Η ελληνική αθερίνα γκουρμέ έδεσμα στη Βενετία

Η μαρινάτη αθερίνα μπορεί να είναι ένα από τα πιο γνωστά και γκουρμέ εδέσματα στη Βενετία, αλλά η καταγωγή της είναι ελληνική, αφού ψαρεύεται στη Βιστωνίδα και εξάγεται στη γειτονική χώρα. Ο Αλιευτικός Συνεταιρισμός Βιστωνίδας εδώ και 20 χρόνια εξάγει αθερίνα, ανάλογα με την ποσότητα που έχει κάθε χρονιά, στη Βενετία, καθώς η ιταλική πόλη έχει έλλειψη από το συγκεκριμένο ψάρι. Δεν πρόκειται για μεγάλες ποσότητες, αφού εφέτος εξήγαγαν περί τους 150 τόνους, αλλά είναι άξιο λόγου και όχι ευρέως γνωστό ότι ένας ελληνικός αλιευτικός συνεταιρισμός με 60 ψαράδες-μέλη έχει καταφέρει να εξάγει στην Ιταλία και όχι μόνο. Στις βαλκανικές χώρες, όπως Βουλγαρία και Αλβανία, εξάγει κεφάλους, ενώ στην Ολλανδία και στην Ιταλία εξάγει χέλια.

Η δραστηριοποίηση στο εξωτερικό αποτελεί σανίδα σωτηρίας για τους ψαράδες καθώς η κρίση στην Ελλάδα τούς έχει «χτυπήσει» σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία δύο χρόνια. Οι εξαγωγές, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Αλιευτικού Συνεταιρισμού Βιστωνίδας (Ροδόπη) στη Βόρεια Ελλάδα κ. Στέλιο Μπαλάση, «στην Ιταλία και σε γειτονικές βαλκανικές χώρες είναι μια διέξοδος για την επιβίωσή μας καθώς στην Ελλάδα δεν καταναλώνεται πλέον μεγάλη ποσότητα ψαριού αφού θεωρείται είδος πολυτελείας. Εμείς μπορεί να έχουμε χαμηλές τιμές στα ψάρια, αλλά παρατηρείται ένα αλαλούμ μεταξύ θάλασσας και ραφιού». Μάλιστα, συνεχίζει ο ίδιος, «δεν είναι λίγες οι φορές που πληρωνόμαστε με είδος καθώς η Ροδόπη είναι μια γεωργική περιοχή και πολλοί μας προσφέρουν ντομάτες για να πάρουν ψάρια. Η κρίση έχει ως αποτέλεσμα το λουκέτο πολλών αυτοκρατοριών με ψάρια. Εμείς είμαστε μια υγιής μονάδα στην πρωτογενή παραγωγή, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια οι τιμές στα ψάρια έχουν πέσει κατά 50%. Οπότε δεν μιλάμε για ανάπτυξη αλλά για επιβίωση που γίνεται εν μέρει και μέσω των εξαγωγών».

Αναφέρεται ότι ο Αλιευτικός Συνεταιρισμός Βιστωνίδας ιδρύθηκε το 1942, σήμερα έχει περίπου 60 ψαράδες-μέλη και μία από τις πιο σημαντικές καινοτομίες του είναι η χρήση γεωθερμίας στο ιχθυοτροφείο τους, που συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής και της ποιότητας των προϊόντων. Το 2012 η παραγωγή ήταν 300 τόνοι κέφαλοι, 20 τόνοι τσιπούρες, 150 τόνοι αθερίνες και 20 τόνοι χέλια. Η παραγωγή εξαρτάται από το τι θα «δώσει» η λιμνοθάλασσα κάθε χρόνο, γι’ αυτό και το διαχειριστικό μοντέλο του Συνεταιρισμού είναι δύσκολο, διότι η Βιστωνίδα έχει βροχές και παγετούς, κάτι που σημαίνει απώλειες ψαριών.

Οι εξαγωγές πάντως είναι μια λύση για την επιβίωση του Συνεταιρισμού, οι οποίες πρέπει να ενταθούν. Οι κινήσεις πάντως των ψαράδων της περιοχής είναι μικρές αλλά σταθερές. Ολη η αθερίνα της Βιστωνίδας κατευθύνεται νωπή στη Βενετία μέσω της ιταλικής εταιρείας διανομής, που στη συνέχεια την επεξεργάζεται και πουλάει τη γνωστή μαρινάτη αθερίνα. Η αθερίνα της Βιστωνίδας δεν φθάνει να καλύψει όλες τις ανάγκες της Βενετίας, γι’ αυτό και η ιταλική πόλη εισάγει αθερίνα και από άλλες χώρες, όπως Ισπανία, Γαλλία κ.ά. Οσον αφορά τα σχέδια του Συνεταιρισμού, σύμφωνα με τον κ. Στ. Μπαλάση, «δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στη μεταποίηση, η οποία θα προκαλούσε μεγάλη ανάπτυξη, διότι δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα κεφάλαια, οπότε δίνουμε προσοχή στην πρωτογενή παραγωγή και προσπαθούμε να κρατηθούμε και ελπίζουμε ότι η κρίση θα τελειώσει σύντομα και ο κόσμος θα ξαναστραφεί πάλι προς το ψάρι».