Αλλη μία μυστηριώδης αυτοκτονία ήρθε να προστεθεί στο απίστευτο πολιτικοεπιχειρηματικό σκάνδαλο της Enron: αυτή τη φορά ο μακαρίτης ήταν ο οικονομικός διευθυντής της τεξανικής ενεργειακής εταιρείας El Paso Corp, μιας από τις πολλές εταιρείες του «απελευθερωμένου» αυτού κλάδου που πιάστηκαν τον τελευταίο καιρό με τα χέρια γεμάτα «κλεμμένα» δολάρια. Και η αυτοκτονία του, αυτόματα, επανέφερε στον νου όλων όσων παρακολουθούν προσεκτικά το ξέσπασμα της «ενρονίτιδας» και τη σταδιακή μετάστασή της από εταιρεία σε εταιρεία την παρόμοια «αυτοκτονία» του μεγαλοστελέχους της Enron Τζ. Κλίφορντ Μπάξτερ.
Ο νέος αυτόχειρας Τσαρλς Ντάνα Ράις, όπως και ο Μπάξτερ, δεν είχε φαινομενικά κανέναν λόγο να αυτοκτονήσει: ήταν αντιπρόεδρος και οικονομικός διευθυντής της El Paso Corp., εταιρείας αγοραπωλησίας ενέργειας (energy trader, σαν την Enron), και πολύ πλούσιος άνθρωπος. Ωστόσο στην πόλη του Χιούστον, την πραγματική πρωτεύουσα της υπερδύναμης μετά την εκλογή του Τεξανού Μπους, ο Ράις είχε γίνει αυτό που λένε… αναλώσιμος, η El Paso, όπως και οι περισσότερες επιχειρήσεις του ενεργειακού τομέα, έχει πλέον μπει στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών και ανακριτικών αρχών και οι αποκαλύψεις για το συστηματικό «ξεπουπούλιασμα» των καταναλωτών (με… προτίμηση στην αντίζηλη Πολιτεία της Καλιφόρνιας, την οποία σκοπίμως οδήγησαν στα περσινά εγκληματικά μπλακάουτ) είναι συνεχείς. Ο Ράις, όλοι το λένε, ήξερε πολλά – και οι διαβεβαιώσεις του διευθυντή της El Paso, o «λατρευτός μας συνεργάτης» έπασχε από «σοβαρά προβλήματα υγείας» με τα νεφρά του, μόνο ειρωνικά μειδιάματα προκάλεσαν στις ΗΠΑ. Και ειδικά στο Τέξας, όπου η «ενρονίτιδα» και οι επιχειρηματικές και… φυσικές αυτοκτονίες εξελίσσονται σε πραγματική επιδημία.
Γιατί να πεθάνει όμως έτσι ο Ράις; Ολα δείχνουν ότι η El Paso πρωταγωνιστούσε σε σειρά από παραπλανητικά «wash trades» σε βάρος εκατομμυρίων αμερικανών καταναλωτών, φουσκώνοντας τεχνητά την κατανάλωση γκαζιού και ρεύματος. Ειδικά για το φυσικό αέριο, η ομοσπονδιακή Federal Energy Regulatory Commission διέταξε την εταιρεία να συμμορφωθεί αμέσως, κατηγορώντας τη για την ενεργειακή κρίση, την ημέρα της «αυτοκτονίας»! Και ο Ράις, στα 47 του χρόνια, ήταν μέσα σε όλα: είκοσι πέντε χρόνια στην εταιρεία, διευθυντής σχεδιασμού από το 1992 και λογιστηρίου από το 1996, για να φθάσει οικονομικός διευθυντής και αντιπρόεδρος το 1998. Ηξερε λοιπόν, φύσει και θέσει, όλο το κόλπο που στήθηκε σε βάρος της Καλιφόρνιας και των άλλων ενεργειακώς «υποτελών» στο Τέξας Πολιτειών, και ως εκ τούτου έπρεπε να φύγει από τη μέση, ήταν δεν ήταν άρρωστος.
Γιατί τα λέμε όλα αυτά και τι δουλειά έχουν στις οικονομικές σελίδες; Γιατί τα ξημερώματα μιας Παρασκευής του περασμένου Ιανουαρίου, σε ένα πάρκινγκ του Σούγκαρλαντ, στο Χιούστον του Τέξας, βρέθηκε νεκρός ο Τζ. Κλίφορντ Μπάξτερ, 43 ετών. Τον βρήκαν δύο περιπολούντες αστυνομικοί, μέσα στην πανάκριβη μαύρη Μερτσέντες του με μια σφαίρα στον κρόταφο, ένα ρεβόλβερ πεσμένο δίπλα του και ένα σημείωμα. Δεν υπήρχαν ίχνη πάλης και στο πορτοφόλι βρέθηκε η επαγγελματική του ταυτότητα: αντιπρόεδρος της Enron.
Το μεγάλο σκάνδαλο της Enron, το χειρότερο «κανόνι» στην οικονομική ιστορία, είχε μόλις ραντιστεί με το πρώτο αίμα της «Ομερτά» α λα Τέξας. Ο Μπάξτερ ήταν ο άνθρωπος- κλειδί, αυτός που σχεδίαζε και εκτελούσε τις εξαγορές και συγχωνεύσεις που «γονάτισαν» την εταιρεία: ένας από τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου – μαζί με τον Αντριου Φάστοου, τον οικονομικό διευθυντή που «απομακρύνθηκε» τον Οκτώβριο, και τον Τζεφ Σκίλιγκ, τον διευθυντή της εταιρείας που παραιτήθηκε ξαφνικά λίγο νωρίτερα, σηματοδοτώντας και τη χρηματιστηριακή κατάρρευση της εταιρείας. Πόσο κοστίζουν δύο σφαίρες ή μία σφαίρα; Για μερικούς ανθρώπους, από το Χιούστον ως τη μακρινή Ουάσιγκτον, η σφαίρα που σκότωσε τον ζάπλουτο Μπάξτερ αξίζει πολλά δισεκατομμύρια δολάρια. Και μπορεί να γλιτώσει, όπως λένε οι κακές γλώσσες, ακόμη και μια προεδρία… Ειδικά τη στιγμή που ο Λευκός Οίκος αναγκάστηκε, ύστερα από πολύμηνη μάχη, να παραδώσει 2.100 σελίδες εγγράφων για τις κυβερνητικές επαφές με την Enron, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά τους στενότατους δεσμούς του με τη συγκεκριμένη βιομηχανία καταλήστευσης.
