Αν η ύπαρξη και η λειτουργία των καζίνων, δηλαδή των οίκων τυχερών παιχνιδιών, είναι στοιχείο ανάπτυξης και πολιτισμού, τότε πράγματι μπορούμε να υπερηφανευόμαστε για την αύξηση των καζίνων στη χώρα μας και αν τα ποσά που παίζονται, και φυσικά χάνονται, στα καζίνα είναι μέτρο του επιπέδου ανάπτυξης, τότε πάμε πολύ καλά.
Πολλοί όμως πιστεύουν ότι η κατάσταση στους οίκους τυχερών παιχνιδιών πήρε πολύ γρήγορα ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Η θλιβερή ιστορία του επιχειρηματία από τη συμπρωτεύουσα δραματοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση και έγινε η αφορμή για την άσκηση πίεσης για αλλαγές στην ισχύουσα πολιτική.
Το ερώτημα που αμέσως προκύπτει είναι τούτο: Ποια θα ήταν η ιδεώδης κατάσταση σχετικά με την ύπαρξη των καζίνων και τους όρους λειτουργίας τους; Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν ότι δεν έπρεπε να δοθούν άδειες λειτουργίας καζίνων στη χώρα μας και ότι τα καζίνα δεν πρόκειται να έχουν θετικά αποτελέσματα στην ανάπτυξη του τουρισμού και της οικονομίας. Αντίθετα, θα οδηγήσουν ορισμένους αφελείς ή/και παθιασμένους παίχτες στην καταστροφή. Δεν πρέπει όμως να ξεχνούμε ότι τα καζίνα υπάρχουν όχι μόνο επειδή οι ιδιοκτήτες τους κρίνουν ότι είναι μια κερδοφόρος επένδυση, αλλά ταυτόχρονα επειδή υπάρχουν χιλιάδες άτομα που είναι πρόθυμα να δοκιμάσουν την τύχη τους στο Black Jack ή στη ρουλέτα. Ας μην ξεχνούμε ότι την τράπουλα δεν την έφεραν τα καζίνα. Ο παράνομος τζόγος οργιάζει στη χώρα μας. Σχεδόν σε κάθε καφενείο σε όλη τη χώρα παίζονται καθημερινά μεγάλα ποσά, σε παιχνίδια στα οποία συμμετέχουν άτομα κάθε εισοδηματικού επιπέδου.
Εν τούτοις υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ της νόμιμης τράπουλας που παίζεται στα καζίνα και της παράνομης που παίζεται στα καφενεία. Στο καφενείο τα παιχνίδια είναι δίκαια, με την έννοια ότι οι πιθανότητες κέρδους ή απώλειας είναι οι ίδιες για όλους τους παίχτες. Στα καζίνα και στις παράνομες λέσχες τα παιχνίδια είναι άδικα. Είναι γνωστό ότι οι πιθανότητες στη ρουλέτα και στο Black Jack είναι υπέρ του καζίνου. Αυτό σημαίνει ότι ένας παίχτης που παίζει συχνά στο καζίνο μπορεί μία ή δύο ή τρεις φορές να κερδίσει αλλά μακροχρόνια είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα χάσει.
Στη μαθηματική στατιστική υπάρχει το θεώρημα της «καταστροφής του παίχτη» σύμφωνα με το οποίο, ακόμη και αν ένα τυχερό παιχνίδι είναι δίκαιο, τελικά θα κερδίσει αυτός που έχει περισσότερα λεφτά, ο άλλος παίχτης θα καταστραφεί. Τα δύο αυτά στοιχεία, δηλαδή το γεγονός ότι τα τυχερά παιχνίδια στο καζίνο είναι άδικα για τον παίχτη και ότι το καζίνο έχει πιο πολλά λεφτά από κάθε παίχτη χωριστά, είναι σοβαρά επιχειρήματα για την αναθεώρηση της σχετικής κυβερνητικής πολιτικής.
Ως τότε όμως, φίλε αναγνώστη, αν δεν μπορείς να αντισταθείς στους πειρασμούς της πράσινης τσόχας, τρέξε στο καφενείο της γειτονιάς σου. Εκεί μπορεί να μη βρεις την πολυτέλεια και τη λάμψη του καζίνου, αλλά σε αυτή τη ζωή δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
