Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ως Τούκο Μπενεντίκτο Πασίφικο Χουάν Μαρία Ραμίρεζ _ληστής, βιαστής, απαγωγέας, δολοφόνος, δίγαμος κ.ο.κ._ ο Ιλάι Γουάλας όπως λανθασμένα έχει περάσει στην Ελλάδα (το επώνυμο είναι Γουόλακ), έκλεψε την παράσταση στο διασκεδαστικότερο ίσως γουέστερν όλων των εποχών, «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος» του Σέρτζιο Λεόνε. Ωστόσο, αυτός ο υποτιμημένος ,σπουδαίος ηθοποιός που εγκατέλειψε τα εγκόσμια 98 ετών χωρίς ποτέ να υπάρξει υποψήφιος για Οσκαρ (και αυτό δηλώνει κάτι για τα Οσκαρ), είχε ήδη πολλά να παρουσιάσει μέχρι να τον επιλέξει ο Λεόνε για τον διασημότερο ρόλο της καριέρας του.
Γεννημένος στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Ελι Χέρσελ Γουόλακ ήταν γιός Εβραίων που μετανάστευσαν στην Αμερική από την Πολωνία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Οστιν στο Τέξας, όμως η εκπαίδευσή του στις δραματικές τέχνες έγιναν στο Actors Studio της Νέας Υόρκης. Το 1951, πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ, ο Γουόλας κέρδισε μια υποψηφιότητα για το ΤΟΝΥ έχοντας παίξει τον Αλβαρο στο «Rose tattoo» του Τενεσί Γουίλιαμς.
Το ντεμπούτο του Γουόλας στον κινηματογράφο (αφού πρώτα εμφανίστηκε σε σειρές της τηλεόρασης) δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Ο Ελία Καζάν του έδωσε τον ρόλο του Σίλβα Βακάρο που διεκδικούσε την Κάρολ Μπέικερ στο σκανδαλώδες «Baby doll» (1956) που επίσης βασίζεται σε έργο του Γουίλιαμς. Ο ρόλος τον οδήγησε στις υποψηφιότητες των Χρυσών Σφαιρών (Β’ ρόλου) και αυτή είναι η μοναδική παρουσία του και σε αυτά τα βραβεία.
Δυο χρόνια αργότερα, το 1958, ο Γουόλαs έπλασε ένα υπέροχο πορτρέτο κυνικού επαγγελματία δολοφόνου στο κλασικό φιλμ νουάρ του Ντον Σίγκελ «The line up» και μετά τους διασκεδαστικούς «Επτά κλέφτες» (1960) του Χένρι Χάθαγουεϊ, ο Τζον Στέρτζες τον επέλεξε για τον ρόλο του Μεξικάνου συμμορίτη Καλβέρα που ήρθε αντιμέτωπος με το χωριό που προστάτευαν οι επτά υπέροχοι πιστολέρο στο κλασικό αμερικανικό γουέστερν «Και οι επτά ήσαν υπέροχοι» (1960).
Εχοντας δει τον Γουόλαs στους «Υπέροχους» ο Λεόνε τον επέλεξε για τον ρόλο του Τούκο. Άλλες ενδιαφέρουσες εμφανίσεις του Γουόλαs έγιναν στους «Αταίριαστους» (1961) του Τζον Χιούστον στο πλάι της Μέριλιν Μονρόε, στο αντιπολεμικό αριστούργημα του Καρλ Φόρμαν «Οι νικητές» (1963), στον «Λόρδο Τζιμ» (1965) του Ρίτσαρντ Μπρουκς αλλά και στην γυρισμένη στην Ελλάδα ταινία του Τζέιμς Νίλσεν «Τα ίχνη οδηγούν στην Κρήτη» (1964) όπου ο Γουόλας υποδύθηκε έναν Ελληνα, τον Στράτο.
Ο Ιλάι Γουόλας δεν σταμάτησε να παίζει μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Οι ρόλοι του ήταν μικροί και πάντα χαρακτηριστικοί. Ανάμεσά τους ο δικηγόρος στον «Νονό 3» του Φράνσις Κόπολα αλλά και ένας μπάρμαν στο αριστούργημα του Ιστγουντ «Σκοτεινό ποτάμι» (2003). Ο Ρόμαν Πολάνσκι τον χρησιμοποίησε στον «Αόρατο συγγραφέα» (2010) και ο Ολιβερ Στόουν του έδωσε τον τελευταίο ρόλο του σε μεγάλου μήκους ταινία, το «Wall Street: Το χρήμα ποτέ δεν πεθαίνει» (2010).
