Η επιτυχία είναι η αχίλλειος πτέρνα του

Ο Μάριο Μόντι είναι αντιμέτωπος με ένα σοβαρό πρόβλημα: η πολιτική του λειτουργεί. Τέσσερις και πλέον μήνες μετά την άνοδό του στην εξουσία, η Ιταλία έχει ανακτήσει το κύρος της στη διεθνή σκηνή και την αξιοπιστία της στις αγορές. Η ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Κίνα, η «Wall Street Journal», οι «Financial Times» και οι οίκοι αξιολόγησης

Η επιτυχία είναι η αχίλλειος πτέρνα του | tovima.gr
Ο Μάριο Μόντι είναι αντιμέτωπος με ένα σοβαρό πρόβλημα: η πολιτική του λειτουργεί. Τέσσερις και πλέον μήνες μετά την άνοδό του στην εξουσία, η Ιταλία έχει ανακτήσει το κύρος της στη διεθνή σκηνή και την αξιοπιστία της στις αγορές.
Η ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Κίνα, η «Wall Street Journal», οι «Financial Times» και οι οίκοι αξιολόγησης χειροκροτούν καθεμία από τις μεταρρυθμίσεις του. Αυτός ο καθηγητής Οικονομικών θεωρείται «σωτήρας» της Ιταλίας και σύντομα της ευρωζώνης.
Εκστασιαζόμαστε, χειροκροτούμε, αναρωτιόμαστε. Πώς γίνεται στην Ιταλία να υπάρχουν τόσο λίγες αντιδράσεις, ενώ Ισπανία και Ελλάδα έχουν αναφλεγεί; Πρόκειται για ιταλικό θαύμα;
Ωστόσο αυτός ο καλός μαθητής της νεοφιλελεύθερης τάξης θα έπρεπε να προσέξει. Οι έπαινοι που λαμβάνει από το εξωτερικό μόλις που κρύβουν τις μελλοντικές δυσκολίες στο εσωτερικό. Ο Μόντι έχει ανοίξει δύο μέτωπα. Το πρώτο είναι το συνδικαλιστικό. Τα συνδικάτα δεν χαίρονται καθόλου που βλέπουν να καταργείται το άρθρο 18 του Εργατικού Κώδικα το οποίο περιόριζε τις καταχρηστικές απολύσεις.
Ο Μόντι και η υπουργός Εργασίας Ελσα Φορνέρο καταργούν αυτό το τοτέμ της Αριστεράς με τη δικαιολογία ότι το φρένο στις απολύσεις αποτελούσε παράλληλα και φρένο στις προσλήψεις. Στις 13 Απριλίου τα συνδικάτα διοργανώνουν κοινή διαδήλωση εναντίον της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης – ύστερα από χρόνια διχασμού.
Το δεύτερο μέτωπο είναι πιο πολιτικό. Ως σήμερα ο Μόντι χαίρει της μεγαλύτερης πλειοψηφίας που είχε ποτέ πρωθυπουργός. Τον στηρίζουν το κεντροαριστερό PD, το δεξιό PDL και η Ενωση Κέντρου. Μόνο η Λίγκα του Βορρά και η Ιταλία των Αξιών του παλαιού δικαστή κατά της διαφθοράς Αντόνιο ντι Πιέτρο επέλεξαν την οδό της ανοιχτής αντιπολίτευσης.
Οι δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές στις 6 και 7 Μαΐου ανησυχούν την κυβέρνηση. Εκεί θα δοθεί η απόδειξη αν όσοι στηρίζουν την κυβέρνηση των καθηγητών έκαναν τη σωστή επιλογή. Στην αντίθετη περίπτωση, θα ξεσπάσουν εντάσεις. Αν η Λίγκα του Βορρά και η Ιταλία των Αξιών απολαύσουν εκλογικά κέρδη λόγω της αντιπολίτευσής τους, τα πάντα μπορεί να αναθεωρηθούν. Και οι πολιτικοί που δέχθηκαν να παραχωρήσουν τη θέση τους στους τεχνοκράτες μπορεί να μπουν στον πειρασμό να την ξαναπάρουν.
Και μετά; Οταν υιοθετηθούν οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, τι θα παραμείνει στην ατζέντα του Μόντι; Αγνωστο.
Ο Μόντι γνωρίζει ότι η επιτυχία του είναι παραδόξως και η αχίλλειος πτέρνα του. Οσο απομακρύνεται ο κίνδυνος «χρεοκοπίας» της Ιταλίας, τόσο ανοίγει η όρεξη της πολιτικής τάξης. Ενώ η προοπτική αποτυχίας της κυβέρνησης Μόντι – και μιας «ελληνοποίησης» της Ιταλίας – είχε κάποια στιγμή ταρακουνήσει τα πολιτικά κόμματα, η περίπτωση επιτυχίας ανοίγει ξανά για λογαριασμό τους το πεδίο για να δράσουν. Καθένα τους ελπίζει να πλασαριστεί ως ο αρχιτέκτονες της «νέας αναγέννησης» της Ιταλίας και να κλείσει το συντομότερο δυνατό την παρένθεση Μόντι.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk