• Αναζήτηση
  • Οχι στη βιομηχανία των αποφυλακίσεων!

    Ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής δημοσιοποίησε την πρόθεσή του να παρατείνει – με ορισμένες τροποποιήσεις – τον ολέθριο νόμο 4322/2015 της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που οδήγησε στη γρήγορη αποφυλάκιση δραστών απεχθών εγκλημάτων.

    Οχι στη βιομηχανία των αποφυλακίσεων! | tovima.gr
    Ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής δημοσιοποίησε την πρόθεσή του να παρατείνει – με ορισμένες τροποποιήσεις – τον ολέθριο νόμο 4322/2015 της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που οδήγησε στη γρήγορη αποφυλάκιση δραστών απεχθών εγκλημάτων.
    Οπως ο Αφγανός που «το έσκασε» στη Γερμανία και δολοφόνησε μια Γερμανίδα (επειδή ακριβώς είχε αφεθεί ελεύθερος στην Ελλάδα μετά από καταδίκη για απόπειρα ανθρωποκτονίας)!
    Υπό αυτή την έννοια τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να κάνουμε προτάσεις. Ομως θα κάνω μια ανορθόδοξη σύντομη εισαγωγή λέγοντας το εξής πράγμα: Στην περίφημη ανάλυση που είχε κάνει ο Ζίγκμουντ Φρόιντ στο βιβλίο του για τον «Ντοστογέφσκι και την πατροκτονία», έλεγε ότι «η ψυχολογία ενδιαφέρεται μόνο για το ποιος επιθυμούσε συναισθηματικά το έγκλημα και ποιος το δέχθηκε θετικά όταν πραγματοποιήθηκε»!   
    Επομένως ακόμη και αν χρησιμοποιήσουμε αυτή την ιδιαίτερη ανάλυση του Φρόιντ, ένα γεγονός είναι σίγουρο: Η ελληνική κοινωνία δεν αποδέχθηκε ποτέ θετικά ούτε τη βιαστική αποφυλάκιση των ληστών και των εμπόρων ναρκωτικών, ούτε βεβαίως «είδε» ποτέ συμπονετικά αυτούς τους εγκληματίες!
    Ισα- ίσα ένιωσε μια τεράστια ανασφάλεια! Και αυτό με απλά λόγια σημαίνει περαιτέρω το εξής: Ναι μεν καταδικαζόμαστε συχνά από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις άθλιες συνθήκες (και για τον υπερπληθυσμό) των ελληνικών φυλακών, ωστόσο η λύση σε αυτό το τεράστιο πρόβλημα δεν μπορεί να συνοψίζεται στο απαράδεκτο απόφθεγμα «ας τους βγάλουμε όλους γρήγορα έξω»!
    Κατά συνέπεια τι πρέπει να γίνει στο μέλλον;
    1. Τις αποφυλακίσεις είναι αναγκαίο να τις αποφασίζει ένα Δικαστήριο το οποίο θα κρίνει «εξατομικευμένα» τη συνολική προσωπικότητα του κάθε καταδικασμένου.
    2. Στα σοβαρά κακουργήματα ο καταδικασμένος πρέπει να έχει εκτίσει ένα μεγάλο μέρος της ποινής του, δηλαδή τουλάχιστον τα 3/4. Ετσι η αποφυλάκιση δεν θα εμφανίζεται ως μια μορφή ολέθριας αντισυνταγματικής παρέμβασης της εκάστοτε κυβέρνησης πάνω στις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας.
    Το συμπέρασμα; Η βιομηχανία της «απελευθέρωσης» επικίνδυνων κακοποιών πρέπει να σταματήσει άμεσα! Εάν εκτός από την οικονομική χρεοκοπία έχουμε και ένα κλίμα ανασφάλειας του πληθυσμού, τότε βαθμιαία θα μοιάζουμε με τη δημοκρατία της Βαϊμάρης που οδήγησε στην άνοδο των ναζιστών στη Γερμανία!
    Ο κ. Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες
    Σίβυλλα
    • Έντυπη έκδοση Extravagant σκηνικό… Η στάχτη από το πούρο έπεσε ξαφνικά πάνω στο βαρύτιμο χαλί του 18ου αιώνα. Δίπλα ακριβώς στον πίνακα του... ΣΙΒΥΛΛΑ
    Helios Kiosk