Η «απομυθοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ

Πίσω από τις πρόωρες εκλογές της 25ης Ιανουαρίου μπορεί κανείς να ανιχνεύσει μια αρνητική και μια θετική διάσταση.

Η   «απομυθοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ | tovima.gr

Πίσω από τις πρόωρες εκλογές της 25ης Ιανουαρίου μπορεί κανείς να ανιχνεύσει μια αρνητική και μια θετική διάσταση.

Ποια είναι η αρνητική παράμετρος; Για μια ακόμη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι μικρότεροι σχηματισμοί χρησιμοποίησαν εντελώς καταχρηστικά τη συνταγματική ρύθμιση της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας για να επιτύχουν μια εξόχως κομματική στρατηγική (δηλαδή την ανατροπή της κυβέρνησης).

Και αυτό παρότι γνώριζαν ότι μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 1986 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν αποτελεί πλέον ένα ισχυρό «θεσμικό αντίβαρο» απέναντι στις υπερεξουσίες του εκάστοτε πρωθυπουργού.

Για αυτό και ο συνταγματικός νομοθέτης προβλέπει αυξημένες πλειοψηφίες για την εκλογή του (επειδή ακριβώς έχει κατά νου μια συναινετική διαδικασία ανάδειξης).

Άρα για μια ακόμη φορά ο «κομματικός πολιτισμός» ετέθη υπεράνω του Συντάγματος, πράγμα που καταδεικνύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ρέπει περισσότερο προς ένα βαλκανικό πρότυπο εξουσίας και λιγότερο σε αυτό που ο γερμανός φιλόσοφος Χάμπερμας αποκαλεί «συνταγματικό πατριωτισμό» (δηλαδή το να ζούμε ή να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με τις επιταγές του Συντάγματος).

Όμως υπάρχει και μια θετική παράμετρος από την επίσπευση των εκλογών (αν μπορεί κανείς να μιλήσει για ένα θετικό μέγεθος σε αυτήν την περίπτωση).Τι εννοώ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξάπτει τις προσδοκίες των «κατεστραμμένων» από τη βλαπτική λιτότητα, αφού υπόσχεται την κατάργηση πολλών φόρων, την αύξηση των μισθών και γενικότερα ένα εικονικό επίπεδο ευτυχίας το οποίο είχαν αρκετοί έλληνες πριν από το 2009 (με τα δανεικά των τραπεζών και με ένα διεφθαρμένο κομματικό σύστημα που βόλευε πολλούς πολίτες σε ένα απαράδεκτα διευρυμένο δημόσιο τομέα).

Άρα οι εκλογές θα προσφέρουν τη δυνατότητα μιας ισχυρής πολιτικής «απομυθοποίησης» του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αν τελικά νικήσει και κυβερνήσει – και μάλιστα μέσα σε ένα υπερσυντηρητικό ευρωπαικό περιβάλλον – προφανώς δεν θα μπορέσει να υλοποιήσει αυτά που πληθωρικά υπόσχεται σε όλους (επιβεβαιώνοντας απογοητευτικά την περίφημη παραδοχή του Κάρολου Μαρξ, με άλλα λόγια ότι η ιδεολογία είναι η στρεβλή αναπαράσταση της πραγματικότητας).

Μήπως άρα είναι αναγκαία – μέσω των εκλογών – μια οριστική ιδεολογική απομυθοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί «μιλάει τη γλώσσα της υπερβολής» και υπόσχεται παραπλανητικά την ικανοποίηση των προσδοκιών όλων σχεδόν των ελλήνων και την «επιστροφή» σε ένα στρεβλό παραγωγικό μοντέλο το οποίο στηριζόταν κατά βάση στις εισαγωγές;

Βεβαίως μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να δημιουργήσει απρόβλεπτες εξελίξεις έντασης στις σχέσεις μας με την Ευρωπαική ένωση, αφού ένα τμήμα αυτής της οπισθοδρομικής Αριστεράς πιστεύει στη μονομερή διαγραφή ενός μεγάλου τμήματος του ελληνικού χρέους και κανείς από τον χώρο τούτο δεν απαντάει στο τι θα γίνει αν οι διεθνείς δανειστές αρνηθούν μια τέτοια επιλογή.

Και αυτές δεν είναι παρατηρήσεις οι οποίες διατυπώνονται για να προκαλέσουν φόβο, αλλά είναι παραδοχές που υιοθετούνται από τον νομπελίστα οικονομολόγο Paul Krugman (Twin Peaks Planet Nytimes 1/1/2015), αφού η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα έχει τη δυνατότητα να σταματήσει τη χρηματοδότηση προς τις ελληνικές τράπεζες (οπότε «τα πάντα θα στερέψουν»).

Επομένως, η «απομυθοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ είναι σίγουρα απαραίτητη για να αρχίσουμε – ως διαβουλευόμενη κοινωνία των πολιτών – μια ορθολογική συζήτηση για το μέλλον μας. Όμως η επιλογή τούτη εμπερικλείει ταυτόχρονα και τους παραπάνω τεράστιους κινδύνους, αν τελικά συγκροτηθεί μια «κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ».

Και εναπόκειται πλέον στους πολίτες την 25η Ιανουαρίου να λύσουν με τη ψήφο τους αυτό τον γρίφο.

Το συμπέρασμα; Οι εκλογές θα είναι η στιγμή της αλήθειας για όλους. Πάντως είναι αδύνατο να οριοθετήσουμε πού πρέπει να πάμε ως έθνος από εδώ και πέρα, όσο ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ – ως μια κακή παραλλαγή του Ανδρέα Παπανδρέου – θα υπόσχεται στους πάντες ένα εικονικό παράδεισο!

kalfelis@law.auth.gr

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk