Κάθε χρόνος που ξεκινάει μετατρέπεται αυτόματα σε μία νέα περίοδο προσδοκιών για τα ελληνικά ροκ (και όχι μόνο) συγκροτήματα τα οποία συστηματικά αναζητούν μία θέση στον ήλιο, έχοντας όμως να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες και παραδοσιακά εμπόδια που τους μετατρέπουν σε μουσικούς «δευτέρας κατηγορίας» και σε αποπαίδια της εγχώριας μουσικής βιομηχανίας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που ο κύριος όγκος της δισκογραφίας αυτού του είδους κυκλοφορεί από τις μικρές ανεξάρτητες εταιρείες, όπως άλλωστε συνέβαινε και τις περασμένες δεκαετίες. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το δεδομένο διαφοροποιήθηκε αισθητά τη δεκαετία του ’90 επειδή υπήρξαν συγκροτήματα με υψηλές πωλήσεις, πράγμα που κέντρισε το ενδιαφέρον των μεγάλων εταιρειών. Αυτό το δεδομένο, σε συνδυασμό με το ότι το τοπίο της ελληνικής μουσικής φαίνεται να αλλάζει ραγδαία, υποχρεώνει τις εταιρείες να στραφούν με μεγαλύτερο ενδιαφέρον προς τα ελληνικά συγκροτήματα που βασίζουν τον ήχο τους στις σύγχρονες μουσικές κατευθύνσεις της διεθνούς μουσικής σκηνής. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που το τελευταίο διάστημα έχουν κυκλοφορήσει αρκετοί δίσκοι ροκ και ηλεκτροπόπ συγκροτημάτων από τις πολυεθνικές εταιρείες, με την απαραίτητη βέβαια προϋπόθεση να «ομιλούν ελληνικά». Το αυξημένο ενδιαφέρον του κοινού για πιο σύγχρονο και παγκόσμιο ήχο έκανε επίσης τις «μικρές» εταιρείες να ενθαρρυνθούν αυξάνοντας την παραγωγή τους σε δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων που δημιουργούν βασισμένα σε σύγχρονους ήχους της διεθνούς ποπ μουσικής. Τα δεδομένα των πωλήσεων δίσκων άλλωστε δίνουν μια σαφή εικόνα για τις προτιμήσεις του κοινού.
Πριν από μερικά χρόνια η κυριαρχία του ελληνικού τραγουδιού, παντός είδους, ήταν συντριπτική και είχε εκτοπίσει την ξένη μουσική σχεδόν στο περιθώριο. Σταδιακά όμως αυτή η εικόνα διαφοροποιείται: οι πωλήσεις της ελληνικής μουσικής υποχωρούν κάθε χρόνο (μόνο το 1999 υπάρχει, απ’ ό,τι φαίνεται, μία ακόμη πτώση της τάξεως του 15%), ενώ αντίθετα το ξένο ρεπερτόριο ανέκαμψε σημαντικά, με μικρή αλλά σταθερή άνοδο κάθε χρόνο.
Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι τα ελληνόφωνα ροκ συγκροτήματα, τα συγκροτήματα που βασίζονται στην ποπ αλλά και στο χιπ-χοπ και οι τραγουδοποιοί που χρησιμοποιούν ως επί το πλείστον ηλεκτρικό ήχο κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Οι Τρύπες, τα Ξύλινα Σπαθιά, οι Ενδελέχεια, οι Active Member, οι Nightfall, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, οι Πυξ Λαξ, οι Οναρ, οι Μίκρο, οι Τσακνής-Μαχαιρίτσας και πολλοί ακόμη, παρ’ ότι δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τους, βασίζουν τη δημιουργία τους κυρίως σε διεθνείς ήχους και γνωρίζουν επιτυχία.
Αυτό είναι ένα σχετικά νέο δεδομένο για την ελληνική μουσική πραγματικότητα που φαίνεται να κάνει αποδεκτό έναν ευρύτερο μουσικό ορίζοντα που δεν βασίζεται απαραίτητα στους κλασικούς ελληνικούς ρυθμούς αλλά δέχεται επιδράσεις από το ροκ και από πιο σύγχρονες μουσικές τάσεις.
Είναι φυσικό λοιπόν να υπάρχει μια έντονη δραστηριότητα συγκροτημάτων και εταιρειών, με αποτέλεσμα την κυκλοφορία πολλών δίσκων το τελευταίο διάστημα, ενώ ετοιμάζονται πολλοί ακόμη. Χαρακτηριστικό αυτής της προόδου είναι και το γεγονός ότι αρκετά ελληνικά γκρουπ και μουσικοί αρχίζουν να έχουν και κάποια, έστω και στοιχειώδη, παρουσία στο εξωτερικό.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε από την ολλανδική εταιρεία Coda ο νέος δίσκος του Νίκου Πατρελάκη με τίτλο «Habitat». Οι Closer υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την αγγλική Chrysalis για να κυκλοφορήσει ο καινούργιος δίσκος τους πανευρωπαϊκά. Οι Nightfall μάς εκπροσωπούν επάξια εδώ και καιρό στον χώρο του ευρωπαϊκού σκληρού ροκ. Ο Σάββας Υσάτης έχει κυκλοφορήσει αρκετούς δίσκους στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Ο Μιχάλης Δέλτα, οι Bella Union και οι Ονειροπαγίδα έχουν συμμετάσχει σε συλλογές της Euromusse. Τέλος, πολλά είναι τα ελληνικά συγκροτήματα που μέσω του Διαδικτύου επικοινωνούν με όλο τον κόσμο.
Στο εσωτερικό βέβαια η δράση είναι πολύ μεγαλύτερη και την παρουσιάζουμε εν συντομία:
ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ
«Τρανσατλάντικα»
Πρώτος δίσκος για το σύγχρονο νεανικό γκρουπ από τις Σέρρες που βασίζεται στον ηλεκτρονικό ήχο χωρίς να ξεχνάει το ροκ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Fairytales»
Μουσικός και ηχολήπτης από την Πάτρα, συμμετείχε παλιότερα στο συγκρότημα Lexeme και είχε κυκλοφορήσει το 1991 έναν ακόμη προσωπικό δίσκο. Πανδαισία ήχων και ρυθμών με κιθάρες, κίμπορντς, φλογέρα, ούτι, μαντολίνο, τζουρά, πνευστά για ένα ελληνικό new age.
ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΚΙΤΡΙΝΟ
«Ξένος»
Πρώτος δίσκος για το θεσσαλονικιώτικο συγκρότημα που μας εκπροσώπησε στην Μπιενάλε της Ρώμης με ήχο που βασίζεται στο hammond, στο βιολί και στο ακορντεόν.
ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ
«Θεατρίνοι»
Ενα θρυλικό για τα ελληνικά δεδομένα όνομα επανέρχεται μετά από πολλές ταλαιπωρίες και χρόνια σιωπής.
Πολλά τραγούδια βασισμένα στην ποίηση γνωστών ελλήνων ποιητών.
ΜΙΚΡΟ
«Το τέλος του κόσμου»
Το συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη που έβαλε τον ηλεκτρονικό ποπ ήχο στην ελληνόφωνη μουσική πραγματικότητα γνωρίζοντας ήδη επιτυχία.
ΣΑΥΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΔΡΟΜΩΝ
«Σε πάγο λεπτό»
Καινούργιος δίσκος, μετά από καιρό, για το συγκρότημα που βασίζεται στα πνευστά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ
«Η άλλη πλευρά»
Ηλεκτρικά όργανα αλλά και sampling, loop arrangement, προγραμματισμός κομπιούτερ και ατμοσφαιρικοί ήχοι.
OSMOSIS
«Στον χρόνο»
Αναμνήσεις από το παρελθόν του ελληνικού ροκ με σύγχρονο περιτύλιγμα.
ACTIVE MEMBER
«Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες»
Καινούργιος δίσκος για το πιο γνωστό και πετυχημένο ελληνικό χιπ-χοπ συγκρότημα.
XAXAKES
Δεύτερος δίσκος για το ιδιότυπο συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, με το στυλ να παίζει σημαντικό ρόλο και στο περιεχόμενο.
Πολλοί είναι επίσης οι δίσκοι που ετοιμάζονται αυτό το διάστημα και πρόκειται σύντομα να κυκλοφορήσουν.
Ο Γιάννης Αγγελάκας (Τρύπες) έχει αναλάβει να επιμεληθεί δίσκους νέων ελληνικών συγκροτημάτων για λογαριασμό της εταιρείας με την οποία συνεργάζεται και τα δύο πρώτα γκρουπ που «ανακάλυψε» είναι οι Είσοδος Κινδύνου και οι Αχαιοί, ενώ ο Βασίλης Κονταρούλης, που είναι κιμπορντίστας του συγκροτήματος Ξύλινα Σπαθιά, έχει έτοιμο σόλο δίσκο.
Μετά από καιρό σιωπής οι Make Believe επιστρέφουν με καινούργιο CD, όπως άλλωστε και οι This Fluid, και βέβαια δεν είναι οι μόνοι. Το 2000 προβλέπεται μια έντονη χρονιά για τα ελληνικά συγκροτήματα και στο τέλος της θα μπορούμε να εκτιμήσουμε αν η ποσότητα και η ποιότητα μπόρεσαν να συντονιστούν ώστε να γίνει ένα βήμα προόδου.
