Απεβίωσε χθες, σε ηλικία 77 ετών, στο Αττικό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν με καρδιακά προβλήματα, ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός, καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου και πολιτικός Δημήτρης Τσάτσος. Γόνος πολιτικής οικογένειας, γιος του βουλευτή των Φιλελευθέρων και υπουργού Θεμιστοκλή Τσάτσου και ανιψιός του διατελέσαντος Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου, ο εκλιπών γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και στη Χαϊδελβέργη και το 1960 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ από το 1965 ως το 1968 εργάστηκε ως ερευνητής στο Μax Ρlanck Ιnstitute. Το 1968 εξελέγη υφηγητής του γερμανικού και αλλοδαπού Δημοσίου Δικαίου και δίδαξε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόννης. Την ίδια χρονιά εξελέγη υφηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το δικτατορικό καθεστώς όμως δεν του επέτρεψε να διδάξει. Το 1969 εξελέγη καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά δεν διορίστηκε από τη δικτατορία. Εναν χρόνο μετά επέστρεψε ως μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.
Το 1973 φυλακίστηκε από τη δικτατορία, μετά την κατάρρευση της οποίας, το καλοκαίρι του 1974, συμμετείχε ως υφυπουργός της Ανώτατης Παιδείας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Κατά τη θητεία του θέσπισε τα μέτρα κάθαρσης στα πανεπιστήμια κατά των συνεργατών της δικτατορίας και πρότεινε τον πρώτο δημοκρατικό νόμο-πλαίσιο για τα ελληνικά πανεπιστήμια. Από το 1980 και ως τη συνταξιοδότησή του ήταν καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάγκεν, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων από το 1988 ως το 1990.
Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής στην Α Δ Περιφέρεια της Αθήνας με την Ενωση Κέντρου Νέες Δυνάμεις και στην προετοιμασία του Συντάγματος του 1975 υπήρξε γενικός εισηγητής εκ μέρους όλης της αντιπολίτευσης. Διεγράφη, λόγω διαφωνιών με την ηγεσία του κόμματος, ενάμιση χρόνο αργότερα, συνεχίζοντας την πολιτική του δράση στον νέο σχηματισμό Πρωτοβουλία για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό που στις εκλογές του 1977 συναποτέλεσε τη Συμμαχία. Ακολούθως συμπορεύθηκε με το ΠαΣοΚ και επί δύο συνεχείς θητείες (1994-1999 και 1999-2004) υπήρξε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του κόμματος.
Δήλωσαν στο «Βήμα»
Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
καθηγητής Κοινωνιολογίας
«Τα λόγια είναι ακόμη πιο φτωχά όταν λες πως είναι φτωχά. Πώς να μιλήσεις για κάποιον που θυμάσαι από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου, που οι γονείς του ήταν και γονείς σου, το σπίτι του σπίτι σου, τα βιβλία του βιβλία σου, η φωνή του φωνή σου, πώς να μιλήσεις για τον αδελφό σου, τον φίλο σου, τον συνταξιδιώτη σου, τον πρώτο και οξυδερκέστερο αναγνώστη σου. Η απώλεια δεν είναι δυσαναπλήρωτη. Είναι απόλυτη. Και γίνεται ακόμη πιο απόλυτη τις μέρες αυτές, που δεν μας αφήνουν περιθώρια για άλλες απώλειες».
ΑΝ. ΠΕΠΟΝΗΣ
πρώην υπουργός
«Η ζωή αυτών που τον γνωρίσαμε και μας τίμησε με τη φιλία του έγινε φτωχότερη. Προσωπικότητα που συνδύαζε το περίσσευμα πνεύματος με το περίσσευμα της καρδίας».
Φ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ
κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ
«Ο Δημήτρης Τσάτσος υπήρξε ο αταλάντευτος δημοκράτης, ο εξαίρετος επιστήμονας, με τεράστια συμβολή στην επιστήμη του Δικαίου και των δημοκρατικών θεσμών γενικότερα». Φ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
καθηγητής Νομικής
«Ο Δημήτρης Τσάτσος όχι μόνον μόρφωσε με τη βαθιά πολιτειολογική σκέψη του γενιές νομικών, αλλά κυρίως συνδιαμόρφωσε το “κύριον των μεγίστων” της σύγχρονης πολιτείας μας, το Σύνταγμά μας. Του οφείλουμε πολλά για το πνευματικό έργο του, που θα ζει για πάντα».



