Τα γεγονότα στα Ιεροσόλυμα, και όσα ελάχιστα δημοσιεύονται και όσα ουσιωδέστατα μένουν επιμελώς κρυμμένα, δείχνουν πάντως την ασθένεια των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, όπως άλλωστε και η Εκκλησία της Ελλάδος, εκφράζουν τη στενοχώρια και ανησυχία τους διότι χάνεται ένα Πατριαρχείο που είναι μετερίζι του Ελληνισμού. Η πραγματικότητα όμως είναι δυστυχώς άλλη, και οι επίσημες δηλώσεις είναι εντελώς άσχετες με τα όσα γίνονται.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε απροκάλυπτα, θα έπρεπε να αρχίσουμε διερωτώμενοι, πρώτ΄ απ΄ όλα, γιατί ενώ και το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Εκκλησία της Ελλάδος καταδικάζουν τον εθνικισμό στα εκκλησιαστικά πράγματα, παρά ταύτα ανησυχούν μήπως χάσουν οι Ελληνες και η Ελλάδα από τα χέρια τους το Πατριαρχείο. Θα είναι Ορθόδοξο μόνον εάν μείνει ελληνικό; Και το Πατριαρχείο Αντιοχείας που πέρασε σε χέρια σύρων χριστιανών είναι μειωμένης Ορθοδοξίας;

Καταδικάζει σκληρά τον εθνικισμό στα εκκλησιαστικά πράγματα το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, και ορθώς πράττει. Είναι σίγουρα η σωστή χριστιανική θέση αυτή. Αλλά γιατί λοιπόν αυτό το ίδιο ονομάζει εαυτό, εκτός Τουρκίας, Greek Οrthodox; Γιατί δεν ονομάζει εαυτόν Οικουμενικό Πατριαρχείο (έστω, είπαμε, εκτός Τουρκίας που του αρνούνται τον τίτλο) αλλά Ελληνικό;

Να προχωρήσω, αν και το ξέρω καλά ότι γίνομαι δυσάρεστος. Πόσο πράγματι ελληνικά είναι τα λεγόμενα ελληνικά Πατριαρχεία; Δεν θέλω εδώ να θίξω την εθνική συνείδηση των Ιεραρχών. Αλλά ποιος από μας δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι τα Πατριαρχεία και στην Πόλη και στα Ιεροσόλυμα χορεύουν τον χορό της κρατικής εξουσίας με το επιχείρημα ότι θέλουν να μείνουν ελληνικά; Ποιος από μας δεν βλέπει ότι και το ένα υποχρεώνεται να είναι πάντως φιλικό και εξυπηρετικό της τουρκικής εξουσίας και το άλλο υποχρεώνεται να κάνει τα κέφια του Ισραήλ αλλά και της Ιορδανίας; Πώς διατηρείται η ελληνικότητα; Ποια ελληνικότητα; Ελληνικότητα που εξαντλείται στο ότι είναι ελληνικής καταγωγής ο Πατριάρχης;

Δεν το είδαμε, λοιπόν, τι έγινε με τον Ειρηναίο, τον Πατριάρχη που κηρύχθηκε έκπτωτος από τον θρόνο του; Ποιοι και γιατί τον πέταξαν; Δεν πιστεύω να υπάρχει ούτε ένας Ελληνας που να πιστεύει ότι τον πέταξαν επειδή έκανε «κακές παρέες», με τον Βαβύλη και τον Παπαδήμα! Δεν νομίζω πως υπάρχει Ελληνας που να κατάπιε τη γελοιότητα ότι συγκλήθηκε Πανορθόδοξη Σύσκεψη στην Κωνσταντινούπολη (ένα είδος Οικουμενικής Συνόδου), όπου μια σειρά από Προκαθημένους και άλλους εκλεκτούς Ιεράρχες αποφάνθηκε πως θα πρέπει να «ξηλωθεί» ο Ειρηναίος διότι είχε διεφθαρμένο περιβάλλον! Πρέπει να είναι κανείς πολύ περισσότερο από ηλίθιος για να καταπιεί τέτοιες χοντράδες.

Η πραγματικότητα είναι, όπως άλλωστε επιβεβαιώνεται αυτές τις ώρες με τον Θεόφιλο, ότι ούτε το Ισραήλ ούτε η Ιορδανία νοιάστηκαν για την ηθική υπόσταση του Ειρηναίου: στόχος ήταν τα οικόπεδα, στόχος είναι η ακίνητη περιουσία. Οι έλληνες δημοσιογράφοι που δεν το κατάλαβαν και νόμιζαν (ίσως) ότι τίθενται θέματα ηθικής τάξεως, ας δουν λοιπόν τώρα τι άθελά τους υπηρέτησαν και τι είδους ωμά συμφέροντα, απολύτως ξένα προς κάθε ηθική συμπεριφορά, έχουν πέσει πάνω στο Πατριαρχείο. Ο γράφων τα είχε καταγγείλει αυτά σε άρθρα του της εποχής εκείνης και τα είχε επισημάνει με συνεντεύξεις του όταν οι εφημερίδες και τα κανάλια μας νόμιζαν (λέτε;) ότι υπηρετούν το αίτημα της ηθικότητας και εντιμότητας…

Και ιδού, λοιπόν: το ζητούμενο είναι τώρα, λένε, να αποκατασταθεί η ειρήνη της Εκκλησίας. Ποια ειρήνη της Εκκλησίας; Τίποτε δεν θα ηρεμήσει εάν τα σαγόνια των καρχαριών δεν ηρεμήσουν. Και τα σαγόνια έχουν πάντοτε απολύτως συγκεκριμένες βλέψεις.

Τι ελληνικό λοιπόν θα εξυπηρετήσει το Πατριαρχείο, ποια Ορθοδοξία τάχα θα ηρεμήσει από μια μοιρασιά των οικοπέδων;

Κι αν ο Θεόφιλος δεν κατορθώσει να «ταΐσει» τους καρχαρίες, τι θα γίνει; Νέα Μείζων Σύνοδος, όπου θα συγκεντρωθούν και πάλι οι σοφές κεφαλές, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου, και θα ανακηρύξουν καινούργιο Πατριάρχη Ιεροσολύμων; Μήπως θα διαπιστώσουν ότι δεν είναι ο Ειρηναίος που έφταιγε, ούτε βέβαια ο Θεόφιλος που φταίει, αλλά το γεγονός ότι οι εκάστοτε Πατριάρχες θέλοντας να διατηρήσουν την εξουσία απομακρύνονται από την ουσία; Αλλά μια εξουσία χωρίς ουσία υπηρετεί μόνο τον έχοντα τον θρόνο. Ούτε την πίστη εξυπηρετεί ούτε την παράδοση. Ολα τα άλλα διαγράφονται, διαστρέφονται, περιτυλίγονται με σελοφάν και μπαίνουν στην κατάψυξη, προκειμένου να διατηρήσουν την ισχύ τους ο «Αρχων» και η όποια ομάδα του.

Λυπηρό να τα λέμε, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο να μην τα καταλαβαίνουμε όλα αυτά.

Εδώ που φτάσαμε, μία είναι η λύση. Να γίνει αυτό που είχαμε υποστηρίξει προ τριετίας, όταν είχε ξεσπάσει η κρίση στο πολύπαθο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: να εκλεγεί Πατριάρχης μια εξωκλιματική εκκλησιαστική προσωπικότητα, η οποία θα ενώσει τις αντιμαχόμενες μερίδες των αγιοταφιτών και θα ξεκαθαρίσει, άπαξ διά παντός, τα προβλήματα που μαστίζουν το Πατριαρχείο και τα οποία το οδήγησαν στη σημερινή δυσχερή κατάσταση.

Ο κ. Σ. Μ. Τζούμας είναι σύμβουλος επικοινωνίας.