Ραγδαία ήταν η εξάπλωση των γηπέδων ποδοσφαίρου 5×5 ή 7×7 εδώ και περίπου μία δεκαετία. Ελλείψει ελεύθερων χώρων στις γειτονιές (και τα προαύλια των σχολικών κτιρίων είναι κάθε άλλο παρά κατάλληλα) οργάνωσαν έστω και με ένα αντίτιμο αφενός αποδράσεις ενηλίκων που βρήκαν την ευκαιρία να… ξεσκουριάσουν, αφετέρου την εκπαίδευση των πιτσιρικάδων στο αγαπημένο τους άθλημα.

Ένα τραγικό όσο και σπάνιο περιστατικό, ο θάνατος ενός οκτάχρονου παιδιού που βρισκόταν σε ένα τέτοιο γήπεδο στην Ηλιούπολη για να διασκεδάσει, όταν το τέρμα μετακινήθηκε από τον αέρα και έπεσε χτυπώντας το στο κεφάλι και στον θώρακα, φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της σωστής λειτουργίας αυτών των αθλητικών κέντρων.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του γραμματέα της Περιφέρειας Αττικής κ. Δ. Καλογερόπουλου στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ότι το συγκεκριμένο αθλητικό κέντρο στην Ηλιούπολη δεν υπάρχει καν στον κατάλογο των γηπέδων που είναι καταχωρημένα προκειμένου να ελέγχονται. Γι’ αυτό άλλωστε και σφράγισε σήμερα, Τετάρτη, το Δ’ Αθλητικό Κέντρο.

«Χρειάζεται γιατρός επί μονίμου βάσεως»
«Κατ’ αρχάς ο νόμος δεν υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες τέτοιων αθλητικών κέντρων να έχουν επί μονίμου βάσης γιατρό εκεί. Στα δικά μας γήπεδα έχουμε προβλέψει για κάτι τέτοιο, πιστεύω πως το ίδιο κάνουν και όλοι οι άλλοι σοβαροί επαγγελματίες του χώρου. Περιστατικά σαν εκείνο της Ηλιούπολης είναι ακραία, παρ’ όλα αυτά ο γιατρός χρειάζεται για να είναι εκεί σε περίπτωση που συμβεί οτιδήποτε. Στο κάτω-κάτω μιλάμε για ένα άθλημα με σωματική επαφή, ο γιατρός πρέπει είναι εκεί για να αντιμετωπίσει οτιδήποτε συμβεί» λέει από την πλευρά του ο Γιώργος Παθιακάκης, γιος του αείμνηστου προπονητή Γιάννη Παθιακάκη και ιδιοκτήτης του αθλητικού κέντρου και της ποδοσφαιρικής ακαδημίας στη Ριζούπολη που φέρει το όνομα του πατέρα του.
Παρόμοια είναι και η αντίληψη του Δημήτρη Κορμανιώτη, ιδιοκτήτη αθλητικών εγκαταστάσεων 5×5 στο Μενίδι. «Για όσα παιδιά εγγράφονται στις ακαδημίες είναι υποχρεωτική η προσκόμιση χαρτιού από τον γιατρό ότι μπορούν να αθληθούν. Οι χώροι ελέγχονται σε ετήσια βάση. Νομίζω πως το συγκεκριμένο περιστατικό περισσότερο σε απίστευτη ατυχία μπορεί να αποδοθεί. Εν τούτοις θεωρώ πως καλό θα ήταν να θεσπιστεί η υποχρεωτική παρουσία γιατρού όση ώρα τα γήπεδα παραμένουν ανοιχτά στο κοινό».

Προδιαγραφές
Τα τροχήλατα τέρματα αποτελούν συνηθισμένη λύση σε τέτοιους χώρους ώστε ένα μεγαλύτερο γήπεδο να χωρίζεται σε δύο μικρότερα και γενικά να αξιοποιείται πολλαπλώς. «Συνήθως σε αυτά τα τέρματα τοποθετείται ένα αντίβαρο στο πίσω μέρος το οποίο αποτελεί κομμάτι του βασικού εξοπλισμού τους. Επιπλέον, οι τροχοί έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρονται ώστε να αποφεύγεται η μετακίνησή τους από τον αέρα ή άλλους παράγοντες, π.χ. να κρεμαστεί κάποιος αθλούμενος από τα δοκάρια» λέει από την πλευρά του επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον τομέα των αθλητικών εγκαταστάσεων. «Αν έχουν τηρηθεί αυτές οι προδιαγραφές και γίνεται σωστή συντήρησή τους, είναι πραγματικά εξαιρετικά δύσκολο ο άνεμος να ρίξει το τέρμα» συμπληρώνει.
Ο Δήμος Ηλιούπολης
Για την ιστορία, το εν λόγω αθλητικό κέντρο δημιουργήθηκε από τον Δήμο Ηλιούπολης το 2006 και παραχωρήθηκε στην ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα. Η ΠΑΕ Ηλιούπολης όμως επέστρεψε τις εγκαταστάσεις μετά τον υποβιβασμό της στον οποίο συνετέλεσε και η εμπλοκή του μεγαλομετόχου και προέδρου της Γ. Τσακογιάννη στις τηλεφωνικές συνομιλίες που αφορούσαν το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες.
Σύμφωνα με τον Δήμο Ηλιούπολης, ο συγκεκριμένος αθλητικός χώρος βρίσκεται στην κυριότητά του και εδώ και περίπου δύο μήνες είχε παραχωρηθεί σε αθλητικά σωματεία της περιοχής. «Τα σωματεία είχαν αναλάβει να τηρούν όλες τις προδιαγραφές που περιγράφονται στην σύμβαση, σε αυτές είναι η σωστή συντήρηση και η παρουσία γιατρού καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας των εγκαταστάσεων. Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να ειπωθεί κάτι περισσότερο καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η αστυνομική και η δικαστική έρευνα ώστε να εξακριβωθούν τα ακριβή αίτια του συμβάντος» λένε παράγοντες του δήμου.

Πάντως κοινή διαπίστωση όσων επισκέπτονται γήπεδα 5×5 συχνά είναι ότι η πτώση του τροχήλατου τέρματος δεν είναι τόσο σπάνιο φαινόμενο. Παρόμοιο περιστατικό είχε συμβεί το 2011 σε γήπεδο της Θεσπρωτίας, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός τετράχρονου κοριτσιού, ενώ έχουν καταγραφεί και άλλα περιστατικά στα οποία δεν σημειώθηκε τραυματισμός.

«Στα μικρά γήπεδα μαθαίνεις καλύτερα»
Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες γηπέδων 5×5 έχουν δημιουργήσει παράλληλα και ακαδημίες στις οποίες παιδιά από ηλικίας πέντε ετών μπορούν να ξεκινήσουν να μαθαίνουν ποδόσφαιρο. «Σε χώρες με μεγάλη ποδοσφαιρική παράδοση, όπως η Ισπανία, η Αργεντινή και η Βραζιλία, είναι κοινός τόπος πλέον τα παιδιά από 5 ως 12-13 ετών να παίζουν αποκλειστικά σε τέτοια μικρά γήπεδα. Είναι ένας σωστότερος τρόπος ώστε να αποκτήσουν πολύ καλή τεχνική κατάρτιση. Αφενός κινούνται σε μικρότερο χώρο, αφετέρου επειδή ακριβώς το γήπεδο είναι μικρότερο και οι παίχτες λιγότεροι έρχονται περισσότερες φορές σε επαφή με την μπάλα σε κάθε αγώνα» παρατηρεί ο κ. Παθιακάκης. «Παρ’ όλα αυτά οι περισσότερες ομάδες της Α’ Εθνικής δεν διατηρούν ακόμα ομάδες 5×5 στα τμήματα υποδομής τους. Σιγά-σιγά θα αλλάξει όμως και αυτό».