Κεντέρης και Σία κρατούν την ολυμπιακή σημαία του στίβου

Εμειναν 894 και μία. Η άμμος στην κλεψύδρα του χρόνου κυλάει αδυσώπητα γρήγορα προς την ημέρα Χ της έναρξης των Αγώνων της Αθήνας, των δικών μας Ολυμπιακών. Την ημέρα της κρίσης για την Ελλάδα αλλά κυρίως για τον αθλητισμό της. Οι Ολυμπιακοί του 2004 χαρακτηρίστηκαν μεγάλο στοίχημα για την ελληνική κοινωνία και το κράτος, αλλά πρωτίστως και πάνω από όλα είναι η μεγάλη πρόκληση για τους ανθρώπους του αθλητισμού και ιδιαιτέρως αυτούς που θα δώσουν τις μάχες μέσα στα στάδια, στα γήπεδα και στα γυμναστήρια. Το έχουν δηλώσει άλλωστε με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόνους οι κλειδοκράτορες των ολυμπιακών κύκλων, από τον πρώην πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ ως τον διάδοχό του Ζακ Ρογκ: «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας θα είναι επιτυχημένοι αν οι έλληνες αθλητές καταφέρουν να διακριθούν». Παλιές καραβάνες στο «ολυμπιακό κουρμπέτι» οι Σάμαρανκ και Ρογκ γνωρίζουν ότι μόνο οι ελπίδες για μετάλλια και νίκες θα οδηγήσουν τους Ελληνες στις κερκίδες. Γι’ αυτό φροντίζουν να μεταφέρουν το μήνυμα όχι μόνο στους αθλητικούς παράγοντες αλλά και στην πολιτική ηγεσία της χώρας, η οποία εξήγγειλε προσφάτως και τον ολυμπιακό αθλητικό στόχο της Ελλάδας, την κατάκτηση 26 μεταλλίων. Το νούμερο ακούγεται ικανοποιητικό, ίσως και φιλόδοξο, αν αναλογισθεί κανείς ότι από την Ατλάντα το 1996 και το Σίδνεϊ το 2000, δύο ολυμπιακές διοργανώσεις εξαιρετικές για τα ελληνικά χρώματα, οι αθλητές μας είχαν επιστρέψει με 8 και 13 μετάλλια αντιστοίχως. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι πώς και ποιοι αθλητές θα χαρίσουν στην Ελλάδα αυτά τα μετάλλια. «Το Βήμα» επιχειρεί από σήμερα – ξεκινώντας με τον στίβο που είναι ο βασιλιάς των Ολυμπιακών Αγώνων – να διερευνήσει πώς προετοιμάζονται οι 28 αθλητικές ομοσπονδίες που καλλιεργούν τα 37 αθλήματα του ολυμπιακού προγράμματος, σε ποιους αθλητές στηρίζουν τις ολυμπιακές ελπίδες τους, τα προβλήματα και τις δυσκολίες στην πορεία προς το 2004, αλλά και τη γενική κατάσταση υγείας του ελληνικού αθλητισμού. Μέσα από αυτό το «τσεκ απ» φιλοδοξούμε να φωτίσουμε τις προϋποθέσεις με τις οποίες ο εγχώριος αθλητισμός θα είναι παρών στο μεγαλύτερο ραντεβού της σύγχρονης ιστορίας του όχι ως καλός ξενοδόχος αλλά ως ισότιμος κοινωνός του ολυμπιακού αξιώματος Citius, Altius, Fortius (Πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά).

Ως το 1992 ο ελληνικός στίβος έβαζε με το σταγονόμετρο αθλητές, ακόμη και στους τελικούς των Ολυμπιακών Αγώνων. Ηλθε όμως η Βούλα Πατουλίδου, η οποία, σημειωτέον, δεν τα έχει παρατήσει (είναι 37 ετών σήμερα) και θα ήθελε να δώσει το παρών στους Αγώνες του 2004, και έκανε στη Βαρκελώνη τη μεγάλη ανατροπή. Ο Κώστας Κεντέρης, νεαρούλης τότε 400άρης και προτού ακόμη μπει στις περιπέτειες των τραυματισμών, είχε πει στους γάλλους δημοσιογράφους μετά τη νίκη-έκπληξη στους Μεσογειακούς του 1993: «Η Βούλα μάς έδωσε αέρα, μας έκανε να πιστέψουμε ότι μπορούμε».

Φυσικά δεν ήταν μόνο η αλλαγή ψυχολογίας που έφερε την «άνοιξη του ελληνικού αθλητισμού». Ηταν πολλά. Ο ΣΕΓΑΣ είχε σε λειτουργία έναν σχεδιασμό που απέδιδε, η πολιτεία, διεκδικώντας τους Χρυσούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, είχε δώσει πολλά χρήματα στον αθλητισμό, η νέα γενιά των ελλήνων προπονητών ήταν καταρτισμένη και βεβαίως είχαν συμβεί οι μεγάλες κοινωνικοοικονομικές αλλαγές στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να μικρύνει η απόσταση της Ελλάδας από την κορυφή.

Το 1996 στην Ατλάντα οι επιτυχίες είχαν συνέχεια. Οι δύο θέσεις στην οκτάδα του ’92 (6ος ο Κώστας Κουκοδήμος) έγιναν τέσσερις, με τη Νίκη Μπακογιάννη να πετάει στα 2,03 μ. και να απειλεί ακόμη και τη Στέφκα Κονσταντίνοβα. Στο Σίδνεϊ ο αριθμός των αθλητών που μπήκαν στην πρώτη οκτάδα διπλασιάστηκε. Οκτώ αθλητές χαρίζουν νέες διακρίσεις στον ελληνικό στίβο. Πρόκειται για τον Κώστα Κεντέρη, ο οποίος κάνει το θαύμα με τη νίκη του στα 200 μ., τις τρεις κυρίες που παίρνουν τα ασημένια μετάλλια (Κατερίνα Θάνου στα 100 μ., Τασούλα Κελεσίδου στη δισκοβολία και Μιρέλα Μανιάνι στον ακοντισμό), τον ακοντιστή Κώστα Γκατσιούδη (6ος) και τη Στέλλα Τσικούνα, 5η στη δισκοβολία, την Πόπη Ουζούνη, 7η στη σφαιροβολία, και την Ολγα Βασδέκη, 7η στο τριπλούν.

Τους αναφέρουμε όχι τόσο για την ιστορία της υπόθεσης όσο γιατί σε αυτούς κυρίως θα στηριχθεί ο ελληνικός στίβος και το 2004 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Θα στηριχθεί στην οκτάδα του Σίδνεϊ που καταβάλλεται προσπάθεια να αντέξει για άλλη μία τετραετία. Είναι όλοι τους γεννημένοι μεταξύ 1972 (Κελεσίδου, Τσικούνα) και 1976 (Μανιάνι), γεγονός που δίνει ελπίδες. Ο Κεντέρης, ο Γκατσιούδης, η Βασδέκη και η Ουζούνη έχουν γεννηθεί το 1973 και η Θάνου το 1975.

Από αυτούς προβλήματα με τραυματισμούς αντιμετωπίζει η Βασδέκη, η οποία πριν από λίγες ημέρες υποβλήθηκε σε εγχείρηση και στον αχίλλειο τένοντα του άλλου ποδιού, ενώ ο Κεντέρης έχει την πιο δύσκολη δουλειά για να κρατηθεί στην κορυφή αφού τον κυνηγάνε δεκάδες αθλητές που θέλουν να τον εκθρονίσουν.

«Γνωρίζω ότι χρειάζεται σκληρή δουλειά για να διατηρηθώ στην κορυφή αλλά θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου. Ηδη κάνω συντηρητική προπόνηση για να γεμίσω τις μπαταρίες» τόνισε ο Κεντέρης στο «Βήμα». Από την πλευρά του, ο προπονητής του κ. Χρήστος Τζέκος δεν έβαλε στον προγραμματισμό ούτε του Κώστα ούτε της Κατερίνας αγώνες κλειστού στίβου. «Φυσικά δεν πρόκειται να κάνουμε πολλά μίτινγκ. Προσέχουμε κάθε λεπτομέρεια γιατί ως τους Ολυμπιακούς Αγώνες έχουμε ακόμη δυόμισι χρόνια» ανέφερε.

Εκτός από τους «οκτώ του Σίδνεϊ» ο ελληνικός στίβος υπολογίζει επίσης σε μερικούς ακόμη εκπροσώπους της παλιάς φρουράς, όπως η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1999 στο τριπλούν Βούλα Τσιαμήτα (1972), η οποία όμως υποφέρει εδώ και δύο χρόνια από τραυματισμούς, η ασημένια παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1997 στο μήκος Νίκη Ξάνθου (1973), οι δύο σφυροβόλοι Αλέξανδρος Παπαδημητρίου (1973) και Χρήστος Πολυχρονίου (1972), καθώς και οι δύο «αρχηγοί» της απερχόμενης γενιάς, ο Λάμπρος Παπακώστας και ο Κώστας Κουκοδήμος, οι οποίοι θα είναι στα 35 τους. Δικαίωμα πάντως στην ελπίδα διεκδικεί και η Νίκη Μπακογιάννη (1968), η οποία, αν και μητέρα, λέει ότι το σκέπτεται.

Η φιλοσοφία του ΣΕΓΑΣ, χωρίς να στέκεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, είναι να συντηρήσει αυτούς τους 10-15 αθλητές ως τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. «Σε αυτούς τους μεγάλους αθλητές βασιζόμαστε για τη διάκριση. Γι’ αυτό και ετοιμάζουμε ένα πρόγραμμα άμυνας. Σύντομα θα τα πούμε λεπτομερώς με τους προπονητές τους. Πρέπει να αποφεύγουμε άσκοπους αγώνες, καθώς και κλειστό και ανοικτό στίβο την ίδια περίοδο» ανέφερε ο εθνικός προπονητής κ. Οδυσσέας Παπατόλης.

Για τους νέους αθλητές που θα έλθουν συμπαραστάτες των παλαιών μιλάει με κολακευτικά λόγια. «Πέρυσι κατακτήσαμε πέντε μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων Νεανίδων ενώ είχαμε 16 πλασαρίσματα στα τελικά της αντίστοιχης διοργάνωσης των νέων και 17 μετάλλια στους Μεσογειακούς από μια ανανεωμένη ομάδα. Πολλοί από αυτούς τους αθλητές θα συμμετάσχουν τον Αύγουστο στο Μόναχο, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών – Γυναικών. Εκεί θα βγάλουμε και τα συμπεράσματά μας αφού θα είμαστε δύο χρόνια πριν από την Αθήνα».

Οι αθλητές που έχουν ταλέντο και έχουν δείξει ότι βρίσκονται στον δρόμο των επιτυχιών και μπορούν να διεκδικήσουν τουλάχιστον μια θέση στον ολυμπιακό τελικό του αγωνίσματος είναι αυτή την ώρα ο τριπλουνίστας Κώστας Ζαλαγγίτης, ο οποίος όμως αντιμετωπίζει πρόβλημα με τη φορά του, και ο εμποδιστής Περικλής Ιακωβάκης, ο οποίος βεβαίως πρέπει να βελτιώσει την τεχνική του και (γιατί όχι;) να λιγοστέψει τα βήματα στα περάσματα. Ακολουθούν αρκετοί νέοι όπως η σφυροβόλος Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου, η οποία είναι πολύ γρήγορη, η βαδίστρια Αθηνά Τσουμελέκα, η 18χρονη επικοντίστρια Δήμητρα Εμμανουήλ, την οποία δεν αποκλείεται να αναλάβει ο Βιτάλι Πετρόφ, ο προπονητής που ανέδειξε τον Σεργκέι Μπούμπκα, ο Λούης Τσάτουμας, ο οποίος είναι πολύ δυνατός στο μήκος, και ακόμη η Αθανασία Πέρρα στο τριπλούν.

Τα ονόματα είναι ενδεικτικά γιατί τα διαπιστευτήρια του καθενός θα τα δούμε στο Μόναχο, όπου θα έχουν την ευκαιρία όλοι οι αθλητές της νέας γενιάς να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Σχετικά με τους δρομείς ταχύτητας είναι δύσκολο να γίνει συζήτηση όταν γνωρίζουμε ότι μόνο πέρυσι 35 αθλητές έκαναν χρόνο κάτω από τα 10.14, επίδοση που σημείωσε ο ταχύτερος Ελληνας (Αρης Γκαβέλας). Αρα έχουν μπροστά τους σκληρή δουλειά τόσο ο Γκαβέλας, ο οποίος εμφανίστηκε στους Μεσογειακούς, όσο και ο Αγγελος Παυλακάκης, ο οποίος ήταν τραυματισμένος, και ο Γιώργος Θεοδωρίδης, ο οποίος είναι πλέον στην ομάδα του κ. Τζέκου.

Η ομάδα της σκυταλοδρομίας ανδρών έχει πάντως, δίχως αμφιβολία, τύχη διάκρισης, όπως και η ομάδα των γυναικών.

«Η φιλοδοξία μας είναι να πάμε καλύτερα και από το Σίδνεϊ» είπε στο «Βήμα» ο κ. Παπατόλης. Τα στατιστικά στοιχεία πάντως είναι ευνοϊκά. Ηδη στους επίσημους πίνακες των 50 κορυφαίων του κόσμου για το 2001 εμφανίζονται 34 Ελληνες, 21 γυναίκες και 13 άνδρες. Και αυτό είναι ένα καλό σημάδι.


Ο ΧΩΡΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ Το ανακαινισμένο Ολυμπιακό Στάδιο

Οι αγώνες του στίβου θα γίνουν από 20 ως 28 Αυγούστου, στο Ολυμπιακό Στάδιο, το οποίο θα ανακατασκευαστεί. Οι εργασίες θα αρχίσουν πριν από το εφετινό καλοκαίρι και γι’ αυτό το Στάδιο θα παραμείνει κλειστό, τουλάχιστον για ενάμιση χρόνο. Οι αγώνες θα διαρκέσουν εννέα ημέρες, όπως και στο Σίδνεϊ, στην Αθήνα όμως δεν θα υπάρχει ελεύθερη ημέρα στη μέση του προγράμματος.

Οι κούρσες του μαραθωνίου έχουν προγραμματιστεί για τις 22 Αυγούστου (των γυναικών) και τις 29 (των ανδρών), φυσικά στην κλασική διαδρομή. Η σκέψη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Στίβου (IAAF) να τερματίσουν οι άνδρες στο Ολυμπιακό Στάδιο αποσύρθηκε γρήγορα. Ο εντεταλμένος σύμβουλος της Αθήνας 2004 κ. Σπύρος Καπράλος δήλωσε ότι δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο θέμα.

Επίσης δεν προχώρησε η πρόταση να διεξαχθούν τα αγωνίσματα του βάδην με αφετηρία και τερματισμό το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Και αυτό γιατί, πέραν των προβλημάτων που δημιουργούνται στους αθλητές από τις εναλλαγές των τριών διαφορετικών αγωνιστικών χώρων (ελαστικός τάπητας, πλακόστρωτο, άσφαλτος), θα προκαλούσαν αναστάτωση για αρκετές ώρες στην κυκλοφορία του κέντρου της πόλης. Συμφωνήθηκε λοιπόν να διεξαχθούν στην περιοχή του ΟΑΚΑ με αφετηρία και τερματισμό το Ολυμπιακό Στάδιο. Διευθυντής του αθλήματος στην Αθήνα 2004 είναι το μέλος της διοίκησης του ΣΕΓΑΣ κ. Βαγγέλης Παπαποστόλου.


Ανησυχία για τις συνθήκες προπόνησης των πρωταθλητών * Ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Β. Σεβαστής εντοπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα

Ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ θεωρεί ότι και στους Ολυμπιακούς της Αθήνας οι αθλητές του στίβου θα κρατήσουν ψηλά τη σημαία. Ο κ. Βασίλης Σεβαστής μιλώντας προς «Το Βήμα» τόνισε: «Η ομάδα του 2004 θα στηρίζεται στους ήδη φτασμένους αθλητές και αθλήτριές μας, αλλά πιστεύω ότι από κοντά θα έλθει το νέο αίμα που εντυπωσίασε πέρυσι στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα νέων και εφήβων». Παραδέχεται ότι η ομοσπονδία δεν αντιμετωπίζει πλέον οικονομικά προβλήματα, αφού τα έλυσε όλα το 2001 ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού κ. Γιώργος Φλωρίδης, ανησυχεί όμως για την προολυμπιακή προετοιμασία. «Και το πρόβλημα δεν είναι τα οικονομικά, αφού υπάρχει η διαβεβαίωση για διπλασιασμό του κονδυλίου, αλλά η ετοιμότητα και στο επίπεδο των εγκαταστάσεων. Κλείνουν τα στάδια για τα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων και προσπαθούμε να δώσουμε λύσεις. Δεν μπορώ πάντως να πω ότι έχουμε παράπονο από την πολιτεία, αλλά ένα ΣΕΦ και ένα ΟΑΚΑ δεν αναπληρώνονται». Μάλιστα ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Νάσος Αλευράς προώθησε την κατασκευή δυο κλειστών προπονητηρίων, ενώ ο υφυπουργός Αθλητισμού κ. Γιάννης Κουράκης προωθεί τις διαδικασίες για το στάδιο του στίβου στο Κορωπί.

Ο προϋπολογισμός που έχει καταθέσει η ομοσπονδία και μελετά ήδη ο ΓΓΑ κ. Νίκος Εξαρχος ανέρχεται στο ποσό των 3,5 δισ. δραχμών, έναντι 2,9 δισ. που ήταν η περυσινή επιχορήγηση. «Εχουμε κάτω από την ομπρέλα της ομοσπονδίας 200 αθλητές, 300 σωματειακούς και 50 ομοσπονδιακούς προπονητές, 70 διοικητικά στελέχη στην κεντρική διοίκηση και στις ενώσεις και 20 μέλη στην ιατρική ομάδα, ενώ διοργανώνουμε εκατοντάδες αγώνες, σε τοπικό, πανελλήνιο και διεθνές επίπεδο. Επιπλέον εκτός από τους πρωταθλητές ασχολούμεθα και με τα μετόπισθεν, με την επόμενη ημέρα του αθλητισμού μας» υπογράμμισε ο πρόεδρος της αρχαιότερης ελληνικής ομοσπονδίας, που έχει στη δύναμή της πάνω από 350 ενεργά σωματεία.


ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ Από τον Λούη στο καρέ του Σίδνεϊ

Ο στίβος είναι το μοναδικό άθλημα στο οποίο μετέχουν έλληνες αθλητές σε όλους τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Από το 1896 ως το 2000. Και είναι πρώτος στον πίνακα των μεταλλίων, με 22, έναντι 14 της άρσης βαρών που ακολουθεί. Είναι επίσης το άθλημα που συγκεντρώνει τους περισσότερους φιλάθλους και τον μεγαλύτερο αριθμό τηλεθεατών από τα 37 αθλήματα του προγράμματος. Στην εποχή μας μια διάκριση ή ένα μετάλλιο σε ένα από τα 46 αγωνίσματα του στίβου είναι αρκετό να προσφέρει μεγάλη δημοσιότητα και στη χώρα και στον αθλητή. Οι περιπτώσεις τόσο της Βούλας Πατουλίδου το 1992 στη Βαρκελώνη όσο και του Κώστα Κεντέρη το 2000 στο Σίδνεϊ αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Ο στίβος στα 106 χρόνια του θεσμού των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων έχει να επιδείξει τέσσερα χρυσά μετάλλια, με τον θρυλικό Σπύρο Λούη στον μαραθώνιο το 1896, με τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα στο μήκος άνευ φοράς το 1912, με την Πατουλίδου στα 100 μέτρα με εμπόδια το 1992 και με τον Κεντέρη στα 200 μ. το 2000. Στην τελευταία διοργάνωση στο βάθρο (ασημένια μετάλλια) ανέβηκαν και τρεις αθλήτριες, η Τασούλα Κελεσίδου στη δισκοβολία, η Μιρέλα Μανιάνι στον ακοντισμό και η Κατερίνα Θάνου στα 100 μ. Ασημένιο ήταν και το μετάλλιο που πήρε στο ύψος η Νίκη Μπακογιάννη το 1996 στην Ατλάντα. Μεταπολεμικά ο ελληνικός στίβος έχει να παρουσιάσει μία ακόμη θέση στο βάθρο, το 1956 με τον Γιώργο Ρουμπάνη ο οποίος ήταν τρίτος στο επί κοντώ.