Δώρα Μάστορα

Η μαγείρισσα και food blogger Άννα Χαλικιά έχει τον τρόπο να αντιμετωπίζει ακόμη και την πιο δύσκολη και κουραστική μέρα. Το μυστικό της βρίσκεται στην κουζίνα, με συνταγές που προσφέρουν ευεξία.

Μια μικρή δαντέλα στο Αιγαίο, ένα τόσο δα κομμάτι γης μες στη θάλασσα, η Πάτμος είναι ένα νησί το οποίο δύσκολα δεν θα ερωτευτείς για χίλιους λόγους και για τη γαστρονομία της.

Σε ένα από τα ιστορικά χωριά της Λήμνου, με έντονη μοναστηριακή παρουσία στη Βυζαντινή Περίοδο, υπάρχει ο Μερακλής, ένα μαγαζί που έχει γράψει τη δική του μακρά ιστορία.

Επειδή της μαμάς μας η μαμά είναι δυο φορές μαμά μας, τιμούμε το ταπεινό κολατσιό της, εκείνο που γεννήθηκε σε περιόδους ανέχειας ή γοητευτικής απλότητας.

Η γνωστή αδυναμία της Ελληνικής Κουζίνας στους μελισσοκόμους, οδήγησε σε μια γνωριμία σκέτο «χρυσάφι» με μια οικογένεια από τη Λήμνο, που αγαπά τα μελίσσια και κάνει τα πάντα για να διαδοθεί η αξία τους.

Κανένα delivery και κανένα takeaway φαγητό δεν θα μπορούσε ποτέ να συγκριθεί με το μαμαδίστικο τάπερ, ακόμα κι όταν έχει μέσα φασολάκια ή μπριάμ.

Είναι η άνοιξη σπουδαία υπόθεση για την Αθήνα. Οι νεραντζιές με το άρωμά τους, οι ανθισμένες τζκαράντες, τα αγριολούλουδα στα πάρκα της. Το διάλειμμα για φαγητό αποκτά άλλη διάσταση. Κι αν ξαπλώναμε για λίγο στο γρασίδι και κάναμε πικ νικ;

Τώρα που μπήκε ο Μάιος, εγκαινιάζουμε κι επίσημα την εποχή που οι βόλτες στην πόλη συνοδεύονται από ένα λαχταριστό πύραυλο ή ένα κυπελλάκι γεμάτο παγωμένη χαρά και απόλαυση. 

Η Πόπη Σεβαστού, bar manager του Nolanverse, μάς μιλά για την επιθυμία της να φτιάχνει κοκτέιλ που, περισσότερο από μείξεις αλκοόλ, μοιάζουν με προσωπικές ιστορίες ή ταξίδια.

Τα κόκκινα αβγά, ένα πανάρχαιο σύμβολο της ζωής και της γονιμότητας, βρέθηκαν να είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της Λαμπρής, προκαλώντας μας να τα σπάσουμε και να γιορτάσουμε έτσι μαζί τους.

Ένας μικρός φόρος τιμής στα σοκολατένια αβγά, σε εκείνα τα γλυκά αριστουργήματα που μπήκαν στα ΙΧ των ’80s και των ’90s για να μη φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους.

Οι επτά εβδομάδες νηστείας οδεύουν στην ολοκλήρωσή τους και εμείς βγαίνουμε στους δρόμους για να απολαύσουμε τις «αθώες» νοστιμιές που στήριξαν την προσπάθειά μας.