Το μεσημέρι ο Νίκος Ανδρουλάκης, συνοδευόμενος από τους τομεάρχες του κόμματος που μελετούν τα θέματα της οικονομίας, θα συναντηθεί με το Δ.Σ. της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών.

Η συνάντηση αυτή προέκυψε μετά τη νομοθετική πρωτοβουλία που ανέλαβε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ την προηγούμενη εβδομάδα και την επιστολή που έστειλε στη Χαριλάου Τρικούπη η Ελληνική Ένωση Τραπεζών ζητώντας να γίνει διάλογος ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Συνεργάτης του προέδρου του ΠαΣοΚ δηλώνει μάλιστα πως υπάρχει καλή διάθεση, προκειμένου να βρεθεί κάποια λύση κυρίως στο θέμα του αναβαλλομένου φόρου και πως «πρέπει να υπάρξει ελάφρυνση στις τσέπες των πολίτων». Ενώ την ίδια ώρα υπογραμμίζει πως «κάνουμε αυτό που δεν κάνει η Νέα Δημοκρατία, παίρνουμε πρωτοβουλίες προς όφελος των πολλών».

Ο πυρήνας της τακτικής του ΠαΣοΚ

Στην τελευταία αυτή φράση βρίσκεται και ο πυρήνας της τακτικής του ΠαΣοΚ, που επιχειρεί να δείξει μέσα από τις προτάσεις του και την «δομική πολυθεματική αντιπολίτευση» πως υπάρχουν κινήσεις που μπορούν να γίνουν και να ευνοήσουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο το ΠαΣοΚ επιχειρεί να ασκήσει πίεση την κυβέρνηση και επενδύει ταυτόχρονα στο κοινωνικό πρόσημο του κόμματος. Προλαβαίνοντας ενδεχομένως και μελλοντικές κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα, που έρχεται από τα αριστερά.

Στη Χαριλάου Τρικούπη δηλώνουν πως «ο αγώνας είναι μονομέτωπος» όπως σημείωσε και ο Θανάσης Γλαβίνας την Τρίτη το βράδυ, όμως παρατηρούν τις εξελίξεις και φροντίζουν να καλύπτουν τα νώτα τους. Από την μία ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ επιλέγει και μεταφέρει διαρκώς το πεδίο της αντιπαράθεσης με τον πρωθυπουργό στη Βουλή, όπως έγινε στη συζήτηση για το κράτος Δικαίου. Δείχνοντας με αυτό τον τρόπο πως το δίπολο έχει σχηματιστεί ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Νίκο Ανδρουλάκη, ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠαΣοΚ, τους δύο δηλαδή παραδοσιακούς πολιτικούς αντιπάλους.

Με αυτή την κίνηση όμως ο Νίκος Ανδρουλάκης πετυχαίνει και κάτι ακόμη. Βγάζει έξω από το κάδρο της κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει παραδώσει την έδρα και δεν μπορεί να τοποθετηθεί για θέματα όπως η οικονομία, η εξωτερική πολιτική και το κράτος Δικαίου από το βήμα της Βουλής. Εκεί η σύγκρουση είναι ανάμεσα σε δύο, καθώς ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέας Αριστεράς όταν τοποθετούνται στην αίθουσα της ολομέλειας, σπάνια υπάρχουν βουλευτές άλλων κομμάτων στα έδρανα για να τους ακούσουν.

Η πρόταση για τετραήμερη εργασία

Παράλληλα όμως στην Χαριλάου Τρικούπη επενδύουν και στην κοινωνική ατζέντα, όπως έγινε και με τις προτάσεις που κατατέθηκαν για τις τράπεζες την προηγούμενη εβδομάδα. Όπως έγινε και με την επιλογή του Ιωάννη Βαρδακαστάνη, ο οποίος έχει πλούσιο βιογραφικό στους κοινωνικούς αγώνες. Κυρίως όμως όπως έγινε και με την χθεσινή πρόταση για τετραήμερη εργασία.

Η πρόταση αυτή δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία, είχε συζητηθεί πριν το Πάσχα στο ΠαΣοΚ και την εισηγήθηκε ο Παύλος Χρηστίδης που είναι ο υπεύθυνος του ΚΤΕ για τα εργασιακά ζητήματα, ενώ την επεξεργάστηκε και ο Κώστας Τσουκαλάς που είναι εργατολόγος.

Όπως δηλώνουν από τη Χαριλάου Τρικούπη «η πρόταση αυτή δείχνει μία άλλη κατεύθυνση και μία άλλη πολιτική από αυτή η Νέα Δημοκρατία που επιλέγει και ψηφίζει το 13άωρο». Εγκλωβίζει όμως και όλα τα κόμματα της αριστεράς, σε μία συζήτηση που ανοίγει το ΠαΣοΚ, παραθέτοντας στοιχεία που δείχνουν τις δύσκολες εργασιακές συνθήκες που υπάρχουν στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με στοιχεία που έχει η Χαριλάου Τρικούπη στη διάθεση της, η χώρα μας είναι η τελευταία σε αγοραστική δύναμη και η πρώτη σε ώρες εργασίας τα Σαββατοκύριακα και από τις πρώτες σε εβδομαδιαία βάση με βάση την Eurostat.

Παράλληλα, σύμφωνα με στοιχεία που δίνει στη δημοσιότητα ο Παύλος Χρηστίδης οι Έλληνες εργάζονται 1.886 ώρες τον χρόνο, τις περισσότερες στην Ευρώπη, την ώρα που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καταγράφει 745.000 θανάτους τον χρόνο από υπερεργασία. «επίσης έχουμε μέσο μισθό 17.013 ευρώ, από τους χαμηλότερους. Δεκάδες νεκροί σε εργατικά δυστυχήματα μέσα στο 2025, πολλά εκ των οποίων γίνονται μετά το 8ωρο εργασίας» δηλώνει χαρακτηριστικά ο υπεύθυνος του ΚΤΕ εργασίας και συνεχίζει σημειώνοντας πως «η πρόταση του ΠαΣοΚ είναι συγκεκριμένη: τετραήμερη εργασία 32 με 36 ωρών, με τις ίδιες αποδοχές.

Όχι συμπίεση του 40ώρου σε λιγότερες μέρες, πραγματική μείωση. Αυτό μπορεί να εφαρμοστεί σε συγκεκριμένους κλάδους της οικονομίας. Στην Ισλανδία εννέα στους δέκα εργαζόμενους δουλεύουν ήδη έτσι, με αυξημένη παραγωγικότητα. Στη Βαλένθια το πιλοτικό πρόγραμμα κάλυψε 360.000 ανθρώπους. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση Σάντσεθ νομοθετεί τη μείωση» καταλήγει.