Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης είναι απ’ το 2019 βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (Νότιος Τομέας Αθηνών), ενώ το 2023 έγινε υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Απ’ τον περασμένο Μάρτιο, ο 39χρονος πολιτικός ανέλαβε Αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών, σε μια ταραγμένη εποχή για την τραγωδία των Τεμπών. Σήμερα, τρία σχεδόν χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα και έναν χρόνο απ’ την ανάληψη των καθηκόντων του, κάνει έναν πρώτο απολογισμό -και όχι μόνο- στο ΒΗΜΑ Talks.

Ένας χρόνος, σχεδόν, απ’ την ανάληψη των καθηκόντων σας ως Αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών: Το σκεφτήκατε πριν αναλάβετε;

Τα γεγονότα, πέρυσι τέτοια εποχή, είχαν άνευ προηγουμένου και δυσθεώρητου μεγέθους συγκεντρώσεις σ’ όλη την Ελλάδα, ειδικά εδώ στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη -ξεπέρασε το 1 εκ. Και φυσικά πάρα πολύ μεγάλη πίεση απ’ τους συγγενείς των θυμάτων που απαιτούσαν απ’ τη μια δικαιοσύνη και απ’ την άλλη -κι αυτό τους τιμά ακόμα περισσότερο, να φτιάξουμε επιτέλους τα τρένα. Εμένα μου ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός την απόφασή του, την οποία αποδέχθηκα παρότι ήταν μια πολύ μεγάλη πρόκληση και παρότι αρκετοί κοντινοί μου άνθρωποι με συμβούλευσαν να μην αναλάβω. Διότι στην πολιτική γι’ αυτό ακριβώς μπαίνεις: Για να διορθώσεις τα δύσκολα, για ν’ αναλάβεις τις ευθύνες σου. Απ’ το πρώτο 24ωρο ξεκίνησα τη δουλειά και θεωρώ ότι η προσπάθεια αυτών των 11 μηνών έχει αρχίσει και αποδίδει.

Συγκεκριμένα;

Έχουμε την παραγγελία νέων τρένων μετά από 20 ολόκληρα χρόνια -έχει γίνει η εκταμίευση, το πρώτο δοκιμαστικό τρένο είναι ήδη σε δοκιμαστικές ράγες και εκτελεί δρομολόγια, ώστε όταν έρθουν, να μπουν αμέσως σε δρομολόγια. Αυτό είναι μια πραγματικότητα, δεν είναι μια υπόσχεση ούτε θεωρία. Και κάνουμε κινήσεις για να τα έχουμε και πιο νωρίς απ’ το 2027. Δεύτερον η υποδομή στο Αθήνα-Θεσσαλονίκη, στο κομμάτι που έχει καταστραφεί απ’ τη Θεσσαλία, θα είναι ολοκαίνουργια σε χρονοδιάγραμμα που δεν έχει ξαναγίνει σε δημόσιο έργο τέτοιου μεγέθους και πολυπλοκότητας. Τρίτον, νέοι σταθμοί: Ανακαινίζουμε σταθμούς Αθήνα-Θεσσαλονίκη και τους προαστιακούς, για να μπορέσουμε να δώσουμε μια καλύτερη εμπειρία στον επιβάτη. Και να εκπέμπουμε σαν κράτος ότι ο σιδηρόδρομος είναι κάτι οργανωμένο, ζωντανό και όχι σε εγκατάλειψη. Τέταρτον, ο ΟΣΕ που ήταν ένα σύμβολο του βαθέως κράτους αλλάζει πλήρως σε προσωπικό.

Είμαι χαρούμενος διότι η καμπάνια braingain.ose.gr είχε μεγάλη ανταπόκριση. Και σήμερα που μιλάμε είναι στον αέρα οι προκηρύξεις ώστε να ’ρθουν σε θέσεις στελεχών Έλληνες του εξωτερικού με  σιδηροδρομική εμπειρία σε μεγάλους οργανισμούς του εξωτερικού. Συγκεκριμένα έχουμε πάνω από 320 αιτήσεις για 33 θέσεις. Πρόκειται για Έλληνες που ενδεχομένως έφυγαν στα χρόνια της κρίσης και διέπρεψαν σε σημαντικές θέσεις σε σιδηροδρόμους άλλων χωρών.

«Θεωρώ ότι ο βασικός λόγος που φτάσαμε στα Τέμπη είναι μια αλληλουχία γεγονότων και ελλείψεων -χρηματοδότησης κατά βάση, που ξεκίνησε απ’ την εποχή των μνημονίων».

Τι έχει να κερδίσει επαγγελματικά ένας Έλληνας επιστρέφοντας;

Πιστεύω ότι κάνοντας το βήμα να συμμετάσχει στην προκήρυξη του ελληνικού ΟΣΕ, με ό,τι ουρές έχει ο ΟΣΕ τις τελευταίες δεκαετίες, αποδεικνύει καταρχάς ότι θέλει να είναι μέρος της λύσης. Χωρίς να ’χω μιλήσει με όλους, φαντάζομαι, βλέποντας τα Τέμπη, την τραγωδία και τις παθογένειες που αναδείχθηκαν, ότι θεωρεί πως ο ίδιος μπορεί να προσφέρει ώστε να επανιδρυθεί ο σιδηρόδρομος. Παράλληλα, επειδή θέλουμε να ’μαστε ανταγωνιστικοί για τις απολαβές, ψηφίσαμε έναν νόμο που απελευθερώνει τις απολαβές και δίνει καλύτερες στα στελέχη που θα ’ρθουν στον ΟΣΕ με σιδηροδρομική εμπειρία απ ’το εξωτερικό. Άρα όχι μισθούς δημοσίου και πιο γρήγορες διαδικασίες. Επιπλέον η επιστροφή Ελλήνων του braingain στην Ελλάδα έχει φορολογικό κίνητρο 50% -πληρώνουν μισό φόρο. Γίνονται προσλήψεις και στο προσωπικό, στης πρώτης γραμμής δουλειές, πολύ νέων παιδιών, 24-29 ετών. Έρχεται δηλαδή νέο αίμα που επιτέλους θα εκπαιδευθεί με το νέο μοντέλο εκπαίδευσης και αξιολόγησης -κι αυτή είναι η 5η αλλαγή, που επικεντρώνεται στις πρακτικές εξετάσεις. Για πρώτη φορά έχουμε εκπαίδευση μηχανοδηγών με προσομοιωτές νέας τεχνολογίας (συνεργασία με τη Deutschebahn) -το ίδιο θα γίνει και με τους σταθμάρχες. Έχουμε πρακτικές εξετάσεις που τεστάρουν αντανακλαστικά, τεστ ορθοφωνίας, ψυχομετρικά τεστ με το ΓΕΕΘΑ. Όλα αυτά αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο μπαίνει κάποιος στον ΟΣΕ. Δεν μπαίνει για να βολευτεί, αλλά γιατί κάνει μια δουλειά διαχείρισης ανθρώπινων ζωών.

Αίρεται και η μονιμότητα;

Ο ΟΣΕ είναι ο πρώτος οργανισμός που έκανε άρση της μονιμότητας για σοβαρά λάθη. Για λάθη που θα μπορούσαν να θέσουν σε ρίσκο ανθρώπινες ζωές, τότε, ναι, απολύονται. Και κάποιοι που κάνουν λιγότερο σοβαρά λάθη, αλλά είναι προάγγελος άλλων, μπαίνουν υποχρεωτικά σε επανεκπαίδευση. Κι αν αποτύχουν, επίσης φεύγουν.

Χρειαζόταν μια τέτοια τραγωδία για να πάρει μπρος η χώρα στο θέμα των σιδηροδρόμων;

Θεωρώ ότι η τραγωδία των Τεμπών προφανώς ανέδειξε παθογένειες και λάθη τα οποία είχαν γίνει και γίνονται. Όμως θεωρώ ότι ο βασικός λόγος που φτάσαμε στα Τέμπη είναι μια αλληλουχία γεγονότων και ελλείψεων -χρηματοδότησης κατά βάση, που ξεκίνησε απ’ την εποχή των μνημονίων. Αρκεί κανείς να καταλάβει το μέγεθος της έλλειψης πόρων. Απ’ τα 100 εκ. συντήρησης που έπρεπε να δίνει ο ΟΣΕ ετησίως, μέσα στα οποία θα υπήρχαν και σπατάλες, φτάσαμε στα 5… Όταν γίνεται μια μνημονιακή πολιτική, την οποία η Ευρώπη επέβαλε, προφανώς σημαίνει ότι πολλές υποδομές και συστήματα αφέθηκαν εγκαταλελειμμένα. Αυτό αλλάζει τώρα. Ο ΟΣΕ τριπλασίασε την χρηματοδότησή του σε σχέση μ’ αυτό που παραλάβαμε το 2019. Απ’ τα 45 εκ. φτάνουμε στα 120 -φέτος το υπογράψαμε. Αυξάνει το προσωπικό του, αλλάζει η μέθοδος με την οποία εκπαιδεύει το προσωπικό του και αξιολογείται, μπαίνουν τα συστήματα και φέρνουμε και επιπλέον δικλείδες που δεν υπήρχαν στη σύμβαση 717. Όπως το σύστημα αυτόματης πέδησης (EΤCS), που θα λειτουργήσει το προσεχές καλοκαίρι στο 100% στο Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Όπως δεν υπήρχε και το σύστημα γεω-εντοπισμού τρένων με ακρίβεια λίγων εκατοστών, που ξεκινήσαμε να χτίζουμε τον περασμένο Μάρτιο: Σαν πληροφοριακό σύστημα ήταν έτοιμο τον Ιούλιο και τώρα με δωρεά των Ελλήνων εφοπλιστών -και ευχαριστώ πολύ την πρόεδρό του, κυρία Μελίνα Τραυλού, που συντόνισε αυτή τη δωρεά, εγκαθιστούμε στις αμαξοστοιχίες έναν εξειδικευμένο εξοπλισμό με τεχνολογία αιχμής που θα δίνει για πρώτη φορά με ακρίβεια εκατοστού και ανά δευτερόλεπτο την τοποθεσία των τρένων. Ο γονιός θα ξέρει που ακριβώς βρίσκεται το παιδί του. Και θα ξέρει, το πιο σημαντικό, ότι υπάρχει ένα κέντρο ελέγχου του ΟΣΕ που ασχολείται αποκλειστικά μ’ αυτό. Ο εφιάλτης μιας νέας σύγκρουσης τρένων τελειώνει όσο λειτουργεί αυτό το σύστημα.

Η εφαρμογή railway.gov.gr θα είναι διαθέσιμη στους πολίτες απ’ την επόμενη εβδομάδα. Ένα σύστημα που ψηφιοποιεί όλον τον τρόπο λειτουργίας του ΟΣΕ, ελέγχοντας βάρδιες, δρομολόγια, κάμερες.

Τα Τέμπη θα είναι πάντα μια μαύρη σελίδα για τη χώρα αλλά και τη Ν.Δ.;

Σίγουρα έχει ευθύνες και η κυβέρνηση της Ν.Δ. γι’ αυτό που συνέβη στα Τέμπη. Ούτε εμείς το αμφισβητούμε ούτε θέλουμε να το κρύψουμε κάτω απ’ το χαλί. Όμως θεωρώ ότι όποιος δεν βλέπει πώς οδηγηθήκαμε στα Τέμπη και δεν βλέπει πράγματα που περιγράφονται με σαφήνεια μέσα στη δικογραφία -σε ό,τι αφορά στην 717- προφανώς θέλει ν’ αποφύγει τις δικές του ευθύνες και εννοώ τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Η τηλεδιοίκηση, όταν αναλάβαμε το  2019, ήταν στο 1%. Άρα όποιος ισχυρίζεται ότι χωρίς τηλεδιοίκηση δεν έχουμε καθόλου ασφάλεια στα τρένα, σημαίνει ότι ρίσκαρε ανθρώπινες ζωές κατά 99%. Ο σιδηρόδρομος δεν λειτουργεί έτσι. Έχει κάποια πρωτόκολλα ασφαλείας και κάποιους κανόνες ασφαλείας οι οποίοι παραβιάστηκαν στα Τέμπη. Άρα προφανώς και η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα ’πρεπε να προχωρήσει πιο γρήγορα τις συμβάσεις αλλά η τηλεδιοίκηση δεν υπήρχε το 2019 και πρέπει να είναι σαφές. Και προφανώς αυτή η τραγωδία είχε για όλους εμάς και μεγάλη συναισθηματική φόρτιση.

«Eισπράττουμε δικαιολογημένη οργή απ’ τους συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη αλλά αυτό είναι και ένα κίνητρο για μας να πάμε πιο γρήγορα, πιο αποφασιστικά».

Έχω συνειδητά επιλέξει να συναντώ συγγενείς των θυμάτων και να τους μιλώ ευθέως, παρότι είναι δύσκολες αυτές οι συζητήσεις. Έχω εισπράξει πολλή αλλά δικαιολογημένη οργή απ’ τους συγγενείς. Πήρα την απόφαση να μην εξαντλήσουμε τα ένδικα μέσα -ό,τι απόφαση έρχεται τελεσίδικη ν’ αποζημιώνεται χωρίς να προσφεύγει ο ΟΣΕ με αναίρεση και έχουν πληρωθεί οι πρώτες αποφάσεις. Όπως και ν’ αλλάξω τον νόμο ώστε οι συγγενείς των εργαζομένων του κυλικείου να καλυφθούν απ’ τις αποζημιώσεις -ήταν στον αέρα αυτοί οι άνθρωποι γιατί ήταν εργαζόμενοι τρίτης επιχείρησης. Και, μεταξύ άλλων, να ’ναι στη διάθεση των συγγενών το πόρισμα που βγήκε με διαφάνεια. Θεωρώ ότι πρέπει να δώσει η Πολιτεία τα εργαλεία και τα έγγραφα που θέλουν οι συγγενείς για να διεκδικήσουν το δίκιο τους. Ναι, εισπράττουμε αυτή τη δικαιολογημένη οργή απ’ τους συγγενείς αλλά αυτό είναι και ένα κίνητρο για μας να πάμε πιο γρήγορα, πιο αποφασιστικά.

Ταξί: Μια κόντρα που παραμένει. Τι γίνεται;

Απ’ τον περασμένο Μάρτιο απ’ τα περίπου δέκα αιτήματα του κλάδου ικανοποιούνται, με το νομοσχέδιο που έρχεται, τα έξι. Σε κάποια όμως διαφωνώ, όπως στην αύξηση κομίστρου, στην ανανέωση αδειών ανεξαρτήτως ποινικού μητρώου, στην ελεύθερη πρόσβαση στις λεωφορειολωρίδες, γιατί θέλω να βελτιώσω τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Η κόντρα είναι προσωπική εμμονή του Θύμιου Λυμπερόπουλου με ‘μένα. Αυτά που ισχύουν σήμερα ίσχυαν και πριν τον Μάρτιο, που ήρθα εγώ, αλλά τέτοιες απεργίες δεν γινόντουσαν.

Με την πρόταση του Πρωθυπουργού ν’ αναλάβετε αυτό το πόστο, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, θεωρήσατε ότι, αν τα καταφέρετε, κερδίζετε πόντους;

Δεν θεωρώ ότι είχε αυτό στο μυαλό του ο Πρωθυπουργός ούτε πιστεύω ότι είναι έτσι. Γιατί το υπουργείο Μεταφορών έχει πάρα πολλά καθημερινά περιστατικά να διαχειριστεί, μικρότερες ή μεγαλύτερες κρίσεις. Όταν μετακινείς εκατομμύρια κόσμο με λεωφορεία, τρένα, τραμ, φορτηγά, θέλει πάρα πολύ προσοχή και προφανώς καθημερινή διαχείριση. Η βασική μου αποστολή ερχόμενος εδώ ήταν οι μεγάλες αλλαγές στους σιδηροδρόμους και αυτό που με τιμά είναι η εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού που ήθελε έναν άνθρωπο να το πάρει ζεστά, προσωπικά και να το ολοκληρώσει. Έτσι έδειξε ότι είναι προτεραιότητα και για τον ίδιο. Από εκεί και πέρα το βασικό για έναν υπουργό Μεταφορών είναι να φύγει από εδώ επιβιώνοντας πολιτικά, όχι να κερδίσει πόντους. Η φθορά που εισπράττω καθημερινά είναι τεράστια. Οι κλάδοι που διαχειρίζομαι απ’ τη φύση τους έχουν αρνητικότητα. Άρα μονίμως διαχειριζόμαστε κρίσεις, που όμως δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζουν απ’ τους βασικούς στόχους: Να τελειώσουμε τις αλλαγές στο σιδηρόδρομο, να βελτιώσουμε τα μέσα μεταφοράς σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και να μειώσουμε τα θανατηφόρα τροχαία. Και τα τρία έχουν μεγάλη αρνητικότητα μέσα τους.

«Τη Μαρία Καρυστιανού την αντιμετωπίζω ως μια μάνα που έχασε το παιδί της, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο».

Γιατί οι πολίτες, και οι ψηφοφόροι της Ν.Δ., εξακολουθούν να πιστεύουν ότι έγινε συγκάλυψη στα Τέμπη;  

Θεωρώ ότι σε σχέση με πέρυσι έχουν ξεκαθαρίσει πολλά πράγματα. Η αίσθηση του ότι «κάτι κρύβεται εδώ» δημιουργείται φυσιολογικά όταν υπάρχουν απορίες και κενά. Από πέρυσι ως φέτος έχουν βγει πορίσματα, εκθέσεις, πραγματογνωμοσύνες, βιντεοληπτικό υλικό, πολλές απαντήσεις δηλαδή που έχουν δοθεί με επιστημονικό τρόπο. Άρα σε μεγάλο βαθμό θεωρώ ότι η κοινωνία δεν έχει την ίδια αίσθηση με συγκάλυψη με πέρυσι. Αλλά -κι αυτό θέλω να το ξεκαθαρίσω, εγώ σέβομαι τον αγώνα ενός γονιού ν’ αποδείξει τι πιστεύει ότι έχει γίνει, γιατί θέλει να δικαιώσει τη μνήμη του παιδιού του. Και όπως μου έχει πει ένας γονιός «εγώ απ’ τις ενδείξεις που έχω πιστεύω αυτό, αν απ’ τις πραγματογνωμοσύνες και απ’ τη δίκη αποδειχθεί κάτι άλλο, θα το σεβαστώ, αλλά οφείλω να το παλέψω γιατί το χρωστάω στη μνήμη του παιδιού μου». Κι εγώ αυτόν τον αγώνα τον σέβομαι και τον βοηθώ. Ο, τι έγγραφο μου ζητούν οι συγγενείς, χωρίς να χρειαστεί νομική ενέργεια για να το αποκτήσουν, τους το δίνουμε.

Θεωρείτε ότι η Μαρία Καρυστιανού και το ενδεχόμενο κόμμα της έχουν παρόν και μέλλον στο πολιτικό σκηνικό;

Τη Μαρία Καρυστιανού την αντιμετωπίζω ως μια μάνα που έχασε το παιδί της, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Ίσως λόγω του ρόλου μου ίσως γιατί είμαι έτσι ως άνθρωπος, για μένα είναι μια μάνα που έχασε το παιδί της και η συζήτηση τελειώνει εδώ. Δεν μπαίνω καθόλου στην πολιτική αντιπαράθεση και τον πολιτικό σχολιασμό.

Είστε ένας νέος πολιτικός, πιστεύετε στους νέους, συνεργάζεστε με νέους, τους στηρίζετε. Μήπως το νέος δεν αρκεί ηλικιακά;

Εγώ εμπιστεύομαι πολύ νέους ανθρώπους και έχω επιλέξει συνειδητά να ’χω στην ομάδα μου νέους ανθρώπους που δεν είχαν προηγούμενη πολιτική εμπειρία. Διότι κάποτε εμπιστεύθηκε κι εμένα, ως πολύ νέο, κάποιος άλλος. Και θεωρώ γενικά ότι οι ευκαιρίες που έχει δώσει στους πολύ νέους ο πρωθυπουργός για να μπουν στην πολιτική, έχει αλλάξει τον τρόπο που γίνεται η πολιτική στην Ελλάδα. Η Ολομέλεια της Βουλής δέκα χρόνια πριν είχε ένα πολύ μεγαλύτερο μέσο όρο ηλικίας. Αυτό τι σήμαινε στην πράξη; Αποφάσεις που αφορούν εκ φύσεως τους νέους -πανεπιστήμια, σχολεία, ΜΜΜ, η πρώτη σου δουλειά, πως θα φτιάξεις την πρώτη σου επιχείρηση, οικογένεια, δημογραφικό, το πρώτο σου παιδί: Όλα αυτά είναι πράγματα που αφορούν στους νέους. Οπότε εκείνη η Βουλή δεν μπορούσε να καταλάβει τα προβλήματα της νεότερης γενιάς γιατί δεν ήταν μια κοντινή εμπειρία. Εμείς, οι 35-40, που είμαστε αρκετοί στη Βουλή και στην κυβέρνηση, ανήκουμε σε μια γενιά που αγωνίστηκε για την κατάργηση του ασύλου στα Πανεπιστήμια -κι αυτός είναι ο πρώτος νόμος που ψηφίσαμε το’19. Ως νέος πολιτικός που αποφάσισες να κάνεις την προσπάθεια σου, αυτό σε δικαιώνει και δημιουργεί μια συνέχεια.

Τώρα όσον αφορά στην εμπειρία στους νέους, προφανώς και λείπει. Αν θέλουμε όμως οι νέοι να φτάσουν σ’ ένα σημείο πιο γρήγορα και να ’χουν την απαραίτητη εμπειρία σε ό,τι κι αν κάνουν για να τρέξουν τα πράγματα που χρειάζεται η χώρα, πρέπει πιο γρήγορα να κάνεις ένα βήμα πίσω, για να κολυμπήσουν στα βαθιά. Είναι μια συνειδητή επιλογή, με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, να εμπιστευτώ την επόμενη γενιά σε ό,τι είναι στα χέρια μου. Και ξέρω ότι σίγουρα θα υπάρξουν και στιγμές που η εμπειρία θα είναι ορατή. Είμαι πεπεισμένος ότι όσο πιο γρήγορα μάθουν απ’ τα λάθη τους, όπως έμαθα κι εγώ απ’ τα δικά μου, θα είναι σε θέση να διαχειριστούν πιο σημαντικά πράγματα στην παραγωγική τους ηλικία. Γιατί αν είναι να φτάνεις στα 50-60-70 για να θεωρείσαι αρκετά έμπειρος ώστε να διαχειριστείς πράγματα, είσαι σε μια χώρα που καταρρέει.

Οπότε, ένας νέος όπου κι αν χρειαστεί ν’ αποδείξει την αξία του πρέπει να προσπαθήσει διπλά ακριβώς γιατί οι συνάδελφοί του τον αντιμετωπίζουν ως άπειρο. Και επιπλέον αν επενδύσεις στο να μπουν νωρίτερα στην αγορά εργασίας, αποκτούν γρηγορότερα εμπειρία. Κι αυτό στην επόμενη γενιά θα είναι κέρδος. Αν ένας νέος τα καταφέρει στον χώρο που θα του δοθεί μια ευκαιρία, σημαίνει ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός για οτιδήποτε ονειρεύεται. Κι εγώ είχα την ευκαιρία και την ευλογία να μπω πολύ νέος σε κέντρα αποφάσεων και προφανώς έχω κάνει και λάθη.

Τα αναγνωρίζετε;

Αν σήμερα κάποιος που με βλέπει θεωρεί ότι χάνω, μερικές φορές, την ψυχραιμία μου ή έχω ένταση, δέκα χρόνια πριν αυτό ήταν πολύ πιο εμφανές. Κάνοντας αυτά τα λάθη πολύ νωρίς, είμαι τώρα σε μια θέση να διαχειριστώ δύσκολες καταστάσεις που ούτε θα φανταζόμουν. Το κάνω όμως και προσπαθώ να γίνω όσο καλύτερος μπορώ.

Έξι χρόνια μετά από εκείνο το μακροσκελές κείμενο που ανεβάσατε για τα «ένσημά σας», θεωρείτε ότι καλά κάνατε;

Φυσικά. Γιατί όταν είσαι στον δημόσιο βίο το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να σε γνωρίσει ο κόσμος, να δει ποιος πραγματικά είσαι, πως σκέφτεσαι, σαν να σε ξέρει προσωπικά. Με είχε ενοχλήσει πάρα πολύ που με κατηγόρησαν ως άεργο – δημοσιοποίησα τα ένσημά μου, δούλευα απ’ τα 19. Μ’ αρέσει να δουλεύω, με γεμίζει.

Στις εκλογές τι προβλέπετε;

Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί όλους που έχουμε μια κυβερνητική θέση είναι να ’χουμε καθαρή τη συνείδησή μας ότι αυτά που υποσχεθήκαμε τα κάναμε. Και να φτάσουμε στην κάλπη έχοντας το δικαίωμα να αντιμετωπίσουμε τον πολίτη που μας εμπιστεύθηκε με μια καθαρή ματιά, πηγαίνοντας και πιο πίσω, στο’19, για να δούμε πόσο η χώρα έχει αλλάξει μέχρι σήμερα: 500.000 νέες θέσεις εργασίας, αύξηση μισθών με στόχο τα 1500 ευρώ ο μέσος μισθός ως το ’27, ισχυροποίηση της χώρας σε στρατιωτικό επίπεδο -εξοπλισμοί. Ακόμα υποσχεθήκαμε να ξεπαγώσει το Ελληνικό, που είναι και στην εκλογική μου περιφέρεια, και ξεπάγωσε. Ο κόσμος, όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ξέρει ο ίδιος τι θα κάνει.

Είναι μεγάλο πολιτικό λάθος να κάνουμε σενάρια για το τι θα γίνει μετά την κάλπη. Όπως είναι και τεράστιο λάθος το «Μητσοτάκης ή χάος». Το θέμα είναι «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης», «Μητσοτάκης ή Τσίπρας», «Μητσοτάκης ή Κωνσταντοπούλου»; Ας διαλέξει ο κόσμος. Και θεωρώ ότι θα αξιολογήσει τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση συνολικά, με τα σωστά και τα λάθη μας.

«Η Ζωή Κωνσταντοπούλου παράγει μίσος και θρέφεται απ’ αυτό».

Επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα: Τι σκέφτεστε;

Δεν έχω εμμονές απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα παρότι ήμουν απ’ τους πιο σκληρούς επικριτές του όταν ήμασταν στην αντιπολίτευση -πριν εκλεγώ βουλευτής.

Κάθε πολιτικός αρχηγός, ειδικά ένας πρώην πρωθυπουργός, έχει δικαίωμα να κριθεί ξανά απ’ τον λαό. Έχω αρκετούς φίλους που διάβασαν με ενδιαφέρον το βιβλίο του -εγώ δεν έχω προλάβει. Αν πιστεύει ο ίδιος ότι κάτι έχει να δώσει, θα κριθεί απ’ τον κόσμο. Ούτως ή άλλως ο κόσμος έκρινε σε δύο εκλογικές διαδικασίες ότι έπρεπε να πάει σπίτι του. Αυτό έχει καταγραφεί ιστορικά. Αν ο ίδιος απ’ αυτές τις εκλογικές διαδικασίες έχει αλλάξει ή όχι θα το αποδείξει όταν φτιάξει το κόμμα του.

Λέτε ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει μίσος και μ’ αυτό πολιτεύεται. Κάτι τέτοιο δεν ανατροφοδοτεί το μίσος;

Την αλήθεια λέω. Την αλήθεια που βιώνουμε όλοι οι συνάδελφοι, απ’ όλα τα κόμματα. Αν κανείς είναι στο θεωρείο της Ολομέλειας για πολλές ώρες σε μια καθημερινή συνεδρίαση, θα δει τι μίσος παράγει η συγκεκριμένη πολιτική αρχηγός για όλους. Ακόμα και για ανθρώπους του δικού της κόμματος. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου παράγει μίσος και θρέφεται απ’ αυτό. Αυτό δεν είναι πολιτική υγεία.

Έχετε δύο μικρά παιδιά. Η απουσία του πατέρα απ’ την ζωή σας καθόρισε την επιλογή σας να γίνετε πατέρας; Άφησε ένα τραύμα;  

Δεν ξέρω από που πηγάζει, δεν το ’χω αναλύσει επιστημονικά αλλά σίγουρα αισθανόμουν την ανάγκη να γίνω πατέρας. Και αισθάνομαι καθημερινά την ανάγκη ν’ αποδεικνύω, στον εαυτό μου καταρχάς, ότι αξίζει να είσαι ένας καλός γονιός. Αξίζει ν’ αφιερώνεις χρόνο στα παιδιά σου, ποιοτικό χρόνο, ώστε να μεγαλώσουν σε μια καλή οικογένεια και σ’ έναν καλύτερο κόσμο. Είναι ό,τι πιο όμορφο μου ’χει συμβεί, η μόνη φορά που έχω αισθανθεί μια πληρότητα μέσα μου. Και πιστεύω ότι η γονεϊκότητα, αν σ’ ευλογήσει ο θεός και μπορείς να το καταφέρεις, είναι το νόημα της ζωής.

«Όλοι μπαίνουμε στην πολιτική για να καταφέρουμε πράγματα. Είμαι έτοιμος να αναλάβω όποια πρόκληση μου ανατεθει».

Αναμφισβήτητα είχα έλλειψη πατρικού προτύπου. Προφανώς ευχαριστώ την εκλιπούσα μητέρα μου για όλες τις θυσίες που έκανε. Προσπαθούσε να καλύψει και τους δύο ρόλους, αλλά αυτό δεν καλύπτεται. Πιστεύω ότι κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ’χει μπαμπά και μαμά -με τις όποιες δυσκολίες βιώνει κάθε ζευγάρι. Αν ήταν στη δική μου επιλογή θα ’θελα να ’χω τον πατέρα μου στην οικογένειά μου. Απ’ την άλλη σέβομαι απόλυτα και την επιλογή μιας γυναίκας να κρατήσει ένα παιδί συνειδητά -γιατί η διαφωνία προηγήθηκε της γέννας, και να ξέρει ότι θα το μεγαλώσει μόνη της. Είναι μια γενναία επιλογή που δείχνει θάρρος για τη ζωή. Εδώ τα ζευγάρια που είναι μαζί και δυσκολεύονται. Οπότε φαντάζομαι μια μάνα σε ξένη χώρα, που δούλευε πολύ, πόσο δύσκολο ήταν να μεγαλώσει εμένα. Και εκεί που βρίσκεται την ευχαριστώ πολύ.

Πως φαντάζεστε το μέλλον σας; Σας σκέφτεστε αρχηγό, πρωθυπουργό;

Έχουμε πρωθυπουργό, τον ευχαριστώ και τον στηρίζω μ’ όλη μου την καρδιά. Έχει δώσει πολλές ευκαιρίες και σε μένα και σ’ άλλους νέους ανθρώπους. Όλοι μπαίνουμε στην πολιτική για να καταφέρουμε πράγματα. Είμαι έτοιμος να αναλάβω όποια πρόκληση μου ανατεθεί.

*Κεντρική φωτό: Μενέλαος Μυρίλλας