Αντί να προτιμήσει την επαγγελματική σιγουριά που του προσέφερε η οικογενειακή βιοτεχνία παραγωγής βουτύρων και μαργαρινών, ο κ. Στέλιος Κανάκης επέλεξε να «κάνει το δικό του». Εφυγε από την εταιρεία του πατέρα του ιδρύοντας δική του εμπορική επιχείρηση με προίκα τη γνώση της αγοράς και την… ΒΜW του, την οποία πώλησε για να αγοράσει αποθηκευτικούς χώρους!

Σήμερα, 25 χρόνια μετά, η εταιρεία του πρωταγωνιστεί στον κλάδο εμπορίας πρώτων υλών ζαχαροπλαστικής, αρτοποιίας και παγωτού με ετήσια έσοδα 19 εκατ. ευρώ, κέρδη πάνω από 1,5 εκατ. ευρώ και μηδενικό τραπεζικό δανεισμό. Το κυριότερο όμως είναι ότι ο κ. Κανάκης, ιδιοκτήτης της ομώνυμης εμπορικής εταιρείας, κατάφερε να συνδυάσει τη δική του πρόοδο με την ανάπτυξη του κλάδου ζαχαροπλαστικής.

«Ο πατέρας μου είχε μια μικρή βιοτεχνία με βούτυρα και μαγειρικά λίπη. Επιχειρήσαμε να κάνουμε εργοστάσιο αλλά δεν φέραμε ποτέ τα μηχανήματα». Ηταν το χρονικό σημείο που ο ίδιος έβλεπε διαφορετικά το μέλλον του κλάδου και το δικό του. «Τότε πήρα την απόφαση να κάνω δική μου εταιρεία. Πίστευα πως ήταν δύσκολο κάποιος να κάνει βιομηχανία στην Ελλάδα λόγω των υψηλών επιτοκίων. Και αποφάσισα να επενδύσω στο εμπόριο και στις υπηρεσίες, στον ίδιο βέβαια κλάδο, τη γνώση του οποίου είχα αρχίσει να αποκτώ».

▅ Μεγάλες θυσίες
Ουσιαστικά άφησε μια στρωμένη δουλειά, εγκατέλειψε τη θέση του επικεφαλής των πωλήσεων και, το σπουδαιότερο, πούλησε το αυτοκίνητό του, μια ΒΜW 318. Ο ίδιος εξηγεί στο «Βήμα»: «Ξεκίνησα από την αρχή και χρειαζόμουν χρήματα. Πούλησα το αυτοκίνητό μουπροκειμένου να νοικιάσω μια αποθήκη και να αγοράσω ένα φορτηγό για να κάνω τις διανομές».

Τότε άρχισε η περιπέτεια και τα ταξίδια ανά την Ευρώπη για την προσέγγιση διεθνών εταιρειών του κλάδου των τροφίμων για τη σύναψη αποκλειστικών συνεργασιών.

Ο κ. Κανάκης θυμάται το πρώτο του ταξίδι στη Δανία, χώρα η οποία θεωρείται από τις κορυφαίες στην παραγωγή μαργαρινών.

«Ηταν 4 Δεκεμβρίου 1984 όταν επισκέφθηκα το εργοστάσιο της Dragsbaek Μargarinefabrik στη Δανία. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ήταν πέντε Δανοί και ήμουν ένας. Η συνάντηση διήρκεσε 12 ώρες και ακολούθησε δεύτερη για οκτώ ώρες την επόμενη ημέρα. Οταν τέλειωσαν οι διαπραγματεύσεις και πήρα τη δουλειά, στο δείπνο είπα με αποφασιστικότητα στον ιδιοκτήτη της εταιρείας κ. Μorgens Νielsen: “Εγώ θα σου κάνω επιτυχία”». Το θάρρος και το θράσος του νεαρού τότε επιχειρηματία είχαν αποτέλεσμα. Εξι μήνες μετά η μία παραγγελία διαδεχόταν την άλλη. Ο δανός βιομήχανος ήρθε στην Αθήνα για να δει τον συνεργάτη του. Συνάντησε μια έκπληξη. «Πήγα στο ραντεβού με το φορτηγό που έκανε τις διανομές. Ο Δανός αιφνιδιάστηκε και με προέτρεψε να πάρω έναν οδηγό. “Πάρε έναν οδηγό”μου είπε“θα σ΄ τον πληρώνω εγώ”». Ο Στέλιος Κανάκης διηγείται τον τρόπο δουλειάς των παλιών βιομηχάνων. «Εφευγα από την αποθήκη στις 3 τα μεσάνυχτα κα πήγαινα στον Παπαδόπουλο, τη βιομηχανία μπισκότων. Δεν θα ξεχάσω ότι ανέβαινα στη ράμπα του εργοστασίου για να παραδώσω την παραγγελία στις 5 το πρωί και με περίμενε ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος, ιδιοκτήτης της βιομηχανίας, για να ελέγξει αν ήμουν συνεπής σε αυτά που είχαμε συμφωνήσει».

Η μία δουλειά έφερε την άλλη και η «Στέλιος Κανάκης» έγινε αντιπρόσωπος 27 ξένων οίκων και άνω των 450 διαφορετικών προϊόντων από όλον τον κόσμο, πρώτα στον κλάδο της ζαχαροπλαστικής, μετά σε αυτόν του παγωτού και μετά της αρτοποιίας. Για να γίνει βέβαια αυτό χρειάστηκε η μυστική συνταγή.

▅ Πωλήσεις και παροχές
Η εταιρεία συνδύασε την πώληση με την παροχή υπηρεσίας. Ηταν η πρώτη εταιρεία που δημιούργησε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη δύο κέντρα τεχνικής επιμόρφωσης και εφαρμογών για τους επαγγελματίες του κλάδου, τα Αthens Center of Gastronomy και Τhessaloniki Center of Gastronomy, φέρνοντας τους επαγγελματίες του κλάδου κοντά στις τελευταίες τάσεις, στα νέα υλικά και στις μεθόδους παρασκευής.

Διοργανώνει ζωντανές επιδείξεις γαστρονομίας από καταξιωμένους σεφ του εξωτερικού, σε συνεργασία με την Εcole Lenotre, την κορυφαία γαλλική σχολή γαστρονομίας, και δημιουργεί tailor mades προϊόντα και εφαρμογές σε μεμονωμένους πελάτες. Σήμερα η εταιρεία προμηθεύει περί τους 2.300 ζαχαροπλάστες και αρτοποιούς με τα προϊόντα της και έχει συμβάλει στην αναβάθμιση των γεύσεων και των επιλογών αφού γλυκά όπως η κρεμ μπρυλέ ή το μπλακ σέρι έκαναν την εμφάνισή τους στην ελληνική αγορά μέσω της Κανάκης.

Ο Στέλιος Κανάκης θεωρεί ότι έχουμε πάρα πολύ καλούς τεχνίτες ζαχαροπλάστες και αρτοποιούς, οι οποίοι έχουν διεθνοποιηθεί λόγω της τουριστικής ανάπτυξης της χώρας. Με τα κατάλληλα εφόδια, λέει, συναγωνίζονται τις πρώτες σχολές του είδους, δηλαδή τους Γάλλους, τους Βέλγους και τους Ελβετούς.

Τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει η επέκταση σε γειτονικές χώρες. Σήμερα η εταιρεία αντιπροσωπεύει διεθνείς οίκους σε Ελλάδα, Κύπρο, Βουλγαρία, Αλβανία, Κοσσυφοπέδιο και FΥRΟΜ. Μέσα σε μία δεκαετία η εταιρεία με αυτόνομη ανάπτυξη διπλασίασε τα μεγέθη της. Το 1999 είχε πωλήσεις 10,766 εκατ. ευρώ και εφέτος αναμένεται να κλείσει με έσοδα περίπου 19 εκατ. ευρώ. Αντιμετωπίζει την κρίση χωρίς απώλειες καθώς η εταιρεία στηρίζεται πάντα όλα αυτά τα χρόνια στις δικές της δυνάμεις και σε σταθερά βήματα. Δεν έχει δάνεια ούτε έχει κάνει υψηλού κινδύνου ανοίγματα.

Ο ίδιος λέει ότι «είμαι άνθρωπος της αγοράς και μου αρέσει να βλέπω στην πράξη τα πράγματα» περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο ανοίχτηκε στη βουλγαρική αγορά: «Στη Βουλγαρία πήγα μόνος μου και στη συνέχεια κάναμε μεγάλη περιοδεία με τους τεχνικούς. Επιλέξαμε έναν άξιο συνεργάτη και αποφασίσαμε να κάνουμε τρεις κατηγορίες γλυκών κομμένων και ραμμένων στα μέτρα του βούλγαρου καταναλωτή. Δώσαμε μάλιστα και συγκεκριμένα ονόματα στα γλυκά. Παράλληλα διοργανώσαμε σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη, φέραμε βούλγαρους επαγγελματίες στις εγκαταστάσεις μας, τους κάναμε πολλαπλές επιδείξεις και στη συνέχεια συμμετείχαμε σε εκθέσεις στη Βουλγαρία. Δεν είναι τυχαίο ότι πολύ γρήγορα σε αυτές τις εκθέσεις τα γλυκά μας ήρθαν πρώτα στις προτιμήσεις τόσο των καταναλωτών όσο και των επαγγελματιών».

▅ Κόντρα στορεύμα
Σχολιάζοντας την τρέχουσα οικονομική κρίση το δικό του σλόγκαν είναι «κόντρα στο ρεύμα». Ζητεί από τους συνεργάτες του να κάνουν την «υπέρβαση» και για αυτό θα τους δώσει και αυξήσεις το 2010. Το ίδιο έκανε και το 2009 τονίζοντας ότι «ο κόσμος πρέπει να καταναλώσει και να ικανοποιήσει τις ανάγκες του». Προβλέπει κάμψη 5% της ζήτησης για τρόφιμα και προσθέτει ότι «πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μην επηρεασθεί ο τουρισμός, που επηρεάζει με τη σειρά του την κατανάλωση τροφίμων και ποτών».

Σε ερώτηση τι είναι αυτό που επηρεάζει την κατανάλωση ο ίδιος μας υπενθυμίζει: «Η κατανάλωση είχε ανεβεί 27% τη χρονιάπου η Ελλάδα πήρε τους Ολυμπιακούς Αγώνεςκαθώς ανέβηκε στα ύψη ο ενθουσιασμός των Ελλήνων. Θεωρώ συνεπώς ότι, αν κοιτάξουμε μπροστά με αισιοδοξία και όχι να ανακυκλώνουμε τη μιζέρια, τότε τα πράγματα θα φτιάξουν χωρίς να το καταλάβουμε».