Η ταμπέλα στην είσοδο του κτηρίου έγραφε «Αστυνομική Διεύθυνση Εύβοιας», αλλά στην πραγματικότητα βρισκόμασταν στο κτήριο της Cosmote-Telekom στην Καλλιθέα, εκεί όπου θα ολοκληρωθούν σε λίγες μέρες τα γυρίσματα της νέας σειράς της Cosmote TV, «Σχέδιο Οδυσσέας», σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Γκικαπέππα.

Το «Σχέδιο Οδυσσέας» βασίζεται στο βιβλίο «Ο θάνατος του Οδυσσέα» του Δημήτρη Σίμου, ο οποίος έχει συστήσει εδώ και μερικά χρόνια στο αναγνωστικό κοινό τον αστυνόμο Χρήστο Καπετάνο, έναν λιγομίλητο, μοναχικό και απόλυτα δοσμένο στη δουλεία του αστυνόμο. Ο Καπετάνος βαδίζει όχι από ηρωισμό, αλλά επειδή έτσι είναι η «φτιαξιά» του χαρακτήρα του μόνος απέναντι σε όλους. Καλείται να δώσει λύση σε μια δύσκολη υπόθεση, στη διαδρομή καταλαβαίνει ότι αυτός, που κανονικά θα έπρεπε να ξέρει τα περισσότερα, είναι εκείνος που τελικά γνωρίζει τα πιο λίγα και παρόλα αυτά συνεχίζει. Είναι ένας εξαίσιος μονόλυκος που έχει βρει το καταφύγιό του στη Χαλκίδα -αυτόν ήρθε η ώρα να γνωρίσει και το τηλεοπτικό κοινό, μέσα από τη σεναριακή διασκευή του Γιώργου Γκικαπέππα.

Φωτό: Δομνίκη Μητροπούλου

«Η αλήθεια είναι ότι πιστεύω πολύ στις πρωτότυπες ιστορίες -και όχι στις μεταφορές-, αλλά όταν διάβασα το βιβλίο το ερωτεύτηκα», λέει ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος στο περιθώριο της επίσκεψης του Βήματος στα γυρίσματα της σειράς. Τι ήταν αυτό που του κέντρισε την προσοχή; Πρώτον, το γεγονός ότι χρονικά τοποθετείται σε μια περίοδο πολύ πρόσφατη, τον Φεβρουάριου του 2015, με φόντο τις πολιτικές εξελίξεις εκείνης της εποχής. Έπειτα, η υψηλού επιπέδου noir γραφή του.

«Αυτό όμως που πραγματικά με εξέπληξε ήταν η παρουσία των παιδιών, και μάλιστα ορφανών παιδιών, στην ιστορία», συμπληρώνει.

Ωστόσο αν κάποιος έχει ήδη διαβάσει το βιβλίο και αγαπά τα μυθιστορήματα με τον αστυνόμο Καπετάνο, ας μην περιμένει μια πιστή μεταφορά του. Έχουν γίνει πολλές προσαρμογές, έχει δημιουργηθεί νέες σκηνές, αλλά η ουσία, «το αίμα του βιβλίου», όπως λέει ο Γκικαπέππας, έχει διατηρηθεί.

«Σχέδιο Οδυσσέας»: Πληροφοριοδότες στην υπηρεσία του ελληνικού κράτους

Στο επίκεντρο της σειράς βρίσκονται δύο ανεξήγητες δολοφονίες, που έχουν διαπραχθεί με απόλυτο επαγγελματισμό και προμελέτη.  Τα δύο θύματα ήταν μέλη ενός απόρρητου προγράμματος στρατολόγησης ορφανών παιδιών τη δεκαετία του ’70, το «Οδυσσέας». Στην ουσία ήταν ένα τεράστιο κοινωνικοπολιτικό πείραμα που ως σκοπό είχε να εκμεταλλευτεί την έλλειψη διεξόδου και την απόγνωση των παιδιών που φιλοξενούνται σε δομές και, αφού τα εκπαιδεύσει, να τα «φυτέψει» ως πληροφοριοδότες μέσα στα κέντρα εξουσίας.

Φωτό: Δομνίκη Μητροπούλου

«Πρόκειται για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές των πληροφοριοδοτών», εξηγεί ο σκηνοθέτης της σειράς. Παρόλα αυτά, στα 6 επεισόδια του Σχεδίου Οδυσσέας δεν θα βυθιστούμε στα άδυτα των μυστικών υπηρεσιών ούτε θα αποκαλυφθεί ο σκοτεινός κόσμος των παρακολουθήσεων. Όπως λέει ο Γκικαπέππας, «θα παρακολουθήσουμε ποιο αποτύπωμα αφήνει η εξουσία του κρατικού μηχανισμού πάνω στις ψυχές των ηρώων».

Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι

Την υπόθεση αναλαμβάνει ο Χρήστος Καπετάνος (Θάνος Τοκάκης) και πολύ σύντομα, όταν πια διαφαίνεται ο δαιδαλώδης χαρακτήρας της, έρχεται και η συνδρομή της αξιωματικού της αντιτρομοκρατικής Βαλέριας Ραχή (Στεφανία Γουλιώτη).

Μπορεί η πρώτη εντύπωση να είναι ότι έχουμε τον απόμακρο και στριφνό ντέτεκτιβ με μια σκληρή, δυναμική και πιο προνομιούχα συνάδελφο, όμως η δυναμική ανάμεσά τους ξεφεύγει από τους τετριμμένους κώδικες. Όπως μάλιστα σχολιάζει η Στεφανία Γουλιώτη, «δεν είναι η αρχετυπική σχέση αρσενικού-θηλυκού ούτε έχουμε το στερεοτυπικό μοτίβο της υποτίμησης της γυναίκας από έναν άνδρα συνάδελφό της».

Και οι δύο χαρακτήρες κουβαλούν το παρελθόν τους. Εγκαταλείφθηκαν από αγαπημένα τους πρόσωπα και προσπαθούν να επουλώσουν τα τραύματα τους. Το αδιόρατο νήμα της εγκαταλείψης είναι τελικά αυτό που τους συνδέει τόσο μεταξύ τους όσο και με τα θύματα και πολλούς εμπλεκόμενους της υπόθεσης που καλούνται να διαλευκάνουν.

«Σχέδιο Οδυσσέας»: ένα ελληνικό noir αξιώσεων

«Ξέρετε, πίσω από τη ματαιοδοξία που κάθε ηθοποιός έχει», θα συμπληρώσει ο Θάνος Τοκάκης, «“καίει” ένα άλλο επίμονο ερώτημα: τι θέλουμε να πούμε στο κοινό». Ο Τοκάκης είναι ηθοποιός που βασανίζεται στη θεατρική σκήνη -αν έχετε δει όχι περισσότερες από δύο ερμηνείες του, μπορείτε να το καταλάβετε. «Βασανίστηκα και εδώ», παραδέχεται.

Φωτό: Δομνίκη Μητροπούλου

Αυτός άλλωστε ήταν ο δρόμος που τον έφερε κοντά με τον Γκιγαπέππα, με τον όποιο δούλευε για πρώτη φορά. «Από τις πρόβες ήταν σαν να συνεννοούμαστε υπόγεια», λέει, «διότι θέλαμε κάθε ατάκα να έχει νόημα, να επηρεάζει».

Όπως τον παρατηρούμε να κινείται στο σετ αλλά και στη συνομιλία που είχε στα περιθώρια του γυρίσματος με τους δημοσιογράφους, επιβεβαιώνουμε αυτό που είναι ήδη γνωστό: ο Γκικαπέππας είναι στιβαρός, συγκεντρωτικός και αρκετά βέβαιος για αυτό που έχει στο μυαλό του -πιθανόν όχι ο πιο «εύκολος» σκηνοθέτης.

«Το παιχνίδι είναι καθημερινό, ψυχοφθόρο, χτυπάει το στομάχι μας. Πρέπει να βασανιστούμε λίγο παραπάνω για να βγάλουμε αυτό που έχουμε μέσα μας. Να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και στη δουλειά, αλλά ταυτόχρονα να αμφιβάλλουμε διαρκώς», μας λέει.

Όπως ακριβώς θα έκανε και ο Χρήστος Καπετάνος.