Στις 24 Αυγούστου του 79 μ.Χ., η πόλη της Πομπηίας και οι γύρω περιοχές σκεπάστηκαν από μια ορμητική ροή ηφαιστειακής λάβας, τέφρας και θερμών αερίων από τον Βεζούβιο, παγώνοντας σε μια στιγμή τη ζωή εκείνης της ημέρας για αιώνες. Οι δρόμοι, τα σπίτια, οι άνθρωποι και τα υπάρχοντά τους θάφτηκαν κάτω από τα πυκνά στρώματα ηφαιστειακών υλικών. Δύο χιλιάδες χρόνια μετά την καταστροφική έκρηξη του Βεζούβιου, η Πομπηία εξακολουθεί να λειτουργεί ως μια μοναδική «χρονοκάψουλα», αποκαλύπτοντας σταδιακά πολύτιμα μυστικά για τη ρωμαϊκή αρχιτεκτονική και την τεχνολογική σοφία της εποχής.
Περιεχόμενο για συνδρομητές
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tovima.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
