* Φραντς Σούμπερτ, Συμφωνία αρ. 9, «Η μεγάλη», D 944: Ο Χανς Κνάπερτσμπους διευθύνει τη φιλαρμονική ορχήστρα της Βιέννης με μοναδική έμφαση στα ρυθμικά χαρακτηριστικά του έργου (Deutsche Grammophon 435328-2, ADD, μονοφωνική ραδιοφωνική ηχογράφηση, με καλό όμως ήχο). Στον αντίποδα, ο σερ Αντριαν Μπόουλτ διευθύνει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου, αναδεικνύοντας τη γλυκύτητα της συμφωνίας (ΕΜΙ 7 69199 2, ADD). Κάπου ανάμεσα προσπαθεί να κινηθεί ο Τζέιμς Λιβάιν με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σικάγου και με πολύ καλό ήχο (Deutsche Grammophon, 445559-2, DDD). Τέλος, σε μια εξαίρετη έκδοση όλων των συμφωνιών του Σούμπερτ σε τέσσερις δίσκους, ο Ιστβάν Κερτές διευθύνει με τον εντελώς ιδιαίτερο αυθορμητισμό του τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης (DECCA 430773-2, ADD).
* Μορίς Ραβέλ, «Το βαλς», χορογραφικό ποίημα: Ο Αντρέ Κλυτένς, ένας από τους πιο σημαντικούς αρχιμουσικούς του γαλλόφωνου κόσμου, διευθύνει την Ορχήστρα της Εταιρείας Συναυλιών του Ωδείου του Παρισιού σε δύο δίσκους με ορχηστρικά έργα του Μορίς Ραβέλ (ΕΜΙ 7 67897 2, ADD). Ο Κλάουντιο Αμπάντο, που στον Ραβέλ και τον Προκόφιεφ βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές του, διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου σε τρεις δίσκους με τα ίδια έργα, συν το μπαλέτο «Δάφνις και Χλόη» (Deutsche Grammophon 429 768-2, DDD).
