«Ο θάνατος δίνει την μορφή του στον έρωτα, όπως τον δίνει και στην ζωή –μεταμορφώνοντάς την σε πεπρωμένο». Albert Camus, Σημειωματάρια Η Ελένη βρίσκεται στο κέντρο τού πάσχοντος κύκλου. Πρόσωπα και γεγονότα, ολόκληρη η διαταραγμένη Ιστορία, η περιφέρεια τού προσβεβλημένου κύκλου, περιστρέφονται γύρω της, με κινήσεις προς αυτήν άλλοτε θετικές και άλλοτε απωθητικές. Οι κινήσεις […]

Μήπως το γάλα παραείναι ακριβό; Τελευταίο πεδίο του φλογισμένου, αδιάκοπα συνεχιζόμενου ντιμπέιτ των ελλήνων «μεταρρυθμιστών» αποτελεί η υψηλή τιμή του γάλακτος στα ελληνικά καταστήματα. Εναγώνιο ζητούμενο είναι η πλήρης απελευθέρωση των εισαγωγών φρέσκου γάλακτος, όπως τη ζητεί η έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για την Ελλάδα η οποία δημοσιεύτηκε τον περασμένο Νοέμβριο. […]

Από το 2004, που βρέθηκα οικειοθελώς εγκλωβισμένος σε ένα κινεζοκρατούμενο πανδοχείο στη Φρανκφούρτη, μ’ ένα μπουκάλι ουίσκι, τα άφιλτρα τσιγάρα μου και ένα φορητό Tivoli από το οποίο άκουσα ότι παίρνει το Νομπέλ Λογοτεχνίας η μουσικολογικώς στρυφνή Ελφρίντε Γέλινεκ, μου είχε καρφωθεί στο μυαλό ένα αέναο παιχνίδι με τα Νoμπέλ. Ενας ποπ χουλιγκανισμός, μια ροκ […]

Αρχές της δεκαετίας του ’60. Παρότι οι μνήμες είναι ακόμη νωπές από τo πογκρόμ του ’55, η ελληνική κοινότητα ζει ειρηνικά και αγαπημένα με τους γείτονές της στην Κωνσταντινούπολη. Το ίδιο και η Ελένη. Κόρη εργοστασιάρχη, απολαμβάνει τις όμορφες στιγμές της νιότης με τον παιδικό της φίλο και νυν αγαπημένο, τον Σεντάτ. Τον γιο του […]

Δυο γυναίκες εγκλωβίζονται σε δυο διαφορετικά ασανσέρ σε δύο διαφορετικά κτίρια, αλλά για κάποιον μυστήριο λόγο είναι σε θέση να ακούνε η μία την άλλη. Ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια, αλλά τελικά δεν είναι απόλυτα έτοιμες να τη δεχτούν όταν έρχεται από μια αναπάντεχη οδό. «Πόσο διατεθειμένοι είμαστε να ανατρέψουμε τα δεδομένα μας;» μοιάζουν να διερωτώνται οι […]

Δεν υπάρχει κατάλληλη εποχή να επισκεφθεί κανείς το Βερολίνο. Ολες ενδείκνυνται. Διότι πάντα κάτι γίνεται στην πρωτεύουσα της ενωμένης Γερμανίας. Ακόμη και στην καρδιά του χειμώνα. Αλλωστε ο παραδοσιακά ψυχρός Φεβρουάριος παρουσιάζει περιέργως τη χαμηλότερη βροχόπτωση της χρονιάς, πράγμα που δύο πράγματα σημαίνει: γάντια και βόλτες! Η πόλη των 3,5 εκατομμυρίων κατοίκων έχει την τιμητική […]

Το «φρικιό» «Παρ’ οτι είμαι ταλαντούχος ηθοποιός, αρνούμαι να συνεχίσω να παίζω τον ρόλο του υπαλλήλου στη μεγάλη φίλη του ελληνικού λαού, την Εθνική Τράπεζα». Πρόκειται για απόσπασμα από τη δήλωση παραίτησης του Δημητρίου Πανούση από την Εθνική Τράπεζα. Το έγγραφο, που φιλοξενείται στη διεύθυνση tzimakos.gr, φαίνεται να είναι γνήσιο. Σε κάθε περίπτωση, το παράδειγμα […]

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι το μοναδικό μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠαΣοΚ που γεννήθηκε το 1983, δύο χρόνια μετά την «Αλλαγή» του 1981. Είναι ο νεότερος που συμμετέχει στο ανώτατο κομματικό όργανο, στην εποχή που το πιο επιτυχημένο κόμμα της Μεταπολίτευσης διανύει τη χειρότερη περίοδο της… μυθιστορηματικής σχέσης του με την ελληνική κοινωνία. Πώς μπορεί […]

Φωτογραφίες: Νίκος Τσίρος / Studio ΔΟΛ Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πολύ μακριά από την εποχή της χαριτωμένης Καρέζη και της ναζιάρας Βουγιουκλάκη, οι σύγχρονες ενζενί έχουν άλλου είδους πορεία. Συνήθως περνούν στο πανεπιστήμιο, αλλά κάποια στιγμή τα παρατούν και δίνουν εξετάσεις στο θέατρο, κρυφά ή φανερά από τους γονείς τους. Και όταν τελικά αποφοιτήσουν, δεν […]

«Αν υπάρχει μετενσάρκωση ή μετά θάνατον ζωή και σ’ έβλεπε ο μακαρίτης να φωτογραφίζεις το σπίτι του με αυτόν τον υπολογιστή-ταμπλέτα, θα είχε ανατριχιάσει» λέω στον Σέρχιο από το Σαντιάγο. Βρισκόμαστε στο εσωτερικό του σπιτιού, ξυπόλυτοι και οι δύο (ως «παρίες» της Δύσης), κι εκείνος προσπαθεί να βρει τα πιο φωτεινά σημεία, καθώς το φως […]

Μια λευκή κλειδωμένη πόρτα που εμποδίζει την πρόσβαση από τις σκάλες. Για να την περάσεις, επικοινωνείς μέσω θυροτηλεφώνου με το γραφείο της διοίκησης. Η είσοδος, ύστερα από τον προθάλαμο, επιτρέπεται μόνο με ειδικές μαγνητικές κάρτες. Οι τοίχοι είναι βαμμένοι κίτρινοι, ακολουθούν περίπου 15 πόρτες που οδηγούν σε γραφεία και σε έναν χώρο εξέτασης υπόπτων με […]

Ραμσής Β’ Ο δυνάστης της Αιγύπτου Λέγεται ότι χρίστηκε αντιβασιλέας σε ηλικία 14 ετών, αλλά οι πληροφορίες για το πότε ακριβώς ο φαραώ Ραμσής Β΄ (1303-1213 π.Χ.) απέκτησε την εξουσία διίστανται. Οπωσδήποτε, μεταξύ 18 και 24 ετών ο ισχυρότερος μονάρχης της αρχαίας Αιγύπτου εγκαινίασε την τελευταία περίοδο ακμής της, γνωστή ως Νέο Βασίλειο. Η νίκη […]

Σκεφτείτε ένα παιδί που έζησε την εφηβεία του στην κορύφωση της «ισχυρής Ελλάδας». Ενα παιδί που έτρεχε στους δρόμους με τη γαλανόλευκη για να πανηγυρίσει την κατάκτηση του Euro, που παρακολουθούσε μαγεμένο την τελετή έναρξης του Δημήτρη Παπαϊωάννου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην καινούργια plasma τηλεόραση που αγόρασαν οι δικοί του με καταναλωτικό δάνειο […]

Ενα ουρλιαχτό είναι κάποιες φορές η μοναδική διέξοδος. Τα συναισθήματα εξωτερικεύονται και ο πόνος μοιάζει να ανήκει στο παρελθόν. Εστω και για λίγο. Κάπως έτσι, έστω και συμβολικά, μερικοί πάνε ένα βήμα παραπέρα και αποφασίζουν να ουρλιάξουν για τον πόνο που νιώθουν εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν πρόσβαση σε θεραπεία. Και όταν αυτή […]

Οι πόλεις, καθώς είπε ο μεγάλος αλεξανδρινός ποιητής, σε ακολουθούν τυλιγμένες με την αχλύ του μύθου τους. Και ο κατά μία άποψη Καβάφης της Πράγας, ο Φραντς Κάφκα, έβλεπε καθημερινά μια ολόκληρη ζωή αυτή την εκπληκτική πόλη τυλιγμένη στην αχλύ της γοητείας της, ζούσε τον μύθο της: «”Είναι ήδη εφτά”, είπε στον εαυτό του με […]

Ακαταμάχητη Η ιστορία πριν από μερικά χρόνια φάνταζε κάπως ρομαντική. Μια ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών επισκεπτόταν συχνά βουλευτές και υπουργούς ενημερώνοντάς τους κυρίως για τα προβλήματα στα κέντρα κράτησης αλλοδαπών. Σε μία από τις επισκέψεις της συναντήθηκε και με τον τότε υφυπουργό Δημόσιας Τάξης Σπύρο Βούγια. Επειτα ήρθε ένα τηλεφώνημα και μια πρόταση […]

Αν χρειαζόταν να χαρακτηρίσει ο ίδιος τον εαυτό του, θα τον ταξινομούσε στην κατηγορία του «naturalist», του ανθρώπου που αγαπά να παρατηρεί και να μελετά τη φύση. Αναπόφευκτα, όμως, όπως του αρέσει να ευφυολογεί, θα βρισκόταν μόλις μία συλλαβή μακριά από τον «naturist», δηλαδή από αυτόν που η αγγλική γλώσσα χαρακτηρίζει... γυμνιστή. Από τη στιγμή που ο Α. Κ. Γκρέιλινγκ θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς φιλοσόφους σήμερα και τα περισσότερα από 20 βιβλία του χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στο αγγλόφωνο κοινό, είναι πιο ασφαλές να έχει κατά νου την εύστοχη ρήση του Μαρκ Τουέιν: «Τα ρούχα κάνουν τον άνθρωπο. Οι γυμνοί άνθρωποι έχουν μικρή ή μηδαμινή επιρροή στην κοινωνία».

1983 – Τo «καλό» μνημόνιο του Ανδρέα Κατά τη δεκαετία του ’80 η έκφραση «ελληνικό μνημόνιο» σήμαινε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που σημαίνει σήμερα. Αναφερόταν στην πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου προς την ΕΟΚ, η οποία διατυπώθηκε τον Δεκέμβριο του 1981, δύο χρόνια πριν από την πρώτη ελληνική προεδρία στην Ευρώπη. Μεταξύ άλλων, το ελληνικό […]

«Στόχος μας είναι να κρατήσουμε ζωντανή τη φλόγα της δημιουργίας, στον χώρο που την κράτησε αναμμένη για 30 ολόκληρα χρόνια. (...) Η σημερινή συνθήκη του ιστορικού θεάτρου δεν μπορεί παρά να υπερβεί τις πικρίες, τις παρεξηγήσεις και τις συγκρούσεις του παρελθόντος. Η ιστορία περιλαμβάνει όλους όσοι την έφτιαξαν μαζί με τους καβγάδες τους και τους έρωτές τους».

Πάνω απο πέντε δεκαετίες στο φως των προβολέων, κι όμως εκμυστηρεύεται πως, ακόμη και σήμερα, κάθε φορά μοιάζει με πρώτη φορά. Η Ζωή Λάσκαρη δηλώνει ευθαρσώς «tabula rasa» πριν από κάθε νέα δουλειά.