Μπορεί το Ιράν να μονοπωλεί αυτές τις ημέρες το ενδιαφέρον του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Γροιλανδία έχει πάψει να τον ενδιαφέρει. Δυστυχώς, και για την Γροιλανδία και για τον υπόλοιπο κόσμο, τον ενδιαφέρει τόσο πολύ ώστε όταν δεν προσφέρεται να την αγοράσει υποσχόμενος 100.000 δολάρια σε κάθε έναν από τους 57.000 κατοίκους της, απειλεί να την καταλάβει διά της βίας. Δηλαδή, με τον σκληρό τρόπο (the hard way), όπως επανειλημμένως έχει δηλώσει.
Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, μια ομάδα αμερικανών επιστημόνων οι οποίοι εδρεύουν στις ΗΠΑ αλλά διεξάγουν μέρος των ερευνών τους στη Γροιλανδία, ανέλαβε δράση. Οι επιστήμονες συνέταξαν μια ανοιχτή επιστολή όπου εκφράζουν την αλληλεγγύη και την ευγνωμοσύνη τους «στον λαό της Γροιλανδίας για την πολύχρονη φιλία και συνεργασία» και δηλώνουν τη σθεναρή αντίθεσή τους «στην επιθετική στάση του προέδρου Τραμπ προς τη Γροιλανδία».
Εν αντιθέσει μάλιστα με το πνεύμα της σημερινής ηγεσίας των ΗΠΑ, οι επιστήμονες είναι πρόθυμοι να παραδεχθούν τα λάθη του αποικιακού παρελθόντος της χώρας τους και να μην επιτρέψουν να ξανασυμβούν. Ετσι, στην επιστολή σημειώνουν: «Ο λαός της Γροιλανδίας υπήρξε ισχυρός σύμμαχος και φίλος των Αμερικανών για δεκαετίες, παρά τις οδυνηρές αποικιακές συμπεριφορές, όπως η αναγκαστική μετεγκατάσταση των Ινουγκουίτ από τις προγονικές τους εστίες για την κατασκευή της Αεροπορικής Βάσης Θούλε (τώρα Διαστημική Βάση Πιτουφίκ) το 1953. Οι Αμερικανοί οφείλουμε στη Γροιλανδία σεβασμό και βαθιά ευγνωμοσύνη. Αναγνωρίζουμε ότι η επιστημονική έρευνα έχει επίσης μια αποικιακή ιστορία στη Γροιλανδία και δεσμευόμαστε να είμαστε καλοί εταίροι υπό την καθοδήγηση των γροιλανδών ερευνητών και σύμφωνα με την Εθνική Στρατηγική Ερευνας της Γροιλανδίας».
Η ευγνωμοσύνη των αμερικανών ερευνητών προς τους γροιλανδούς συναδέλφους τους αλλά και τους πολίτες της χώρας δεν σχετίζεται μόνο με το γεγονός ότι τους φιλοξένησαν και τους επέτρεψαν να διενεργήσουν πειράματα στη χώρα τους. Εκαναν κάτι περισσότερο και ουσιαστικότερο: μοιράστηκαν με τους φιλοξενούμενους τη βαθιά κατανόηση που διαθέτουν για το αρκτικό περιβάλλον και συνέβαλαν καθοριστικά ώστε να γίνει κατανοητή αφενός η επίδραση της κλιματικής κρίσης στην Αρκτική (όπου οι επιδράσεις είναι εντονότερες και πρωιμότερες σε σχέση με τον υπόλοιπο πλανήτη), αφετέρου η επίδραση της Αρκτικής στο παγκόσμιο κλίμα (όπως π.χ. στα υπόγεια θαλάσσια ρεύματα).
Η επιστολή κλείνει ευχαριστώντας τους Γροιλανδούς στη γλώσσα τους (χρησιμοποιώντας τη λέξη «Qujanaq») και απευθύνοντας έκκληση στους αμερικανούς πολίτες και τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους να υποστηρίξουν το «δικαίωμα της Γροιλανδίας στην αυτοδιοίκηση, προς ένα μέλλον ειρηνικής, παραγωγικής συνεργασίας μεταξύ συμμάχων».
Πρόκειται για μια όμορφη πλευρά της επιστήμης που συνήθως μας διαφεύγει: αυτή της ειρηνικής συνεργασίας μεταξύ των λαών, την οποία έχουμε ανάγκη ολοένα και περισσότερο.
