Θυμηθείτε τα ονόματά τους. Η πορεία και η ποιότητα της δουλειάς τους δικαιολογούν την πεποίθηση ότι το αύριο θα έχει και τη δική τους υπογραφή. Εμείς τους φωτογραφίσαμε σε ασανσέρ ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Ούτως ή άλλως είναι όλοι τους έτοιμοι για δράση. Με φόντο τον νέο αιώνα που ανατέλλει σε μία εβδομάδα…





Ονομα:
Κώστας Αυγούλης. Σπουδές: Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, ενώ τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη το πτυχίο του στη γλυπτική. Αγαπημένος ζωγράφος: Φράνσις Μπέικον. Με ποιον θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένος μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον Αλμπέρτο Μοράβια ή με την Αννα Μάσχα». Μότο: «Ο,τι προλάβω».


* Αυτές τις ημέρες ετοιμάζει την ατομική του έκθεση με θέμα «Ερωτικές ιστορίες», η οποία αναμένεται να καλωσορίσει το κοινό σύντομα, αν και θα περιμένουμε να περάσει πρώτα ο αιώνας για να απολαύσουμε τη νέα ζωγραφική δουλειά του Κώστα Αυγούλη. «Πολλοί μπορεί να έχουν ασχοληθεί με το θέμα, αν και από μια πιο hardcore οπτική. Οπως λ.χ. η Ελεν Καντόρ. Για εμένα όμως η τέχνη είναι κάτι σαν καταπραϋντικό». Με αυτό το σκεπτικό οι «Ερωτικές ιστορίες» του Αυγούλη φιλτράρονται μέσα από μια κιτς διάθεση. Εχει εμπνευστεί από τα Αρλεκιν της δεκαετίας του ’70, «από τα εξώφυλλα αυτών των βιβλίων που ποτέ δεν διάβασα. Αν και ήθελα πολύ, οπότε θα το κάνω τώρα». Η ζωγραφική του ξεχειλίζει από αισιοδοξία, ενώ το μήνυμα που διά μέσου αυτής επιθυμεί ο δημιουργός να εκπέμπεται «δεν είναι άλλο από την ανθρωπιά».


Συγγραφέας


Ονομα: Θανάσης Χειμωνάς. Σπουδές: Φιλολογίας στο Universite des Sciences Humaines και κινηματογράφου στην Ecole de Cinema et d’ Audiovisuel στο Στρασβούργο. Αγαπημένος συγγραφέας: Γκυστάβ Φλομπέρ. Με ποιον θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τη Γουινόνα Ράιντερ». Μότο: «Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης».


* Πρωτογνωρίσαμε τον Θανάση Χειμωνά μέσα από τα δύο διηγήματα που έφεραν την υπογραφή του και τα οποία δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Τα Νέα». Περισσότερα πράγματα δε για τη γραφή του νεοεμφανιζόμενου συγγραφέα είχαμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε στις 118 σελίδες του πρώτου μυθιστορήματός του υπό τον τίτλο «Ραμόν» (εκδόσεις Κέδρος). «Ο ήρωας, χωρίς να είναι μια αυτοβιογραφική υπόθεση, συγκεντρώνει πολλά δικά μου στοιχεία». Ο Ραμόν είναι ένας νέος της εποχής μας. Και το βιβλίο του Χειμωνά θυμίζει έντονα μια ταινία δρόμου. «Ο Ραμόν προχωράει στον δρόμο της ζωής. Συναντά ανθρώπους, γεγονότα. Προσπερνάει, συνεχίζει, προσπαθεί να βρει κάποιους στόχους στη ζωή του».


Σκακίστρια


Ονομα: Μαρία Κουβάτσου. Σπουδές: Τριτοετής στη Σχολή Οδοντιατρικής Αθηνών. Αγαπημένη φιγούρα: Η μαύρη βασίλισσα. Με ποιον θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με κάποιον που να μου κινεί το ενδιαφέρον ώστε να περάσει ευχάριστα η ώρα». Μότο: «Πρέπει να διεκδικείς τα πάντα. Αν δεν παλέψεις, δεν μπορείς να νικήσεις».


* Εμαθε τις κινήσεις στο σκάκι όταν ήταν ακόμη τριών ετών. Εν έτει 1991 η Μαρία Κουβάτσου εντάσσεται σε σχετικό σύλλογο και σήμερα, στα 20 χρόνια της, αποτελεί πια τη νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια νεανίδων στο σκάκι. Και τι ήταν αυτό που μέτρησε υπέρ της πριν από τρεις μήνες στην κρίσιμη παρτίδα που έλαβε χώρα στο Ερεβάν της Αρμενίας; «Ο ψυχολογικός παράγοντας. Ολοι περίμεναν από εμένα μια καλή εμφάνιση, όχι απαραίτητα την πρώτη θέση. Κάτι για το οποίο ­ με τη βοήθεια του προπονητή μου ­ ήμουν έτοιμη και στο οποίο στόχευα».


Συγκρότημα





Ονομα:
Xaxakes, «σαν να λέμε μια τούρτα με κεράσια. Ενα πολύ όμορφο δάσος. Ενα εργοστάσιο στο Ντιτρόιτ. Σαν να λέμε ερωτισμός, πάθος, ζωή». Ηχος: Ξέφρενη ριζοσπαστική ποπ. Αγαπημένο live: Ο Ντέιβιντ Μπάουι στην Αθήνα. Αγαπημένος στίχος: «Είναι μέρα, έχει φως και είσαι ωραία». Αγαπημένα μουσικά σχήματα: Αυτό τον καιρό οι Placebo. Πάντα ο Μπάουι. Ως ζωή, ως ύπαρξη. Στην Ντόμινι αρέσει ο Μέριλιν Μάνσον. Με ποιον δεν θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι σε ένα ασανσέρ: «Με τον Φιλ Κόλινς». Ιδανικός χώρος για συναυλία: «Σε ένα καζίνο στο Λας Βέγκας». Μότο: «Λα σουπέγ ντε λα καλσόν» και το «Σιγά μαντάμ».


* Η τελευταία ροκ δουλειά των Θεσσαλονικιών Xaxakes κυκλοφορεί με ένα εξώφυλλο του single… σκέτη έκπληξη. Πρόκειται για μια αρκούντως ανατρεπτική εικόνα, όπως ακριβώς ανατρεπτική είναι και η μουσική του συγκροτήματος. Επειτα από δύο χρόνια απουσίας επιστρέφουν στο προσκήνιο με το single «Βασιλιάς», που είναι ουσιαστικά προάγγελος του επόμενου άλμπουμ με τον σημαδιακό τίτλο «Casanova». Αν ρωτήσετε δε ποιο θα μπορούσε να ήταν το επόμενο μεγάλο γεγονός στη μουσική τη χιλιετία που έρχεται, θα λάβετε την εξής αποστομωτική απάντηση: «Οι εξηντάρηδες να γίνουν πάλι 15 χρονών και να ξαναπαίξουν μουσική». Και τελικά τι είναι οι Xaxakes; «Βασικά οι Xaxakes μπορούν να παίξουν hardcore, όπως μπορούν πάλι να παίξουν και σε ένα καμπαρέ. Αυτό είμαστε».


Εκδοτική ομάδα





Ονομα:
Ομάδα Οξύ, «σαν να λέμε… διάβρωση». Αγαπημένα περιοδικά: «Surface», «Wallpaper», «Emigre», «ID» (αμερικανική έκδοση), «Bizzare», «Big» (αγγλική έκδοση), «Contemporary Art». Αγαπημένοι συγγραφείς: Χάντερ Τόμσον, Ιρβιν Γουέλς, Ράσελ Μπανκς, Τζον Κινγκ. Αγαπημένοι μουσικοί: Underworld, Kraftwerk, Stone Roses, Brian Eno, Nightmare on Wax. Με ποιον θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον Μπρους Λι». Με ποιον δεν θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον Μέριλιν Μάνσον». Μότο: «Ο κόσμος είναι μετέωρος».


* Τέσσερα χρόνια κλείνει εφέτος ο εκδοτικός οίκος Οξύ. Η ομάδα Οξύ δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο της παραγωγής βιβλίων, CD και περιοδικών με συγκεκριμένο θεματικό προσανατολισμό. Με δυο λόγια, τα εκδοτικά έργα και οι πράξεις του Οξύ προσομοιάζουν με ένα ιδιότυπο πρότζεκτ multimedia το οποίο αγκαλιάζει τη νεανική κουλτούρα. «Δεν θέλουμε να βάλουμε ταυτότητα ή ταμπέλες σε τίποτε. Απλά εκφράζουμε τον εαυτό μας και τις εικόνες που αντικρίζουμε στον δρόμο». Και όσον αφορά το μέλλον; «Βλέπουμε την κατάργηση της έντυπης επικοινωνίας. Αν δεις το συγκεκριμένο γεγονός με ρομαντική άποψη, καταλαβαίνεις ότι χάνεται η γοητεία στην οποία έχεις επενδύσει. Από την άλλη πλευρά πάλι, οι νέες μορφές επικοινωνίας ενδέχεται να μας οδηγήσουν σε μια νέα γοητευτική τάξη πραγμάτων. Τώρα το αν θα την ακολουθήσουμε ή όχι είναι νωρίς να το πούμε».


Αρχιτέκτονας





Ονομα:
Μηνάς Κοσμίδης. Σπουδές: Αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης, ενώ σπούδασε και σχεδιασμό επίπλου στο Παρίσι. Αγαπημένος αρχιτέκτονας: Λε Κορμπυζιέ. Με ποιον θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον Φιλίπ Σταρκ και να συζητάμε για ώρες». Μότο: «Αγάπη για πάντα».


* Οταν τέλειωσε τις σπουδές του, γύρισε στην πατρίδα του, στην Κομοτηνή. «Επέλεξα συνειδητά την επιστροφή μου στην επαρχία. Ξέρω ότι δεν μπορείς να έχεις τα πάντα σε αυτή τη ζωή. Μου λείπουν σίγουρα πολλά πράγματα αλλά έχω κερδίσει εκτός από την ηρεμία μου και την επαφή με τους ανθρώπους» παρατηρεί ο αρχιτέκτονας. Οι δουλειές του Μηνά Κοσμίδη μαρτυρούν την πίστη του στη ρήση «το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν». Πιο αναλυτικά, προτιμάει τις απλές γεωμετρικές φόρμες ενώ δίνει μεγάλη έμφαση στην ποιότητα των υλικών. «Η καθαρότητα των υλικών και όχι τα στολίδια είναι εκείνο το στοιχείο που με ενδιαφέρει να εξασφαλίσω για τα αρχιτεκτονικά δημιουργήματά μου».


Ηθοποιός





Ονομα
: Σαράντος Γεωγλερής. Σπουδές: δευτεροετής φοιτητής στο «Σύγχρονο Θέατρο». Αγαπημένος ηθοποιός: Κανένας. Με ποιον δεν θα ήθελε να βρεθεί κλεισμένος μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον εαυτό μου». Μότο: «Περπάτα και έχεις να δεις πολλά ακόμη».


* Συμμετέχει στο σίριαλ εποχής της ΕΤ1, «Ερόικα», όπου υποδύεται τον Λοΐζο, έναν ρομαντικό, επαναστατικό νέο. «Σήμερα δεν ξέρω τι θα έκανε ο ήρωας. Μπορεί να πέταγε τα ρούχα του στη θάλασσα…». Τον καιρό αυτό περιμένει απάντηση για τη διανομή των ρόλων στην ταινία που θα πρωταγωνιστήσει ο Νίκολας Κέιτζ, «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι». Για τον Σαράντο Γεωγλερή η υποκριτική είναι πάνω απ’ όλα ανάγκη. Μια ανάγκη που τον βοηθάει πέρα από το να εκφράζεται, να γίνεται καλύτερος άνθρωπος.


Ηθοποιός





Ονομα
: Αθηνά Μαξίμου. Σπουδές: Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Αγαπημένη ηθοποιός όλων των εποχών: «Υπάρχουν πάρα πολλοί, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω ξεχωρίσει κάποιον ως ίνδαλμα». Με ποιον θα ήθελες να βρεθείς κλεισμένη μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον εαυτό μου». Μότο: «Πιστεύω στις συναντήσεις των ανθρώπων, όταν πραγματικά συμβαίνουν».


* Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Την έχετε δει στις «Βάκχες» του Λάνκχοφ και στο «Σαίξπηρ όπως σας αρέσει» του Βασίλη Παπαβασιλείου. Τώρα παίζει στην παραγωγή του θεσσαλικού θεάτρου «Φίλοι, όχι αστεία» ενώ με τον καινούργιο χρόνο θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε την Αθηνά Μαξίμου στην ταινία «Αυτή η νύχτα μένει» του Νίκου Παναγιωτόπουλου. «Η Στέλλα έρχεται από την επαρχία με το όνειρο να γίνει τραγουδίστρια. Και καταλήγει σε σκυλάδικα της επαρχίας. Τα πράγματα έρχονται έτσι όπως δεν τα περίμενε». Ο χαρακτήρας της Στέλλας είναι πολύ μακριά από αυτόν της Αθηνάς: «καμία σχέση. Η Στέλλα είναι μία λαϊκή κοπέλα. Εχει μια πολύ επιθετική στάση απέναντι στα πράγματα. Δηλαδή μπορώ να πω ότι τα διεκδικεί με μεγάλη δυναμικότητα. Δεν έχουμε καμία σχέση. Καμία».


Συγκρότημα





Ονομα:
Μίκρο, «σαν να λέμε ότι όλα τείνουν να γίνουν μικρά στην εποχή μας. Και όσο πιο μικρό είναι κάτι τόσο πιο επιτυχημένο, βλέπε τεχνολογία». Ηχος: space pop. Αγαπημένο live: Οι U2 στη Θεσσαλονίκη. Αγαπημένος στίχος: «You ‘ve got to fight for your right to party». Αγαπημένα μουσικά σχήματα: Future Sound of London, Depeche Mode, Duran Duran, Chemical Brothers, Sex Pistols. Με ποιον θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με την Μπριζίτ Μπαρντό». Ιδανικός χώρος για συναυλία: «Πλατεία Συντάγματος, σε ώρα αιχμής». Μότο: «Fun, fun, fun».


Μετά την κυκλοφορία του σινγκλ «Ασπρη σοκολάτα», τώρα κυκλοφορεί με 15 συνολικά κομμάτια το LP των Μίκρο με τίτλο «Το τέλος του κόσμου». Οχι, η παρέα της μπάντας από τη Θεσσαλονίκη δεν είναι διόλου δυσοίωνη. Και εν πάση περιπτώσει, η δουλειά τους ουδεμία σχέση έχει με την προφητεία του Πάκο Ραμπάν: «Το τέλος του κόσμου είναι μια μεγάλη φούσκα. Που τελικά δεν θα σκάσει, απλά θα ξεφουσκώσει. Για εμάς είναι μια πλάκα. Το σημαντικό της όλης υπόθεσης είναι ότι απλά το 1999 γίνεται 2000. Μεγαλώσαμε, γίναμε τριαντάρηδες». Εξ ου και διατίθενται να συμφιλιωθούν με τις… πιο σκοτεινές πλευρές τους. «Εχουμε πολλές στιγμές τις οποίες νιώθουμε την ανάγκη να τις εκφράσουμε. Δεν είμαστε μόνο χαρούμενοι και χορευτικοί. Ούτε μόνο pop στο στυλ του “Ασπρη σοκολάτα”». Πράγματι οι σαρκαστικοί στίχοι του τύπου «σε λίγο η Γη θα καταστραφεί ζωντανά» σε πείθουν για τα λεγόμενα των Μίκρο.


Σχεδιάστρια μόδας


Ονομα: Αντρια Παπαδοπούλου. Σπουδές: Chambre Sedicale de la Couture Parisienne. Αγαπημένοι σχεδιαστές μόδας: Γιότζι Γιαμαμότο, Ισέι Μιγιάκε. Με ποιον δεν θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένη μέσα σε ένα ασανσέρ: «Σαφώς όχι με τον Μπιλ Κλίντον. Γενικά δεν μου αρέσει να βρίσκομαι με πολλούς ανθρώπους μέσα στο ασανσέρ». Μότο: «Μην κάνεις ποτέ στους άλλους αυτά που δεν θέλεις να σου κάνουν».


* Τα ρούχα της Αντριας Παπαδοπούλου αντικατοπτρίζουν στον χώρο της μόδας μια καθαρά αβάν γκαρντ διάθεση. Και αν θέλει κάποιος να τα περιγράψει, δεν θα είχε παρά να τα χαρακτηρίσει έθνικ. «Ολες οι τάσεις έχουν θετικά και αρνητικά στοιχεία. Αυτό που έχει σημασία είναι ο καθένας να κρατάει εκείνες τις προτάσεις που συμβαδίζουν με τη φιλοσοφία, με το προσωπικό λάιφσταϊλ του κάθε ανθρώπου». Εν όψει δε της αλλαγής του αιώνα, η Αντρια Παπαδοπούλου έχει την εξής συμβουλή να δώσει: «Μην πετάξετε επ’ ουδενί λόγω τα ρούχα της γιαγιάς σας».


Οικονομολόγος





Ονομα
: Νίκος Ιατρού. Σπουδές: Οικονομικό Τμήμα Κολεγίου Deree. Αγαπημένη Μετοχή: «Αυτή που επιφυλάσσει εκπλήξεις. Ισως η μετοχή της Εθνικής Τράπεζας να ήταν η μεγαλύτερη». Με ποιον δεν θα ήθελε να βρεθεί κλεισμένος μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με κάποιον πολιτικό». Μότο: «Τιμιότητα και σκληρή δουλειά».


* Το πιο ανατρεπτικό πράγμα που έκανε στη ζωή του συνέβη στις αρχές της τελευταίας δεκαετίας του αιώνα που φεύγει. «Ηταν το 1991 όταν άφησα μια επιτυχημένη δουλειά με περαιτέρω προοπτικές σταδιοδρομίας. Στην ουσία τα παράτησα όλα προκειμένου να ιδρύσω με τους συνεργάτες μου την “Hellenic Securities”, παρατηρεί σήμερα ο αντιπρόεδρος και ένας από τους τέσσερις μετόχους της προαναφερθείσας χρηματιστηριακής εταιρείας, κ. Νίκος Ιατρού. Το στοίχημα που έβαλε με τον εαυτό του πριν από δέκα χρόνια περίπου, όπως φαίνεται το έχει κερδίσει. Και με το παραπάνω. «Οπως δείχνουν τα νούμερα και οι κατατάξεις που βγαίνουν κάθε χρόνο, η εταιρεία σημειώνει ανοδική πορεία. Το 1999, μάλιστα, είχαμε την πρώτη θέση ­ από πλευράς τζίρου ­ ανάμεσα στις χρηματιστηριακές». Και το μέλλον προδιαγράφεται ως εξής: «Τόσο ο ειδικός κλάδος όσο και η εταιρεία μας δεν μπορούν να παρεκκλίνουν εύκολα από την πορεία που έχουμε δει να προδιαγράφεται στο εξωτερικό. Θα έλεγα ότι μια εταιρεία σαν την “Hellenic Security” θα πλησιάσει, θα προσομοιάσει μάλλον με τον ρόλο τον οποίο παίζει μια τράπεζα. Και για να επιβιώσουμε σε ένα τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον είμαστε αναγκασμένοι να προχωρήσουμε σε κινήσεις που να διασφαλίζουν το μέλλον της εταιρείας. Δεν ξέρω αν θα ονομαζόμαστε… επενδυτική τράπεζα. Θα είμαστε όμως σίγουρα ένας πολύ πιο σύνθετος οργανισμός από ότι είναι μια απλή χρηματιστηριακή εταιρεία».


Φωτογράφος





Ονομα
: Ειρήνη Μιχοπούλου. Σπουδές: Φωτογραφία στο εργαστήριο ελεύθερων σπουδών ΕΜΕΦ, στη σχολή φωτογραφίας ESP καθώς και στη Leica Academy. Αγαπημένος Φωτογράφος: Πάολο Ροβέρσι. Με ποιον θα ήθελε να βρεθεί κλεισμένη μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον Ροβέρσι». Μότο: «Δώστε χρώμα στη ζωή σας».


* Εχει φωτογραφίσει αγνώστους προβάλλοντας στα πορτραίτα αυτά τα δικά της συναισθήματα. Με τη σειρά δε «Προβολές» διαπραγματεύτηκε μια διαφορετική μορφή πορτραίτου. Η Ειρήνη Μιχοπούλου δεν δημιουργεί εύκολα εικόνες. Χρησιμοποιεί αρκετές βοηθητικές τεχνικές επινοήσεις και δεν διστάζει να επιστρατεύσει στη δουλειά της διάφορα αφανή εργαλεία. «Το μέλλον μπορεί να ανήκει στην ψηφιακή τεχνολογία, αλλά αυτή η προοπτική δεν με ενθουσιάζει ιδιαίτερα. Οταν χάνεται το φιλμ, χάνεται και η μαγεία της φωτογράφησης», λέει.


Εικαστικός καλλιτέχνης


Ονομα: Ζάφος Ξαγοράρης. Σπουδές: Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ, πήρε πτυχίο ζωγραφικής από την ΑΣΚΤ, ενώ έχει master Εικαστικών Σπουδών από το ΜΙΤ. Αγαπημένος πίνακας όλων των εποχών: «Το μαρτύριο του Αγ. Χριστόφορου», του Μαντένια. Με ποιον δεν θα ήθελες να βρεθείς κλεισμένος μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με έναν επικίνδυνο άνθρωπο». Μότο: «Δεν έχω».


* Στα έργα του οι ανθρώπινες φιγούρες καταλαμβάνουν το ελάχιστο της μάζας τους. Από την πρώτη κιόλας εγκατάσταση-δράση του καλλιτέχνη, η οποία έφερε τον τίτλο «Φωτεινά Λάβαρα» και έλαβε χώρα πριν από μια δεκαετία στη Μασαχουσέτη, είχαν ήδη διαφανεί οι κυρίαρχες δημιουργικές διαθέσεις του Ζάφου Ξαγοράρη. Η δε τελευταία του έκθεση με τίτλο «Σχέδια συστημάτων κατόπτευσης» στην αίθουσα τέχνης «Παρατηρητή» έκανε αίσθηση. Οι θεατές είχαν αποτελέσει μέρος της ανατρεπτικής εικόνας του Ζάφου Ξαγοράρη. Αφενός έπαιζαν τον ρόλο του παρατηρητή κοιτάζοντας μέσα από διάφορους τύπους περισκοπίων. Αφετέρου οι θεατές μετατράπηκαν σε παρατηρούμενους για να αποτελέσουν στην ουσία το τελικό θέαμα.


Μοντέλο


Ονομα: Εστερ Μαστρογιάννη. Σπουδές: Μόλις τέλειωσε το Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων. Αγαπημένο εξώφυλλο περιοδικού μόδας: «Το εξώφυλλο της Κάτιας Ζυγούλη στο “Mirror” (Οκτώβριος ’99)». Με ποιον θα ήθελες να βρεθείς κλεισμένη μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον Ρόμπερτ Σμιθ». Μότο: «Να είσαι ο εαυτός σου και άσε τους άλλους να λένε».


* Δουλεύει μόλις έναν χρόνο για τα φάσιον εντιτόριαλ των ελληνικών περιοδικών μόδας και ήδη έχει αρχίσει να ξεμυτίζει εκτός των συνόρων. Βηματίζει στην πασαρέλα για λογαριασμό του Frank Sorbier, Galla, Donna… «Ημουν για δυο μήνες στο Παρίσι όπου δούλεψα σχετικά καλά. Αν και η ψυχολογία μου ήταν χάλια. Ξέρεις, τρέχεις όλη την ημέρα στα κάστινγκ με το book στο χέρι. Μόνη σου. Μετρό, λεωφορεία, άγχος. Στην αρχή δεν πίστευα ότι θα τα καταφέρω. Τώρα όμως ξέρω ότι όπου και να με αφήσεις θα επιβιώσω», λέει η 18χρονη Εστερ. Σε όλα της τα ταξίδια φροντίζει να έχει για συντροφιά μια εσάρπα που πήρε από το Μιλάνο. Μαζί και ένα μυτερό κοκαλάκι από έβενο που συγκρατεί τα μαλλιά ενώ μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποτελέσει δραστικό όπλο. Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Εστερ Μαστρογιάννη είναι το δυνατό προφίλ της. «Σε αυτή τη δουλειά για να προοδέψεις πρέπει να συμβιβάζεσαι με τον εαυτό σου. Να τα έχεις καλά με εσένα. Να νιώθεις ωραία αν και το τελευταίο δεν χρειάζεται να το παίρνεις και στο σπίτι σου».


Χορεύτρια





Ονομα
: Ρούλα Κουτρουμπέλη. Σπουδές: Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Αγαπημένη χορεύτρια: Η Λαγκούνα. Με ποιον θα ήθελες να κλειστείς μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον φίλο μου». Μότο: «Χωρίς ισορροπημένη ζωή δεν μπορώ να δημιουργήσω».


* Με το πέρας των σπουδών της το 1992, η Ρούλα Κουτρουμπέλη έγινε μέλος της ομάδας χορού Οκτάνα. Κάθε ημέρα, τα πρωινά, κάνει μπαλέτο ώστε να βρίσκεται σε φόρμα. Μετά πηγαίνει στο Εθνικό Θέατρο για πρόβα στη χορογραφία που θα περιβάλλει το έργο «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ. Πολύ σύντομα θα τη δούμε στην παράσταση «Ο Πύργος του Κυανοπώγωνα», η οποία ανεβαίνει στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας.


Σκηνοθέτης





Ονομα
: Αγγελος Φραντζής. Σπουδές: γύρω από τον κινηματογράφο στο INSAS, Βρυξέλλες. Αγαπημένη ταινία όλων των εποχών: «Η Ασημένια σφαίρα» του Αντρέι Ζουλάφσκι. Με ποιον θα ήθελε να βρεθεί κλεισμένος μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με πάρα πολύ κόσμο. Θα ήθελα να βρεθώ μαζί με μερικούς υπέροχους νεκρούς, όπως ο Μπουνιουέλ. Και να μην πει τίποτα, ή να πει μια ατάκα». Μότο: «Η ευτυχία χορεύεται».


* Ο Αγγελος Φραντζής έχει κάτσει απέναντι από το κινηματογραφικό πανί αμέτρητες φορές στη ζωή του. Οποτε βρίσκει χρόνο δε, πετάγεται ως το Παρίσι, την αγαπημένη του πόλη. «Μόνο εκεί μπορείς να δεις τόσες πολλές ταινίες. Και μάλιστα κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας». Στο ενεργητικό του έχει ταινίες μικρού μήκους ενώ έχει δουλέψει και ως βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία «Το βλέμμα του Οδυσσέα», του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Λίαν συντόμως, ­ μέσα Φεβρουαρίου ­ θα παιχτεί στις κινηματογραφικές αίθουσες η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους σε διανομή Assos Odeon. Στο «Polaroid» αποτυπώνονται οι ιστορίες μιας παρέας και ο τρόπος που βιώνει και κατανοεί κάθε μέλος της παρέας την έννοια της συλλογικότητας. Αλλά αυτό είναι και το ερώτημα που θέτει η ταινία. Δηλαδή αν τελικά στις ημέρες μας ­ εν όψει μιας εποχής millennium ­ δύναται μια ομάδα νέων ανθρώπων να δραστηριοποιηθεί συλλογικά. Η παρέα πάντως του Φραντζή απέδειξε ότι μάλλον γίνεται.


Σκηνοθέτις


Ονομα: Ελευθερία Σαπουντζή. Σπουδές: Εργαστήρι «Υποκριτικής Τέχνης για το Θέατρο και την Οπερα», Σχολή Φιλοσοφικής Αθηνών, «Hochschule der Kunste» Βερολίνο. Αγαπημένη θεατρική παράσταση: «Ο Κατσούρμπος» στο θέατρο της οδού Κυκλάδων. Με ποιον θα ήθελες να βρεθείς κλεισμένη μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τον Φρόιντ». Μότο: «Δεν έχω».


* Αφού δούλεψε ως ηθοποιός σε μερικές θεατρικές παραστάσεις ­ ανάμεσά τους και το «Δυσδεμόνα» στο «Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας» ­ βρίσκεται τώρα εκτός σκηνής. Οχι όμως αρκετά μακριά από τον χώρο του θεάματος αφού σκηνοθετεί το «Φωτιά στο Πρόσωπο», του Μ. V. Mayenburg. «Αισθάνομαι ότι αυτό το έργο είναι πάνω από όλα μια μεταφορά για το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση. Για αυτό το μεταίχμιο όπου τα πάντα μπορούν να σου συμβούν» λέει η Ελευθερία Σαπουντζή. Και το όνειρό της; «Θα ήθελα να μου συμβεί κάτι που θα με εκπλήξει πάρα πολύ. Και να πάει τη ζωή μου σε μια κατεύθυνση που δεν έχω σκεφθεί ούτε επιθυμήσει».


Σκηνοθέτης


Ονομα: Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος. Σπουδές: Παν-ρωσικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, Μόσχα. Αγαπημένος σκηνοθέτης όλων των εποχών: Οτάρ Ιοσελιάνι. Μότο: «Τι λέει ο Αγγελος Φραντζής;».


* Εμαθε κινηματογράφο στην παλαιότερη σχολή του είδους, αφού το Παν-ρωσικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ιδρύθηκε το έτος 1919. «Μου άρεσε πολύ η ιδέα να σπουδάσω στην Σοβιετική Ενωση, στην… αυτοκρατορία του κακού». Γεγονός το οποίο συνέβη το 1988, μεστούσης της περεστρόικα. «Ηταν από τις ωραιότερες περιόδους της ζωής μου. Με την περεστρόικα στα φόρτε της υπήρχε ένα έντονο κλίμα αισιοδοξίας…». Επηρεασμένος από τις σπουδές του, οι πρώτες ταινίες του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου στρέφονται γύρω από έναν ανθρωποκεντρικό πυρήνα. Με τις ταινίες «Η Γέφυρα», «Ο Ηρακλής, ο Αχελώος και η Γιαγιά μου» και «Υψωμα 33» ο σκηνοθέτης διατηρεί ήρεμη την καλλιτεχνική του συνείδηση. Και όχι μόνο. Με το «Υψωμα 33» δε, κέρδισε και το πρώτο κρατικό βραβείο ποιότητας για τις ταινίες μικρού μήκους.


Σκηνοθέτης


Ονομα: Δημήτρης Αθανίτης. Σπουδές: Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και κινηματογράφο. Αγαπημένη ταινία όλων των εποχών: «Ο κομφορμίστας», του Μπερτολούτσι. Με ποια δεν θα ήθελε να βρεθεί κλεισμένος μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με την Γκρέις Τζόουνς». Μότο: «Τα πάντα είναι έρωτας».


* Η πρώτη ταινία του «Αντίο Βερολίνο» κέρδισε εν έτει 1994 το ειδικό βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Πιο αναλυτικά διακρίθηκε για την προσφορά της στην ανανέωση του ελληνικού κινηματογράφου. Αμέσως μετά ήρθε το «Καμία συμπάθεια για τον Διάβολο», το οποίο διαγωνίστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και χρεώθηκε με το α’ κρατικό βραβείο γυναικείας ερμηνείας. Η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του… περιθωριακού Δημήτρη Αθανίτη με τίτλο «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» πραγματεύτηκε τη σύγχυση ανάμεσα στο θέατρο και στην πραγματικότητα, έτσι όπως τη βίωσε μια θεατρική ομάδα που αποπειράθηκε να ανεβάσει το ομότιτλο έργο του Σαίξπηρ σε ένα περιθωριακό θίασο. Τώρα ο Αθανίτης έχει στα σκαριά την επόμενη κινηματογραφική του κίνηση.


«Εχει σχέση με την Πρωτοχρονιά του 2000. Θέλω να κάνω μια ταινία που θα είναι η καταγραφή της εικόνας μιας πόλης σαν την Αθήνα, αυτή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Με ανθρώπους από διάφορες κοινωνικές ομάδες και τάξεις».


Συγκρότημα





Ονομα:
Closer, «σαν να λέμε… πιο κοντά». Ηχος: Πειραματικός, ανεξάρτητος. Αγαπημένο live: Με τους Sonic Youth, στο περυσινό Rockwave φεστιβάλ, στη Φρεαττύδα. Αγαπημένος στίχος: «… Away from your desire». Αγαπημένα μουσικά σχήματα: Afghan Whigs, Aphex Twin, Sonic Youth. Ιδανικός χώρος για συναυλία: Στο Μέγαρο Μουσικής. Με ποιον θα θέλατε να βρεθείτε κλεισμένοι μέσα σε ένα ασανσέρ: «Με τους ενισχυτές μας, τα μικρόφωνα και οτιδήποτε μπορεί να μας κάνει να παίξουμε αυτό που θέλουμε». Μότο: «Ηχος, μελωδία, παράνοια».


* Ενα ροκ συγκρότημα που απαρτίζεται από 25ρηδες μουσικούς. «Είμαστε μια δεμένη μπάντα. Πιο δεμένη από ποτέ, αν σκεφτείς ότι εφέτος οι Closer συμπληρώνουν εννέα χρόνια ζωής». Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο CD τους ονόματι «Universe» βγάζει μια γλυκιά μελαγχολία. «Ακριβώς όπως βλέπει πια ο καθένας τον κόσμο μας. Τίποτε παραπάνω». Εκπληξη όμως αποτελεί και το τελευταίο κομμάτι του «Universe», το «Love me Blender». Εκφράζει τις πειραματικές διαθέσεις των μελών του μουσικού συγκροτήματος και την ίδια στιγμή μοιάζει να δοκιμάζει τα όρια ανοχής των οργάνων και των ενισχυτών τους.