τη διακυβέρνηση 2015 – 2019 δεν ξεγράφουν, παραμένουν στη μνήμη όλων και εδώ είμαστε για να το θυμίζουμε όποτε προσπαθεί να μας κάνει να τα ξεχάσουμε».

Όσον αφορά την κριτική για τη Mercosur, ο κ. Μαρινάκης είπε ότι «έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δείτε τις δηλώσεις του τότε υπουργού, του κυρίου Αραχωβίτη. Νομίζω είναι τον Ιούλιο του 2019, γιατί η Mercosur τοποθετείται χρονικά το 2019, πριν τις εκλογές, πριν δηλαδή φύγει από την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ. Κάθε άλλο παρά καταδικαστικές ήταν οι δηλώσεις. Μάλιστα, θα έλεγα ότι κινούνταν στο πεδίο μεταξύ θετικών και πανηγυρικών δηλώσεων. Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλάμε για διγλωσσία. Το φοβερό είναι, ότι αυτό το οποίο κατάφερε και η Ελλάδα και τα υπόλοιπα κόμματα που συμμετείχαν στον διάλογο είναι σε σχέση με το 2019, στο τέλος του 2025 να υπάρξει επιπλέον ένα δίχτυ προστασίας».

Για τη Μαρία Καρυστιανού, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε αρχικά ότι «να κάνει πρώτα κόμμα, όπως έχει προαναγγείλει, να δούμε τις θέσεις του κόμματος αυτού, τα στελέχη του κόμματος αυτού για να αντιπαρατεθούμε πολιτικά». Στη συνέχεια είπε ότι «είναι ένα πράγμα να μπαίνει κάποιος στην πολιτική λόγω προσωπικών ερεθισμάτων, μιας προσωπικής εμπειρίας, μιας προσωπικής δύσκολης στιγμής, μιας τραγωδίας προσωπικής και είναι ένα άλλο πράγμα να χρησιμοποιεί κάποιος το συλλογικό τραύμα, το συλλογικό πένθος, το πένθος και άλλων ανθρώπων για να προχωρήσει πολιτικά».

»Και αυτό που λέω, τον διαχωρισμό, δεν το κάνω μόνο για την κυρία Καρυστιανού, τον κάνω γενικά, γιατί διαβάζω διάφορους αναλυτές που λένε “μα πως λέει” ο ομιλών, εν προκειμένω για εμένα, “για την Καρυστιανού, όταν και άλλοι μετέτρεψαν το προσωπικό τους τραύμα σε μια ευκαιρία, αφορμή, έναυσμα, ερέθισμα για να βγουν μπροστά;”.

Και κατέληξε λέγοντας ότι “μα όλοι όσοι μπαίνουν στην πολιτική μπαίνουν για κάποιους προσωπικούς λόγους, για να προσφέρουν, για να αποδείξουν ότι μπορούν, για να γίνει κάτι διαφορετικό”, καθένας έχει τους λόγους του εν πάση περιπτώσει. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να το διαχωρίσουμε. Οφείλουμε να το διαχωρίσουμε, γιατί ζούμε στη χώρα της απόλυτης διαστρέβλωσης και της ύψιστης προσπάθειας προπαγάνδας. Άλλο πράγμα “μπαίνω για τους όποιους δικούς μου προσωπικούς λόγους” κι άλλο πράγμα μετατρέπω πραγματικά, τη λέω ξανά τη φράση, μπας και την καταλάβουν κάποιοι κακοπροαίρετοι, θεωρώ, “μετατρέπω το συλλογικό τραύμα σε βατήρα προσωπικής πολιτικής ανέλιξης”. Έχουμε μια πλούσια γλώσσα, η οποία βγάζει ξεκάθαρα νοήματα».

Ο κ. Μαρινάκης αναφέρθηκε και στις δηλώσεις της κ. Καρυστιανού για τις αμβλώσεις λέγοντας χαρακτηριστικά: «Το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούγεται και από έναν γιατρό. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω ή τουλάχιστον όσο είμαστε εμείς τα πράγματα σε συζητήσεις οι οποίες είναι λυμένες και κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα του. Τελεία και παύλα».