Γνώμες

Γιατί δεν «τρέχει» η χώρα, γιατί διαρκώς παραπαίει σε δρόμο ολισθηρό μεταξύ φθοράς

Η ανάπτυξη θα είναι ισχνή, το ισχνό αυτό δεν θα βελτιώσει καν τη θέση των πιο αδύναμων, το πρόσθετο κόστος που έχει η καθυστέρηση της ανάπτυξης οφείλεται

Κανένα διανόημα και κανένα τέχνασμα δεν μπορεί να αναιρέσει την πραγματικότητα. Οσο και αν οι ιδεοληπτικοί εκφραστές αυτοθαυμάζονται μπροστά στον καθρέφτη της Ιστορίας

Δεν ήταν μόνο η «ψυχανάλυση» της προηγούμενης Κυριακής με τον Στέλιο Ράμφο και τον Σταύρο Θεοδωράκη που έδειξε ότι Το Ποτάμι έχει ακροατήριο.

Η Ευρώπη κινδυνεύει να γίνει Ιαπωνία γιατί το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα είναι σχεδόν εξίσου υπερχρεωμένο με το ιαπωνικό.

Την τακτική της δημιουργίας τεχνητής έντασης για να επιβάλει τις θέσεις της, την οποία είχε ασκήσει και στο παρελθόν στο Αιγαίο με τα γνωστά αποτελέσματα, είναι φανερό ότι ασκεί και τώρα η Τουρκία στην περίπτωση της Κύπρου

Πολύ φοβούμαι ότι η κυβερνητική προπαγάνδα έχει ξεφύγει εντελώς. Ακόμη περισσότερο όταν προσπαθεί να μας πείσει πως η Ελλάδα γίνεται ξανά μια «κανονική χώρα».

Την περασμένη Πέμπτη στις Βρυξέλλες ξεκίνησε ουσιαστικά η διαπραγμάτευση για την έξοδο της Ελλάδας από το Μνημόνιο. Συνεπώς δεν υπάρχει πλέον εύκολος ή αναίμακτος δρόμος επιστροφής.

Οι αιχμές των βελών που βρέθηκαν στο πεδίο της μάχης των Θερμοπυλών το 480 π.Χ.

Ενας άθλιος συμβιβασμός έγινε αυτές τις μέρες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με θύμα την ευρωπαϊκή πολιτιστική πολιτική και την εκπαίδευση.

Ο κ. Λοβέρδος πιστεύει πως είναι πολιτικός. Καλώς. Όλοι μας έχουμε φαντασιώσεις.

Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στην Ενιαία Ευρώπη Το τέλος της «οσταλγίας» Μια υπόσχεση που δεν δόθηκε Το τραύμα και το τρόπαιο Νεολαία και αμφισβήτηση Καρλ Μπρένκε: Οι Ανατολικογερμανοί εξακολουθούν να ζητούν δουλειά στη Δύση ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Υπάρχουν φράσεις που τα λένε όλα. Παράδειγμα, ο χρησμός «Πέφτει το ευρώ, πέφτει και η Ευρώπη» της Ανγκελα Μέρκελ.

Η συμπλήρωση εφέτος 25 ετών από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου μπορεί να αποτελέσει αφορμή για μυριάδες αναλύσεις.

Τα πρώτα 42 χρόνια είναι τα δύσκολα. Τόσα χρειάζονται κατά μέσον όρο, σύμφωνα με τους ειδικούς, για να προσαρμοστούν πλήρως όσοι εγκαθίστανται σε μια ξένη χώρα ή σε ένα νέο κοινωνικό καθεστώς.

Πώς αναπτύχθηκαν στη μεταπολεμική Ελλάδα οι κουλτούρες της αμφισβήτησης;

Η 9η Νοεμβρίου πριν από 25 χρόνια ήταν μια στιγμή ευτυχίας για τους Γερμανούς και την ιστορία τους που γενικώς δεν χαρακτηρίζεται από ευτυχισμένες στιγμές.

Ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι σε μια κοινωνία όλα διασυνδέονται; Μα όλα! Και ότι παιδεία, πολιτισμός, οικονομία και οι συναρτημένοι προς αυτά θεσμοί αλληλοεξαρτώνται;

Αν το πρόβλημά μας ήταν απλώς η διαχείριση υπαρκτών ή προσιτών μεγεθών της οικονομίας, τότε θα ήταν πολύ μικρότερο.

Μετράει πια αντίστροφα ο χρόνος για την έναρξη των έργων της ανασυγκρότησης του κέντρου της Αθήνας με άξονα την Πανεπιστημίου