Ωρα βίαιης προσαρμογής για τον ΣΥΡΙΖΑ

Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι… ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το μεγαλύτερο ίσως εμπόδιο για την επιτυχή κατάληξη της διαδικασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει την κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα σε μια συμφωνία με τους δανειστές.

Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι… ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το μεγαλύτερο ίσως εμπόδιο για την επιτυχή κατάληξη της διαδικασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει την κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα σε μια συμφωνία με τους δανειστές.
Μετά τα σήματα που έστειλε η Αθήνα τις τελευταίες εβδομάδες, σύμφωνα με τα οποία επιθυμεί τη συμφωνία και όχι τη ρήξη με την Ευρώπη, ο αναβρασμός στα κομματικά και στα κοινοβουλευτικά κλιμάκια είναι αισθητός. Παρά ταύτα, οι περισσότεροι τηρούν στάση αναμονής και η Αριστερή Πλατφόρμα φροντίζει να στέλνει απλώς προειδοποιητικές βολές χαρακτηρίζοντας τον «έντιμο συμβιβασμό» «ατιμωτική συνθηκολόγηση».
Σύμφωνα με πηγές που πολιτικά πρόσκεινται στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης, η τακτική που έχει επιλέξει ο κ. Τσίπρας δεν είναι το παραδοσιακό πολιτικό «μασάζ». Αντίθετα με την τακτική που είχε ακολουθήσει ο Γ. Παπανδρέου όταν την περίοδο του πρώτου Μνημονίου είχε υποβάλει τον Γ. Παπακωνσταντίνου στο μαρτύριο των Κοινοβουλευτικών Τομέων Εργασίας, όπου εκδηλώνονταν και απορροφούνταν πολιτικά οι αντιδράσεις των βουλευτών, ο σημερινός πρωθυπουργός έχει επιλέξει την πρακτική της «βίαιης προσαρμογής».
Οπως διαβεβαιώνουν οι ίδιες πηγές, κομματικές συνεδριάσεις, συζητήσεις κοινοβουλευτικών οργάνων και πολιτικές διαδικασίες εν γένει προβλέπονται μόνον αφότου έχει διαμορφωθεί ένα πλαίσιο συμφωνίας. Με βάση αυτά η λογική του κ. Τσίπρα αναμένεται πως θα χαρακτηρίζεται από τη λογική τού «όλα ή τίποτε» και βασικό επιχείρημά του θα είναι πως «όσο περισσότερο μείνει στην κυβέρνηση η Αριστερά τόσο περισσότερες ευκαιρίες θα έχει να αναδείξει τις θέσεις της σε βάθος χρόνου». Κάτι σαν «ιστορικός συμβιβασμός» a la greca…
Εν όψει αυτών, κάποιες πληροφορίες συντείνουν στο ότι ο κ. Τσίπρας αναμένεται να κάνει τις πρώτες κινήσεις του στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια.
Κατά κάποιους σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια να κλείσουν τα μέτωπα που είχαν ανοίξει με τις ξένες κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων αυτές της Ουάσιγκτον (υπόθεση Ξηρού, φλερτ με Μόσχα) και του Βερολίνου («βεντέτα» Βαρουφάκη – Σόιμπλε). Υπό αυτή την έννοια, η τοποθέτηση του Δ. Παπαγγελόπουλου στο υπουργείο Δικαιοσύνης ως υφυπουργού ερμηνεύτηκε και ως ανάθεση στον πρώην δικαστικό ρόλου «τοποτηρητή» στον υπουργό Ν. Παρασκευόπουλο, οι αποφάσεις του οποίου προκάλεσαν την αντίδραση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η υποβάθμιση του Ι. Βαρουφάκη έχει διαμορφώσει τη βεβαιότητα ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν βλέπει τη συνέχιση της πορείας με τον υπουργό Οικονομικών στη σημερινή θέση του. Πλην όμως, σύμφωνα με εκτιμήσεις, η απομάκρυνση του κ. Βαρουφάκη δεν πρόκειται να είναι μια απλή και εύκολη διαδικασία καθώς ο ίδιος δεν φέρεται διατεθειμένος να «διευκολύνει». Στο πλαίσιο αυτό ένα από τα σενάρια που συζητούνται είναι η τοποθέτηση του σημερινού υπουργού Οικονομικών στην κενή θέση του εκπροσώπου της χώρας στο ΔΝΤ. Σε περίπτωση ενεργοποίησης αυτών των σεναρίων πιθανολογείται η αναβάθμιση του Ευκλ. Τσακαλώτου στη θέση του υπουργού.
Το μεγάλο ερωτηματικό που σχετίζεται και με τη διάχυση της συζήτησης στο κομματικό πεδίο αφορά τη θέση του Π. Λαφαζάνη στην κυβέρνηση σε περίπτωση που η συζήτηση καταλήξει σε κάτι που ο ίδιος θα θεωρήσει «ατιμωτικό συμβιβασμό».
Καλά πληροφορημένες πηγές εκτιμούν ότι ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης δεν πρόκειται να είναι αυτός που θα ανατρέψει την κυβέρνηση. Αυτό όμως δεν προεξοφλεί ότι θα επιθυμεί να διατηρήσει την υπουργική του θέση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το εσωκομματικό σκηνικό. Στελέχη δε της Αριστερής Πλατφόρμας και του Αριστερού Ρεύματος σημειώνουν ότι θα είναι μάλλον δύσκολο να πέσει η κυβέρνηση με δικές τους ενέργειες καθώς γνωρίζουν ότι έτσι θα θεωρηθούν υπεύθυνοι για την επιβεβαίωση της θεωρίας της αριστερής παρένθεσης.
Ετσι για πρόσωπα όπως οι Στ. Λεουτσάκος, Δέσποινα Χαραπαμπίδου (αντιπρόεδρος της Βουλής), Κ. Ησυχος (αναπληρωτής υπουργός Αμυνας), Ν. Χουντής (αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών) και Δ. Στρατούλης (αναπληρωτής υπουργός Κοιν. Ασφαλίσεων) δεν θα πρέπει κάποιος να προεξοφλεί την αρνητική ψήφο τους σε μια κοινοβουλευτική ψηφοφορία.

Η κατανομή δυνάμεων στην Κοινοβουλευτική Ομάδα
Οι προεδρικοί, οι ανήσυχοι και οι… απρόβλεπτοι

Η χαρτογράφηση του εσωκομματικού σκηνικού στον ΣΥΡΙΖΑ και του πώς «κατανέμονται» οι δυνάμεις στην Κοινοβουλευτική Ομάδα αποκαλύπτει μια εικόνα πολύ πιο σύνθετη απ’ ό,τι οι περισσότεροι πιστεύουν.

Οι προεδρικοί.
Στην πλευρά της προεδρικής πλειοψηφίας κυριαρχεί η ομάδα της Αριστερής Ενότητας (ΑΡΕΝ), από την οποία προέρχεται και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας.
Εκεί έχει συντελεστεί εδώ και καιρό μια «διάσπαση» σε αριστερή (!) Αριστερή Ενότητα και δεξιά (!) Αριστερή Ενότητα. Στη μεν πρώτη ανήκουν μεταξύ των άλλων οι Ευκλ. Τσακαλώτος, Τ. Κορωνάκης (γραμματέας της ΠΓ), Ράνια Σβίγγου (μέλος της ΠΓ και εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος) κ.ά. Στη δε δεύτερη ανήκουν μεταξύ των άλλων οι Ν. Παππάς (υπουργός Επικρατείας), Ι. Μπασκόζος (ΓΓ του υπουργείου Υγείας), Δ. Τζανακόπουλος (διευθυντής του γραφείου του Πρωθυπουργού) κ.ά., οι οποίοι κινούνται πλέον προς την «προεδρική» Πλατφόρμα 2010 των Γ. Μπαλάφα, Δ. Παπαδημούλη, Ρένας Δούρου κ.ά.
Από τη σύμπτυξη της αρΑΡΕΝ με κάποιες συνιστώσες (ΑΝΑΣΑ, ΡΟΖΑ, μέρος του «Κόκκινου») κ.ά. προέκυψε το προηγούμενο καλοκαίρι η κίνηση των 53, στην οποία ανήκουν σημερινοί υπουργοί , βουλευτές και στελέχη, μεταξύ των οποίων οι: Τασία Χριστοδουλοπούλου, Θ. Δρίτσας, Θεανώ Φωτίου, ο γραμματέας της ΚΟ Χρ. Μαντάς, Ειρήνη Αγαθοπούλου, Σία Αναγνωστοπούλου, Ηρώ Διώτη, Βασιλική Κατριβάνου, Βασιλική Λέβα, Χρ. Καραγιαννίδης και Κ. Ζαχαριάς.
Στην ίδια ομάδα με κάποια αποστασιοποίηση συγκαταλέγονται οι Γαβρ. Σακελλαρίδης και Θ. Μιχόπουλος, καθώς και (εσχάτως) ο Δ. Βίτσας.
Οι παραπάνω σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό διαπνέονται από τις αρχές του ευρωπαϊσμού και θεωρείται δύσκολη εκ μέρους τους μια απόφαση που θα έφθανε σε ανατροπή της κυβέρνησης Τσίπρα. Αλλωστε οι περισσότεροι κατέχουν πλέον κάποια υπουργική ή άλλη κρατική θέση…

Οι ανήσυχοι.
Ερωτηματικά προκύπτουν από την αποστασιοποίηση της μέχρι πρότινος «προεδρικής» ΚΟΕ από κεντρικές αποφάσεις της κυβέρνησης, όπως η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Σε αυτήν ανήκουν οι βουλευτές Ελένη Σωτηρίου, Μαρία Τριανταφύλλου, Δ. Κοδέλας, Β. Χατζηλάμπρου και Β. Κυριακάκης. Μεταξύ αυτών κάποιοι «βλέπουν» πιθανές διαρροές εν όψει μιας κοινοβουλευτικής διαδικασίας.
Σε καθεστώς «ανένταχτων» ενεργούν πλέον οι πασοκογενείς, που δεν εκπροσωπούνται και στα κομματικά όργανα, όπως Αλ. Μητρόπουλος (αντιπρόεδρος της Βουλής), Π. Κουρουμπλής (υπουργός Υγείας), Νίνα Κασσιμάτη (βουλευτής) κ.ά.
Επιπλέον αβέβαιη είναι η στάση που θα τηρήσουν πρόσωπα όπως ο Θ. Διαμαντόπουλος, για τον οποίο πάντως πολλοί υπενθυμίζουν ότι είχε αρνηθεί ακόμη και να αποστεί του προνομίου του βουλευτικού οχήματος…

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk