Η στήλη για πρώτη (ίσως…) φορά θα συμφωνήσει καραντάν και ανεπιφύλακτα με την κυρία Αλέκα: στις δημοτικές εκλογές πρέπει να αλλάξει το εκλογικό σύστημα… Δεν είναι πράγματα αυτά να μας τρέχουν σε πρώτους και δεύτερους γύρους για να ψηφίζουμε κάτι αγνώστους μέσα σε ψηφοδέλτια που δεν ξέρουμε και τους οποίους, κατά κανόνα, θα συναντήσουμε πάλι μετά από τέσσερα χρόνια, όταν μας ζητήσουν να τους ψηφίσουμε ξανά. Και όλα αυτά για να εκλεγούν κάποιοι «νομαρχιακοί σύμβουλοι Ανατολικής Αττικής», σαν να λέμε δηλαδή μπακ-χαφ στον ΑΟ Ατσαλένιου.
Καιρός να αλλάξουμε, λοιπόν. Και επειδή πρέπει να αλλάξουμε εκλογικό σύστημα για να μην ταλαιπωρείται ο κόσμος, προτείνω εφεξής να πάρουμε βαθιά ανάσα και να υιοθετήσουμε τη μόνη ορθή δημοκρατικά λύση: οι δήμοι και οι νομαρχίες να εκχωρούνται εφεξής με πλειοδοτικό διαγωνισμό! Να βγαίνει, δηλαδή, το κράτος κάθε τέσσερα χρόνια και να λέει «ορίστε, κύριοι, μοιράζω 56 νομαρχίες και 900 τόσους δήμους: δώστε και πάρτε!».
Η προτεινόμενη διαδικασία του πλειοδοτικού διαγωνισμού κρύβει πολλά οφέλη για το κοινωνικό σύνολο τα οποία θα μου επιτρέψετε να απαριθμήσω.
Πρώτον, θα αυξήσει τα δημόσια έσοδα σε μια περίοδο που το έχουν σοβαρά ανάγκη. Δεν θα πληρώνει, δηλαδή, το κράτος (δηλαδή, εμείς οι φορολογούμενοι…) το κάθε κάγκελο του κάθε καγκελόμυαλου αλλά όσοι θέλουν να γίνουν καγκελόμυαλοι θα πληρώνουν το κράτος (δηλαδή, εμάς τους φορολογουμένους…), επ’ ωφελεία και του κράτους και ημών των φορολογουμένων.
Δεύτερον, δεν θα τσακώνονται τα κόμματα για το «μήνυμα των δημοτικών εκλογών» διότι δεν θα υπάρχει πλέον κανένα μήνυμα. Εδωσε ο κύριος; Το πήρε ο κύριος!
Τρίτον, θα γλιτώσουμε από όλους τους περιφερόμενους υποψηφίους που ρυπαίνουν προεκλογικώς τους δήμους με χαρτομάνι και ουδέποτε τους καθαρίζουν μετεκλογικώς. Οι διάφοροι φίτσουλες και οι ψωνάρες θα κάτσουν σπίτι τους και θα ασχοληθούν με τους δήμους όσοι βάλουν τα λεφτουδάκια τους, δηλαδή όσοι θα πονάνε τα λεφτά τους (άρα και τα λεφτά μας…) και όχι εκείνοι που τους έβαλε το κόμμα τους ή που θέλουν να βγάλουν κανένα φράγκο στην πλάτη μας ή που θέλουν να κάνουν το κομμάτι τους ή που ψοφάνε να βγουν βουλευτές.
Τέταρτον, διά του σημείου τρία θα απαλλαγούμε επίσης από πάσης φύσεως καλλιτέχνες, ποδοσφαιριστές, αρσιβαρίστες, τοπικούς μαφιόζους, κομματόσκυλα, κοσμικές κυρίες, ανθρώπους της νύχτας και άλλων ωρών που λυμαίνονται τα τοπικά συμβούλια. Σε παραθαλάσσιο δήμο της Αττικής, μου λένε, κατεβαίνει αυτούσιος συνδυασμός ανθρώπων της νύχτας με επικεφαλής γκαρσόνι κοσμικού σκυλάδικου και με το επίσημο χρίσμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως! Στον συνδυασμό του κ. Χρ. Αγραπίδη, στον Πειραιά, ένας υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος καταζητείται από τις αστυνομικές αρχές (!) ενώ σε αντίπαλο δημοτικό συνδυασμό λέγεται ότι υπάρχει άτομο με ποινικές διώξεις για ασέλγεια εις βάρος ανηλίκων! Μπουμπούκια…
Πέμπτον, η (όποια) κυβερνητική παράταξη δεν θα εξευτελίζεται χαρίζοντας χρέη ποδοσφαιρικών και άλλων ομάδων, όπως στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης. Οπου, όπως πληροφορούμαι, το υφυπουργείο Αθλητισμού και χαρίζει και μοιράζει: χαρίζει χρέη στον Αρη και στον ΠΑΟΚ, μοιράζει 100 εκατομμύρια στον Ηρακλή και 87 στον ΠΑΟΚ για να αποκτήσουν ιδιόκτητα γήπεδα! Απόφαση τόσο ιστορική όσο και τα εν λόγω σωματεία. Αλλά και ύποπτη: συμπτωματικώς υπεγράφη την Πέμπτη, μόλις 48 ώρες πριν από τον πρώτο γύρο των εκλογών!
Εκτον (και τελευταίον…), ωραία όλα αυτά αλλά το πιο ωραίο είναι ότι θα γλιτώσουμε από τα προγράμματα των υποψηφίων που υπόσχονται όλοι ότι θα σώσουν εμάς και τις πόλεις μας αλλά τελικώς δεν μας σώζει κανένας. Και οι πόλεις είναι όλο και χειρότερες από εκλογή σε εκλογή, χωρίς ο εκλεκτός της προηγουμένης να λογοδοτεί σε κανέναν για όσα υπεσχέθη και δεν έπραξε. Διότι όλοι ξέρουμε ότι δεν μπορούσε τίποτα να πράξει και ότι απλώς μας προσφέρει ένα άλλοθι για να τον ψηφίσουμε και εμείς τον ψηφίζουμε ξανά διότι πώς να το κάνουμε; μετά το τέλος των ιδεολογιών τα άλλοθι είναι το μόνο πράγμα που μας απέμεινε στην πολιτική!
