Σε αναγνώριση της καριέρας της, η παγκοσμίου φήμης ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος, τραγουδίστρια και στιχουργός Μπάρμπρα Στράιζαντ θα τιμηθεί με έναν ειδικό Χρυσό Φοίνικα κατά τη διάρκεια της τελετής απονομής των βραβείων της 79ης διοργάνωσης (12-24 Μαΐου). Η τελετή θα μεταδοθεί ζωντανά από τη σκηνή του Palais des Festivals το Σάββατο 23 Μαΐου.
Συχνά, οι αριθμοί λένε λίγα ή όχι αρκετά. Και όμως… Για τη μεγάλη οθόνη: 19 ρόλοι και τρεις σκηνοθετικές διακρίσεις («Γεντλ», «Ο πρίγκιπας της παλλίροιας», «Ο καθρέφτης έχει δύο πρόσωπα»), δύο Όσκαρ και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε το βραβείο Οσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού το 1977 (“Evergreen (Love Theme from A Star Is Born)” για το «Ένα αστέρι γεννιέται»). Στις Χρυσές Σφαίρες μετρά επίσης πολλές υποψηφιότητες και διακρίσεις – είναι η πρώτη γυναίκα που κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας το 1984 για την ταινία «Υentl» όπου και πρωταγωνιστεί.
Στη μουσική: 37 άλμπουμ στούντιο, 13 soundtrack, 10 βραβεία Grammy, η μόνη καλλιτέχνης που έφτασε στο νούμερο ένα σε πωλήσεις άλμπουμ για έξι συνεχόμενες δεκαετίες, η γυναίκα καλλιτέχνης με τα περισσότερα άλμπουμ στο νούμερο ένα όλων των εποχών μέχρι το 2023.
Με άλλα λόγια η Μπάρμπρα Στράιζαντ έχει φτάσει στην κορυφή της βιομηχανίας του θεάματος όπως καμία άλλη καλλιτέχνις πριν από αυτήν. Αλλά αυτό το συγκλονιστικό ρεκόρ ωχριά σε σύγκριση με την επιρροή της στην ποπ κουλτούρα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Η Στράιζαντ είναι τόσο δυνατή όσο η καθαρή μεσόφωνος φωνή της που εκτείνεται σε δύο οκτάβες. Είναι τόσο ελεύθερη και ανεξάρτητη, υπερβολική και αντισυμβατική στη ζωή της όσο και στη δουλειά της.
Με το όνειρο της ηθοποιού από την παιδική της ηλικία, η γεννημένη στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης το 1942 Στράιζαντ, στράφηκε αρχικά στο τραγούδι από ανάγκη. Η εκθαμβωτική της καριέρα, που σημαδεύτηκε από πάθος, χάρισμα και υψηλά πρότυπα, ξεκίνησε πολύ νωρίς, πολύ γρήγορα και πολύ εντυπωσιακά: θριάμβευσε σε καμπαρέ στα 18 της, στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ στα 20 της, με το πρώτο της μουσικό άλμπουμ στα 21 της και μπροστά στην κάμερα στα 26 της στην ταινία «Ένα αστείο κορίτσι» του Γουίλιαμ Γουάιλερ, η οποία της χάρισε το πρώτο της Όσκαρ.
Και διέπρεψε παντού: σε μιούζικαλ ή ταινίες μουσικού περιεχομένου όπως οι «Hello, Dolly!» (1969) και «Ένα αστέρι γεννιέται» (1976), σε κωμωδίες όπως η «Μια τρελή τρελή καταδίωξη» (1972), σε σκληρά δράματα όπως το «Σε αντίστροφη μέτρηση» (1987) και σε μια από τις πιο όμορφες ιστορίες αγάπης στον μεταπολεμικό κινηματογράφο του Χόλιγουντ, «Τα καλύτερά μας χρόνια» (1973).
