Γνώμες

Στην Ευρώπη η ελευθερία εκφράσεως δεν έχει τον απόλυτο χαρακτήρα με τον οποίο γίνεται κατανοητή στην Αμερική. Οι περιορισμοί της υπόκεινται σε σταθμίσεις δίκαιης ισορροπίας όταν ο λόγος συγκρούεται με άλλα θεμελιώδη αγαθά του ατόμου ή του κοινωνικού συνόλου

Η μέρα που άλλαξε τη χώρα - Το νόημα της συμμετοχής

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Η διαχείριση της τραγωδίας στα Τέμπη, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, υπήρξε η σημαντική αφορμή που έφερε στην επιφάνεια τις προβληματικές λειτουργίες του πολιτικού μας συστήματος, της Δικαιοσύνης, της Δημόσιας Διοίκησης, της κρατικής μηχανής γενικά.

Η μεγάλη πρόκληση για μας είναι ο καθρέφτης που βιαίως τοποθετήθηκε μπροστά μας. Τώρα πρέπει επιτέλους να δούμε την Ευρώπη κοιτώντας προς τα έξω, προς τον απειλητικό νέο κόσμο. Και να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας που πάλιωσε και δεν λειτουργεί πια

Είναι καιρός πια που το Μαξίμου έχει εγκλωβιστεί σε έναν θάλαμο όπου ηχούν μόνο οι δικές τους φωνές, να βεβαιώνει ο ένας τον άλλο πως όλα τα έκαναν σωστά.

Το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ «μπάζωσε» διά παντός το αφήγημα του επιτελικού κράτους

Είναι γνωστό άλλωστε ότι για τον Τραμπ ο δικτάτορας δεν είναι ο Πούτιν, αλλά ο Ζελένσκι.

Είναι πιθανό να κληθεί η ΕΕ να συμμετάσχει στο αναδυόμενο «Παγκόσμιο Διευθυντήριο», αλλά προς το παρόν δίνει αγώνα για να συμμετάσχει στη διευθέτηση του Ουκρανικού.

Ο όγκος των διαδηλώσεων που συγκλόνισαν τη χώρα την Παρασκευή ήταν η διάψευση των προσδοκιών που καλλιεργήθηκαν στην κοινωνία επί έξι χρόνια και δεν επαληθεύτηκαν στην πράξη.

Η κοινωνική ζύμωση κατέληξε στη μεγαλύτερη πολιτική εκδήλωση από το 1975 μέχρι σήμερα, η οποία για πρώτη φορά δεν έχει πολιτική έκφραση.

Το πόρισμα για τη χώρα είναι τόσο απογοητευτικό όσο και αυτό που ήρθε από τους ειδικούς του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για την τραγωδία των Τεμπών

Η ώρα λοιπόν πλησιάζει, οι δείκτες των ρολογιών γυρίζουν γρήγορα, οι ηθοποιοί κάνουν τις τελευταίες «διορθώσεις» στο ντύσιμό τους, που έχουν επιμεληθεί οι κορυφαίοι των ρούχων και των κοσμημάτων

Ποια είναι η αλήθεια που κατακτήσαμε με τόσα δάκρυα, πόνο και αίμα; Πως σε ένα σιδηροδρομικό δίκτυο, απαρχαιωμένο στις δομές του και υποστελεχωμένο από ανεκπαίδευτους σταθμάρχες, οι δύο αμαξοστοιχίες συγκρούστηκαν με τη φυσική δύναμη της νομοτέλειας

Δεν είναι είδηση αν πούμε ότι τα φετινά βραβεία είναι από τα πιο δύσκολα σε προβλέψεις στην πρόσφατη Ιστορία των βραβεύσεων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου

Χρειάζεται πρώτα να φτιάξει κυβέρνηση ο Φρίντριχ Μερτς. Ένας «Μεγάλος Συνασπισμός» (Groko από το «Grosse Koalition») Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών είναι η πιο προφανής λύση, χωρίς να είναι και δεδομένη.

Δύο χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, οι οικογένειες των θυμάτων συνεχίζουν να αναζητούν δικαιοσύνη, η κοινωνία αρνείται να σωπάσει και οι θεσμοί καλούνται να αποδείξουν αν μπορούν να σταθούν στο ύψος της ευθύνης τους.

Η κυβέρνηση έκανε πως δεν έβλεπε τον Ελέφαντα στο δωμάτιο που είχε να κάνει με τη μη απονομή της δικαιοσύνης και το προσβλητικό και χυδαίο ξεχαρβάλωμα του Κράτους Δικαίου. Μέχρι που εμφανίστηκαν ένα εκατομμύριο Ελέφαντες στο Σύνταγμα.

Η δημοκρατία δεν κινδύνευσε, οι πολίτες όμως ναι.

Αυτό που έγινε την 28η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης των 57 νεκρών συνανθρώπων μας, σε όλες τις πλατείες ήταν ανεπανάληπτο.