-Πώς μπλέξατε με την τηλεόραση; «Κατ΄ αρχήν, η ειδοποιός διαφορά είναι ότι μεγάλωσαν τα παιδιά μου, οπότε έχω χρόνο. Η δεύτερη πολύ σημαντική επιθυμία μου ήταν να δουλέψω σε βίντεο, καθώς μέχρι πρότινος δούλευα σε φιλμ».

– Η εμπειρία σάς δικαίωσε; «Ναι, είναι θετική. Και η ανταπόκριση στο “Litsa.com” και ως τώρα στην “Ονειροπαγίδα” είναι καλή. Κατάλαβε ο κόσμος ότι κάνουμε κάτι διαφορετικό, κάτι πιο κινηματογραφικό ως προς την αντιμετώπιση.Αυτά που για να τα κάνεις στο σινεμά απαιτούν πολύ χρόνο, ακρίβεια και είναι πολύ δύσκολα, στην τηλεόραση με τη χρήση μικρής ψηφιακής κάμερας γίνονται πιο εύκολα. Στην τηλεόραση έμαθα σημαντικά πράγματα και ελπίζω να μεταφέρω αυτές τις γνώσεις και σε μια ταινία».

– Το πιο σημαντικό που μάθατε ποιο είναι; «Εμαθα να δουλεύω πολύ πιο γρήγορα χωρίς να χάνω σε ποιότητα και απέκτησα μια ευελιξία».

– Η ποιότητα πάντως είναι παρεξηγημένη έννοια στην τηλεόραση. Στα σίριαλ η ποιότητα είναι ζητούμενο;

«Σε ό,τι αφορά τη δουλειά μου,ναι,αλλιώς δεν θα δούλευα.Υπάρχει ποιότητα παραγωγής, με χρόνο, καλούς ηθοποιούς και κινηματογραφική δουλειά. Και το στήσιμο και η εκτέλεση είναι φροντισμένα. Δεν κάνω κάτι πολύ διαφορετικό στις ταινίες μου».

– Ζητάει πολύ διαφορετικά πράγματα το κοινό της τηλεόρασης από αυτά που ζητάει το κοινό του κινηματογράφου;

«Εγώ δεν καταλαβαίνω κάποια διαφορά.Τα αντιμετωπίζω αμφότερα σαν να πρόκειται για ταινία. Δεν χρειάζεται να φωνάζουν οι ηθοποιοί ή να δείχνουν το αστείο».

– Δεν βλέπετε τηλεόραση; «Βλέπω εκπομπές,αλλά δεν βλέπω ελληνικά σίριαλ.Βλέπω ξένες σειρές».

– Γιατί γυρίζετε την πλάτη στις ελληνικές; «Δεν με αφορούν τα θέματά τους.Είχα παρακολουθήσει μόνο τη σειρά που βασίστηκε στη ζωή της Λαμπέτη. Είδα και λίγο το σίριαλ του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, αλλά δεν είμαι το target group γι΄ αυτή τη σειρά,παρ΄ όλο που μου άρεσε η αισθητική του. Το θέμα με τα τέσσερα παιδιά και τη σχέση με τους γονείς τους δεν μου φάνηκε ενδιαφέρον να το δω. Αντιθέτως, η σειρά “Μad men”, που είναι φοβερά στυλιζαρισμένη σε μια ωραία εποχή,μου άρεσε πολύ.Εχω δει και τα “Lost”, “Ρrison break”. Προτιμώ πάντως να δω μια ταινία».

– Ο κόσμος έχει ανάγκη την κωμωδία; «Πιστεύω ότι, σε μια δύσκολη εποχή με έντονο το αίσθημα της απώλειας και σε μια οικονομία όπου όλοι έχουμε λιγότερα,έχουμε την ανάγκη για ψυχαγωγία».

– Μας απειλεί η τηλεόραση; «Οχι.Σε δημοκρατία ζούμε,κανείς δεν αποφασίζει για τους άλλους. Το κοινό αν επιλέγει να δει κάτι σημαίνει ότι κάτι τού λέει.Πολλές φορές έχουν προσπαθήσει να τη χρησιμοποιήσουν αλλά δεν πέτυχε. Παράδειγμα: δεν βγήκε η Ντόρα, αυτό ήταν τεράστιο σοκ. Ολα τα ΜΜΕ τής έδιναν τεράστιο προβάδισμα και ξαφνικά βγήκε ο Σαμαράς. Εχει τεράστια δύναμη, αλλά τελικά ο κόσμος κρίνει για τον εαυτό του. Και με τον ιό της γρίπης έγινε χαμός, αλλά πόσοι έκαναν εμβόλιο;».

– Το επόμενο σχέδιο αφορά σινεμά ή τηλεόραση;

«Δεν έχει διαφορά για μένα. Και τα δύο».

(agrammeli@tovima.gr)