Ο σεβασμός στο πένθος των άλλων δεν είναι τίποτε δύσκολο. Και πάντως δεν χρειάζεται δικαιολογίες, είτε σαχλές και παιδαριώδεις είτε ψευδείς
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Η ομιλία του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου απέπνεε εκδικητικότητα για όσους τον πολέμησαν. Απαρίθμησε με λεπτομέρειες το κυβερνητικό του πρόγραμμα και μίλησε περισσότερο για τον εαυτό του. Υποσχέθηκε “ξεκίνημα μια νέα χρυσής εποχής για τη χώρα”
Ζητούμε από τη συμπολίτευση να ορίσει μια αντιπολίτευση. Κι έτσι θα διορθωθεί η ανισορροπία. Μετά οι ισορροπημένοι πρώην ανισόρροποι θα μαζέψουν κάποιους ώστε να ισορροπήσουν μαζί σε μια νέα κυβέρνηση.
Τα στοιχεία που υπάρχουν στις ΗΠΑ δείχνουν ότι τόσο τα τρόφιμα όσο και η ενέργεια αυξήθηκαν με ρυθμό υψηλότερο από τα γεωπολιτικά σοκ της δεκαετίας του 1970 και την περίοδο της πετρελαϊκής κρίσης. Αυτή ήταν μια ένδειξη.
Το σχήμα Τραμπ και Μασκ απειλεί όλες τις παραδοσιακές συντηρητικές δυνάμεις στη Δύση. Κόμματα και σχήματα που ήταν κυρίαρχα επί δεκαετίες αισθάνονται την αμφισβήτηση.
Τι ασφάλισε ο Μητσοτάκης με τον Τασούλα;
Εντυπωσιάζει η αποφασιστικότητα του κ. Μητσοτάκη να πατήσει το κουμπί της ρήξης με το πολιτικό κέντρο
Η ιστορία ρίχνει βαριά τη σκιά της στη νέα προεδρική εποχή που ανοίγεται στην Ουάσιγκτον
Oι Ρεπουμπλικανοί ουσιαστικά λένε στους Δημοκρατικούς της Καλιφόρνιας «καλά να πάθετε»
Με την επιλογή του ο κ. Μητσοτάκης αποκήρυξε ένα κομμάτι του πολιτικού του εαυτού, θυσία στους θεούς της Δεξιάς και σε εκείνους στα δεξιότερα της Δεξιάς
Από το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών μέχρι την επιλογή του αβερωφικού Κ. Τασούλα, τελικά ήταν ένα τσιγάρο δρόμος
Η υπερσυγκέντρωση τεχνολογικής εξουσίας καταλήγει σε απειλή για τη δημοκρατία, για τη διαχείριση της πληροφορίας, για την ίδια την πλανητική ισορροπία.
Τι άλλο να περιμέναμε από το πιο «γεια σας, ήρθα» πρόσωπο της Μεταπολίτευσης, που έπεσε χωρίς αλεξίπτωτο στη ζωή μας όταν ήταν απλά ο Στέφανος και είχε κάτι να μας πει;
Το ερώτημα, έξι χρόνια μετά, είναι εάν οι πιρουέτες τακτικής που εκτελούνται για να ικανοποιήσουν όλα τα ακροατήρια του φάσματος θα φτάσουν στο τέλος να μην ικανοποιούν κανένα εντελώς.
Αν το ΠΑΣΟΚ είχε προτείνει μια μέρα πριν τον Τάσο Γιαννίτση, τότε η κουβέντα που θα επικρατούσε θα ήταν «γιατί όχι ο Τάσος Γιαννίτσης», θα επανέρχονταν οι διαχωρισμοί μεταρρυθμιστών και αναχωρητών, με αποτέλεσμα το ΠΑΣΟΚ να στριμώχνει την ΝΔ στα σχοινιά – έστω και για λίγες μέρες.
Το ουσιαστικό όμως ερώτημα και γιατί δεν το έθεσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης
Τι δουλειά κάνει τελικά ο Πρόεδρος; Με λίγα λόγια, δεν κάνει καμία δουλειά από όσες του ανατέθηκαν από την παρλαπίπα της προεδρολογίας.
Η υποψηφιότητα του κ. Τασούλα είναι ατυχής, γιατί ενισχύει ένα « σκληρό κομματικό πολιτισμό» που διαβρώνει τα πάντα στην Ελλάδα.
Ο πόλεμος λοιπόν κερδήθηκε. Μένει να κερδηθεί και η ειρήνη. Διότι αυτοί οι δεκαέξι μήνες από την εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ είχαν ένα πραγματικό αποτέλεσμα: διέλυσαν τις ψευδαισθήσεις.